จำนวน 158 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| -8-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 141 13 ธ.ค. 2550 (22:10)
แต่งบทกลอนขึ้นมาให้ได้ฟัง
บทรำพันรำพึงให้หวนหา
ทั้งกลอนรักกลอนอารมณ์อีกนานา
ช่างสรรหามาแต่งกันเป็นบทกลอน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 142 14 ธ.ค. 2550 (17:48)
มณีแก้วล้วนแพรวพราวพรายระยับ
วะวาบวับจับฤดีนี้วูบไหว
เจาะจิตหวั่นดั่งความงามจามกลางใจ
กิเลสไซร้ลวงให้หลงลงบ่อตม

ยังมีปราชญ์ผู้ปราดเปรื่องกระเดื่องชื่อ
เล่าเลื่องลือเรื่องอิฐกร้าวเข้าประสม
ก้อนอิฐแข็งหากไม่แกร่งต้องแรงลม
กระสุนกลมหุ้มสำลีถูกขว้างมา

ทั้งก้อนอิฐชิดกระสุนปะทะกัน
สะเทือนลั่นกัมปนาทกวาดเวหา
อิฐสลายลงเกลื่อนกลาดดาษดา
กระสุนหนาหุ้มสำลียังคงเดิม

เปรียบบัณฑิตดั่งกระสุนหุ้มสำลี
ก้อนอิฐนี้ดุจคนพาลกำแหงเหิม
ยังบัณฑิตจิตยึดมั่นยังคงเดิม
แต่มาเสริมเติมสำลีใหนุ่มนวล

ส่วนคนพาลพาลมากนักมักแข็งกร้าว
ใจเกาะพราวด้วยกิเลสและตัณหา
ภายนอกแข็งภานในกร่อนอนิจจา
เวทนาคนเหล่านี้ดีกว่าชัง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 143 14 ธ.ค. 2550 (20:08)
กระผมขอชมเชย...............มิอาจเมยความสามารถ
ปล่อยพลังอันองอาจ..........ยอดเยี่ยมจริงท่านจันทรา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 144 15 ธ.ค. 2550 (09:59)
พูดจริงๆ ว่าฉันนั้นแคร์เธอ

แคร์เสมอเพราะเธอคือเพื่อนฉัน

เป็นเพื่อนรักเพื่อนซี้ตลอดวัน

เป็นเพื่อนฉันเพื่อนใจตลอดคืน

มาอ่านนิยายเราด้วยยยยยย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 145 15 ธ.ค. 2550 (22:39)
เรื่องอะไรล่ะคะคุณพริกหยวก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 146 16 ธ.ค. 2550 (08:10)
lรื่Oงlศร้า ~~วันวาlลนไทน์~~ หรือครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 147 22 ธ.ค. 2550 (14:25)
เขามาทักอักษรร่อนประภาษ
มีพิณพาทย์บรรเลงกล่อมเพลงขวัญ
พระพายพริ้วลิ่วเรื่อยดูเอื่อยพรรณ
แสงตะวันสาดมานภาแดง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 148 22 ธ.ค. 2550 (16:07)
สักวาภาษากลอนอักษรศิลป์
ขับด้วยลิ้นรสคำไม่ซ้ำไหน
แต่งบทกลอนเร็วมาทุกคราไป
ชักนำให้คนไทยรักใคร่เอย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 149 25 ธ.ค. 2550 (18:06)
หืม " นักกลอนรึคะ " สำหรับข้าพเจ้านั้นยังห๊างห่างไกลนักแล มันรู้สึกว่าทรงคุณค่าเกินไป เหมือนกับยกย่องอะไรทำนองนั้น แค่คิดว่าอยากแต่งก็แต่ง หรือบางทีมันก็แวบขึ้นมา หรือไม่ก็มีอารมณ์ก็เท่านั้นแหละค่ะ แล้วอีกอย่างยังมีหน้าที่พันติดตัวอยู่ เวลาหมดกับงาน เรียนมันเข้าไป ให้ตายไปข้างหนึ่ง ไม่ก็นั่งบ้ากับหัวของตัวเอง สมองกลวงๆมีแต่... บางทีก็เกิดปัญหาจำพาสเวิดร์ตัวเองไม่ได้ซะอย่างนั้น นั่นปะไร ฮ่าฮ่า แล้วนี่กำลังบ่นอะไรอยู่เนี่ย ขออภัย...

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 150 25 ธ.ค. 2550 (18:12)
ขอต่ออีกหน่อยเถอะค่ะ ไอ้เรื่องรักๆใคร่ๆสารภาพว่าไม่เคยบอกรักใครคนนั้นเลย รักแบบเด็กๆ แต่ไอ้อกหักนี่มันคงจะใช่ มังคะ ไม่ค่อยจะฝักใฝ่เท่าไร กลอนพวกนั้นก็นมีอารมณ์ของตัวมันเองค่ะ และขออภัยอีกรอบ มันน่า...
กาลเวลาผ่านพ้นเพียงผ่ะแผ่ว
นึกดูแล้วแว่วแว่วน่าใจหาย
กี่ชั่วโมงกี่นาทีที่มลาย
มันสูญหายไร้ค่าหากลับคืน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 151 25 ธ.ค. 2550 (22:01)
อยากจะยากยิ่งเยอะย๊วะเยี้ยยืด
ยึกยึกยือโย้เย้ยบรรเลงหนา
คณิตศาสตร์วิทย์ศิลป์หลั่งรินมา
ถวิลหาให้ค่าข้าฆ่าครู

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 152 3 ม.ค. 2551 (22:12)
อันคำพ้องพ้องเสียงสำเนียงเหมือน
ไม่อาจเลือนห่างไปไกลภาษา
ข้าฆ่าเจ้ามีค่าแต่ใดมา
โสตโสดพาให้ชวนคิดพินิจเอย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 153 5 ม.ค. 2551 (23:51)
เปล่าเปลี่ยวใจในกลอนอยากอ้อนฝัน
เลยรำพันเพียงประเด็นเป็นอักษร
อยากเอ่ยคำว่าคิดถึงซึ่งทุกตอน
กับสมรเคยชิดสนิทกัน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 154 5 ม.ค. 2551 (23:53)
เข้ามาทักหลังปีใหม่ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 156 1 ก.พ. 2551 (17:34)
จากเพียงกายแต่ใจยังใฝ่ถึง
ร่ำรำพึงเป็นอาจิณถวิลหา
ด้วยเรียนหนักพักน้อยไม่ค่อยมา
โปรดเถิดหนาว่าอภัยหายไปนาน

ดวงจันทราผ่านฟ้ามาทายทัก
เพื่อประจักษ์ว่าไม่ลืมอักษรสาส์น
จันทร์ไม่ดับแต่กลับมาเพื่อทำงาน
หน้าที่สานอักษรเป็นกลอนเอย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 157 27 ก.พ. 2551 (17:55)
ว้าก ! หลังจากที่ผมหายไปนาน ก็มารู้ตัวทีหลังว่าตัวเองแต่งผิดหลายกระบวน กลอนสักวาจะต้องมี 2 บท ขึ้นต้นด้วยสักวา ลงท้ายด้วยเอย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 158 23 มิ.ย. 2551 (13:17)

.....

เยือนเพจ หน้านี้ ให้ประหลาด

มิเคยเลย ที่จิต จะคิดคาด

ว่ามาเจอ นักปราชญ์ ชาญอักษร

......

ยินดี นะครับ ที่ได้พบ

ประสบ พบเรือน เพื่อนหนอน

เชี่ยววิทย์ คิดล้ำ คำกลอน

มีเวลา ขอคำสอน เป็นกลอนกล

......

 

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 159 18 ก.ค. 2551 (17:22)

ขอโทษค่ะ เผอิญมันไปโดน เลยลบข้อความคิดเห็นที่138ค่ะ ขอโทษจริงๆค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 160 7 ต.ค. 2551 (14:27)

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ  คุณไม่ได้ตั้งใจนี่

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 161 7 ต.ค. 2551 (14:31)

...เมื่อกี้พิมพาสเวริ์ดเป็นภาษาไทย  ก็ว่าทำไมเข้าไม่ได้..