จำนวน 161 ความเห็น, หน้า่ | 1| -2- 3| 4| 5| 6| 7| 8| 9|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 9 ก.ย. 2550 (18:21)
หากเราทำดี ผลที่ได้รับก็จะดีไปตามกัน (ได้หรือเปล่าครับ)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 9 ก.ย. 2550 (18:23)
ได้เจ้าค่ะ เขียนข้อคิดอะไรก็ได้เจ้าค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 9 ก.ย. 2550 (18:25)
หากจะทำอะไร จงทำให้สำเร็จ

จุดสูงสุดของมนุษย์ คือการรอดพ้นจากกิเลส

การกระทำที่ไม่ดี เราหยุดได้โดยการ "ปฎิเสธ"

ความสำเร็จอยู่ไม่ไกล ถ้าหากพยายาม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 9 ก.ย. 2550 (18:30)
ความลับสามารถเปิดเผยออกมาได้ทางคำพูด

พูดถูก ทำถูก คิดถูก มีความสุข

พูดชั่ว ทำชั่ว คิดชั่ว มีความทุกข์

คนที่อยู่ไม่สุข แสดงว่ามีความทุกข์อยู่ในตัว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 6 9 ก.ย. 2550 (18:37)
อยากทำดีเมื่อไร จงทำมัน

เดี๋ยวนี้ ตอนนี้ เวลานี้

หากทุกคนมีแต่คำว่า

"อย่าเพิ่ง ไว้ทีหลัง แป๊บนึง"

คุณจะไม่มีวันได้ทำดีเลย

หรือจะเรียกว่า "ผลัดวันประกันพรุ่ง" ก็เรียกได้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 7 9 ก.ย. 2550 (18:39)
คุณ jumo นี่มีคติเต็มเลย เอาอีกๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 8 9 ก.ย. 2550 (20:40)
เพื่อนแท้ มิได้อยู่กับเราะเมื่อคราวสุขเท่านั้น
แต่เพื่อนแท้ คือคนที่อยู่กับเราเสมอ ไม่ว่าจะทุกข์เท่าไหร่ก็ตาม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 9 10 ก.ย. 2550 (10:22)
The secret of happiess is not in liking what one likes, bat in doing what one does

ความลับของความสุข ไม่ได้อยู่ในสิ่งที่ชอบ
แต่คือสิ่งที่ทำได้ดีที่สุด

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 10 10 ก.ย. 2550 (15:01)
เพื่อนที่เลวจะสรรญเสริญต่อหน้าเรา และนินทาเราลับหลัง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 11 10 ก.ย. 2550 (15:46)
ไม่มีอะไรที่จะได้มา โดยไม่ต้องทำอะไร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 12 10 ก.ย. 2550 (15:53)
ผู้ชนะ

เมื่อทำการสิ่งใดด้วยใจรัก
ถึงงานหนักก็เบาลงแล้วครึ่งหนึ่ง
ด้วยใจรักเป็นแรงที่เร้ารึง
ให้มุ่งมั่นฝันถึงซึ่งปลายทาง

เมื่อทำการสิ่งใดใจบากบั่น
ไม่ไหวหวั่นอุปสรรคเป็นขวากขวาง
ถึงเหนื่อยยากพากเพียรไม่ละวาง
งานทุกอย่างเสร็จเพราะกล้าพยายาม

เมื่อทำการสิ่งใดใจจดจ่อ
คอยเติมต่อตั้งจิตไม่คิดขาม
ทำด้วยใจเป็นชีวิตคอยติดตาม
บังเกิดผลงอกงามตามต้องการ

เมื่อทำการสิ่งใดใคร่ควรคิด
เห็นถูกผิดแก้ไขให้พ้นผ่าน
ใช้สมองตรองตริคิดพิจารณ์
ปรากฏงานก้าวไกลไม่ลำเค็ญ

ความสำเร็จจะว่าใกล้ก็ใช่ที่
จะว่าไกลฤาก็มีอยู่ให้เห็น
ถ้าจริงจังตั้งใจไม่ยากเย็น
และจะเป็นผู้ชนะตลอดกาล

ของ บุญเสริม แก้วพรหม

------------------------------------------------------------------------

ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 13 10 ก.ย. 2550 (16:04)
ลอกจากหนังสือป.5เหรอขอรับ ผมเคยท่องอาขยานน่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 14 13 ก.ย. 2550 (18:44)
ความสุขอยู่ที่ความพอใจดิ้นลนมากไปก็จะเป็นทุกข์

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 15 13 ก.ย. 2550 (19:46)
เมื่อทำการสิ่งใดให้ยั้งคิดก่อน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 16 14 ก.ย. 2550 (16:37)
เมื่อจะทำสิ่งใดให้ยั้งคิด
สติติดตามดูรู้วิถี
เรื่องเขาบอกเรื่องเขาเล่าฟังเข้าที
แต่ความจริงอาจไม่ดีดั่งวาจา

-----------------------------------------------------------------------------------------------

นี่แค่ส่วนหนึ่งของกลอนนะครับ กลอนของจริงยาวมากกว่านี้ กลอนนี้สำหรับคนที่เชื่อเรื่องในจดหมายลูกโซ่

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 17 14 ก.ย. 2550 (16:40)
ที่มาของความขี้เกียจ คือ การผลัดวันประกันพรุ่ง
ที่มาของการผลัดวันประกันพรุ่ง คือ ความขี้เกียจ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 18 18 ก.ย. 2550 (21:02)
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นจากความว่างปล่าว เพราะทุกอย่างล้วนมีเหตุในการเกิดทั้งสิ้น

ผู้ที่ฉลาดที่สุด คือผู้ที่รู้ว่า "ตนเองไม่รู้อะไรเลย"

ผู้ที่ไม่สามารถเชื่อมโยงตัวเองเข้ากับประวัติศาสตร์สามพันปีได้ จะต้องหาเช้ากินคำตลอดไป (Goethe) เป็นกวีชาวเยอรมันครับ

จิตสดใส อยู่ในร่างกายที่สมบูรณ์

ฝันให้ไกล และต้องไปให้ถึง

วันนี้เอาแค่นี้ก่อนนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 19 18 ก.ย. 2550 (21:09)
ผมพิมพ์ผิดไปอันหนึ่งครับ ขอแก้เลยก็แล้วกัน
"ผู้ที่ไม่สามารถเชื่อมโยงตนเองเข้ากับประวัติศาสตร์สามพันปีได้ จะต้องหาเช้ากินคำตลอดไป" เป็นของกวีชาวเยอรมันคือ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 20 21 ก.ย. 2550 (18:44)


สิ่งที่มีค่าที่สุด คือ เวลา


สิ่งที่ไม่อาจกลับคืนมา คือ คำพูด


สิ่งที่ควรรักษา คือ มิตตราภาพ


สิ่งที่น่าจดจำ คือ ความสุข


สิ่งที่ต้องตอบแทน คือ บุญคุณ


สิ่งที่นับถือ คือ ชนะใจตนเอง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 21 21 ก.ย. 2550 (19:08)
ศัตรูที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในชีวิตเรา คือ ตัวเราเอง

ความล้มเหลวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตเรา คือ ความอวดดี

การกระทำที่โง่เขลาที่สุดในชีวิตเรา คือ การหลอกลวง

สิ่งที่แสนสาหัสที่สุดในชีวิตเรา คือ ความอิจฉาริษยา

ความผิดพลาดมหันต์ที่สุดในชีวิตเรา คือ การยอมแพ้ตนเอง

สิ่งที่เป็นอกุศลที่สุดในชีวิตเรา คือ การหลอกตัวเอง

สิ่งที่น่าสังเวชที่สุดในชีวิตเรา คือ การถดถอยของตัวเอง

สิ่งที่น่าสรรเสริญที่สุดในชีวิตเรา คือ ความอุตสาหะวิริยะ

ความล้มละลายที่สุดในชีวิตเรา คือ ความสิ้นหวัง

ทรัพย์สมบัติที่มีค่าที่สุดในชีวิตเรา คือ สุขภาพที่สมบูรณ์

หนี้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตเรา คือ หนี้บุญคุณ

ของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตเรา การให้อภัยและความเมตตา

ข้อบกพร่องที่ใหญ่หลวงที่สุดในชีวิตเรา คือ การมองโลกในแง่ร้ายและไร้เหตุผล

สิ่งที่ทำให้อิ่มอกอิ่มใจมากที่สุด คือ การให้ทาน