จำนวน 8 ความเห็น, หน้า่ | -1-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 25 ธ.ค. 2550 (16:34)
ง. การปรับตัวของสัตว์เพื่อรักษาอุณหภูมิ
1. การปรับตัวของสัตว์เลือดเย็น
สัตว์เลือดเย็นได้แก่สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำและสัตว์เลื้อยคลานไม่สามารถปรับอุณหภูมิของร่างกายให้คงที่ได้ทำให้ระบบเมแทบอลิซึมไม่คงที่เปลี่ยนแปลงไปตามสภาพอุณหภูมิของสิ่งแวดล้อม เมื่ออากาศหนาวเย็นตัวของสัตว์พวกนี้จะเย็นไปด้วย ทำให้เมแทบอลิซึมต่ำจึงเหงาหงอย เซื่องซึม ไม่ว่องไวมันจึงต้องหลบซ่อนตัวให้พ้นจากผู้ล่า และเรามักพบสัตว์พวกนี้ผึ่งแดดในตอนเช้าเพื่อปรับอุณหภูมิของร่างกายให้สูงขึ้นแต่ถ้าอุณหภูมิของสิ่งแวดล้อมสูงเกินไปมันจะหลบลงรูหรือโพรงไม้ที่มีอุณหภูมิต่ำกว่าสัตว์เลือดเย็น เมื่ออุณหภูมิภายนอกลดลงจะมีการหนีหนาว โดยอุณหภูมิของร่างกายเปลี่ยนแปลงไปตามสภาพแวดล้อม อัตราการใช้ออกซิเจนจะลดต่ำลงมากมาย อาจเหลือเพียง 1/30 อาจต่ำถึง 1/100 ของอัตราปกติ หัวใจ ระบบ หมุนเวียนโลหิตและระบบหายใจทำงานลดลงมาก
2. การปรับตัวของสัตว์เลือดอุ่น แบ่งออกเป็น
2.1 สัตว์ในเขตหนาว เช่นปลาวาฬ แมวน้ำ มีชั้นไขมันหนามากเป็นฉนวนป้องกันการสูญเสียความร้อนของร่างกาย และเป็นแหล่งให้พลังงานความร้อนแก่ร่างกายด้วย ในพวกสัตว์พื้นเมืองเขตหนาวเช่นจามรี สุนัขเขตหนาว หมีขาวจะมีขนยาวเป็นฉนวนความร้อนของร่างกายจึงน้อยไปด้วยนอกจากนี้ยังมียังมีพฤติกรรมต่างๆที่เหมาะสม เช่น การอพยพหนีหนาวของกวางและนกหลายชนิด การพักตัวจำศีลชั่วคราวพบในหมีเขตหนาว และกระรอกโดยการนอนหลับครั้งละหลายๆ ในฤดูหนาว แล้วออกหากินบ้างสลับกันไปก่อนที่สัตว์พวกนี้จะพักตัวจำศีลมันจะกินอาหาร และสะสมอาหารไว้ทำให้ตัวอ้วนและมีไขมันสะสมมากเพื่อเป็นแหล่งสำรองพลังงานและยังช่วยเป็นฉนวนป้องกันการสูญเสียความร้อนออกจากร่างกายด้วยการหนีหนาว ของสัตว์เลือดอุ่นพวกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม อุณหภูมิของร่างกายจะเปลี่ยนแปลงจากรกสภาพปกติเพียงเล็กน้อย สัตว์ที่พบว่ามีการหนีหนาวได้แก่หนูบางชนิด กระรอกแถบขั้วโลกและค้างคาวบางชนิด

2.2 สัตว์ในเขตร้อน เช่น สุนัข วัว ควายจะมีต่อมเหงื่ออยู่ที่ลิ้นและ มีลิ้นขนาดใหญ่เมื่ออากาศร้อนมากๆ สัตว์พวกนี้จะหอบหายใจอย่างเร็วและแรง ทำให้น้ำระเหยออกจากลิ้นแล้วพาความร้อนในร่างกายออกไปทำให้อุณหภูมิของร่างกายลดลงแมวใช้วิธีเลียตัวเองเพื่อระบายความร้อน นอกจากนี้มักมีการปรับตัวทางด้านพฤติกรรมด้วยเช่นการนอนแช่น้ำ การอาบน้ำ การออกหากินในเวลากลางคืนของสัตว์ทะเลทราย ซึ่งอุณหภูมิต่ำกว่าเวลากลางวัน การหลบซ่อนในที่ร่มหรือหลบอาศัยอยู่ในรูซึ่งอุณหภูมิต่ำกว่าที่กลางแจ้ง
สำหรับอูฐ เป็นสัตว์ทะเลทรายที่มีความสามารถในการปรับตัวในด้านอุณหภูมิในสภาพที่ร้อนได้ดีมาก อุณหภูมิของอูฐโดยทั่วไปในภาวะปกติประมาณ 36 -- 38 องศาเซลเซียส เมื่ออยู่ในสภาพที่อุณหภูมิของร่างกายไว้ไม่ให้เกิด 41 องศาเซลเซียส โดยการระบายความร้อนออกจากร่างกาย โดยการหลั่งเหงื่อเมื่อถึงเวลากลางคืนอุณหภูมิของสิ่งแวดล้อมจะลดลง อูฐจะระบายความร้อนที่สะสมอยู่ร่างกายออกสู่อากาศภายนอกที่หนาวเย็นและอุณหภูมิจะลดลงมาจนถึง 34 - 35 องศาเซลเซียส เมื่อรุ่งเช้าอุณหภูมิภายนอกเริ่มสูงขึ้น อุณหภูมิในตัวของอูฐก็จะค่อยๆ สูงขึ้น โดยยังไม่ต้องมีการสูญเสียน้ำหรือหลั่งเหงื่อเลยเนื่องจากสามารถรับความร้อนส่วนเกิดที่เพิ่มขึ้นได้ ดังนั้นการรักษาและควบคุมอุณหภูมิของอูฐจึงเหมาะสมกับสภาพการอยู่ในทะเลทรายเป็นอย่างมาก นอกจากนี้ยังช่วยสงวนรักษาน้ำไว้ในร่างกายได้เป็นอย่างดีอีกด้วย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 2 ม.ค. 2551 (21:10)
สัตว์เมืองร้อนถ่ายความรัอนโดยการระเหยของน้ำ เช่นสุนัขเอาลิ้นห้อยออกมายาวๆเวลาร้อน กับโดยตกเหงื่อ บางอย่างลงแช่น้ำ (ควาย)
สัตว์เมืองหนาวใช้ขนเป็นเครื่องกันหนาว (insulation) บางทีทำตัวให้ขนพองขึ้นเพื่อเพิ่ม insulation หมาฝรั่งถึงมีขนปุยกว่าหมาไทย อีกอย่างก็คือเข้านอนในโพรงไม่ออกไปไหนจนหมดหน้าหนาว ไม่ต้องกินอาหาร เพราะการเผาผลาน (metabolism) ลดลงต่ำมาก เช่น หมีเมืองหนาว เรียก hibernation

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 7 ม.ค. 2551 (20:57)
ดี

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 8 พ.ค. 2551 (18:50)
ขอบคุนค่า

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 12 พ.ค. 2551 (19:43)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 6 18 มิ.ย. 2551 (18:05)
<FONT style="BACKGROUND-COLOR: #ffffff" face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#660066 size=3><STRONG>ขอบคุณสำหรับข้อความของคุณ จัดให้ ค่ะ ขอบคุณมากๆมีรายงานส่งแล้วค่ะ</STRONG></FONT>

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 7 30 มิ.ย. 2551 (20:43)

 

ขอบคุณมากๆเลยคะกับเนื้อหาถ้าไม่เจอก็ไม่รู้จะหาที่ไหนแล้วนิ  

ขอบคุณมากๆๆๆๆๆๆเลยคะ

 

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 8 12 ก.ค. 2551 (17:31)