จำนวน 21 ความเห็น, หน้า่ | 1| -2-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 13 ก.ค. 2544 (08:06)
ถามเองตอบเอง
ในระดับปี 1 ที่ผมสอนอยู่ ผมให้เวลาเด็ก 2 เท่าของเวลาที่ผมทำครับ
โดยผมจะทำข้อสอบที่ผมออกโดยละเอียดแบบทำแล้วจะได้คะแนนโดยสมมติว่า
ตัวเองเป็นนักศึกษา ทำอย่างไรแล้วได้คะแนน แล้วก็ให้เวลาเป็นสองเท่า
ถ้าข้อสอบมากไป ก็ลดจำนวนลงหรือเปลี่ยนเป็นให้เลือกทำเพียงบางข้อ

ผมคิดว่า สำหรับเด็กมัธยม น่าจะให้เวลาเด็กสักสามเท่าของที่ครูอาจารย์ทำ
ท่านอาจารย์กรุณาตอบกันเข้ามาหน่อยนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 13 ก.ค. 2544 (22:08)
เอ่อ... ไม่ใช่อาจารย์ แต่ขอแสดงความเห็นหน่อยนะครับ
คือผมเองเป็นแค่เด็ก ม.ปลาย ที่ไม่ค่อยเก่งฟิสิกส์
คิดว่าข้อสอบน่าจะเป็นแบบอัตนัยมากกว่าครับ
และที่สำคัญคือเป็นการวิเคราะห์ความคิด
ไม่ใช่การท่องจำ จำสูตร จำโจทย์ อะไรแบบนั้น
ที่สำคัญคือตอน อ.ตรวจนั้นสำคัญมาก
ต้องมี อุเบกขา สูง และดูวิธีทำของนักเรียน
(อ. บางท่านตอบผิดจะให้ 0 เลย ผมว่าไม่ถูกครับ)
อย่างเช่นที่ สอวน. ผมว่าท่านวิทยากรทำได้ดีทีเดียวครับ
การตรวจข้อสอบโดยดูว่านักเรียนกำลังคิดอะไรนั้น
ผมว่ายากนะครับ คงต้องพัฒนา อ.ที่ตรวจข้อสอบ
แบบนี้ได้ กันนานเลยล่ะครับ
ปล. ขออภัยที่มาตอบนะครับ แค่อยากแสดงความเห็น ครับผม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 14 ก.ค. 2544 (14:40)
ผมสอนในระดับอุดมศึกษาสายวิศวกรรม มาราว 9 ปี

เกฑณ์การออกและข้อสอบข้อสอบของผมคือ
ข้อสอบ อัตนัย 5-6 ข้อหลัก (แต่อาจมี 2 ข้อย่อยใน แต่ละ ข้อหลัก) ครอบคลุมพิ้นฐาน 40% ประยุกต์ 30% ยาก/ใช้วิจารณญาณประกอบ 20 % และ สุดยาก 10% โดยประมาณ
หลังจากออกข้อสอบเสร็จ ผมจะทำการคำนวนเฉลย ตามขั้นตอนให้ได้คำตอบที่ละขั้น เพื่อ แบ่งคะแนนการตรวจ เสร็จใน 45-60 นาที สำหรับ การสอบ 3 ชม หากเกิน 1 ชม ผมจะถือว่าข้อสอบยากเกินไป หรือมากเกินไปสำหรับ นักศึกษาที่ยังไม่มีประสพการณ์การทำงาน ที่จะแก้ปัญหาดังกล่าว และจำเป็นต้องปรับแก้หรือปรับลด

สถิติ การสรุปคะแนนจากคะแนนเต็ม 100 ที่นักศึกษาทำได้ เป็นช่วงเนื่องจากในแต่ละปี ข้อสอบที่ออก มีความแตกต่างกันบ้างในระดับความยากง่าย และ เกฑณ์การตรวจข้อสอบ
คะแนนสูงสุด 90 - 100
คะแนนเฉลี่ย 55 - 70
คะแนนต่ำสุด 3 - 20

การพิจารณาระดับเกรด ABCDF จะอิงทั้งระดับคะแนนตั้ง และ ค่าเฉลี่ยเพื่อปรับลดเพิ่ม ในระหว่างช่วงคะแนน 35-80 หรือ ก็คือ ไม่ว่าข้สอบจะง่ายยากกว่ากันในแต่ละปีเพียงใด เกฑณ์ที่จะได้ A จะไม่สูงกว่า 80 และ เกฑณ์ที่จะตกได้ F จะไม่ต่ำกว่า 35
(หรือตัวอย่างเช่นถ้าข้อสอบง่าย A80 F50 ถ้าข้อสอบยาก A70-F35)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 15 ก.ค. 2544 (02:55)
1.เคยออกข้อสอบ 40 ให้ทำในนเวลา 2 ชั่วโมง เด็กทำครึ่งชั่วโมงก็เสร็จแล้ว แต่เด็กเก่งจะทำเกือบหมดเวลาสอบ
2. เคยคุมสอบ ถ้าเป็นวิชาภาษาอังกฤษหรือคณิตศาสตร์ เด็กทำเร็วมาก แจกข้อสอบยังไม่เสร็จเลย เด็กที่ได้รับแจกก่อนทำเสร็จเสียแล้ว
3.บางวิชาข้อสอบมี 30 ข้อ แต่กระดาษคำตอบมี 40 ข้อ เด็กกาทั้ง 40 ข้อ
4.เรื่องจริง ไม้ได้โม้นะครับ ผม พบเด็กบางคนใช้ลูกเต๋าช่วยในการสอบ โดยเขียน ก ข ค ง ไว้ที่ลูกเต๋าแล้ว และโยนลงบนกระดาษข้อสอบ(เพื่อมิให้เกิดเสียงดัง)แล้วก็ทำข้อสอบ
5. ตัวเอง เคยออกข้อสอบ แบบเลือกคำตอบ 4 ตัวเลือกบ้าง 5 ตัวเลือกบ้าง 2 หรือ 3 ตัวเลือกก็มี ผู้ช่วยฝ่ายวิชาการต้องเลือกให้ไปแก้ใหม่ จะไม่ยอมแก้ ท่านบอกว่าจะเสนอให้ลงโทษทางวินัยก็เลยยอมแก้
หลายปีต่อมาได้มีโอกาศไปตรวจข้อสอบระดับโลก พบว่าข้อสอบมีทั้ง อัตนัย ปรนัยแบบเติมคำ แบบเลือกคำตอบ มีตั้งแต 2 ตัวเลือกถึง7 ตัวเลือกในฉบับเดียวกันและปนกัน เช่น ข้อ 7 เป็นอัตนัย ข้อ 8 เป็นแบบตเดิมคำ ข้อ 9 เป็นแบบเลือกคำตอบ ฯลฯ เฮ ! คนเพี้ยนเหมือนเราก็มีแฮะ
ไม่ต้องอ่านทบทวนละนะ คีย์ผิดคีย์ถูก ตัวเล็กหลือเกิน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 6 15 ก.ค. 2544 (06:25)
สมัยผมเรียน จบ จะ เข้า มัธยมปลาย แห่งหนึ่ง ข้อสอบเข้าในทุกวิชาเป็น ปรนัย 4 ตัวเลือก ระบุคะแนน แต่ละข้อดังนี้
ตอบถูก ได้ 2
ไม่ตอบได้ 0
ตอบผิด ติดลบ 1

ไม่รุ้ไม่แน่ ใจ อย่ามั่วดีกว่า ยกเว้นถ้าตัดตัวเลือกลงได้ เหลือแค่ 2 ตัว 50-50 เท่านั้น นะ

หลังจากสอบไปคราวนั้น ยังไม่เคยเห็นใครออกแบบนี้ อีกเลย อะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 7 16 ก.ค. 2544 (08:55)
ขอบคุณทุกท่านนะครับ
ตอบกันเข้ามาได้เรื่อย ๆ ครับ
แล้วถ้าทำได้ผมจะเอาข้อสอบมาให้ดูบนเว็บบอร์ด
ไม่ทราบว่าเจ้าของเว็บจะว่าอย่างไร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 8 16 ก.ค. 2544 (09:39)
ในการวัดอุณหภูมิของน้ำ เราใช้เทอร์โมมิเตอร์จุ่มลงในน้ำ ในการวัดอุณหภูมิของร่างกาย เราจะอมเทอร์โมมิเตอร์หรือใช้เทอร์โมมิเตอร์เหน็บไว้ที่รักแร้ ถามว่าถ้าจะวัดอุณหภูมของเก้าอี้จะปฏิบัติอย่างไร
ก. ใช้เทอร์โมมิเตอร์แตะที่เก้าอี้
ข. ยกเทอร์โมมิเตอร์ขึ้นมาอ่าน
ค. ไม่มีข้อใดถูก
ง. ถูกทุกข้อ
จ. มะเขือ

มีการบังคับว่าข้อสอบทุกข้อต้องมีจำนวนตัวเลือกเท่ากัน สำหรับข้อนี้ หาตัวเลือกที่เหมาะสมไม่ได้จึงต้องใช้แบบนี้ ถ้าจะตัดข้อนี้ทิ้งไปเลย ก็เสียดาย เพราะข้อนี้สามารถวัดความเข้าใจเกี่ยวกับการใช้เทอร์โมมิเตอร์และการถ่ายเทความร้อนได้

ดังนั้น ยังคิดจะบังคับกันว่าข้อสอบแบบเลือกคำตอบจะต้องมีจำนวนตัวเลือกเท่ากันอยู่อีกเหรอ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 9 16 ก.ค. 2544 (17:36)
ลองเอามาเลยครับอ.นิรันดร์

ผมกำลังให้ทีมงานที่มาช่วยอีกคนนึงลอกบทเรียนของอาจารย์จาก easy.to/physics มาใส่ไว้ที่นี่ แต่ช่วงนี้เข้าไม่ได้ซะแล้วครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 10 16 ก.ค. 2544 (20:54)
ผมไม่ค่อยเห็นด้วยกับข้อสอบแบบปรนัยเท่าไร โดยเฉพาะในระดับอุดมศึกษา ที่เราต้องการฝึกให้นักศึกษาเริ่มคิดสร้างสรรค์ด้วยตัวเองได้ เพราะคำตอบของข้อสอบแบบปรนัยมันตายตัวอยู่ที่จินตนาการของผู้ออกข้อสอบ ไม่ใช่ของนักศึกษา แต่ก็เห็นใจอาจารย์ที่ต้องนั่งหลังขดหลังแข็งกับการตรวจข้อสอบแบบอัตนัยเหมือนกัน

จริงๆ แล้ว ผมลองคิดแปลกๆ ดูบ้างว่า การวัดผลด้วยการสอบนี่สำคัญจริงหรือ? สมัยผมเรียนปริญญาตรี แทบจะไม่มีวิชาไหนมีการสอบ midterm เพราะว่าไม่มีอยู่ในข้อกำหนดของคณะ และอาจารย์ต้องเป็นธุระหาห้องสอบ midterm รวมทั้งจัดเวลาเอาเอง ดังนั้นเรียนกันมาทั้งเทอมก็มาสอบเอาทีเดียวตอนปลายเทอม หรือง่ายๆ ก็คือ มาตั้งใจอ่านหนังสือเอาตอนจะสอบนั่นแหละ กลายเป็นการเรียนเพียงเพื่อให้สอบผ่านๆ ไป...

ตอนเรียนปริญญาโท (ที่มหาวิทยาลัยหนึ่งในออสเตรเลีย) อาจารย์ให้ความสำคัญกับงาน assignment มากกว่า มีการตรวจให้คะแนน มีการถกเถียงพูดคุยเรื่องงานที่เราทำมามากกว่า รู้ว่าเราทำอย่างนี้ดีไม่ดี ได้ดูงานของเพื่อนๆ ด้วย คะแนนตอนสอบปลายภาคเหลือนิดเดียว เป็นเพียงความรู้รวบยอดเท่านั้น

ตอนเรียนปริญญาเอก (คราวนี้ที่อังกฤษ) ช่วยอาจารย์ดูข้อสอบบ้าง ตรวจข้อสอบบ้าง ที่นี่เค้าสอบกันปีละครั้งเดียว เน้นที่งานตอนเรียนมากกว่า เด็กๆ วิ่งมาหากันตรึมตอนทำ assignment คอยช่วยน้องๆ (เด็กๆ) บ้าง เห็นเค้าก็ตั้งใจทำงานกันดี

โดยสรุป ผมคิดว่า อาจารย์ปฎิเสธไม่ได้ว่าข้อสอบเป็นส่วนหนึ่งในการสร้างแรงจูงใจให้เด็กตั้งใจเรียน แม้ว่าบทเรียนจะพยายามออกแบบมาได้น่าสนใจแค่ไหน เด็กส่วนใหญ่คงต้องคิดถึงการสอบเพื่อให้ผ่านก่อน ผมว่า เราน่าจะปรับปรุงวิธีการวัดผลใหม่ให้เหมาะสม จะลดปัญหาการเรียนแบบท่องจำเป็นนกแก้วนกขุนทองไปได้

ปล. ตอนผมสอบเอ็นทรานส์ เกือบทำข้อสอบไม่ทัน เพราะไม่รู้สูตรลัดแบบใครเขา ตอนเรียนก็ไม่ค่อยมีข้อสอบปรนัยเลยไม่ค่อยได้ฝึก กระดาษทดก็ให้มาหน่อยเดียว ทำได้สิบยี่สิบข้อไม่มีที่ทดซะแล้ว ไม่รู้ว่าคนออกข้อสอบเค้าคิดยังไง คิดว่านักเรียนต้องจำสูตร (จากที่เรียนพิเศษ) เข้าไปหรืออย่างไรก็ไม่ทราบ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 11 17 ก.ค. 2544 (09:08)
ถ้าห้องเรียนขนาด 10 คน คง อภิปรายกันได้
แต่ถ้ามีลูกศิษย์ทีละ 3,000 คงออกข้อสอบอัตนัยทั้งหมดลำบาก
ผมก็ผสมผสมผสานระหว่างการบ้าน ข้อสอบอัตนัยและปรนัย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 12 18 ก.ค. 2544 (15:07)
ขอโทษนะค่ะอ.นิรันดร์ ถ้าคุณสอนโดยมีลูกศิษย์ทีละ3000 คน นี่ลูกศิษย์คุณจะมีคุณภาพได้หรือค่ะ อยากทราบวิธีการสอนของอ.นิรันดร์ค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 13 18 ก.ค. 2544 (18:57)
เห็นด้วยอะครับอาจารย์สมัยนี้ เวลาเด็กทำข้อสอบไม่ได้ชอบใจ (อาจารย์บางคน) อย่างข้อสอบเอ็นอย่างเงี๊ย โห ยากๆๆๆโหดๆๆผมเคยได้ยิน อาจารย์คณิตศาสตร์เล่าให้ฟังนะ ว่ามีอาจารย์ท่านนึงออกข้อสอบเอ็น พอออกจากห้องออกข้อสอบนะ คุยใหญ่เลยว่าข้อสอบข้อนี้เด็ก ทำไม่ได้แน่ๆๆ(ข้อสอบเอ็น) อาจารย์ที่เล่าให้ฟังเนี่ย เป็นอาจารย์สมัย ท่านเคยออกข้อสอบเอ็นวิชาคณิตศาสตร์ ปัจจุบันท่านเปิด โรงเรียนกวดวิชา....โรงเรียนสมัยวิทยา >>>>>>>>เด็ก ม.ปลายรู้จักเยอะ แต่ผมเป็นเด็ก ปวช. ผมเคยลองไปสมัครเรียนดูก็ดีครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 14 19 ก.ค. 2544 (09:45)
คุณ jj ครับ
ผมแบ่งเป็น 20 เซ็คชันครับ
จำนวนนักศึกษา 80 - 250 คนต่อเซ็คชั่น
มีอาจารย์ 5 ท่านช่วยกันสอน
มากบ้าง น้อยบ้างตามเวลาจะอำนวย
ไม่เกินท่านละ 5 เซ็คชั่น
แต่ทั้ง 5 อาจารย์จะถือว่าเด็กทั้งหมดเป็นเด็กของท่าน
การบ้านส่งรวมกัน
ตรวจข้อสอบร่วมกัน โดยแบ่งข้อกันตรวจ

มีการใช้สื่อการสอนร่วมกัน เช่น วิดีโอเทป เลเซอร์ดีสก์ คอมพิวเตอร์
อินเตอร์เน็ต ของเล่น ของจริง

ลองเข้าไปดูที่ห้องครูอาจารย์สิครับ จะเห็นว่าผมใช้การสอนทางไกลด้วย
อาจารย์ที่มีเวลาพบเด็กน้อย จะสนธนากันทางเว็บบอร์ดหรืออีเมล

ก็มีคนสงสัยเหมือนกันว่าผมสอนอย่างไร
เมื่อ 3 ปีที่แล้ว (ถ้าจำไม่ผิด) รายการตามไปดูก็มาถ่ายทำการเรียนการสอน
ผมถึงห้องเลคเชอร์และห้องปฏิบัติการ
ผมได้รับเชิญไปบรรยายถึงรูปแบบการเรียนการสอนที่ผมใช้อยู่นี่ในประเทศต่าง ๆ
เช่น มาเลเซีย จีน สิงคโปร์ เวียตนาม ออสเตรเลีย ฮังการี สเปน
ในเมืองไทยก็หลายแห่ง แต่ผมว่ามันยังน้อยกว่าที่ผมไปบรรยายต่างประเทศ
แต่ก็จนใจที่ไม่อาจบอกว่า คุณช่วยมาเชิญผมหน่อยสิ
ผมต้องออกจากราชการก็เพราะผมสอนหนังสือไม่ค่อยเหมือนชาวบ้านเขา

ผมไม่ได้คิดว่าตัวเราดีที่สุด แต่ผมพยายามพาทีมให้ทำดีที่สุดครับ
อยากจะแบ่งปันประสบการณ์ที่สะสมมาตลอดชีวิตให้เพื่อนครูลองเอาไปพิจารณาบ้าง
ไม่เชื่อไม่เป็นไร แต่อาจจะได้แนวความคิดใหม่ ๆ มาปรับรูปแบบการเรียนการสอน

ว่าง ๆ ลองมาเยี่ยมผมแบบจู่โจมหรือบอกล่วงหน้าก็ได้ครับ
ผมสอน จันทร์-ศุกร์ ว่างวันพฤหัสบดี 1 วัน จะให้ดีก็นัดหน่อยเพราะอาจไม่เจอตัวเพราะ
พาเด็กไปเล่นอยู่กลางสนาม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 15 19 ก.ค. 2544 (22:59)
เป็นครูสอนคณิต ม.ปลายนะคะ แต่โรงเรียนชนบท ( ไม่อยากบอกว่าบ้านนอกกกกก )
เวลาจะทดสอบเด็ก โดยเฉพาะสอบเพื่อวัดความเข้าใจทั้งบท หรือ นำบทอื่นมาแก้ปัญหาด้วย จะไม่กำหนดเวลา แต่ส่วนมากเด็กก็นั่งไม่ถึง 3 ชม. บางคนอาจจะเมื่อยจึงขอหยุด เหตุที่ทำอย่างนี้ได้เพราะใน 1 สัปดาห์จะมีครึ่งวันของวันหนึ่งที่เด็กม.ปลายจะทำกิจกรรม แต่ก็ได้ผลพอควร เด็กที่เก่งแล้วเราจะไม่ห่วงจะบีบด้วยเวลา หรือ ไม่บีบ เขาก็ทำได้
แต่เด็กกลุ่มที่คิดได้ แต่ช้าหน่อย ถ้าเราไปบีบเวลาเขาจะทำให้เราไม่สามารถวัดอะไรเขาได้เลยค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 16 20 ก.ค. 2544 (08:07)
เด็กเก่งประเภทที่มีความคิดเชิงคณิตศาสตร์สูง แต่ไม่ชอบท่องจำสูตร ก็ต้องใช้เวลาเหมือนกันค่ะ ถ้าให้เวลาเขามากพอ แม้เขาจะจำสูตรไม่ได้ เขาก็อาจคิดออกได้ในเรื่องที่เขาเคยทำความเข้าใจมาแล้ว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 17 20 ก.ค. 2544 (08:13)
ถ้าไม่ใช่การสอบเพื่อแข่งขัน
แต่เป็นการสอบเพื่อวัดการเรียนรู้ วัดความสามารถในการคิด วิเคราะห์ สังเคราะห์ เพื่อวัดพัฒนาการของแต่ละบุคคล ไม่ควรจำกัดเวลาค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 18 27 ก.ค. 2544 (11:30)
ข้องใจเรื่องข้อสอบอัตนัยปรนัยมาก สมัยก่อนเรียนอยู่คณะวิศวฯข้อสอบไม่เคยมีปรนัยให้เห็นเลยตลอด 4 ปี ทั้งวิชาหลักวิชาเลือก ทุกครั้งที่สอบไม่มี answer sheet มีแต่สมุดมาให้เล่มหนึ่งมาทำการสอบถ้าเขียนไม่พอขอเพิ่มได้ ถ้าเป็นวิชาคำนวณ ก็ให้เปิดตำราสอบได้ แต่เปิดจนตายสูตรเป็นร้อยเป็นสิบถ้าไม่เข้าใจก็ใช้ไม่เป็นทำไม่ได้ แต่ปัจจุบันไปถามหลานที่เรียนหมอเขาบอกข้อสอบของเขาเป็นแบบปรนัยเลยงง หรือว่าสมัยนี้การตรวจคนไข้จะใช้วิธีเดาเอาได้เหมือนกันแฮะ ส่วนเจ้าลูกชายมาเล่าให้ฟังว่าเพื่อนทำข้อสอบคณิตศาสตร์ 30 ข้อได้4 ข้อ ครูถามว่าเอ็งทำยังไงของเอ็งวะ(คำพูดของครูเป๊ะ ๆ เลย)มั่วเอายังได้มากกว่านี้เลย แสดงว่าข้อสอบปรนัยนี้มีไว้ให้เด็กมั่วเอาหรอกหรือ ส่วนสปช. ไม่รู้ท่านผู้แต่งทั้งหลายก็ช่างคิดหา choice ให้กำกวมเหลือเกินขนาดครูผู้สอนรร.เดียวกันยังเฉลยให้เหมือนกันไม่ได้เลย แล้วอย่างนี้จะเอาอะไรไปวัดผลเด็ก ไปดูข้อสอบแข่งขันไม่ว่าจะสอบเข้าเรียนต่อ หรือคณิตศาสตร์ของสสวท. 100 ข้อให้เวลาทำ 2ชั่วโมงครึ่ง ขนาดคิดได้ทุกข้อแถมใช้เครื่องคิดเลขช่วยยังทำไม่ทันเลยอย่างนี้แสดงว่าคนที่ทำได้จะต้องเป็นคนที่คิดเลขเร็วมากหรือว่าเป็นคนที่เห็นโจทย์มามากจนไม่ต้องคิดก็ตอบได้เลยหรือเป็นคนที่ได้เทคนิคพิเศษอะไรมาจากการเรียนพิเศษจนสามารถทำได้เร็วขนาดนี้ อย่างนี้ก็เป็นการส่งเสริมว่าเด็กทุกคนควรจะเรียนพิเศษใช่ไหมถึงจะทัดเทียมกันได้ อย่างนี้ก็ให้เด็กเรียนแต่พิเศษก็พอ ไม่ต้องไปนั่งเรียนในรร.เพราะจะได้ความรู้ที่พิเศษกว่า
สรุปไม่ว่าจะออกข้อสอบอย่างไรก็ไม่ทำให้เด็กไทยเก่งขึ้นหรอกถ้าวิถีการเรียนการสอนการวัดผลของเรายังเป็นอย่างนี้อยู่

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 19 31 ก.ค. 2544 (11:03)
เห็นด้วยกับคุณ n ครับ
แต่ก็มีบางประการเหมือนกันที่ข้อสอบอัตนัยไม่สามารถทำได้
ต้องอาศัยข้อสอบแบบตัวเลือก
แต่ที่ผมสังเกตก็คือ
ครู อาจารย์หลายคน เอาข้อสอบที่ควรเป็นข้อสอบวิธีทำยาว ๆ
มาเติมตัวเลือกเข้าไป ก ข ค ง
แล้วก็ให้เด็กวงกลมบ้าง กากบาทบ้าง
บางคนวงผิดทั้ง ๆ ที่ทำมาถูกเกือบหมดต้องได้ 0
บางคนคิดผิดทั้งหมด แต่บังเอิญได้คำตองถูกกลับได้คะแนน
ซ้ำร้ายบางคนไม่ต้องคิดเลย แอบดูเพื่อนว่าวงข้อไหนเท่านั้น

ถ้าท่านอ้างว่าไม่มีเวลาตรวจข้อสอบ
ผมก็แนะนำว่า ออกข้อสอบอัตนัยให้น้อย ๆ สิครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 20 4 ส.ค. 2544 (00:48)
อาจารย์มีความรู้สึกยังไงบ้างที่เป็นอาจารย์สอนมหาลัยอันเลื่องชื่อครับ อาจารย์จบจากที่ไหนผมมีความทราบซึ่งในการสอนของอาจารย์บ้าง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 21 21 ส.ค. 2544 (14:38)
คุณกฤษฎาครับ
ผมคิดว่าจบจากสถาบันใด ไม่ใช่เรื่องใหญ่(ที่จริงผมมีความภูมิใจในสถาบันที่ผมเรียนจบมากนะครับ)
ถึงผมไม่ได้สอนเด็กหัวกระทิของประเทศเหมือนมหาวิทยาลัยของรัฐ
แต่ผมก็ภาคภูมิใจในงานของผมมาก
การสอนคนเก่งให้เรียนจน ผมว่าใคร ๆ ก็ทำได้ไม่ยาก
แต่การสอนคนที่ไม่เก่งมาก่อนให้เก่งให้ได้ เป็นงานที่ท้าทายมาก

ผมเชื่อมั่นว่า ในช่วงชีวิตผม ผมจะเห็นมหานครของผมมีเชื่อเสียงและได้เด็กระดับหัวกระทิ ของประเทศมาเรียนด้วย(อย่างน้อย ถ้าลูกของผม ถ้าอยากเป็นวิศวกร เขาต้องเรียนที่มหานคร ผมมั่นใจว่าลูกผมก็
ระดับแนวหน้าคนหนึ่งครับ)