วิชาการดอทคอม ptt logo

คำบาลี-สันสกฤต

เรื่องยากๆ อย่างคำบาลี - สันสกฤต จะไม่ยากอีกต่อไป
ผู้เขียน: พลอยตะวัน ชมแล้ว: 10,651 ครั้ง
post ครั้งแรก: Thu 13 November 2008, 11:44 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 13 November 2008, 11:45 am
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด

หน้าที่ 1 - เริ่มอ่าน เริ่มรู้

ลักษณะคำไทย บาลีและสันสกฤต

ลักษณะคำไทยแท้

      . คำไทยแท้ส่วนมากพยางค์เดียว ไม่ว่าจะเป็นนาม สรรพนาม วิเศษณ์ บุพบท สันธาน อุทาน ฯลฯ ซึ่งเรียกว่าภาษาคำโดด เช่น ลุง ป้า น้า อา กา ไก่ ฯลฯ มีคำไทยแท้หลายคำที่มีหลายพยางค์ เช่น มะม่วง สะใภ้ ตะวัน กระโดด  มะพร้าว ทั้งนี้เพราะสาเหตุที่เกิดจาก

. การกร่อนเสียง  คำ    พยางค์  เมื่อพูดเร็วๆเข้า  คำแรกจะกร่อนลง เช่น  

      มะม่วง  มาจาก หมากม่วง     ตะคร้อ มาจาก ต้นคร้อ         สะใภ้     มาจาก    สาวใภ้

      ตะวัน        ตาวัน        ตะปู      ตาปู           ตะเข็บ              ตัวเข็บ

      มะตูม       หมากตูม      สะเอว       สายเอว         สะดือ                    สายดือ   

. การแทรกเสียง  คือ  คำ    พยางค์  เรียงกันแล้วมีเสียงแทรกตรงกลาง  เช่น

      ลูกกระดุม     มาจาก       ลูกดุม        ผักกระถิน     มาจาก   ผักถิน

      นกกระจอก               นกจอก       ลูกกระเดือก         ลูกเดือก

      ผักกระเฉด               ผักเฉด       นกกระจิบ           นกจิบ     

. การเติมพยางค์หน้าคำมูลโดยเติมคำให้มีความหมายใกล้เคียงกันเช่น

      จุ๋มจิ๋ม       -      กระจุ๋มกระจิ๋ม        จุกจิก  -     กระจุกกระจิก

      ดุกดิก       -      กระดุกกระดิก        ตุ้งติ้ง   -     กระตุ้งกระติ้ง

      หนุงหนิง     -      กระหนุงกระหนิง       ฉับเฉง -     กระฉับกระเฉง

      โดกเดก      -      กระโดกกระเดก       เดี๋ยว   -     ประเดี๋ยว

      โจน        -      กระโจน            ทำ    -     กระทำ 

      .  คำไทยแท้ไม่มีตัวการันต์ ไม่นิยมคำควบกล้ำ และมีตัวสะกดตรงตามมาตรา เช่น เชย สาว จิก กัด รัก พบ แม่ พ่อ พี่ ป้า น้า อา ฯลฯ

      .  คำไทยแท้มีวรรณยุกต์ทั้งมีรูปและไม่มีรูป  เพื่อแสดงความหมาย  เช่น  ฉันน่าจะไปนากับน้าของฉัน

      .  การเรียงคำในภาษาไทยสับที่กัน  ทำให้ความหมายเปลี่ยนไป  เช่น   

      ใจน้อย     - น้อยใจ       กลัวไม่จริง    -     จริงไม่กลัว        ใจหาย  -   หายใจ

 ลักษณะคำไทยที่มาจากภาษาบาลี-สันสกฤต

      . คำไทยที่มาจากภาษาบาลี-สันสกฤต มักมีหลายพยางค์ ส่วนมากใช้เป็นคำนาม กริยา และวิเศษณ์ เช่น บุษบา วัตถุ สงเคราะห์ ปรีดา ประเสริฐ ฯลฯ

      . มักมีตัวการันต์อยู่ด้วย เช่น กษัตริย์ ศาสตร์ การันต์ พราหมณ์ ฯลฯ

      . คำที่ประสมด้วยพยัญชนะต่อไปนี้ ฆ ญ ฌ ฎ ฏ ฒ ณ ธ ภ ศ ษ ฤ

      . คำที่สะกดแตกต่างจากคำไทยแท้

      . คำที่มีรูปวรรณยุกต์และไม่ไต่คู้ ไม่ใช่คำบาลี-สันสกฤต ยกเว้นบางคำที่ไทยมาเติมวรรณยุกต์เอกภาย

หลัง เช่น เล่ห์ พ่าห์ เสน่ห์

     หลักทั่วไปของภาษาบาลี

     ภาษาบาลี

      . พยัญชนะบาลีมี ๓๒ ตัวไม่นับ เพราะภาษาไทยไม่ใช้เป็นตัวสะกด สระมี ๘ ตัว

      . คำในภาษาบาลีจะต้องมีตัวสะกดและตัวตามในวรรคเดียวกันเสมอ พยัญชนะแถวที่ ๑, , ๕ เป็นตัวสะกด ถ้าพยัญชนะแถวที่ ๑ สะกด แถวที่ ๑ หรือ ๒ เป็นตัวตามได้ เช่น สักกะ ทุกขะ ถ้าพยัญชนะแถวที่ ๓ สะกด แถวที่ ๓ หรือ ๔ เป็นตัวตามได้ เช่น อัคคี วิชชา ถ้าแถวที่ ๕ สะกด พยัญชนะทุกแถวในวรรคเดียวกันตามได้ เช่น องก์ สังข์ สงฆ์ องค์ ยกเว้น ตามตัวเองไม่ได้

     พยัญชนะบาลี

                                                         ตัวสะกด

      วรรคกะ                                                 

      วรรคจะ                                                 

      วรรคฏะ                                                 

      วรรคตะ                                                  

วรรคปะ                                                 

เศษวรรค                                                   

. สังเกตจากพยัญชนะ มีใช้เฉพาะบาลี เช่น จุฬา วิฬาร์ ครุฬ

. บาลีมีตัวสะกดและตัวตามที่ซ้ำกัน ไทยจะตัดตัวที่ซ้ำกันออกให้เหลือตัวเดียว เช่น

      รัฏ.    -    รัฐ                             ปุญ.      -     บุญ

      นิส.สิต   -    นิสิต                             กิจ.     -      กิจ

      เขต.   -    เขต

ภาษาสันสกฤต

.  สันสกฤตมีพยัญชนะ  ๓๔  ตัว  (เพิ่ม ศ ษ) สระสันสกฤตมี ๑๔ ตัว

.  ตัวสะกดตัวตามของสันสกฤตจะอยู่ต่างวรรคกัน เช่น สัปดาห์ อักษร บุษบา อัศจรรย์ ฯลฯ

.  สันสกฤตนิยมใช้ตัว เช่น กรีฑา จุฑา ครุฑ   

.  นิยมใช้อักษรควบเป็นตัวสะกด เช่น จักร อัคร บุตร จันทร

.  มักจะมี หรือ รรอยู่ในคำนั้นๆ เช่น ราษฎร์ ฤษี ภรรยา กฤษณา 

 

 

ข้อแตกต่างระหว่างภาษาบาลี  กับ  ภาษาสันสกฤต

บาลี

สันสกฤต

.  สระบาลี มี ๘ ตัว คือ อะ อา อิ อี อุ อู เอ โอ

.  พยัญชนะ บาลี มี ๓๒ ตัว

.  บาลีนิยม ฬ เช่น จุฬา กีฬา อาสาฬห วิฬาร์

.  ไม่นิยมคำควบกล้ำและอักษรนำ เช่น ปฐม มัจฉา

    วิชชา  สามี

.  มีหลักเกณฑ์การใช้ตัวสะกดตัวตามแน่นอน

. ใช้ริ  กลางคำ  เช่น  อริยะ  จริยา  อัจฉริยะ

.  บาลีใช้  อะ  อิ  อุ  เช่น  อมตะ  ติณ  ปุจฉา  อุตุ

.  บาลีใช้    ทั้งหมด  เช่น  สงฆ์  สามัญ  ปัสสาวะ

      อัสสุ  มัสสุ  สิกขา  สัจจะ

.  สระสันสกฤตมี ๑๔ ตัว เพิ่ม ไอ เอา ฤ ฤา ฦ ฦา

. พยัญชนะสันสกฤตมี  ๓๔  ตัว  เพิ่ม   

.  สันสกฤตใช้      เช่น  จุฑา  กรีฑา 

.  นิยมควบกล้ำ และอักษรนำ เช่น ประถม มัตสยา

    วิทยา  สวามี

.  มีหลักตัวสะกดตัวตามไม่แน่นอน

.  ใช้    กลางคำ  เช่น  อาจารย  จรรยา  อารยะ 

.  สันสกฤต ใช้ ฤ เช่น  อมฤต  ตฤณ  ปฤจฉา  ฤดู

.  ใช้      จะมีพยัญชนะวรรค    (  ถ ท ธ น)  เป็นตัวตาม  เช่น  สตรี  สถานี  พัสดุ  สถิติ  พิสดาร

 




*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา






จำไว้ตลอด






kanajang
(กนกกาญจน์)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 858 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 5 ปี
แบ่งปันความรู้ 0 ครั้ง
ได้รับดาว 50 ดวง

โหวตเพิ่มดาว

Blog อื่น ๆ ของผู้เขียน