จำนวน 189 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| -8- 9| 10|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 131 12 ธ.ค. 2550 (18:05)
ขอไว้อาลัยบิ๊ก D2B ขอให้พี่บิ๊กหลับให้สบาย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 132 12 ธ.ค. 2550 (18:09)
ส่วนรูปลีจุนกิ นี่ก็แค่อยากให้ทุกคนหายเศร้า เพราะมองภาพพี่บิ๊กแล้ว
เศร้าจริง ๆ มองจุนกิ จะได้หายเศร้า
(ด้วยรักและหวังดี)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 133 12 ธ.ค. 2550 (20:06)
http://www.videofinding.com/video_category.php?category=Television&scategory=D2B

แด่ บิ๊ก D2B

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 134 12 ธ.ค. 2550 (22:09)
ฮือๆๆๆๆเศร้าง่า.. เมื่อวันเสาร์ฟังวิทยุตอนบ่าย ทันทีที่รู้ข่าวก็ใจหายเหมือนกันนะ พี่บิ๊กอดทนมานานหลายปีแล้ว ยิ่งดูเอ็มวีเพลง สิ่งมีชีวิตที่เเรกว่าพ่อ น้ำตาพรากเลยง่ะ
--------
-----
---

เข้าเรื่องดีกว่า งื้ม.. นิยายสนุกมากนะคะ แต่ตอนนี้ยังอ่านไม่ถึงครึ่งเท่าไหร่ ช่วงแรกๆบทพูดเยอะ อ่านแล้วงงเหมือนกัน แต่อ่านไปอ่านมาก็เริ่มหนุกอ่า อัพเร็วๆนะจ๊ะ รออ่านเสมอ..

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 135 13 ธ.ค. 2550 (10:05)
ยิ่งเห็นก้อยิ่งคิดถึงอ่ะ สงสารจังเลย

มาอัพอีกน่ะ ยังคงเป็นกำลังใจให้เสมอน่ะจ๊ะ คริสตัล

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 136 13 ธ.ค. 2550 (12:10)
ของ ของใครใครก็รัก ของของใครใครก้อห่วง คนมาก่อนไม่จำป็นต้องได้ครอบครอง
คนมาทีหลังไม่จำเป็นต้องเสียสละ
จะเป็นกำลังใจให้เธอจะเป็นกำลังใจให้เสมอ
เรื่องเร่มวุ่นวายขึ้นแล้วเนอะ เขียนต่อไป สู้ ๆ
( เอาไปทำเป็นเล่มได้แล้ว ว่ามะ )

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 137 13 ธ.ค. 2550 (22:36)
มาอัพแล้วเน้อและจะหยุดอัพชั่วคราวเพราะจะสอบ(อีกแล้ว)
แล้วเจอกันใหม่หลังวันจันทร์ จุ๊บๆ รักคนอ่านทุกคน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 138 13 ธ.ค. 2550 (22:45)
(ยังเอาไปทำเป็นเล่มไม่ได้หรอก เพราะยังไม่ถึง 100 หน้า)
อิอิ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 139 14 ธ.ค. 2550 (08:54)
อย่าเพิ่งหายกันไปนาน ๆ น่ะ มาอัพบ้างหละ รออ่านอยู่

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 140 14 ธ.ค. 2550 (09:17)
ไม่เป็นไรหรอหคะ หนูรอได้เสมอตั้งใจสอบแล้วกัน จะเป็นกำลังใจให้นะคะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 141 14 ธ.ค. 2550 (10:05)
อืมจ๊ะ มีกำลังใจอีกนิด

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 142 17 ธ.ค. 2550 (13:42)
เจ้ หายไปไหน เจ้ เจ้ เจ้ เจ้ เจ้ เจ้ได้ยินไหมเจ้หายไปไหนไม่มาทักทายกันเลย ไม่มาอัฟไม่ว่าแต่มาทักทายกันบ้าง อย่าหายไปแบบนี้ คนอยู่ทางนี้เค้าน้อยใจ
พักนี้ nocomment ไม่มาหาพี่เลยน่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 143 18 ธ.ค. 2550 (01:12)
ขอโทษทีไม่สบายจะตายอยู่แล้ว นี่ก็แย่อยู่เลยนะเนี่ย(นอนไม่ได้)
หายใจไ่ม่ออกเลย ทรมารจาง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 144 18 ธ.ค. 2550 (10:18)
น่าสงสารจังเลย หายเร็ว ๆ นะค่ะ
หายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เร็ว เร็ว
จะได้ไม่ต้องทรมารไง
เจ้เห็นอะไรไหม ? ( งงละสิ)

! ความห่วงใยไง 5555555555

โอมเพี้ยง เจ้จงหายเร็ว ๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 145 18 ธ.ค. 2550 (18:46)
อัพ มายซินฯแล้ว ล่ะก็อัพตะลุยมิติแล้วนะ ไปอ่านกันนะ นี่ไปสมัครตัวละครในตะลุยมิติกันน่า >O< เจ๊อยากไปเอี่ยวซักตอนไหม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 146 18 ธ.ค. 2550 (21:34)
หยุดพักผ่อนก่อนนะครับส่วนงานทิ้งไว้ก่อน,
ผมไม่แน่ใจว่าคุณเป็นภูมแพ้หรือเปล่า,
ถ้าดูแล้วไม่ไหวจริงๆ,ก็ไปหาหมอนะครับ,
ฟังคุณเล่ามาน่าจะทรมาณมาก,
ด้วยรักและศรัทธา...ระฆัง...ขอให้หายป่วยไข้ไม่สบาย
เร็วๆนะครับ,

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 147 19 ธ.ค. 2550 (09:38)
เจ้ วันนี้เอาดอกไม้มาเป็นกำลังใจจะได้หายไว ๆ นะคะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 148 19 ธ.ค. 2550 (10:00)
เจ้ หนูขอมอบเพลงนี้ให้อายานะ ร้องให้จีโซฟังน่ะค่ะ

เพลงคนลงเอย พิงค์

ใช้ชีวิตเพื่อรักใครซักคน ก็มีแต่ผิดหวัง
สุดท้ายแล้วใจก็ช้ำมาตลอด
เพียงคนเดียวที่ฝัน ที่เฝ้ารอ
และอยู่เสมอให้กอด
ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะเจอ ซักครั้ง

*มันเจ็บจนพอแล้ว รับอีกไม่ไหว
ถ้าหากจะมีคนต่อไปที่หัวใจ จะต้องรัก

**แค่อยากจะขอคน “ดีดี” ที่จะรักกันจริง ๆ
ฉันพร้อมจะแลกทุกสิ่ง กับรักที่แท้จริงใจ
ยังมีอยู่ไหมคน ”ดีดี” ที่จะรักกันจนตาย
เธอที่ไหน....ช่วยบอกฉันที

ขอให้ฉันได้พบคนลงเอยที่เกิดมาเพื่อฉัน
ไม่ทิ้งกันไปไม่เหมือนที่แล้วมา
คนที่พร้อมให้ฉันอิงซบไหล่
คือคนที่ใช้หัวใจ ปิดล็อกประตูแห่งการค้นหา
( ช้ำ *,**)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 149 19 ธ.ค. 2550 (10:02)
วันนี้ไปแล้วน่ะ หายเร็วๆ น่ะ
หายแล้วยังไม่ต้องรีบมาอัฟก้อด้าย
ห่วงตังเองก่อนน่ะเจ้
บ้าย บาย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 150 20 ธ.ค. 2550 (00:40)
ผมเข้ามาอ่านเื่รื่องของคุณ,อ่านไปเรื่อยๆ,ตราบใด
ที่ยังทำงานอยู่ตรงนี้,ก็เป็นกำลังใจให้คุณเสมอมา
ผมเห็นคุณแอ็ปแบ้วเข้ามาหาคุณบ่อยๆ,คุณได้พันธ
มิตรที่ดีมาก,อย่างน้อยก็ยังมีคนเป็นห่วงเป็นใยคุณ,
ผมก็ช่วยคุณได้แค่เรื่องกำลังใจเช่นกัน,ป่านนี้ไม่รู้ว่า
อาการของคุณเป็นยังไงบ้าง,ยามเจ็บไข้ได้ป่วยทั้งจิตใจ
และร่างกายย่อมที่จะอ่อนแอไปพร้อมๆกัน,ชีวิตคนเรา
การเกิดคือทุกข์ทุกข์แห่งการเจ็บป่วย,ทุกแห่งการผิด
หวังสมหวัง,ทุกแห่งการพลัดพลาก,ทุกๆคนล้วนแต่
ต้องเจอกับมันมาแล้วทั้งนั้น,ขอให้คุณเข้มแข็ง,และเอา
ชนะกับการเจ็บป่วยได้,เหมือนครั้งที่ผ่านๆมานะครับ
ด้วยรักและศรัทธา...ระฆัง