น้ำทะเลอาจถูกนำมาพัฒนาเป็นเชื้อเพลิง...เรื่องราวของการค้นพบโดยบังเอิญ
ตอบแล้ว:
14
บางคนอาจคิดว่าเป็นเรื่องตลกเมื่อมีคนออกมาบอกว่าได้สร้างประกายไฟจากน้ำเกลือด้วยคลื่นวิทยุ ซึ่งสวนทางกับสิ่งที่นักวิทยาศาสตร์เชื่อมาตลอด ว่า น้ำเกลือไม่สามารถติดไฟได้ เเต่นี่เป็นเรื่องจริง
นาย จอห์น เเคนเซียส พยายามที่จะใช้เครื่องกำเนิดคลื่นความถี่วิทยุในการเเยกเกลือออกจากน้ำทะเล ผลที่ได้กลับกลายเป็นประกายไฟในหลอดทดลองที่บรรจุน้ำทะเลอยู่ ไม่กี่วันต่อมา น้ำทะเลในหลอดทดลองนั้นก็ยังติดไฟเหมือนเทียนไขที่ไม่มีวันดับตราบใดที่มันยังอยู่ในสนามคลื่นความถี่วิทยุ
การค้นพบโดยบังเอิญครั้งนี้ ทำให้เกิดความสนใจที่จะนำน้ำทะเล ทรัพยากรที่มีมากมายเหลือล้น มาพัฒนาเป็นพลังงานทดเเทนต่อไป
ดร. รัสตัม รอย นักเคมีของมหาวิทยาลัย Penn State ได้ทำการสาธิตเพื่อยืนยันปรากฏการณ์ครั้งนี้ มันได้ผลจริงๆ ไม่มีการใช้ขั้วไฟฟ้า (electrode) ดร.รอย ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านโครงสร้างโมเลกุลของน้ำกล่าว น้ำทะเลมันไม่ได้อยู่ดีๆก็ติดไฟด้วยตัวมันเอง คลื่นความถี่วิทยุเป็นตัวการที่ทำให้พันธะที่ดึงกันไว้ระหว่างโซเดียมคลอไรด์ (เกลือ) ไฮโดรเจน เเละ ออกซิเจนในน้ำทะเลอ่อนลง เเละปลดปล่อยก๊าซไฮโดรเจนออกมา ก๊าซไฮโดรเจนที่ถูกปล่อยออกมาด้วยพลังงานของคลื่นความถี่วิทยุก็จะถูกเผาอย่างต่อเนื่อง ความร้อนที่ได้จากการเผาสูงถึง 3,000 องศาฟาเรนไฮต์ ชี้ให้เห็นว่าปริมาณพลังงานที่ได้นั้นสูง
เนื่องจากการวิจัยต้องใช้เวลาเเละทุนทรัพย์ ดร.รอยได้หารือกับกระทรวงพลังงานเเละกระทรวงกลาโหมสหรัฐเพื่อขอทุนสนับสนุน ในวงการวิทยาศาสตร์ของน้ำ นี่เป็นการค้นพบครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบ 100 ปีเลยทีเดียว ศักยภาพที่จะถูกพัฒนาต่อไปก็สูงมาก เเต่เรายังต้องคำนึงถึงความคุ้มค่าระหว่างพลังงานที่ได้มาจากการเผาผลาญไฮโดรเจนกับพลังงานที่เสียไปในการใช้เครื่องกำเนิดคลื่นความถี่วิทยุ เรื่องนี้ต้องตัดสินกันด้วยผลการวิจัย ดร.รอยเสริม
การค้นพบของนายเเคนเซียสครั้งนี้เกิดขึ้นโดยความบังเอิญล้วนๆ
ในตอนเเรก จุดประสงค์ของการทดลองที่นายเเคนเซียสวิจัยอยู่ คือศึกษาการบำบัดโรคมะเร็งวิธีใหม่ โดยใช้อนุภาคนาโนที่เป็นโลหะเข้าไปในเซลล์มะเร็ง เเล้วใช้คลื่นความถี่วิทยุกำจัดเซลล์ร้ายเหล่านั้นทิ้ง เเต่ในวันหนึ่ง ในขณะที่กำลังให้ความร้อนกับอนุภาคนาโน ได้มีคนสังเกตเห็นการควบเเน่นในหลอดทดลอง จึงเเนะนำให้นายเเคนเซียสนำอุปกรณ์ชุดนี้ไปใช้เเยกเกลือออกจากน้ำทะเล นายเเคนเซียสก็ทำตาม โดยเอาน้ำทะเลมาใส่ในหลอดทดลอง เเล้วก็เกิดประกายไฟขึ้นอย่างไม่ได้คาดคิด นายเเคนเซียสเลยจุดไม้ขีดไฟเเล้วทิ้งลงไปในหลอดทดลอง ไฟก็ลุกโชนอย่างต่อเนื่องตราบใดที่หลอดทดลองยังอยู่ในสนามคลื่นความถี่วิทยุ
ในการทดสอบปรากฏการณ์นี้ในอีกหลายๆครั้งต่อมา ความร้อนจากการเผาไหม้สูงถึงขั้นที่ทำให้หลอดทดลองละลาย หลังจากที่พิสูจน์ได้ว่าก๊าซไฮโดรเจนเป็นสารที่ถูกปล่อยออกมาเเละเผาไหม้ ดร.รอยก็ทำการทดลองโดยเปลี่ยนค่าความเข้นข้นของน้ำเกลือ ซึ่งให้ผลออกมาที่ต่างกันในเรื่องของอุณหภูมิ เเละ สีของเปลวไฟที่ได้ น้ำทะเลเป็นทรัพยากรที่มีอยู่ทั่วโลก มันเยอะเหลือเกิน ดร.รอยทิ้งท้าย พอผมเห็นมันติดไฟได้ ผมหละตื่นเต้นจนขนลุกเลย
เเหล่งข่าว: http://www.post-gazette.com/pg/07252/815920-85.stm
ข่าววันที่ 9 กันยายน 2550
นาย จอห์น เเคนเซียส พยายามที่จะใช้เครื่องกำเนิดคลื่นความถี่วิทยุในการเเยกเกลือออกจากน้ำทะเล ผลที่ได้กลับกลายเป็นประกายไฟในหลอดทดลองที่บรรจุน้ำทะเลอยู่ ไม่กี่วันต่อมา น้ำทะเลในหลอดทดลองนั้นก็ยังติดไฟเหมือนเทียนไขที่ไม่มีวันดับตราบใดที่มันยังอยู่ในสนามคลื่นความถี่วิทยุ
การค้นพบโดยบังเอิญครั้งนี้ ทำให้เกิดความสนใจที่จะนำน้ำทะเล ทรัพยากรที่มีมากมายเหลือล้น มาพัฒนาเป็นพลังงานทดเเทนต่อไป
ดร. รัสตัม รอย นักเคมีของมหาวิทยาลัย Penn State ได้ทำการสาธิตเพื่อยืนยันปรากฏการณ์ครั้งนี้ มันได้ผลจริงๆ ไม่มีการใช้ขั้วไฟฟ้า (electrode) ดร.รอย ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านโครงสร้างโมเลกุลของน้ำกล่าว น้ำทะเลมันไม่ได้อยู่ดีๆก็ติดไฟด้วยตัวมันเอง คลื่นความถี่วิทยุเป็นตัวการที่ทำให้พันธะที่ดึงกันไว้ระหว่างโซเดียมคลอไรด์ (เกลือ) ไฮโดรเจน เเละ ออกซิเจนในน้ำทะเลอ่อนลง เเละปลดปล่อยก๊าซไฮโดรเจนออกมา ก๊าซไฮโดรเจนที่ถูกปล่อยออกมาด้วยพลังงานของคลื่นความถี่วิทยุก็จะถูกเผาอย่างต่อเนื่อง ความร้อนที่ได้จากการเผาสูงถึง 3,000 องศาฟาเรนไฮต์ ชี้ให้เห็นว่าปริมาณพลังงานที่ได้นั้นสูง
เนื่องจากการวิจัยต้องใช้เวลาเเละทุนทรัพย์ ดร.รอยได้หารือกับกระทรวงพลังงานเเละกระทรวงกลาโหมสหรัฐเพื่อขอทุนสนับสนุน ในวงการวิทยาศาสตร์ของน้ำ นี่เป็นการค้นพบครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบ 100 ปีเลยทีเดียว ศักยภาพที่จะถูกพัฒนาต่อไปก็สูงมาก เเต่เรายังต้องคำนึงถึงความคุ้มค่าระหว่างพลังงานที่ได้มาจากการเผาผลาญไฮโดรเจนกับพลังงานที่เสียไปในการใช้เครื่องกำเนิดคลื่นความถี่วิทยุ เรื่องนี้ต้องตัดสินกันด้วยผลการวิจัย ดร.รอยเสริม
การค้นพบของนายเเคนเซียสครั้งนี้เกิดขึ้นโดยความบังเอิญล้วนๆ
ในตอนเเรก จุดประสงค์ของการทดลองที่นายเเคนเซียสวิจัยอยู่ คือศึกษาการบำบัดโรคมะเร็งวิธีใหม่ โดยใช้อนุภาคนาโนที่เป็นโลหะเข้าไปในเซลล์มะเร็ง เเล้วใช้คลื่นความถี่วิทยุกำจัดเซลล์ร้ายเหล่านั้นทิ้ง เเต่ในวันหนึ่ง ในขณะที่กำลังให้ความร้อนกับอนุภาคนาโน ได้มีคนสังเกตเห็นการควบเเน่นในหลอดทดลอง จึงเเนะนำให้นายเเคนเซียสนำอุปกรณ์ชุดนี้ไปใช้เเยกเกลือออกจากน้ำทะเล นายเเคนเซียสก็ทำตาม โดยเอาน้ำทะเลมาใส่ในหลอดทดลอง เเล้วก็เกิดประกายไฟขึ้นอย่างไม่ได้คาดคิด นายเเคนเซียสเลยจุดไม้ขีดไฟเเล้วทิ้งลงไปในหลอดทดลอง ไฟก็ลุกโชนอย่างต่อเนื่องตราบใดที่หลอดทดลองยังอยู่ในสนามคลื่นความถี่วิทยุ
ในการทดสอบปรากฏการณ์นี้ในอีกหลายๆครั้งต่อมา ความร้อนจากการเผาไหม้สูงถึงขั้นที่ทำให้หลอดทดลองละลาย หลังจากที่พิสูจน์ได้ว่าก๊าซไฮโดรเจนเป็นสารที่ถูกปล่อยออกมาเเละเผาไหม้ ดร.รอยก็ทำการทดลองโดยเปลี่ยนค่าความเข้นข้นของน้ำเกลือ ซึ่งให้ผลออกมาที่ต่างกันในเรื่องของอุณหภูมิ เเละ สีของเปลวไฟที่ได้ น้ำทะเลเป็นทรัพยากรที่มีอยู่ทั่วโลก มันเยอะเหลือเกิน ดร.รอยทิ้งท้าย พอผมเห็นมันติดไฟได้ ผมหละตื่นเต้นจนขนลุกเลย
เเหล่งข่าว: http://www.post-gazette.com/pg/07252/815920-85.stm
ข่าววันที่ 9 กันยายน 2550
