จำนวน 158 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| -5- 6| 7| 8|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 80 27 ต.ค. 2550 (00:47)
โอ้โห หายใจเข้าหายใจออกเป็นกลอนหรือเปล่าเนี่ย แต่งเก่งมากๆเลยค่ะ พอๆกันเลย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 81 27 ต.ค. 2550 (00:54)
เชื่อในลักษณ์อักษรกลอนประเสริฐ
ฝนคำเลิศไพเราะเสนาะหู
บรรสานแต่งแปลงบทจรดชู
เพื่อให้รู้คุณค่าภาษาไทย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 82 27 ต.ค. 2550 (00:56)
อักษรแปดเปิดประเด็นเป็นสักขี
เชิญกวีมวลมิตประดิษฐ์เขียน
มาแปลงบทรสคำโดยจำเนียร
ให้อาเกียณษ์ว่าเรื่องประเทืองเชาวน์

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 83 27 ต.ค. 2550 (00:59)
ลืม สวัสดีครับคุณ pinere

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 84 27 ต.ค. 2550 (01:04)
อยากรู้จริงเชียวว่าทำไมคลิกไปดูหน้าอื่น ๆ ไม่ได้เลย ?

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 85 27 ต.ค. 2550 (01:24)
สวัสดีค่ะ เฮ้ย ได้นะคะแต่ว่าต้องคลิกแต่ละเรื่องที่คุณ jumo ลงไว้ค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 86 28 ต.ค. 2550 (13:43)
มหมายถึงหน้า omment ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 87 28 ต.ค. 2550 (19:03)
http://www.vcharkarn.com/include/article/showarticle.php?aid=32713&page=1
http://www.vcharkarn.com/include/article/showarticle.php?aid=32713&page=2
http://www.vcharkarn.com/include/article/showarticle.php?aid=32713&page=3
http://www.vcharkarn.com/include/article/showarticle.php?aid=32713&page=4
http://www.vcharkarn.com/include/article/showarticle.php?aid=32713&page=5


เรียงลำดับหน้าเลยครับ 1 2 3 4 5

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 88 30 ต.ค. 2550 (10:43)
สักวาว่ากวีนี้แหลมนัก
ผู้ซึ่งถักและทอถ้อยร้อยอักษร
สื่อความคิดดุจฉุดจิตจากหลับนอน
เพิ่มค่ากลอนเป็นสอนใจใช่เลอะเลือน
ที่ใดไร้กวีนั้นดั่งทุ่งหญ้า
ไร้บุปผาพาใจโศกวิโยคเหมือน
ก้อนอิฐกร้าวหากไม่แกร่งเมื่อกระเทือน
สลายเลือนเลื่อนลงหล่นบนพื้นเอย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 89 30 ต.ค. 2550 (19:10)
เพราะมากครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 90 30 ต.ค. 2550 (19:27)
บุญในกาพย์สาปให้เราไม่เหงาจิต
สอนลิขิตกลอนโครงและโยงฉันท์
มีแบบแผนเพียบพร้อมล้อมอนันต์
ช่างสุขสันต์อาลักษณ์ข้านักกลอน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 91 1 พ.ย. 2550 (18:27)
โคลงกลอนฉันท์ดั่งอุบายให้ตัวข้า
รักภาษาเสน่หาเหล่าอักษร
ยังหมู่มิตรคือหนังสืออ่านก่อนนอน
ให้อาวรณ์อักขราอย่างอาลัย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 92 1 พ.ย. 2550 (20:15)
อย่าสร้อยเศร้าเหงาจิตคิดเบือนหน้า
จงค้นคว้าหาเรื่องประเทืองฉาว
ดีกว่าปล่อยปะไปไร้เรื่องราว
อันเรื่องคาวก็ดีที่ให้จำ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 93 1 พ.ย. 2550 (20:34)
จรุงเรียงเสียงเพลงบรรเลงกล่อม
นวลละมอมแม่อย่าหมองเลยน้องเอ๋ย
หนึ่งสัมผัสหัทยาอย่าละเลย
พี่อยากเผยว่ารักสุดปักทรวง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 94 2 พ.ย. 2550 (10:26)
ขอต่อกลอนของคุณนพบุราดิศรนะคะ

พี่บรรจงผูกถ้อยร้อยเรียงพจน์
ไม่กบฎต่อหทัยใจสุดสรวง
ดุจบุปผามาห้อมล้อมในอ้อมทรวง
เมื่อติดบ่วงที่เจ้าดักลักหัวใจ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 95 2 พ.ย. 2550 (10:47)
สักวาเสน่หาดั่งสวนสวย
ซึ่งต้องรวยรินรดด้วยของเหลวใส
ขนานนามว่าน้ำตานั่นปะไร
จึ่งช่วยให้ไม้ชูช่อรอชมเอย

ความรักเหมือนสวนดอกไม้ที่แสนสวย
ต้องรดด้วยหยาดน้ำตาช่างน่าขัน
หากทว่าเลี้ยงบุปผานานาพันธุ์
ชูดอกอันช่างงดงามตามใจปอง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 96 2 พ.ย. 2550 (22:36)
ผมก็ขอต่อเลยนะครับ

อันต้นไม้ในหล้าบุบผาศรี
ในวิถีย่อมชอบตอบสนอง
เอาใขใส่ในท่วงทุกนาที
ใจนารีเหมือนกันต้องมั่นเนา

อย่าค่อยเป็นค่อยไปให้อบอุ่น
รักละมุนมั่งคงประสงค์เขา
คอยให้เกียรติคอยประนอมถนอมเอา
แล้วตัวเราก็จะได้ในสิ่งปอง

ต่อครับด้วยจักเป็นพระคุณและสีสัน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 97 3 พ.ย. 2550 (19:14)
ฟังฝ่ายชายมาแล้ว มาฟังฝ่ายหญิงบ้างดีกว่าค่ะ

พูดพล่ามแต่ฝ่ายเดียวได้อย่างไรเล่า
ข้ารักเจ้าเมื่อใดหนาอย่าผยอง
รักวันนี้เลิกวันหน้าน้ำตานอง
ลวงใจของข้านั้นช้ำเหลือทน

ที่เรียกแทนตนเองว่าเป็นพี่
ข้ามิมีพี่หรือน้องให้ต้องสน
อยู่คนเดียวสบายใจกว่าใกล้คน
ใช้เล่ห์กลล่อลวงรักให้ปักทรวง

อันคำชายนั้นเชื่อได้อย่างไรเล่า
พูดหวานเข้ากรรณหญิงหยิ่งผยอง
แล้วตัวเราก็จะได้ในสิ่งปอง
เป็นคำของชายใดให้ตรองดู

ต่อให้แล้วนะคะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 98 3 พ.ย. 2550 (22:35)
ฟังแก้

โถ่น้องรักสักอื่นเป็นหมื่นแสน
ใช่พูดแม้นไพเราะเสนาะหู
พี่สมัครรักจริงประวิงชู
ให้เจ้ารู้ความนัยไม่หลอกลวง

แรกพบน้องนุชนาถพี่อาจทุกข์
กรียุคขุกเข็ญเป็นใหญ่หลวง
เพราะเจ้านั้นน่ารักปักกลางทรวง
เป็นเหมือนพวงผลทิพย์สูงสิบวา

ครั้นปีนป่ายกายหนอก็ไม่ถึง
ใช้ไม่ตรึงก็ยากลำบากหนา
เปรียบเหมือนน้องนาถนุชสุดโสภา
ช่างมีค่าเกินขอบคิดครอบครอง

แต่ด้วยรักที่มีนี้ใหญ่ยิ่ง
จึงไม่นิ่งต่อสู้ดูผยอง
โบราณว่าใดผจงประสงค์ปอง
ก็ต้องลองเสี่ยงดูให้สู้การณ์

ฝ่ายหญิงจักตอบว่าเยียใดละ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 99 5 พ.ย. 2550 (22:22)
หุ ๆ ว่าจะแต่งต่อ แต่เราเขาต่อดีกว่า