กลอนวันแม่

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 3 ส.ค. 2550 (11:48)
ขอกลอนวันแม่

สองบทคะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 3 ส.ค. 2550 (18:49)
ลองแต่งเองนะครับ

ตัวอย่างในห้องกลอนนี้ค่อน

ข้างจะเยอะ แล้วนะครับ

คุณจะได้ความภูมิใจด้วยนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 3 ส.ค. 2550 (18:57)
ดูภาพนี้ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 3 ส.ค. 2550 (19:00)
http://www.vcharkarn.com/include/vcafe/showkratoo.php?Pid=102490

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 4 ส.ค. 2550 (09:36)
พระคุณแม่นี้................จักมีใดเทียบ

กว้างใหญ่ปานเปรียบ......เทียบเท่าภูผา

ถนอมรักลูก.................ให้สุขทุกครา

โอ้คุณมารดา................จักหาใดปาน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 18 4 ส.ค. 2550 (20:12)
ขอโทษทีนะครับ พอดีอารมณ์พาไป ผมไม่อยากให้ห้องกลอนของเรามีสิ่งอัปมงคลน่ะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 19 4 ส.ค. 2550 (20:16)
รักนี้ขอมอบ.........ตอบแทนดวงใจ

พระคุณยิ่งใหญ่.....ของแม่นาริน

ด้วยลูกแสนรัก......มากเท่าแผ่นดิน

ฟากฟ้ากว้างสิ้น.....ทะเลลึกไกล

กางแขนอ้าโอบ.....ภูเขากว้างใหญ่

ฝนทั้งโลกไซร์.......น้ำใจแม่เอย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 20 4 ส.ค. 2550 (20:27)
แม้นรักใดไม่เปรียบเทียบแม่รัก

ดั่งสลักแน่นหนามิราหาย

ลูกคนนี้มีคำนำบอกไป

บอกออกให้คุณแม่แต่ตัวเรา



แม้นเอาฟ้านภามาเขียนวาด

เป็นกระดาษได้ดูอยู่โง่เขลา

แต่หากนำพร่ำบอกออกจากเรา

เป็นคำเล่าเรียงไปไม่นานเต็ม



เอาโลกามาเป็นเช่นสิ่งวาด

บนกระดาษคืออะไรปลายเหมือนเข็ม

คือปากกาพาสรรค์อันความเต็ม

สุขเกษมเปรมปรีชื่นปรีดา



แม้นจะได้ไปนำน้ำสมุทร

หมดหยาดหยุดหยั่งไหลกระไรหนา

ก็มีเอ่ยเปรยไปได้เลยนา

ในคำว่าพระคุณแม่แลนั่นไง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 21 4 ส.ค. 2550 (20:51)
พระคุณเล่าขาน....กันไม่รู้จบ

รักแม่น้อมนบ......ด้วยบทกวี

ออดอ้อนรำพัน.....มากล้นเหลือที่

เทอดทูนทวี.........สุดรักเหลือใจ

รักแม่ของฉัน.......ฝันรักประกาศ

นำหมึกมาวาด......มิหมดสิ้นไป

รักใดมาศแม้น.....แสนหมื่นไฉน

มิเทียมเทียบได้....รักแม่ของเรา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 22 4 ส.ค. 2550 (22:13)
กว่าจะลบเรื่องงมงายพวกนั้นได้เหนื่อยเหมือนกันแฮะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 23 5 ส.ค. 2550 (09:32)
นารินรักแม่.........รักแท้สุดใจ

หนึ่งในโลกไซร้....รักแม่คนดี

ขอเทพจงโปรด....ประทานพรที่

พิสุทธิ์ทวี............ล้ำเลิศสุดมา

อันเทพองค์อินทร์..เบื้องบนเวหา

โปรยพรจากฟ้า.....แม่ข้าฯอยู่ยืน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 24 5 ส.ค. 2550 (12:41)
ขอบคุณคุณจูโมที่ทำให้ห้องกลอนสะอาดขึ้นครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 25 5 ส.ค. 2550 (19:07)
สิบสองสิงหา

เทอดไท้ราชินี

พระแม่ของปฐพี

ชนไทยนี้รักรวมใจ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 27 6 ส.ค. 2550 (10:31)
โทษที อยากตายนักใช่ไหมจะได้ช่วยสงเคราะห์โว้ย ไอ้บ้า ไม่มีปัญญาหาอย่างอื่นทำแล้วหรือไงวะ ตายตามเพื่อนไปเลยไป ไปตายหมดหกคนนั้นแหละ มันจะได้เลิกงมงายซะที

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 28 6 ส.ค. 2550 (14:50)
รักใดใหญ่ยิ่ง..........รักใดจริงแท้

เท่ารักจากแม่.........แน่แท้จริงใจ

เฝ้าเลี้ยงดูมา..........นั้นหนาจนใหญ่

ขอให้เทพไท.........คุ้มครองมารดร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 30 6 ส.ค. 2550 (16:13)
รักแม่มาก วันหลังเปลี่ยนภาษาก่อนพิมพ์สิคุณ122236

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 31 6 ส.ค. 2550 (18:35)
แด่คุณแม่ทุกทุกท่านครับ



อันพระคุณมารดาบังเกิดเกล้า

หากได้เอื้อนเอ่ยเล่าได้ไม่รู้จบ

ช่างใหญ่กว้างเหมือนห้วงมหรรณพ

ขอกราบเท้าน้อบนบเทอดแทนคุณ



ตั้งแต่เล้กเติบใหญ่ให้รู้คิด

สอนถูกผิดสิ่งใดได้เกื้อหนุน

ลูกช่างแสนซาบซึ้งในพระคุณ

ขอเทพหนุนบุญนำค้ำจุนเอย



ขอฝากกราบเท้าท่านที่ให้

กำเนิดลูกมาและคอยเกื้อหนุน

ตลอดเวลา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 32 6 ส.ค. 2550 (22:28)
เราว่า ทางที่ดีควรแต่งเองจะซึ้งกว่านะ

ลองคิดถึงพระคุณของคุณแม่แล้วกลั่นออกมาเป็นกลอนสิ

คงจะซึ้งน่าดูเลย อิอิ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 33 7 ส.ค. 2550 (07:13)
สองมือแม่คนนี้ที่เลี้ยงลูก

สองมือผูกพันรักลูกหนักหนา

สองมือนี้ที่โอบอุ้มดวงแก้วตา

สองมือนี้ที่มีค่ากว่าสิ่งใด

สองมือกอดลูกน้อยยามลูกหลับ

สองมือซับนำตายามหวั่นไหว

สองมือนี้ที่อบอุ่นเกินกว่าใคร

สองมือแม่ลูกขอให้ได้ตอบแทน







รักใดเล่ารักแน่เท่าแม่รัก

แม่ปกปักษ์รักษาจนเติบใหญ่

รักของแม่บริสุทธิ์กว่าสิ่งใด

รักของใครไม่เที่ยงแท้เท่าแม่

กราบขอบคุณความรักที่มอบให้

ดั่งสายใยสว่างจิตเหมือนน้ำใส

เปรียบดุจรักที่บริสุทธ์ออกจากใจ

เปรียบเหมือนไฟทีอบอุ่นตลอดกาล







รักคำไหนมีค่ากว่ารักแม่

รักจริงแท้จะหาไหนไม่มีเหมือน

รักของแม่ยิ่งใหญ่ไม่บิดเบือน

รักของแม่คอยเตือยให้ลูกดี

แม่คำนี้มีค่าเกินกว่าพูด

แม่เปรียบทูตเชื่อมความรักเชื่อมศักดิ์ศรี

แม่อบรมบ่มใจให้ลูกดี

แม่คนนี้เฝ้ารักจักปลอบโยน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 34 7 ส.ค. 2550 (14:11)
ยามกินข้าวใครเล่าจะป้อนให้

ยามลูกไข้ใครเล่าจะห่วงหา

ยามลูกเจ็บใครเล่าจะเยียวยา

ใครจะถามว่าลูกจ๋าเป็นอย่างไร..



สองมือแม่คือผู้ที่สร้างลูก

สองมือแม่คือผู้ที่สร้างสรรค์

สั่งสอนลูกให้ความรู้ชูชีวัน

คุอนันต์เพียบพร้อมแน่...คือแม่เรา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 35 7 ส.ค. 2550 (14:17)
รักของแม่ยิ่งใหญ่กว่าใครนัก

รักมากมากจักหาใครรักได้เหมือน

ลูกเติบใหญ่เพราะแม่ที่เฝ้าเพียร

สอนอ่านเขียนจนลูกสุขทุกวันวาร



เพราะว้นนี้ที่ลูกมีสุขพร้อม

แม่ถนอมตั้งแต่เล็กเติบใหญ่สาน

ทั้งวันนี้ พรุ่งนี้ และวันวาน

ในดวงมานนี้มีแต่แม่หนูดี

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 36 7 ส.ค. 2550 (17:42)
หนึ่งหยดน้ำกษีรสายที่ไหลหลั่ง

พระคุฯดั่งแผ่นฟ้ามหาศาล

แม้นขุดดินถมสมุทรทุกวันวาร

จนเต็มตื้นก็ไม่ทานเทียมค่าน้ำนม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 37 7 ส.ค. 2550 (18:41)
รักใดเล่าจะเท่ารักของแม่ รักแน่แท้มิแปรเปลี่ยนเช่นภูผา

รักของแม่แน่แท้กว่าธารา ลูกบูชาพระคุณแม่มิเสื่อมคลาย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 38 7 ส.ค. 2550 (19:43)
เพราะแม่เปรียบประดุจพระในบ้าน

สอนเล่าเรียนเขียนอ่านแต่เล็กอยู่

พระคุณนี้มากล้นลองคิดดู

ใครที่อยู่เคียงคู่มาจนเติบโต

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 39 8 ส.ค. 2550 (09:44)
จะหาคำหมื่นอแสนในแดนภพ

แสนคำครบถ้วนความตามกระแส

ไม่อาจแทนค่าน้ำนมบ่มดูแล

ที่คุณแม่มีให้เติบใหญ่มา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 40 8 ส.ค. 2550 (11:08)
พระคุณแม่มากมายหลายร้อยอย่าง เกินกล่าวอ้างพจนามาเสนอ

พระคุณของใครๆที่ได้เจอ ไม่เสมอเหมือนแม่แต่สักราย

ตั้งแต่เกิดกายตนเป็นคนนั้น แม่คือผู้ปลูกปั้นทุกเช้าสาย

แม่ไม่เคยหยุดยั้งนั่งสบาย แม่เหนื่อยกายเหนื่อยใจตลอดมา

เมื่อลูกเจ็บแม่เจ็บยิ่งกว่าลูก ด้วยเป็นผูกห่วงใยเป็นหนักหนา

แม่ยอมเจ็บยอมตายด้วยกายา ทั้งโลกาไม่มีเทียบจะเปรียบปาน

คำเปรียบเทียบมากมายที่ไหนหล้า ทั้งหินผานภากาศไม่อาจหาญ

จะมาเทียบเปรียบบุญเยาวมาลย์ ยังไม่ปานเท่าคุณแม่แค่หยดนม

ดอกมะลิช่อน้อยแทนถ้อยล้ำ พร้อมน้ำคำจากใจที่งามสม

มอบแด่แม่ที่สิบสองสิงหาคม มือพนมกราบตักรักเทิดทูน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 41 8 ส.ค. 2550 (12:23)
พระคุณแม่มากมายมหาศาล

จักรวาลยังมิอาจจะเทียบได้

แม้จะเทียบมหาชลาลัย

เทียบมิได้กับหนึ่งสายกษิรา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 42 8 ส.ค. 2550 (14:21)
ดีมาก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 43 8 ส.ค. 2550 (14:35)
แม่นี่เรารัก........ดั่งดวงใจ

เรารักแม่ยิ่งกว่าใครๆ.......แม้จะรักแม่นี่มีความดี

ถ้าเราเจ็บ.........แต่เราเจ็บกว่าแม่

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 44 8 ส.ค. 2550 (17:15)
แกล้งคนเล่นดีกว่า ]^ds;hk = ...

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 45 8 ส.ค. 2550 (17:33)
ไม่ต้องเจ้าบทเจ้ากลอน ดอกมะลิ กอด คำว่ารัก ก็พอแล้วครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 46 8 ส.ค. 2550 (21:00)
หนึ่งใดในโลกนี้มีใครเทียบ

ปานเปรียบแม่ของฉันนั้นมิได้

ด้วยรักของแม่ฉันนั้นซาบซื้งใจ

อันรักใครก้ไม่เท่ารักลูกยา



แม้ว่าลูกจะเกเรดื้อดึงบ้าง

แม่ก็ยังแสนรักเป็นหนักหนา

เฝ้าแต่ปลอบประโลมลูกเสมอมา

โอ้แม่จ๋า หนูรักแต่แม่คนดี

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 47 8 ส.ค. 2550 (21:04)
พระคุณนี้จนเติบใหญ่ไม่ลืมท่าน

หากจะวานจะสั่งบ้างทำเต็มที่

เพราะได้เลี้ยงรักลูกมาเท่าชีวี

จึงขอมอบตอบแทนนี้ด้วยหัวใจ



งานการใดที่ท่านสั่งไม่ละเว้น

ด้วยท่านเป็นบุรพาจารย์ที่ยิ่งใหญ่

ครูคนแรกของลูกปลูกดวงใจ

ถนอมรักลูกไว้อยู่ทุกครา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 48 8 ส.ค. 2550 (21:07)
รักใครแปลกนัก

รักมากรักมี

ลูกร้ายเหลือดี

ยังรักลูกลง



ลูกดีลูกร้าย

ความรักอยู่คง

ไม่เลือนไม่หลง

ลืมลูกได้เลย



รักนี้ถึงแปลก

ไม่แยกใครเอ๋ย

ดีร้ายเหลือเอ่ย

มิเคยคิดชัง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 49 8 ส.ค. 2550 (21:18)
ทั้งชีวิตที่ผ่านมาแม่ผู้ให้แบบที่ใครไม่สามารถมาเปรียบเทียบทั้งส่งเรียนทั้งส่งเงินทั้งเสบียงผ้าห่าเตียงรอไว้ให้รอกลับมาแม่ทำงานแสนเหนื่อยยากไม่เคยบ่นกลับอดทนทำทุกทางหารายได้ให้ลูกใช้ให้ลูกจ่ายตามสบายลูกกลับควายไม่เคยนึกถึงมารดาลูกติดเกมส์ลูกติดเพื่อนแม่ไม่บ่นลูกมีกิ๊กลูกมีแฟนแม่ไม่ว่าลูกกลับดึกลูกกลับช้าแม่ไม่ด่าลูกติดยาลูกติดบอลแม่อภัย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 50 8 ส.ค. 2550 (21:21)
รัก

จากแม่

เป็นรักแท้

จากแม่ผู้เดียว



ใคร

ไม่เหลียว

แต่แม่เทียว

เลี้ยวมาหาเรา



เป็น

เช่นเงา

ตามตัวเรา

เฝ้าอยู่คู่กาย



พาล

อันตราย

นั้นมลาย

แม่ได้ป้องกัน



ลูก

ผูกพัน

กับใครนั้น

จงบันดาลมา



แม่

แท้ข้า

ผู้เดียวหนา

ที่ข้ารักเอย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 51 8 ส.ค. 2550 (22:32)
พระคุณแม่เลิศล้ำ มหาสมุทร

พระคุณแม่สูงสุด มหาศาล

พระคุณแม่เลิศฟ้า สุธาธาร

ใครจะปานแม่ฉัน นั้นไม่มี

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 53 9 ส.ค. 2550 (12:36)
คำว่า"แม่"ทุกคนเข้าใจตรงกันว่า คือ ผู้ที่ให้กำเนิดเรามา แต่สำหรับหนูแล้วแม่ไม่ได้เป็นเพียงผู้ที่ให้ชีวิตแต่ยังเป็น คนที่เข้าใจเรากว่าใครๆ แม่ของหนูประเสริฐกว่าใครในโลกนี้

รักแม่มากค่ะ .......

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 54 9 ส.ค. 2550 (18:16)
สายลมโบกโบยพัดสะบัดลิ่ว

ใบไม้ปลิวลงนาวาธาราใส

เปรียบเสมือนแม้นใจข้าโดนพาไป

ความรักไซร้ที่มีให้แก่ใจนาง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 55 10 ส.ค. 2550 (12:07)
รัก...แม่กว่าใครๆ

แม่..ยิ่งใหญ่ดุจใครเท่า

ที่....แม่ทำเพื่อเรา

สุด...จะหามาทดแทน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 56 10 ส.ค. 2550 (13:37)
คำว่า "รัก" แม่ให้ตั้งแต่เล็ก

ตอนเป้นเด็กแม่เลี้ยงจนเติบใหญ่

แม่รักลูกผูกจิตดั่งดวงจัย

ความห่วงใยแม่ให้ตลอดมา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 57 10 ส.ค. 2550 (18:30)
รักของแม่แน่แท้มิแปรผัน

แม้คืนวันผันแปรมิเลือนหาย

อิ่มอกอุ่นอิ่มรักมิจักวาย

ทั้งใจกายสายสัมพันธ์มิสั่นคลอน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 58 10 ส.ค. 2550 (19:15)
หนูรักแม่เพียงใดแม่ก็รู้............อันพระคุณแม่เปรียบดังสายน้ำ

ที่คอยหล่อเลี้ยนเรามาเติบใหญ่.............................เราจะทำผิดเพียงใดแม่ก็

รัก ..แม่คือผู้ให้เรามีชีวิต..........ที่ให้เราเกิดบนโลกใบนี้

ไม่ว่าแม่จะลำบากเพียงใด..........ก็ไม่เคยทอดทิ้งเราให้ลำบาก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 59 10 ส.ค. 2550 (19:18)
ไม่ค่อยมีสัมผัสเลยครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 60 10 ส.ค. 2550 (19:31)
อืม ผมก็ว่าเช่นนั้น



หนูรักแม่แม่ท่านนั้นก็รู้

พระคุณดูดั่งว่านทีไหล

ที่คอยหล่อหลอมเลี้ยงเราเข้านานไกล

จักทำผิดสถานใดไม่โทษเรา



ท่านมารดาพาสร้างทางชีวิต

สร้างกายจิตเราเกิดบนโลกกับเขา

แม่ลำบากตรากตรำช้ำซึมซำ

ก็ไม่เล่าเปรยไปให้ลูกฟัง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 61 11 ส.ค. 2550 (01:03)
แม่เรา...



นึกถึงวันจากมาเมื่อคราก่อน ครั้งเมื่อตอนเยาว์วัยใฝ่ศึกษา

ต้องพากเพียรอ่านเขียนเรียนตำรา จำจากลาตักอุ่นเคยหนุนนอน

เคยกล่อมเห่แกว่งไกวให้เจ้าหลับ เคยนอนนับเดือนดาวเฝ้าพรำสอน

เคยหุงหาข้าวปลาเอื้ออาทร ยามหนาวร้อนงันงกคอยกกเรา

แล้ววันนี้เป็นอย่างไรให้ใจสั่น มีใครกันดูแลเมื่อแก่เฒ่า

คงชะแง้ตั้งตาคอยหาเรา และรอเฝ้าครำครวญให้หวนคืน

คงร่วงโรยตามวัตถุอายุขัย คงตั้งใจนับวันอันสุดฝืน

คงห่วงหาอาลัยใจกลำกลืน คงจะยืนยันว่าจะรอคอย

เธอคนนั้นยังรอไม่ท้อแท้ เธอคนนั้นแม้แก่สักแค่ไหน

เธอคนนั้นใครเล่าเขาคือใคร คงจะใช่เธอแน่คือแม่เรา...

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 62 11 ส.ค. 2550 (08:31)
รักแม่เทอดทูน

บุญหนุนนำให้

พรรัตนตรัย

ใดดีโปรดดล



ให้แม่หนูรัก

ประสพสิ่งผล

กุศลนำดล

สุขทุกวันวาร



เพราะแม่หนูดี

รักนี้เล่าขาน

ระบือเนิ่นนาน

แม่พระในใจ



จงคุ้มครองแม่

ต่อแต่นี้ไป

อายุมั่นไว้

สุขใจสุขกาย



แม่ของใคร ใครก็รักมากนักหนา

คุณแม่ขามีแต่ให้ไม่เคยขอ

เฝ้าบากบั่นต่อสู้มิเคยท้อ

ไม่ว่าลูกขอสิ่งใดสรรจัดแจง



เป็นดั่งเพื่อน ดั่งพี่ ที่ปกป้อง

เฝ้าคุ้มครองดูแลมิหน่ายแหนง

เป็นคนเดียวที่มั่นรักไม่ระแวง

ไม่กินแหนงแคลงใจในลูกยา



ลูกจะร้ายจะดีแม่ก็รัก

ลูกเลวนักแม่ก็ทนมิบ่นว่า

ลูกแสนดีแม่ปลาบปลื้มเสมอมา

แม่ลูกโจรแม่ยังว่าลูกดีเอย



รักนี้จึ่งเป็นรักที่บริสุทธิ์

ประดุจดั่งผ้าขาววับวาวเอ๋ย

รักมิหมองขุ่นข้องสิ่งใดเลย

เฝ้าแต่เชยแต่ชมลูกทุกวันวาร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 63 11 ส.ค. 2550 (09:46)
สิบสองสิงหา ผ่านมาบรรจบ ด้วยความเคารพ น้อมนพจากใจ นึกถึงเมื่อเราเติบใหญ่ แม่เป็นผู้ให้ ลูกไม่ขอลืม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 64 11 ส.ค. 2550 (12:24)
รักแม่ที่สุดในโลกเลยค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 65 11 ส.ค. 2550 (15:42)
รักแม่นะค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 66 11 ส.ค. 2550 (17:36)
นานมาแล้วมารดาเลี้ยงลูกน้อย

กระจ้อยร่อยน่ารักเป็นนักหนา

จนเติบโตต่อไปใหญ่ขึ้นมา

เพราะมารดาถนอมกล่อมเลี้ยงดู



ผมรักแม่ที่สุดครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 67 11 ส.ค. 2550 (17:58)
ขอเทอดทูนพระแม่ปวงชนชาวไทย

ธ ยิ่งใหญ่นามเลื่องลือระบือขาน

พระเมตตากรุณาแก่ข้าบริพาร

ทั่วทิศาสมญานามขจรไกล



ทรงโปรดเกล้าแก่เหล่าเราข้าราษฎร์

เพียรประสาทวิชามากมายไว้

ทรงเป็นห่วงสารทุกข์ราษฎรไทย

ขอเทอดไท้ทูลเกล้าฯชัยมงคล



ขอพระแม่ของเราทรงพระเจริญ



สหรัฐ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 68 11 ส.ค. 2550 (18:50)
12สิงหาใคร่ควรเรารู้จัก หนึ่งดวงรักที่แม่มอบให้นี้

ล้วนสุดแสนเลิศล้ำปฐพี ที่บ่มีใครเทียบเปรียบไม่ถึง

ทุกหยดค่าน้ำนมแสนประจักษ์ ใคร่ควรรักสุดดวงใจของท่านนี้

แสนเอิบอิ่มด้วยเต็มรักและไมตรี ที่หล่อเลี้ยงลูกนั้นเติบใหญ่เอย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 69 11 ส.ค. 2550 (18:52)
รักแม่มากค๊า

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 70 11 ส.ค. 2550 (18:54)
ให้แม่นะ



ขอบคุณจริงๆที่เธอยังรัก ไม่เคยเปลี่ยน

ถึงฉันจะดีจะเลวขนาดไหน

และคนอย่างฉันก็คงจะขอ รักเธอตลอดไป

ให้คุ้มที่เธอได้ไว้ใจ ตอบแทนวันนี้ที่ฉันมีเธอ





รักแม่มากที่สุดในจักรวาลนี้เล ย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 71 11 ส.ค. 2550 (19:40)
พระคุณแม่ยิ่งใหญ่หาใดเหมือน

คอยตักเตือนอบรมบมนิสัย

เฝ้าฟูฟักรักลูกคอยห่วงใย

ลูกกาวได้เพราะมีแม่คอยชี้นำ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 72 11 ส.ค. 2550 (20:27)
ใหญ่กว่าท้องฟ้า ลำกว่ามหาสมุทร

ไม่สิ้นสุดความรักของแม่เรา

(อาจไม่ค่อยดี-ถ้าอย่างไงช่วยแนะนำด้วยนะคะ)



***วันแม่ปีนี้อย่าลืมทำความดีทดแทนทันให้มากๆนะคะ***

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 73 11 ส.ค. 2550 (20:28)
เป็นคำขวัญอ่ะค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 74 11 ส.ค. 2550 (21:18)
มิตรเเท้คือ เเม่ผู้ก่อเกิดกำเนิดลูก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 75 12 ส.ค. 2550 (01:05)
แม่คือทุกสิ่งทุกอย่างและท่านก็รัก

ซึ่งไม่เหมือนกะผู้ชายที่มันรักเราเพื่อหวังจะฟันทิ้ง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 76 12 ส.ค. 2550 (09:01)
พระคุณแม่ล้นฟ้ามหาสุทร

เปรียบดังคุจร่มโพธิ์ที่ผ่องใส

พระคุณแม่ล้นฟ้ากว้างเกินกว่าใคร

พระคุณแม่ยิ่งใหญ่หาใดเทียม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 77 12 ส.ค. 2550 (11:03)
อันรักเดียว รักแน่ คือแม่ฉัน

รักนอกนั้น ไม่แน่ แปรเปลี่ยนได้

วันนี้รัก พรุ่งนี้ผลัก รักทำลาย

หมดความหมาย ชอกช้ำ ระกำใจ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 78 12 ส.ค. 2550 (11:50)
แม่ แม่ แม่ รักแน่แท้มิแปรเปลี่ยน

วันคืนเดือนล่วงผ่านกี่วานพ้น

พระคุณแม่ทบเพิ่มเสริมทุกคน

ช่างมากล้นรำพันมั่นรักเอย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 79 12 ส.ค. 2550 (14:01)
รักแม่ที่สุด

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 80 12 ส.ค. 2550 (14:53)
สิบสองสิงหา

เวียนมาบรรจบ

ลูกขอเคารพ

ก้มลงกราบแม่

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 81 12 ส.ค. 2550 (14:57)
คห.80 แต่งได้ดีมาก มีสัมผัสครบถ้วนบ้วนบริบูรณ์

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 82 12 ส.ค. 2550 (21:55)
คำว่าแม่มีค่ามหาศาล

กว่าสายธารโถมพุ่งมุ่งหกเหิร

โอ้แม่จ๋าลูกรักแม่เหลือเกิน

อ้อมกอดเพลินอุ่นตักรักละมุน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 83 13 ส.ค. 2550 (09:57)
นี้เด็กใหม่ ผิดหน่อยไม่เป็นไรนะ



รักใดจะเทียบได้เท่ารักของแม่ รักนี้แน่มิแปรเปลี่ยนแม้วารผัน





เดี๋ยวคิดต่อให้ทีนะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 84 13 ส.ค. 2550 (13:25)
รักแม่นะคะ รักแม่ที่สุดในโลกเลย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 85 13 ส.ค. 2550 (18:36)
วันเกิดลูก เกือบคล้ายวันตายแม่

เจ็บท้องแท้เท่าไหร่แม่ไม่บ่น

แม่อุ้มท้องกว่าจะคลอดรอดเป็นคน

เติบโตจนบันนี้นี่เพราะใคร

เด็กอาชีวศึกษาสุราษฎร์ธานี

เด็กอาหารและวิจิตรศิลป์

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 86 14 ส.ค. 2550 (11:31)
รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก

รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก

แม่ แม่ แม่ แม่ แม่ แม่ แม่ แม่ แม่ แม่ แม่ แม่ แม่

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 87 14 ส.ค. 2550 (20:01)
ล่วงเลยมากว่าปีที่รอร่ำ

จะพูดคำว่ารักแม่แท้จริงหนา

พูดตอนใดก็ได้นะแก้วตา

อย่ารอมากว่าปีหนึ่งจึงพูดไป

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 88 15 ส.ค. 2550 (14:48)
สิบนิ้วพนม ก้มกราบเท้าเเม่

บอกคำรักแท้ ว่าไอเลิฟยู

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 89 15 ส.ค. 2550 (15:06)
รักของใครไม่ใหญ่ยิ่งไม่จริงแท้

เท่ารักแม่ยิ่งใหญ่มหาศาล

พระคุณเทียบเทียมได้กับจักรวาล

อย่าคอยนานหากบอกรักแม่สักครา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 90 15 ส.ค. 2550 (15:49)
นภาพร่างเด่นดาวพราวระยับ

วะวาบวับนับแสน ณ แดนทรวง

ไม่เทียมเท่าล้านรักกลั่นจากทรวง

ความห่วงหวงจากดวงใจแม่ให้มา



สัมผัสรักด้วยความรักที่ก่อเกื้อ

สัมผัสเนื้อด้วยแนบเนื้อด้วยห่วงหา

สัมผัสอุ่นด้วยไออุ่นกรุ่นกายา

สัมผัสตาด้วยแววตาเอื้ออาทร



ทุกสัมผัสส่งสัมผัสรัดใจรัก

ค่อยฟูมฟักปักจิตหมายไม่ถ่ายถอน

เป็นรักแท้แม้ชีพวายไม่คลายคลอน

ไม่จากจรไปจากใจคลายจากจินต์



เฝ้าถนอมกล่มอเกลี้ยงไม่เลี่ยงหลบ

ข้าวปลาครบแม่จัดหามาทั้งสิ้น

แม้นเหนื่อยยากลำบากเนื้อหยาดเหงื่อริน

ลูกมีกินสุขกายสบายพอ



ลูกร้อนกายแม่พายพัดสลัดร้อน

ลูกง่วงนอนแม่เอียงตักให้พักต่อ

ลูกหนาวหนักแม่หาผ้ามาห่มคอ

ลูกแงงอออดอ้อนแม่ผ่อนคลาย



ลูกหกล้มแม่ประคองคอยป้องปัด

ลูกเป็นหวัดแม่หายารักษาหาย

เพื่อลูกสุขแม่ยอมยากลำบากกาย

ลูกสบายแม่ลำบากทนตรากตรำ



จะหารักจากหัวใจจากใครอื่น

สักแสนหมื่นค้นหามาพรอดพร่ำ

ไม่เทียมเท่าคำว่ารักเพียงหนึ่งคำ

ที่แม่ย้ำทำให้เห็นมิเว้นวาร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 91 16 ส.ค. 2550 (11:28)
วันแม่ปีนี้ลูกขอให้แม่รักลูกเหมือนทุกๆปีที่ผ่านมาน่ะค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 92 16 ส.ค. 2550 (23:42)
รักแม่ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 93 17 ส.ค. 2550 (13:17)
ผมขอให้แม่มีสุข

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 94 21 ส.ค. 2550 (11:46)
ทำงานยังมีวันลา ความรักของมารดาไม่มีวันหยุด

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 95 21 ส.ค. 2550 (19:28)
แม่นี้มีบุญอันใหญ่หลวง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 96 23 ส.ค. 2550 (18:26)
โอ้แม่ของลูก ใจผูกพันนัก

ด้วยรักสุดฝืน ผ้าผืนน้อยน้อย

ที่คอยเปลี่ยนให้ เจ็บไข้ได้ป่วย

แม่ช่วยดูแล นับแต่เกิดมา

แม่หาใดจัก ลูกรักแม่จ๋า

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 97 23 ส.ค. 2550 (18:33)
ไม่ค่อยมีสัมผัสเลย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 98 23 ส.ค. 2550 (18:40)
โอ้แม่ของลูก

เราผูกพันนัก

เป็นที่พิงพัก

เป็นหลักปักไว้



จูโมนี้ไซร้

ขอไว้อาลัย

ถ้าแม่จากไป

เมื่อใดก็ตาม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 99 7 ก.ย. 2550 (20:33)
-บทความ-



วันที่ฉันเกิด เกิดเป็นคนผู้หนึ่ง มีคนผู้ซึ่ง แสนทุกข์ทรมาน

แม่เรานั่นไง เสียเลือดเนื้อเท่าไหร ขอเพียงลูกได้ กำเนิดมา

ไม่บนทนเจ็บ เพียงเพราะรักลูกยา พระคุณมารดา เกินจดจำ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 100 7 ก.ย. 2550 (20:38)
คิดถึงแม่และคิดถึง



คิดคำนึงถึงแม่คำนึงหา



คึดถึงแม่ตลอดมา



คุณแม่ขาแม่อยู่แห่งหนใด

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 101 30 ก.ย. 2550 (12:54)
หัตถาของแม่นี้ แลดู

หัตถาแม่อุ้มชู ลูกรัก

แม่เรานี้คือครู สั่งสอน

แม่นี้คือที่พัก ให้เรา อุ่นใจ



โคลงนี้ไม่ได้แต่งตามแบบฉันทลักษณ์

แต่มาจากข้างใน ของลูกทุกคน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 102 30 ก.ย. 2550 (15:14)
บอกว่ารักรักแม่มากเพียงใด

บอกเท่าไรบอกได้ไม่เทียมเท่า

โอบอุ้มฟ้ามหาสมุทรและขุนเขา

ไม่เทียบเท่าในพระคุณที่ท่านมี

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 103 30 ก.ย. 2550 (16:16)
รักใดใดในโลกเหมือนร้าย

ชอบทำลายยามรักเขาหักเสีย

แสนปวดใจใจทรุดสุดอ่อนเพลีย

มือใครเนี่ยช่างละมุนอุ่นเหลือเกิน ?

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 104 30 ก.ย. 2550 (16:40)
ใครมารักรักเราไม่เท่าแม่

ท่านดูแลจนเรานั้นเติบใหญ่

แม่เราทุกข์หรือสุขสักเท่าใด

เรามีกำลังใจคือมารดา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 105 2 ต.ค. 2550 (16:20)
มวลมาลาร้อยกรองใบตองหุ้ม

ใส่มือกุมก้มประนมภิรมย์ชื่น

สำนึกคุณสุนทราในทุกคืน

ที่แม่ยื่นหยิบให้ด้วยใจมา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 106 2 ต.ค. 2550 (17:09)
จะรักใครควรรักอย่างปักษ์ปก

ครั้นทารกยังเล็กเป็นเด็กน้อย

ยังตัวเล็กตัวนิดใจเป็นร้อย

แม้นจ้อยร่อยกลอยใจร้องไห้โฮ



ครั้นเราเติบโตทั้งร่างจนกายใหญ่

จะคิดไปถึงโกรธแม่โกรธโมโห

แค่พอครั้นร่างใหญ่กายเติบโต

บันดาลโทสะลดร่อยลงมา



-----------------------------------------------------------------------------------------------



บรรยายถึงแม่ไม่ละเอียดเอย i_i



แต่งไปแต่งมากลายเป็นวิชาสุขศึกษาไปซะแล้ว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 107 4 ต.ค. 2550 (23:36)
แต่ก็ดีนะครับ อิๆๆๆๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 108 6 เม.ย. 2551 (14:58)
พี่ ๆ ครับ ช่วยแต่งกลอนเกี่ยวกับการจากไปของแม่หน่อยได้ไหมครับ (แม่เสีย) จะฌาปนกิจ วันจันทร์ที่ 7 เม.ย.51 นี้ ผมขอด่วนมาก ๆ นะครับ ขอขอบคุณล่วงหน้าครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 109 16 พ.ค. 2551 (18:41)
<P>&nbsp;&nbsp;&nbsp; รักแท้&nbsp; จากใจแม่แทนคามคิด</P>

<P>ด้วยพินิจ&nbsp; เพื่อความรักที่ถูกฝัง</P>

<P>ที่ทั้งๆ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ไม่ใด้เจอมาหลายปี</P>

<P>เราแต่งไม่ค่อยเก่งเลย</P>

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 110 18 พ.ค. 2551 (16:30)
<P>ยินดีที่ได้เกินมาเป็นลูกเเม่กับพ่อ</P>

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 111 18 พ.ค. 2551 (16:31)
*เกิด

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 112 21 พ.ค. 2551 (19:41)

น้ำฝนรินหลั่ง       ดุจดังรักแม่

ชโลมดวงแด       รักแน่ปักใจ

คุณงามความดี     แม่มีมากมาย

ผองลูกทั้งหลาย    มั่นหมายแทนคุณ

เพราะว่ารักแท้      ที่แม่เกื้อหนุน

เมตตาการุณ       ค้ำจุนลูกยา

ก้มกราบที่ตัก      บอกรักมารดา

ลูกขอสัญญา      จะเป็นคนดี

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 113 21 พ.ค. 2551 (19:55)

สวัสดีครับคุณฝน มาพร้อมกับบทกลอนซึ้งๆ เพราะๆทุกทีเลย ว่างๆจะลองมาประชันดูนะครับ

ว่าแต่คุณฝนจะอยุ่ที่นี่เฉพาะหน้าฝนสมดังนามหรือเปล่าหนอ? ถ้าเป็นเช่นนั้นก็น่าเสียดายแย่

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 114 21 พ.ค. 2551 (23:21)
สวัสดีค่ะคุณธลีรัตติกาล  ขอบคุณค่ะที่แวะมาทักทายกัน ไ ม่หายไปกับฤดูฝนหรอกค่ะ แต่ยุ่งมากเลยช่วงนี้  ก็ถ้ามีเวลามากพอฝนก็จะฝึกแต่งกลอนไปเรื่อยๆอ่ะค่ะ จริงๆก็อยากไปห้องสมุดแล้วยืมหนังสือพวกกาพย์กลอนมาอ่าน แต่เวลามีจำกัดค่ะ เลยแต่งอะไรไปเรื่อยเปื่อย ผิดมั่งถูกมั่ง ถ้าคุณมีเวลาก็ช่วยแนะนำฝนด้วยนะคะ   ขอบคุณมากๆ 

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 115 12 ก.ค. 2551 (18:33)
……... วันเกิดเราเป็นดั่งวันสิ้นลมแม่

....เจ็บปวดแท้ดั่งน้ำตาพาจะไหล

....สองมือออบโอบอุ้มแกว่งเปล

....น้ำนมเลี้ยงอุ้มชูให้เติบใหญ่มา

…แม่เปรียบดั่งยารักษายามป่วยไข้

....แม่เปรียบดั่งต้นไม้ใหญ่ร่มใบหนา

....แม่เปรียบดั่งดวงตะวันส่องแสงมา

…แม่เปรียบดั่งผ้าห่มหนาอบอุ่นกาย

…เปรียบดั่งพระในบ้านชี้แนะลูก

....สถิตย์ถูกอยู่กลางใจไม่ไปไหน

....กตัญญูตอนนี้ยังไม่สายไป

....ก่อนแม่ไซร้หลับตาไปไม่ลืมเอย

จำไว้ตลอด