เลนส์นูน-เลนส์เว้า | วิชาการ.คอม


เลนส์นูน-เลนส์เว้า

สารบัญ

การเขียนภาพที่เกิดจากเลนส์

การเขียนภาพที่เกิดจากเลนส์  มีวิธีการง่าย ๆ ดังนี้

1. ลากเส้นแกนมุขสำคัญ

2. เขียนเลนส์ที่ต้องการ แล้วกำหนดจุด F และ O

3. เขียนวัตถุที่ระยะที่ต้องการ

4. ลากรังสีจากจุดยอดของวัตถุให้ขนานกับเส้นแกนมุขสำคัญ  ไปตกกระทบเลนส์แล้วเขียนรังสีหักเหผ่านจุด F

5.  ลากรังสีจากจุดยอดของวัตถุผ่านจุดกึ่งกลางเลนส์ ตำแหน่งที่รังสีนี้ตัดกับรังสีในข้อ 4  คือตำแหน่งที่เกิดภาพ โดยจุดตัดคือจุดยอดของภาพ 

 สรุปภาพที่เกิดจากเลนส์นูน จะได้ทั้งภาพจริงและภาพเสมือน

โดยได้ภาพจริงเมื่อระยะวัตถุ s มากกว่าความยาวโฟกัส f แบ่งได้ดังนี้

 ถ้า s > 2f ภาพที่ได้จะมีขนาดเล็กกว่าวัตถุ s = 2f ภาพที่ได้มีขนาดเท่าวัตถุ

 f<s<2f ภาพที่ได้จะโตกว่าวัตถุ

ได้ภาพเสมือนเมื่อระยะวัตถุ s น้อยกว่าความยาวโฟกัส f  และภาพเสมือนที่ได้มีขนาดโตกว่าวัตถุเสมอ

* ภาพจริงจะอยู่หลังเลนส์ ส่วนภาพเสมือนจะอยู่หน้าเลนส์ภาพที่เกิดจากเลนส์เว้า

สรุปภาพที่เกิดจากเลนส์เว้า ไม่ว่าจะวางวัตถุที่ระยะใด ๆ ห่างจากเลนส์จะพบว่า จะได้ภาพเสมือน ขนาดเล็กกว่าวัตถุ อยู่หน้าเลนส์ เสมอ

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา