จำนวน 2 ความเห็น, หน้า่ | -1-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 19 ต.ค. 2550 (19:03)
ใครมีความเห็นอย่างไร ก็ลองวิเคราะห์

เท่าที่ดูมา เขาพูดถึงที่มาของความรู้ มี 3 ทาง คือ ใช้ประสาทสัมผัส
เเละต่อด้วย การใช้ เหตุ-ผล ในใจ เเละลักษณะของความรู้ที่ผุดขึ้นมาโดยตรง

ซึ่งก็น่าจะเป็นไปได้ว่า ที่มาหรือบ่อเกิดของความรู้นั้น จะมาได้จาก 3 ทางใหญ่ๆข้างต้น
1. ประสาทสัมผัส คือ ความจริงที่รับรู้ได้ด้วย ตา หู จมูก ลิ้น กาย เช่นว่า
ความจริงของไฟ คือ
1.1 มันร้อน เพราะร่างกายของเราสามารถรับรู้ความร้อนของมันได้เมื่ออยู่ใกล้
1.2 มันสว่าง เพราะตาของเราเห็นเเสงจากไฟ ในยามค่ำคืน

ความจริงที่ได้จากประสาทสัมผัส จึงเป็ฯสิ่งที่ค่อนข้างจะสากล ในสมัยนั้น เพราะทุกคนสามารถรู้ได้ตรงกัน โดยใช้ประสาทสัมผัสพื้นฐานเหล่านั้น ความรู้จากประสาทสัมผัสจึงน่าจะเป็นฐานความรู้ที่กว้างที่สุด ทั่วไป ที่สุด

2. การใช้ เหตุ-ผล คือ การคิดในใจ เป็นรูปเเบบการคิด ที่ต่อเนื่องมาจาก พื้นฐาน คือประสาทสัมผัส
เมื่อเรามีความรู้จากประสาทสัมผัส บางครั้ง เราเกิดความไม่เเน่ใจ ว่าเราจะเชื่อมันได้หรือไม่ เราเลยใช้ความคิด เเต่การใช้ความคิดนี้ ก็ยังต้องมีหลัก หรือ เปรียบเทียบ โดยมีความรู้จากประสาทสัมผัส เป็นพื้นฐาน เพื่อนำไปสู่ ความรู้ที่ลึกกว่านั้น ละเอียดกว่านั้น เป็นความรู้ที่อยู่เบื้องหลัง ของปรากฏการณ์ของความรู้ที่ได้จากประสาทสัมผัส
เช่น การตั้งสมมุติฐานให้เเก่ปรากฏการณ์ที่ประสาทสัมผัสไม่อาจอธิบายได้ หรืออธิบายได้ไม่ชัดเจน เพราะ ความรู้นั้นมีทั้งส่วนที่เปิดเผยรับรู้ได้ทางประสาทสัมผัส เเต่ในขณะเดียวกันก็ยังมีความจริงที่ไม่สามารถรู้ได้ด้วยประสาทสัมผัส การใช เหตุ-ผล ในระดับนี้ จึงเป็นการตั้งสมมุติฐาน เพื่อให้เกิดเเนวทาง ในการหาความจริง ที่เป็นที่มาของความรู้ในระดับประสาทสัมผัสอีกที

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 22 ต.ค. 2550 (20:50)
ขอโทษที ผมตกตัวข้างบนไปตอนเเก้เเล้วไม่ได้ดู

เเก้เป็น "ใครมีความเห็นอย่างไร ลองวิเคราะห์ เสนอเเนวคิด ได้ครับ"