จำนวน 93 ความเห็น, หน้า่ | -1- 2| 3| 4| 5|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 8 ก.ย. 2550 (07:51)
มาเริ่มได้ !

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 8 ก.ย. 2550 (12:49)
เด็กเลี้ยงแกะ

วันหนึ่งเด็กเลี้ยงแกะ
ไม่ใช่แพะไม่ใช่ม้า
ในหัวคิดนานา
จะแกล้งตาหรือแกล้งยาย

....

ต่อได้นะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 8 ก.ย. 2550 (12:53)
แกล้งให้ร้อง "อุ๊ย ! ตาย"
ทำทำไมไม่สนุก
ในหัวมีแต่ทุกข์
ความสุขนั้นยังไม่มี

เด็กเลี้ยงแกะคิดดี ๆ
ก็ได้มีความคิดแรก
เขาคิดสิ่งแปลก ๆ
ใครจะรู้กันบ้างล่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 8 ก.ย. 2550 (15:44)
เปลี่ยนเรื่องได้ไหม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 8 ก.ย. 2550 (15:47)
นำเรื่องก่อนครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 6 8 ก.ย. 2550 (15:53)
เด็กเลี้ยงแกะตะโกนว่า
หมาป่ามาช่วยด้วยจ้า
ทุกคนวิ่งกันมา
ไม่พบใครเจอแต่เด็ก

ชาวบ้านบอกเด็กเล็ก
ตัวยังเล็กคิดริอ่าน
โกหกโทษถึงปาน
เราไม่เชื่อเจ้าอีกแล้ว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 7 8 ก.ย. 2550 (15:58)
2 วันผ่านไปแล้ว
เด็กเลี้ยงแกะพูดโกหก
ถ้าเขาพูดเรื่องปด
จะเจอโทษอันมหันต์

ผ่านไปแล้วอีกวัน
เด็กเลี้ยงแกะตะโกนว่า
หมาป่ามาแล้วจ้า
ชาวบ้านนั้นไม่สนใจ

หมาป่ามาจริง ๆ
คุณผู้หญิงช่วยผมด้วย
อ๊าก ๆ ผมเหยียบกล้วย
ตายแน่เลยเด็กน้อยเอ๋ย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 8 8 ก.ย. 2550 (16:00)
แกะทุกตัวถูกกินหมด
วาจาปดต้องเจอนี่
ถ้าหากทำแบบนี้
เจอโทษที่มันร้ายแรง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 9 8 ก.ย. 2550 (16:02)
ขอกำหนดเรื่องไว้ก่อนนะครับ ต่อไปเป็นเรื่อง "กระต่ายป่ากับกบ"

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 10 8 ก.ย. 2550 (16:29)
ถ้าหากนำนิทานไปสอดแทรกประกอบการเรียนการสอนด้วยโดยเฉพาะเด็กเล็กผมว่าการศึกษาก็น่าจะได้ผลนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 11 8 ก.ย. 2550 (16:47)
มีกระต่ายฝูงใหญ่อยู่ในป่า
พวกมันไม่กล้าหาญชอบขี้ขลาด
แม้มีเสียงลมพัดปัดกระจาด
กระต่ายมันอ่อนหัดถึงวิ่งหนี

วันต่อมาขอนไม้หักมันวิ่งหนี
ทำตัวให้พ้นราคีวิ่งมาบ่อ
เจอกับกบน้อยบนดอกบัว
กบมันกลัวหัวหดหนีลงน้ำ

กระต่ายเห็นกบว่ายหนีลงน้ำ
มันเรียกเพื่อนมาดูกบกันใหญ่
มีคนที่ทุกข์ยากกว่าจงจำไว้
ให้เข้าใจกันเถิดอย่าไปกลัว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 12 8 ก.ย. 2550 (21:24)
มาเถิดมาพี่น้องแลผองเพื่อน
ขอเชิญชวนนักกลอนอักษรศิลป์
มาร่วมกันแต่งกลอนเป็นศิลปิน
มาไม่สิ้นไม่ว่ามาเถิดมา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 13 8 ก.ย. 2550 (21:29)
เป็นปลื้ม ครูชิตเข้ามาห้องนี้ด้วย ติดตามผลงานมานานแล้วครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 14 8 ก.ย. 2550 (21:32)
ผมก็ปลื้ม แต่พูดอะไรไม่ออก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 15 8 ก.ย. 2550 (21:34)
เฮ้ ! คุณเพิ่งสมัครสมาชิกไฉนบอกว่าติดตามผลงานนานแล้ว

-----------------------------------------------------------------------------------------------

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 13 8 ก.ย. 2550 (21:29) แจ้งลบความเห็นนี้

เป็นปลื้ม ครูชิตเข้ามาห้องนี้ด้วย ติดตามผลงานมานานแล้วครับ

Mr.alone [Dek~Dod~Deaw ]
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 77 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 50 ดวง - โหวตเพิ่มดาวให้สมาชิกท่านนี้

------------------------------------------------------------------------------------------------

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 16 8 ก.ย. 2550 (21:43)
ผมเคยบอกคุณไปแล้วว่าผมไม่เคยสมัครก็จริง แต่ว่าผมเล่นอยู่ในเว็บนี้เหมือนกันนะครับ ส่วนมากเข้ามาดูเฉยๆ ไม่ค่อยตอบ ถ้าตอบก็ใช้รหัสของไมค์ แต่ผมเพิ่งมารู้จักห้องกลอนไม่นานมานี้ ส่วนมากผมจะอยู่ที่ห้องวิทยาศาสตร์น่ะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 17 8 ก.ย. 2550 (22:24)
หุ ๆๆๆ เป็นปริศนาน่าหาคำตอบแหะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 18 9 ก.ย. 2550 (17:05)
ว่าแต่แต่งถึงไหนแล้วเจ้าค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 19 9 ก.ย. 2550 (17:46)
เรื่องกระต่ายป่ากับกับกบครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 20 13 ก.ย. 2550 (16:10)
........เมื่อนั้น........................................โฉมนางรจนามารศรี
เพ่งพิศเงาะป่าพนาลี..................................ท่วงทีกิริยาดูน่าชัง

ผิวพรรณคล้ำดำดูต่ำต้อย.....................นุ่งผ้าผืนน้อยย้อมสีครั่ง
ขี้มูกยืดหนาขี้ตากรัง................................ผมเผ้ารุงรังไม่น่าชม

แต่ด้วยบุพเพสันนิวาส.........................บุญเก่าร่วมชาติเป็นคู่สม
จึงมองเห็นเพชรในเปือกตม...................ใต้ร่างโสมมเป็นรูปทอง

เพราะไม่ตัดสินแต่เปลือกนอก...รูปลักษณ์ลวงหลอกว่าหม่นหมอง
แต่นางใช้จิตพินิจมอง.......................สอดส่องเห็นลึกถึงความดี

รูปร่างหน้าตาแม้นงามหรู..........................ไม่อาจอยู่ยืนยงคงที่
ผ่านกาลนานไปกายที่มี...................ย่อมเสื่อมศรีสูญสง่าชราลง

ความดีมีอยู่ไม่รู้หาย.........................แม้นกายดับชนไม่ลืมหลง
ทนทานอยู่ยั้งอย่างยืนยง...............ไม่ปลดปลงตามกายสลายลา