วิชาการดอทคอม ptt logo

ลักษณะภาษาไทย

เรียนรู้ลักษณะของภาษาไทย
ผู้เขียน: สาลี่ ชาญณรงค์ ชมแล้ว: 19,925 ครั้ง
post ครั้งแรก: Sat 28 February 2009, 10:27 am ปรับปรุงล่าสุด: Wed 11 March 2009, 6:17 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด

หน้าที่ 1 - ลักษณะของภาษาไทย

ลักษณะของคำไทย

ใบความรู้

เรื่อง  ลักษณะของคำไทย

คำไทยมีลักษณะดังนี้

๑.   คำไทยแท้ส่วนมากมีพยางค์เดียว  เข้าใจความหมายได้ทันที เช่น  พ่อ  แม่  ฉัน  เธอ  พูด  เล่น  ดี  สวย  เมื่อ  กับ  และ  หรือ  โธ่  ฯลฯ  ถ้ามีคำมากพยางค์มักเกิดจากการสร้างคำดังนี้

ก.  มีการกร่อนเสียงพยางค์หน้าให้สั้นลง   เพื่อสะดวกในการออกเสียง เช่น

หมากพร้าว           -              มะพร้าว                 ตาวัน          -          ตะวัน

ข.  มีการแทรกเสียง  อะ  กลางพยางค์  เพื่อให้สะดวกในการออกเสียง เช่น

นกจอก                  -              นกกระจอก   นกกะจอก

        ผักเฉด                    -              ผักกระเฉด  ผักกะเฉด          

ลูกดุม                     -              ลูกกระดุม  ลูกกะดุม

นอกจากนี้ยังมีการแทรกเสียง  อะ  กลางพยางค์โดยไม่ประวิสรรชนีย์   เช่น  

จักจั่น  จักจี้ (จั๊กจี้)  จักเดียม (จั๊กเดียม)  จักแหล่น  จุนสี  ชักเย่อ  ชันโรง  ชุกชี  ตั๊กแตน  ตุ๊กตา  ตุ๊กต่ำ  ตุ๊กตุ่น  ลักจั่น  (น้ำเต้าที่พระธุดงค์ใช้ใส่น้ำ)  สากหยาก  (สาก  ขรุขระ)  อึกทึก

ค.  มีการเติมเสียง  กระ กะ  ประ  ลงหน้าคำ  เพื่อเน้นเสียงและความหมายให้ชัดเจน

หนักแน่นยิ่งขึ้น  เช่น

                เติมเสียง  กระ  เช่น

                                จ้อย         -              กระจ้อย                 เซ้าซี้       -              กระเซ้ากระซี้                      

                เติมเสียง  กะ  เช่น

                                ป้ำเป๋อ    -              กะป้ำกะเป๋อ         รุงรัง       -              กะรุงกะรัง               

เติมเสียงได้ทั้ง  กระ  และ  กะ  เช่น

                                โจน        -     กระโจน   กะโจน        โดด      -   กระโดด   กะโดด

                                ปุ่มป่ำ     -    กระปุ่มป่ำ   กะปุ่มกะป่ำ      ยืดยาด   -  กระยืดกระยาด   กะยืดกะยาด

เติมเสียง  ประ  เช่น

                                 จวบ       -              ประจวบ                                เดี๋ยว       -              ประเดี๋ยว

                                ท้วง        -              ประท้วง                                หนึ่ง      -              ประหนึ่ง              

.  คำไทยแท้มีตัวสะกดตรงตามมาตรา  คือ  แม่  กด  กน  กม  เกย  เกอว  กก   กด  กบ

.  คำไทยใช้เสียงและรูปวรรณยุกต์เพื่อเพิ่มคำเพิ่มความหมาย  เช่น  นอง  น่อง  น้อง

.  พยัญชนะไทยมี  ๔๔  รูป  โดยเพิ่มจากภาษาบาลี  สันสกฤต  รูป  ได้แก่          ด บ ป ฝ ฟ ฮ  คำที่ใช้รูปพยัญชนะเหล่านี้จึงมักเป็นคำไทย  ยกเว้น    จะใช้แทน    ในคำที่รับมาจากภาษาบาลี  สันสกฤต

.  รูปพยัญชนะต่อไปนี้  จะไม่ค่อยมีใช้ในคำไทยแท้  คือ                            ยกเว้น  ฆ้อง  ฆ่า  เฆี่ยน  ระฆัง  ศอก  ศึก  เศิก    เธอ    ฯพณฯ  หญ้า  หญิง  ใหญ่

๖.  คำไทยแท้ที่ออกเสียง  ไอ  จะใช้เฉพาะไม้ม้วน  ๒๐  คำ  และไม้มลายเท่านั้น

๗.  คำไทยมีการใช้คำลักษณะนามเพื่อบอกลักษณะของคำนามที่มาข้างหน้า  เช่น  รถ    คัน  ผ้า    ผืน  กุญแจ    ดอก  เสื้อ  ๑๑  ตัว

๘.  คำไทยมีการรับภาษาต่างประเทศเข้ามาใช้จนคำนั้นกลายเป็นคำไทย  แต่ปรับเปลี่ยนให้เหมาะสม  เช่น  ฟุตบอล(อังกฤษ)  โชเฟอร์  (ฝรั่งเศส)  ทุเรียน  (มลายู)  บุหลัน  (ชวา)  เป็นต้น

๙.  คำไทยมีคำคล้องจอง  หรือหาคำอื่นมาประกอบให้สัมผัสคล้องจอง  เพื่อให้ได้คำใหม่เป็นสำนวน  เรียกว่า  สำนวน เช่น  ข้าวยากหมากแพง  ว่านอนสอนง่าย  หน้าชื่นอกตรม  ขิงก็ราข่าก็แรง  คบคนให้ดูหน้าซื้อผ้าให้ดูเนื้อ

๑๐.  คำไทยมีคำราชาศัพท์  และคำสุภาพ  แสดงระดับและฐานะของบุคคล  ซึ่งเป็นลักษณะหนึ่งของวัฒนธรรมเช่น                 กิน  รับประทาน  เสวย  ฉัน

                                                ตาย  ถึงแก่กรรม  ถึงแก่อสัญกรรม  สวรรคต  มรณภาพ

๑๑.  ภาษาไทยมีคำช่วยเสริม  เพื่อใช้แสดงน้ำเสียงของผู้พูด  ในลักษณะสุภาพ หยาบคาย  พอใจหรือไม่พอใจ  เช่น  ไปไหนมาคะ  ช่วยหยิบปากกาให้หน่อย  นั่งลงซิจ๊ะ  คุณต้องไปด้วยนะ

๑๒.  ภาษาไทยเป็นภาษาที่มีคำให้เลือกมาก  และจำแนกรายละเอียดตามความต้องการ  เช่น

                ใหญ่       -  โต  มโหฬาร  มหึมา  กว้างขวาง  ฯลฯ

                บ้าน        -  หอ  เคหา  เหย้า  เรือน  เคหาสน์  มณเฑียร  เพิง  กระท่อม  ตำหนัก  วัง  ฯลฯ

๑๓.  ภาษาไทยเรียงคำขยายตามหลังคำที่ต้องการขยาย  เช่น 

                ฉันชอบเรียนภาษาไทย   -  ฉันชอบเรียนภาษาไทยมาก  ฉันชอบเรียนภาษาไทยมากที่สุด 

**********************************

  (ภาษาพาสนุก :  กระทรวงศึกษาธิการ  :  น. ๙-๑๗)

 

แบบฝึกที่ ๑ เรื่องจำแนกคำไทยแท้

จุดประสงค์  นักเรียนสามารถจำแนกคำไทยแท้และไม่ใช่คำไทยแท้ได้     

คำชี้แจง     ให้นักเรียนอ่านเรื่อง  เพื่อน  แล้วขีดเส้นใต้คำที่ไม่ใช่คำไทยแท้  (๑๕  คะแนน)


เพื่อน

 

            เพื่อน  คำนี้มีใครบ้างตอบได้ว่าความหมายของเพื่อนอยู่ไหน  เพื่อนคำนี้ที่มาแต่หนใด 

แล้วทำไมเราจึงไม่อาจตัดขาดกัน  ทั้งทั้งที่เรามีเรื่องเคืองกันอยู่แต่จู่จู่ความโทโสและโมหันต์  ก็กลับกลายเป็นความเข้าใจกัน  เธอกับฉันยังรักอย่างเคย  มาวันนี้เพื่อนกำลังจะหลงผิดเรายังคิดไม่ตกเลยเพื่อนเอ๋ย  อย่าย้ำเตือนว่าเพื่อนอย่าไปเลย  แต่พอเอ่ยแล้วเพื่อนก็ไม่ฟังเพื่อนเคยเป็นเพื่อนที่เรารักมากเพื่อนมาจากเราลืมความหลังเพราะเพื่อนดื้อถือทิฐิดันทุรังทุกทุกอย่างจนจบลงไม่เหลือเลย เราเสียดายอนาคตที่จบสิ้นเราเสียใจเมื่อได้ยินคนทั้งสอง  คือพ่อแม่ของเพื่อนที่เฝ้ามอง  น้ำตานองเมื่อเห็นลูกติดยา  และนี่จุดจบของชีวิต  ที่หลงผิดจนชีวิตมีปัญหา ต้องทนทุกข์เสียคนเสียเวลาสังคมพากันประณามเหยียดหยามตน  ชีวิตของเพื่อนคืออุทธาหรณ์ที่ได้สองสิ่งที่ดีมีเหตุผลจะคบเพื่อนอย่าเลือกที่มีหรือจน  จงคบคนที่ดีมีศีลธรรมเราจะไม่มีวันลืมทุกสิ่งที่เพื่อนทิ้งเป็น




*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา






จำไว้ตลอด






cat.mylove
(อาจารย์ สาลี่ ชาญณรงค์)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 3,607 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 5 ปี
แบ่งปันความรู้ 2 ครั้ง
ได้รับดาว 50 ดวง

โหวตเพิ่มดาว

Blog อื่น ๆ ของผู้เขียน