เลนส์นูน-เลนส์เว้า | วิชาการ.คอม


เลนส์นูน-เลนส์เว้า

สารบัญ

เกี่ยวกับเลนส์

เลนส์ มี 2 ชนิด คือ

     1.เลนส์นูน คือเลนส์ที่มีลักษณะบริเวณผิวตรงกลางเลนส์หนากว่าบริเวณขอบเลนส์   ทำหน้าที่รวมแสงหักเห

     2.เลนส์เว้า คือเลนส์ที่มีลักษณะบริเวณผิวตรงกลางเลนส์บางกว่าบริเวณขอบเลนส์   ทำหน้าที่กระจายแสงหักเห

ส่วนประกอบที่สำคัญของเลนส์

    1. จุดศูนย์กลางความโค้ง ตามรูปคือจุด C

     2. จุดกึ่งกลางเลนส์ ตามรูปคือจุด O เป็นจุดที่เมื่อรังสีตกกระทบเลนส์ผ่านจุดนี้แล้ว  รังสีหักเหจะไม่เบนไปจากเนวเดิม(จะอยู่ในแนวรังสีตกกระทบ)

     3. จุดโฟกัส ตามรูปคือจุด F เป็นจุดรวมรังสีหักเห

     4. เส้นแกนมุขสำคัญ ในรูปคือเส้นตรงที่ลากผ่านจุด C F O

     5. ความยาวโฟกัส f คือระยะจากจุด O ถึงจุด F

เมื่อนำวัตถุมานำมาวางหน้าเลนส์จะเกิดภาพ 2 ชนิด คือ

     1. ภาพจริง คือภาพที่เกิดจากรังสีหักเหของแสงตัดกันจริง ๆ  ลักษณะของภาพจริง เอาฉากรับได้ จะเกิดหลังเลนส์ หัวกลับกับวัตถุ

     2. ภาพเสมือน คือภาพที่เกิดจากรังสีหักเหของแสงไม่ได้ตัดกันจริง ๆ แต่เสมือนตัดกัน ลักษณะของภาพเสมือน ไม่สามารถเอาฉากรับได้ จะเกิดหน้าเลนส์ หัวตั้งเหมือนวัตถุ

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา