จำนวน 158 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| -7- 8|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 120 20 พ.ย. 2550 (16:49)
ขอขอบใจที่ดูแลบุตรีข้า
แต่อย่าหาว่าขู่เข็ญเป็นใหญ่หลวง
หากบุตรีนี้มีอันต้องช้ำทรวง
กระบอกกลวงหรือปืนนั้นจะลั่นไก

สวัสดีค่ะ คิดถึงบล๊อกนี้จังเลยทำไมอยู่ดีดีก็ล่องหนได้ล่ะเนี่ย แต่ไม่เป็นไรค่ะ ถึงยังไงบล๊อกนี้ก็กลับมาแล้ว ช่วงนี้เรียนหนัก เฮ้อ ชีวิตเด็ก ม.ต้น ก็งี้แหละ อ้อ! ขอบคุณค่ะคุณจูโมกำลังจะไปเดี๋ยวนี้ล่ะค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 121 20 พ.ย. 2550 (18:48)
สวัสดีพี่น้องแลผองมิตร
มาร่วมจิตคิดรักสมัครสมาน
ให้ผืนดินทั้งนภาเป็นพยาน
เรามาสืบกลอนกานท์คงไว้ไป

ข้าขอร่วมสืบกลอนกานท์สานกลอนกาพย์
ทำลายราบคนพาลมาขัดไว้
เพื่อให้จิตคิดป้องผ่องทั้งใจ
แม้นมีใครขัดขวางตายสิ้นเอย

ผมขอร่วมสืบกลอนกานท์สานกลอนกาพย์ครับ กลอนอังกฤษแม้จะมีความหมายดีสักเท่าไร แต่สำหรับคนไทยอย่างพวกเราแล้วนับว่ายังไม่ดีพอเท่ากลอนไทยครับ


ปล.สืบกลอนกานท์ สานกลอนกาพย์ ก็เป็นประโยคที่คล้องจองและเล่นคำดีนะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 122 20 พ.ย. 2550 (22:40)
ผมเด็ก ม. ปลายก็แย่พอกัน

ลั่นมาเถิดเปิดความตามคำมั่น
ไม่ประหวั่นพรั่นจิตคิดแก้ไข
สัญมั่นน้ำหนึ่งซึ่งชายไทย
ขอพลีใจรักน้องประคองจินต์

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 123 23 พ.ย. 2550 (13:36)
อยากจะฝากดอกสร้อยไว้สักบทนึงครับ

ดอกเอ๋ยดอกสร้อย พี่จะร้อยมาลัยให้
ขอเจ้าจงรับน้ำใจ คล้องมาลัยไว้แนบทรวง
น้องเอ๋ยเจ้าทราบไหม ด้วยหัวใจพี่ห่วงหวง
ให้มาลัยใช่มาลวง แม่อย่าหวงดวงใจเอย

โบราณไปไหมครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 124 23 พ.ย. 2550 (13:45)
ขอสักวาอีกสักบทนะครับ

สักวาอาลัยจะไกลลับ
แทบจะดับชีพลงอยู่ตรงหน้า
จะจากน้องเหมือนต้องถูกควักลูกตา
พี่เจียนบ้าเพราะต้องพรากจากโฉมยงค์

ต่อไปนี้คงจะไม่ได้เห็นหน้า
แม่แก้วตาที่พี่รักปักใจหลง
หากเป็นได้จะแหวะใจให้อนงค์
สิ้นพะวงดูต่างหน้าพี่ยาเอย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 126 23 พ.ย. 2550 (14:16)
บทนี้เป็นกลอนธรรมะ ของท่านพุทธทาส นะครับ

ต้องเวียนเกิดเวียนตายตามบุญบาป
หากใครทราบธรรมแท้ไม่แปรผัน
ไม่ต้องเกิดไม่ต้องตายสบายครัน
มีเท่านั้นใครหาพบจบกันเอย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 127 24 พ.ย. 2550 (13:15)
ขอเรียนเชิญผู้รักกลอนแลผองมิตร
มาร่วมจิตคิดรักสมัครสมาน
ร่วมแบ่งปันกานท์กลอนอันเชี่ยวชาญ
สุดตระการเรื่องร้อยกรองไม่รองใคร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 128 26 พ.ย. 2550 (17:24)
ดวงจันทราคู่นภากลับมาแล้ว
มิคลาดแคล้วบล๊อกนี้ไปที่ไหน
มาทำงานสานอักษรเป็นกลอนไทย
เพราะข้าไซร้หลงรักเหล่าอักขรา

อักษรนั้นดุจแม่มดสะกดจิต
ให้ใจคิดจะติดตามเสน่หา
ดั่งเพื่อนคู่ชีวิตมิตรชีวา
ให้จันทราดวงนี้สุขสันต์เอย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 129 27 พ.ย. 2550 (14:34)
ตอนนี้หนาข้านั้นเรียนคอมอยู่
แต่อยากรู้มิตรสหายเข้ามาไหม
จึงแต่งกลอนว่ามาเห็นเป็นอย่างไร
แต่ขอบายอาจารย์เพรียกเรียกแล้วเอย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 130 28 พ.ย. 2550 (19:43)
สวัสดีท่านสีนิลกวินทร์เอก
ขอสรรเสกกลอนเปี่ยมเยี่ยมหนักหนา
เพื่อให้กาพย์เพื่อให้กลอนดำเนินมา
เปรียบธาราหมุนว่ายไม่ตายไป

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 131 28 พ.ย. 2550 (22:12)
ตายแล้ว เผลอกดลบความเห็นคุณจูโม ขอโทษนะคะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 132 28 พ.ย. 2550 (22:29)
ภาพเลือนลางเลอะเทอะเปรอะเปียกเปื้อน

ช่างดูเหมือนวันวานวูบวาบไหว

กลีบดอกไม้โรยหล่นร่วงอาลัย

ความจริงในชีวิตเผื่อนผันแปร



มือไวไปหน่อย จะทำยังไงดีละเนี่ย กู้ได้เฉพาะทางทีมงานหรือคะ ขออภัยอย่างสูงค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 133 4 ธ.ค. 2550 (21:33)
เข้ามาเจิมเสริมแต่งแปลงคำพูด
ขอพิสูจน์ชาตินี้ใจพลีสอน
ประจงร้อยถ้อยไทยให้กำจร
สรรเสกกลอนก่ำฟ้านภาลัย

ขออภัยที่ไม่ได้เข้ามาเยี่ยมเสียนานครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 134 4 ธ.ค. 2550 (21:36)
สักวาสิบเจ็ดธันวาคมผมสุดเศร้า
ต้องพลัดเข้าสอบกันขวัญผวา
แสนวุ่นวายเวียนวนจนระอา
งานกีฬาทับสอบชอบไหมเอย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 135 5 ธ.ค. 2550 (13:27)
ฉันยิ่งโต...ยิ่งไม่รู้อะไรเลย

คือปอยผมสวยสล้างของนางสวรรค์
มันคือปราสาทไอศกรีมกลางท้องฟ้า หรือท้องทุ่ขนนกเกลื่อนนภา เคยคิดว่าก้อนเมฆสวยอย่างนั้น

แต่วันนี้เมฆเป็นไปแค่ไอน้ำ
ที่ลอยต่ำบังแสงตะวันนั่น ทำฝนตกเปียกปอนได้ทั้งวัน น่ารำคาญมืดมัวสลัวจริง

ฉันเฝ้ามองเมฆหมอกจากสองงด้าน
มุมสูงต่ำพร้อมกันไปในทุกสิ่ง
ภาพเมฆขาววาวฝันมันไม่จริง
ฉันยิ่งโตยิ่งไม่รู้อะไรเลย

พระจันทร์มิถุนาชิงช้าสวรรค์
เต้นรำกันหัวหมุนพ่อคุนเอ๋ย
เทพนิยายทุกสิ่งเป็นจริงเลย
โอรักเอยเป็นเช่นนั้นฉันมั่นใจ

ตอนนี้เป็นฝันเฟื่องแค่เรื่องขำ
คนหัวร่อตามฉันกันยกใหญ่ ใครจะมองอย่างนั้นช่างมันปะไร เก็บหัวใจเอาไว้ให้ดีดี

ฉันเฝ้ามองความรักจากสองฝ่าย ทั้งฝั่งให้ทั้งฝั่งรับแต่นับนี้ รักแค่สวยดังฝันมันไม่มี ชีวิตนี้ไม่รู้รักคืออะไร

ทั้งอิ่มใจทั้งน้ำตาทั้งหวาดหวั่น เมื่อเอ่ยฉันรักเธอออกไปได้ มีทั้งฝันเจ้าเล่ห์เพทุบาย คือความหมายของชีวิตเคยมองมัน

เพื่อนมองฉันอย่างผิดคาดประหลาดกว่า ต่างส่ายหน้าว่าเปลี่ยนไปไม่ใช่ฉัน
บางอย่างก็เกิดใหม่ทดแทนกัน เกิดทุกวันในชีวิตที่เปลี่ยนไป

ฉันได้เห็นชีวิตบิดสองด้าน
ชนะมาแต่อีกวันก็แพ้ได้
เดาไม่ออกเหมือนถูกหลอกให้มั่นใจ ฉันไม่รู้เรื่องชีวิตอะไรเลย

แปลจากเพลง Both Sides Now เป็นเพลงอเมริกันในยุค 70s ซึ่งเป็นยุคบุปผาชนเสรีนิยม นำเสนอความคิดทางด้านดนตรีและเนื้อหาปรัชญากว้าขวางมากกว่ายุคใด คนแต่งและคนร้องชื่อ Joni Mitchell รู้สึกว่าความหมายดี เอาจากนิตยสารน่ะค่ะ แต่มันเป็นกลอน อาจจะใช่.. ไม่ก็ใกล้เคียง กลอนอังกฤษ (ไม่ค่อยเข้าใจ) คงไม่เป็นอะไรมังคะถ้าไมใช่กลอนไทย แหะๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 136 5 ธ.ค. 2550 (23:32)
อืม ดีครับ

ยินเสียงเพลงเพรียกหาภาษาศิลป์
ยินเสียงพิณไพเราะเสนาะหู
ยินเสียงไก่กู้ร้องก้องกันคู
ยินเสียงรักโสตรู้อยู่ที่เธอ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 137 6 ธ.ค. 2550 (09:41)
ยินเสียงกลอนไพเราะเสนาะหู
ยินเสียงไก่ร้องคูเข้าหูฉัน
ยินเสียงพิณดังก้องลอยฟ่องกัน
ยินเสียงรักของฉันกระชั้นเธอ

---

กระดานเสวนา KNOWLEDGE

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 138 6 ธ.ค. 2550 (18:08)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 139 6 ธ.ค. 2550 (18:23)
ร้อยรักเล่ห์ลวงหลอกและปลอกปลิ้น
หาได้ยินเพียงรักสักแต่ฝัน
ขอแค่ก่อนมอดม้วยดับชีวัน
ความสัมพันธ์รักแท้ทาบทิ้งทวน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 140 10 ธ.ค. 2550 (20:14)
เมื่อริจะเป็นนักกลอนอย่านอนเฉย
อย่ามัวเมยให้กลอนอักษรศิลป์
จงรีบเร่งเร็วไวดั่งใจจินต์
คอยเคยชินคำประพันธ์อันงามตา

ทั้งความรักปักอกตลกจิต
ได้แฝงชิดชมแนบแอบอกหนา
ทั้งโมโหโมหันต์ด้วยกันมา
ช่างงามตาภาษาศิลป์ทั้งอินทรีย์