วิชาการดอทคอม ptt logo

เผยแพร่งานวิจัยเรื่อง การพัฒนาทักษะการเขียนคำภาษาไทย ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้แบบฝึกเสริมทักษะ

ขออนุญาตเผยแพร่งานวิจัยบางส่วนครับ ถ้ามีข้อสงสัยหรือข้อติชมติดต่อได้ที่ prayooot@hotmail.com ครับ
ผู้เขียน: prayooot ชมแล้ว: 51,343 ครั้ง
post ครั้งแรก: Mon 6 October 2008, 1:48 am ปรับปรุงล่าสุด: Mon 6 October 2008, 2:00 am
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
สารบัญ

หน้าที่ 1 - บทคัดย่อ

ชื่อเรื่อง          การพัฒนาทักษะการเขียนคำภาษาไทย ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1  โดยใช้แบบฝึกเสริมทักษะ

ชื่อผู้รายงาน     นายประยุทธ แก้วคำปา

                   โรงเรียนบ้านนาฟ่อน อำเภอ ฮอด จังหวัดเชียงใหม่

                   สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเชียงใหม่ เขต 5

 

 

บทคัดย่อ

 

ในปัจจุบันพบว่า การเขียนคำไม่ถูกต้องของเด็กนั้น เป็นปัญหาใหญ่ที่มีผลต่อการเรียนการสอนภาษาไทย คือ ทำให้เด็กไม่สามารถเข้าใจเรื่องราวจากผู้อื่น และไม่สามารถแสดงให้ผู้อื่นเข้าใจความคิดของตนเองได้ ดังนั้นจึงต้องมีการศึกษาค้นคว้า เพื่อจะพัฒนาทักษะการเขียนคำภาษาไทยของนักเรียน ให้มีความถูกต้องตามหลักเกณฑ์ทางภาษา และสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้ โดยมีการเลือกใช้นวัตกรรมคือ แบบฝึกเสริมทักษะการเขียนคำภาษาไทย   ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 การศึกษาค้นคว้าครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างและ               หาประสิทธิภาพของแบบฝึกเสริมทักษะการเขียนคำภาษาไทย ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 พร้อมทั้งเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ของการเรียนก่อนและหลังการสอน โดยใช้แบบฝึกเสริมทักษะการเขียนคำภาษาไทยที่สร้างขึ้น ประชากรที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้าครั้งนี้เป็นนักเรียน   ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ปีการศึกษา 2551 โรงเรียนบ้านนาฟ่อน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเชียงใหม่ เขต 5 จำนวน 20 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้าเป็น แบบฝึกเสริมทักษะ  การเขียนคำภาษาไทย จำนวน 10 แบบฝึก พร้อมแผนการการจัดการเรียนรู้ จำนวน 10 แผน ใช้เวลาในการสอนและฝึกครั้งละ 3 คาบ (60 นาที) และแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียน และหลังเรียน จำนวน 20 ข้อ แล้วนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์โดยใช้สถิติพื้นฐาน จากผลการศึกษาค้นคว้าพบว่า

          1. แบบฝึกเสริมทักษะการเขียนคำภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ที่สร้างขึ้นมีประสิทธิภาพ 81.45/83.25  ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนดไว้คือ 80/80

          2. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้วยแบบฝึกเสริมทักษะการเขียนคำภาษาไทยหลังเรียน   สูงกว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญที่ 0.01




หน้าที่ 2 - บทที่ 1

 

บทที่  1

บทนำ

 

ความเป็นมาและความสำคัญของปัญหา 

ภาษาเป็นเครื่องมือของมนุษย์ที่ใช้ในการสื่อความหมาย โดยมีระเบียบของคำ เสียง กิริยาอาการ ระบบสัญลักษณ์อื่นๆ ฯลฯ ที่ตกลงรับรู้ร่วมกันเป็นเครื่องกำหนด โดยภาษา         มีความสำคัญหลักคือ ทำให้สามารถติดต่อ สื่อสาร ถ่ายทอด ตลอดจนแลกเปลี่ยนความรู้ ความคิด และความเข้าใจกัน และนอกจากนี้ภาษายังแสดงบทบาทและความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล  เป็นสัญลักษณ์ในการกำหนดสิ่งต่างๆ ช่วยให้มนุษย์เกิดความพึงพอใจ บันเทิงใจ อีกทั้งภาษายังสามารถช่วยพัฒนามนุษย์ได้ เป็นต้น (การุณันทน์ รัตนแสนวงษ์, 2549, หน้า 26-30; ณัฏสิณี สัมฤทธิ์ผล, 2550)

โลกของเรานั้นมีภาษาใช้อยู่มากมายหลายภาษา แต่ภาษาที่สำคัญที่สุดต่อคนไทย คือ ภาษาไทย (กรมวิชาการ, 2546, หน้า 130) เนื่องจากภาษาไทยเป็นภาษาประจำชาติ ที่แสดงถึงความเป็นเอกราชและเอกลักษณ์ของชาติไทย และยังเป็นสมบัติทางวัฒนธรรมซึ่งก่อให้เกิดความเป็นเอกภาพและเสริมสร้างบุคลิกภาพของคนในชาติให้มีความเป็นไทย ซึ่งเป็นการช่วย           ปลูกจิตสำนึกให้คนไทยได้เห็นคุณค่า ความสำคัญ รักและหวงแหนความเป็นไทย นอกจากนี้  คนไทยทุกคนต้องใช้ภาษาไทยเป็นสื่อกลางในการติดต่อสื่อสารในชีวิตประจำวัน เพื่อสร้าง ความเข้าใจและความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ทำให้สามารถประกอบธุรกิจ หน้าที่การงาน และสามารถดำรงชีวิตร่วมกันได้อย่างมีความสุข และภาษาไทยยังใช้เป็นเครื่องมือในการศึกษา  วิชาความรู้ ประสบการณ์ จากแหล่งข้อมูลต่างๆ เพื่อพัฒนาความรู้ พัฒนากระบวนการคิดวิเคราะห์ วิจารณ์ และสร้างสรรค์ให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลงทางสังคม และความก้าวหน้า      ทางวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี ตลอดจนนำไปใช้ในการพัฒนาอาชีพให้มีความมั่นคงทางเศรษฐกิจ อีกทั้งภาษาไทยยังเป็นสื่อแสดงภูมิปัญญาของบรรพบุรุษด้านวัฒนธรรม ประเพณี เพื่อถ่ายทอดความรู้และวัฒนธรรมไทยสู่บุคคลรุ่นหลังต่อไป ดังนั้นภาษาไทยจึงเป็นมรดกอันล้ำค่า          ของคนไทยที่ทุกคนควรภาคภูมิใจ (การุณันทน์ รัตนแสนวงษ์, 2549, หน้า 26-30;            อนงค์ กัณทวี, 2549, หน้า 1; สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา, 2551, หน้า 1)

          จากการที่ภาษาไทยเป็นภาษาประจำชาติ ดังนั้นภาษาไทยจึงเป็นทักษะที่ต้องฝึกฝน  จนเกิดความชำนาญในการใช้ภาษาเพื่อการสื่อสาร การเรียนรู้อย่างมีประสิทธิภาพ และสามารถนำไปใช้ในชีวิตจริง (สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา, 2551, หน้า 1) แต่ในปัจจุบัน     การใช้ภาษาไทยของคนไทยมีปัญหามากมายในทุกทักษะไม่ว่าจะเป็นด้านการฟัง การพูด     การอ่าน และการเขียน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องการเขียนคำ หรือการสะกดคำ ซึ่งเป็น       ปัญหาใหญ่ปัญหาหนึ่งต่อการจัดการเรียนการสอนภาษาไทย ซึ่งสาเหตุก็เกิดจาก               เด็กขาดพื้นฐานประสบการณ์ด้านภาษา ขาดการสังเกต ขาดความเอาใจใส่ ขาดการฝึกฝน       ขาดความแม่นยำ ในหลักเกณฑ์การเขียนคำ รวมทั้งการออกเสียงบกพร่องไม่ชัดเจน            จนเคยชินแล้ว ทำให้เขียนผิดไปตามเสียงพูดหรือเสียงอ่าน จากประเด็นนี้ ทำให้การใช้ภาษาถิ่นในการพูดจึงเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เกิดปัญหาการเขียนคำผิดไปด้วย ซึ่งนับว่าครอบครัวและสิ่งแวดล้อมรอบตัวเด็ก ซึ่งรวมไปถึงสื่อต่างๆ ในปัจจุบัน จึงมีอิทธิพลต่อการพัฒนาทักษะ     ทางภาษาของเด็กอย่างมาก โดยที่ประสบการณ์หรือแบบอย่างที่ผิดๆ ก็ทำให้เด็กจดจำ        และใช้ตาม (ศิริวรรณ์ ฉายะเกษตริน, 2550, หน้า 1)

          ดังนั้นการเรียนการสอนภาษาไทยจึงนับได้ว่ามีความสำคัญยิ่ง กระทรวงศึกษาธิการ    จึงได้บรรจุวิชาภาษาไทยไว้ในหลักสูตรทุกระดับ การศึกษา โดยจัดให้เป็นกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย โดยไม่ได้มุ่งหวังให้นักเรียนอ่านออกเขียนได้เพียงอย่างเดียว แต่มุ่งหวังให้นักเรียนนำความรู้ความสามารถไปใช้ให้เกิดประโยชน์ได้จริง สื่อสารกับผู้อื่นได้อย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล ใช้เป็นเครื่องมือในการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้อื่นๆ และใช้เทคโนโลยี            ในการสื่อสารได้เป็นอย่างดี รวมทั้งต้องรักษาภาษาไทยไว้ในฐานะเป็นสมบัติของชาติ        (กรมวิชาการ, 2546, หน้า 21)

          จากประสบการณ์ของผู้ทำวิจัยที่ทำการสอนในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบ้านนาฟ่อน อำเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม่ พบว่าปัญหาหลักด้านภาษาไทยของนักเรียน คือ  การเขียนคำและการเขียนสะกดคำ เนื่องจากนักเรียนส่วนมากเป็นชาวเขาเผ่าลัวะ ซึ่งมีภาษาพูดเฉพาะเป็นของตนเอง จึงมีอิทธิพลต่อการเขียนคำในภาษาไทย ดังนั้นจึงยากเป็นอย่างยิ่งที่เด็กนักเรียนจะเข้าใจและเขียนคำในภาษาไทยได้ถูกต้อง เนื่องมาจากเหตุผลประการหลักคือสภาพแวดล้อม เนื่องจากนักเรียนไม่ได้ใช้ภาษาไทยในการติดต่อสื่อสารโดยส่วนใหญ่ อีกทั้ง   ในชีวิตประจำวันไม่ได้มีการฝึกทักษะในการเขียนสะกดคำภาษาไทย รวมถึงสภาพความเป็นอยู่โดย    ส่วนใหญ่มีฐานะยากจน ขาดความดูแลเอาใจใส่ จึงเป็นผลทำให้เกิดปัญหาในการเขียนคำภาษาไทย ดังนั้นจากปัญหาที่เกิดขึ้นผู้วิจัยจึงคิดที่จะมีการพัฒนาแบบฝึกหัดเรื่องการเขียนคำ โดยใช้รูปแบบของแบบฝึกหัดที่มีสีสันสวยงามเพื่อเพิ่มความน่าสนใจ สามารถให้นักเรียน       ทำเสริมนอกเวลาเรียนและฝึกให้นักเรียนเพิ่มทักษะในการเขียนคำ ทำให้สามารถเขียนคำ     ได้ดีและถูกต้องมากขึ้น

 

จุดประสงค์ของการศึกษา

          1.  เพื่อสร้างและหาประสิทธิภาพของแบบฝึกเสริมทักษะการเขียนคำภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1

          2.  เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังการสอน โดยใช้แบบฝึกเสริมทักษะการเขียนคำภาษาไทยที่สร้างขึ้น

 

ขอบเขตของการศึกษา

          การศึกษาค้นคว้าครั้งนี้มีขอบเขตการศึกษาค้นคว้าดังนี้

1.              เนื้อหา

                    เนื้อหาที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ ได้ศึกษาเรื่อง คำพื้นฐานภาษาไทยตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544 กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยนำคำมาสร้างเป็นแบบฝึกเสริมทักษะการเขียนคำภาษาไทย จำนวน 6 หน่วยการเรียนรู้ ดังนี้

1.1   หน่วยการเรียนรู้ที่ 1 ก กา น่าเรียน

1.2   หน่วยการเรียนรู้ที่ 2 พากเพียรแม่กม

1.3   หน่วยการเรียนรู้ที่ 3 นิยม แม่เกย

1.4   หน่วยการเรียนรู้ที่ 4 คุ้นเคย แม่กง

1.5   หน่วยการเรียนรู้ที่ 5 เสริมส่ง แม่กน

1.6   หน่วยการเรียนรู้ที่ 6 อย่าฉงน แม่เกอว

          2.   ประชากร

                    ประชาการที่ใช้คือนักเรียนในชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ปีการศึกษา 2551 โรงเรียนบ้านนาฟ่อน อำเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม่ สำนักงานพื้นที่การศึกษาเชียงใหม่ เขต 5 จำนวน  20  คน โดยมีนักเรียนชาย 11 คน และนักเรียนหญิง 9 คน

 

ขอบเขตด้านตัวแปร

            ตัวแปรต้น

แบบฝึกเสริมทักษะการเขียนคำภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย โรงเรียนบ้านนาฟ่อน อำเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม่

          ตัวแปรตาม

                   ประสิทธิภาพผลสัมฤทธิ์หลังจากการใช้แบบฝึกเสริมทักษะการเขียนคำภาษาไทยที่สร้างขึ้นซึ่งวัดได้โดยการใช้แบบทดสอบก่อนเรียนและแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์หลังเรียน

 

สมมุติฐานในการวิจัย

1. แบบฝึกเสริมทักษะการเขียนคำภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80

2. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภายหลังการใช้แบบฝึกเสริมทักษะการเขียนคำภาษาไทย   สูงกว่าก่อนการใช้แบบฝึกเสริมทักษะการเขียนคำภาษาไทย

 

 

นิยามศัพท์เฉพาะ

            นักเรียน หมายถึง นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ปีการศึกษา 2551 โรงเรียน        บ้านนาฟ่อน อำเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 20 คน

          แบบฝึกเสริมทักษะการเขียนคำภาษาไทย หมายถึง แบบฝึกที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นเพื่อให้นักเรียนทำนอกเวลาหลังจากการเรียนการสอน

          แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หมายถึง แบบทดสอบที่ผู้ทำวิจัยสร้างขึ้นโดยผ่านการตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญ และการหาค่าความเชื่อมั่นของแบบทดสอบ

          ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หมายถึง ผลการสอบหลังเรียนภายหลังการใช้แบบฝึก    เสริมทักษะการเขียนคำภาษาไทย

          เกณฑ์ประสิทธิภาพ หมายถึง ระดับประสิทธิภาพของแบบฝึกเสริมทักษะการเขียนคำภาษาไทยที่จะช่วยให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้ได้ตามเกณฑ์ 80/80

          ลัวะ หมายถึง เป็นชนชาติดั้งเดิมที่อาศัยอยู่ตามบริเวณลุ่มแม่น้ำสาละวินและแม่น้ำโขง อยู่กระจัดกระจายทางตอนใต้ของจีน พม่า ลาว และตอนเหนือของไทย มีภาษาพูดเป็นของตนเอง แต่ไม่มีภาษาเขียนเป็นของตนเอง (นิเวศน์ อรุณเบิกฟ้า, 2550)




หน้าที่ 3 - ตัวอย่างนวัตกรรมครับ



*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา






จำไว้ตลอด

จำนวน 2 ความเห็น, หน้า | 1 |
ความเห็น 3 27 มี.ค. 2552 (23:35)

แวะมาชมครับ


yetyer

ความเห็น 4 30 พ.ค. 2554 (17:10)
อยากได้ตัวอย่างนวัตกรรม แต่โหลดไม่ได้ เพิ่งสมัครสมาชิกใหม่ อายุมาก แต่ความรู้เรื่องคอมฯมีนิดเดียวใครช่วยได้บ้างคะ
ครู p
ร่วมแบ่งปัน1 ครั้ง - ดาว 49 ดวง






prayooot
()

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 1,365 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 5 ปี
แบ่งปันความรู้ 0 ครั้ง
ได้รับดาว 52 ดวง

โหวตเพิ่มดาว

Blog อื่น ๆ ของผู้เขียน