หมาไทยหลังอาน | วิชาการ.คอม


หมาไทยหลังอาน

สารบัญ

หมาไทย

สุนัขพื้นบ้านของไทย (Siam dog)

สุนัขพื้นบ้านของไทยที่นิยมเลี้ยงกันมีอยู่ 4  ชนิด  คือ

สุนัขพื้นบ้าน /สุนัขพันธุ์แม้ว /สุนัขพันธุ์บางแก้ว /สุนัขพันธุ์หลังอาน

     1.สุนัขพื้นบ้านไทยแท้ทั่วไป   เลี้ยงกันเป็นส่วนใหญ่ทั่วทุกภาคตัว ไม่ใหญ่นัก ขนเกรียน หูตั้ง  หางม้วนหรือ โค้งเล็กน้อย  ขนไม่ยาวนัก

     2.สุนัขพันธุ์แม้ว   ตัวขนาดเท่าสุนัขพื้นบ้านไทย แต่ขนยาวกว่า ชาวเขานิยมเลี้ยงเอาไว้บนดอยสูง เพื่อช่วยจับ สัตว์ บางเผ่าเลี้ยงไว้ ฆ่ากินในงานพิธีกรรมใหญ่ ๆ   ชาวเขาเชื่อกัน ว่าเมื่อรับประทานเนื้อสุนัขแล้ว เลือดในกาย จะสูบฉีดอย่างแรง และทำให้ร่างกาย อบอุ่นขึ้น เพราะชาวเขา อาศัยอยู่บนเทือกเขาหรือดอยซึ่งมีความสูง จากระดับน้ำทะเลประมาณ 700 - 1800 เมตรขึ้นไป จึงมีอากาศค่อนข้างหนาวเย็น   ส่วนใหญ่เลี้ยงกันทางเหนือ ซึ่งจะไม่ค่อยพบเห็นตามในเมืองทั่วไป

     3.สุนัขพันธุ์บางแก้ว   มีถิ่นกำเนิดอยู่ในจัวหวัดิษณุโลก รูปร่างคล้ายสุนัขพันธุ์แม้วแต่ส่วนใหญ่มีสีด่างและหางเป็นพวงมากกว่า เนื่องจากมีเลือดผสมระหว่างสุนัขพื้นบ้านกับสุนัขจิ้งจอก นิสัยค่อนข้างดุ

     4.สุนัขพันธุ์หลังอาน   รูปร่างลักษณะเหมือนสุนัขพันธุ์ไทยพื้นบ้าน แต่ขนบนหลังจะย้อนกลับไปข้างหน้า เนื่องจากมีขวัญบนหลัง บาง    ตัวมี  ขวัญ บางตัวมี 3-4 ขวัญ ทำให้อานบนหลังมีลักษณะแตกต่างกันออกไป สุนัขพันธุ์นี้มีถิ่นกำเนิด ในภาคตะวันออก แถบจังหวัดตราด จันทบุรี และระยอง เป็นสุนัขที่ดุเช่นเดียวกับสุนัขพันธุ์บางแก้ว ปัจจุบันกำลังได้รับความนิยมอย่างสูงในหมู่นักเลี้ยงสุนัขพันธุ์ไทย และมีการประกวดเพื่อหาพ่อพันธุ์ที่ดี ไว้ขยายพันธุ์ในอนาคต

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา