จำนวน 102 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| -3- 4| 5| 6|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 24 21 ธ.ค. 2545 (02:42)
แล้วนายเสนอก็ตั้งโจทย์ใหม่
จงแสดงการแยกตัวประกอบของ พหุนามต่อไปนี้ด้วยรูปภาพ
x^2 + 2x -15
ปรากฎว่า นายเสนอ เขียนรูปไม่ถูก แสดงว่า คนสอนนายเสนอ ยังเก่งไม่จริง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 25 21 ธ.ค. 2545 (09:38)
นายเสนอ นอนตื่นขึ้นมาแล้วคิดใหม่ทำใหม่
ในที่สุดก็สามารถแสดงการยแตัวประกอบด้วยรูปภาพได้ รู้สึกดีใจมาก

นายเสนอ เก่งอีกแล้ว ดังนั้นข้อนี้ใคร ๆ ไม่ต้องทำให้ดู

แล้วนายเสนอก็ตั้งโจทย์ใหม่

จงแสดงการแยกตัวประกอบต่อไปนี้ด้วยรูปภาพ
(1) x^2 + x - 12
(2) x^2 - x - 12
(3) x^2 + 4x - 12

ข้อ 1- 2 นายเสนอทำได้ แสดงว่า นายเสนอ ก็เก่งพอใช้ได้เลทีเดียวหละ
แต่ข้อ 3 นายเสนอคิดเท่าไรก็ไม่ออกและทำยังไงก็ไม่ได้ แสดงว่า คนสอน ยังไม่เก่ง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 26 21 ธ.ค. 2545 (12:03)

โทษคนสอนอีกแล้ว รู้สึกว่านายเสนอจะไม่เคยโทษตัวเองเลยนะคะ ถ้าคุณครูของนายเสนอมาอ่านพบคงจะเสียใจค่ะ โทษผู้สอน แสดงว่ายึดครูเป็นศูนย์กลางค่ะ ถ้ายึดผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง ต้องโทษผู้เรียนนะคะ แต่ถ้ายึดการเรียนการสอนเป็นสำคัญ (การเรียน: นักเรียน, การสอน: ครู) ก็รับผิดชอบร่วมกันค่ะ แต่ "ความไม่เข้าใจ" หรือ "การทำไม่ได้" ไม่ใช่ความผิด เพราะฉะนั้นจึงไม่ต้องโทษใครค่ะ คุณครูเสนอให้การบ้านสนุกอีกแล้ว เด็กหญิงไพจิตร ชอบค่ะ เขียนภาพแสดงการแยกตัวประกอบของ x2 + 4x - 12 ได้ดังนี้ค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 27 21 ธ.ค. 2545 (19:54)
ก็เป็นมุขน่ะครับ(สงสัยจะรับมุขไม่ทัน)
xูู^2 + 4x - 12 คิดเองไม่ได้ แต่ดูแล้ว ก็เข้าใจ

แต่พอไปตั้งโจทย์ใหม่ เช่น xูู^2 - 4x - 12
นายเสนอ กลับทำไม่ได้อีก
แนวความคิดของนายเสนอเป็นดังนี้
1. สร้างรูป x^2 ขึ้นมา
2. สร้างรูป -4x จากขอบขวาเข้ามาข้างใน
3. (ติดตรงนี้) - 12 จะสร้างไว้ที่ไหน อย่างไร เพราะอะไร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 28 21 ธ.ค. 2545 (19:57)
คุณสัน เจ้าของกระทู้ เป็นยังไงบ้างครับ
สบายดีหรือครับ อ่านออยู่หรือเปล่าครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 29 22 ธ.ค. 2545 (01:18)
ฮิ ๆ กล้วยมาก ใช้โครงสร้างเดียวกับรูปใน คหพต. 20 สิคะ
จากรูปใน คหพต.20 ทำสีเหลืองให้เป็น 4x (วัดกินพื้นที่ของ x²เข้ามาทางซ้าย 4x ตารางหน่วย)
ส่วนพื้นที่สีเทาให้หักเพิ่มอีก 2 ตารางหน่วย รวมเป็นหักออก 12 ตารางหน่วย นั่นคือต้องวัดความยาวในแนวตั้งลงมาอีก 1 หน่วย
พื้นที่สีเทาที่เหลือก็จะสูงเพียง x - 6 หน่วย
เท่ากับด้านกว้างของพื้นที่สีชมพูซึ่งจะเหลือ x - 6 หน่วยเช่นกัน
เพราะความยาว x เดิมถูกหักออกไป 4 + 2 หน่วย (เหลือง 4 หน่วย เทา 2 หน่วย)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 30 22 ธ.ค. 2545 (02:22)
เด็กหญิงไพจิตรขอลากิจไปราชการต่างจังหวัดตั้งแต่ 22 - 28 ธันวาคม 2545 ค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 31 14 ม.ค. 2546 (08:59)
คุณครูสันและคุณครูเสนอหายไปไหนคะ
เด็กหญิงไพจิตรอยากทำการบ้านต่อค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 32 14 ม.ค. 2546 (10:22)
ไม่ได้หายไปไหนหรอกครับ เข้ามาอ่านอยู่ทุกวัน วันละสามเวลาหลังอาหาร
หมดหน้าที่แล้ว(รู้ทุกสิ่งทุกอย่างที่สงสัยหมดเกลี้ยง หาข้อสรุปและทดสอบได้ผลตามสมมติฐานทุกอย่างแล้ว)

แล้วคุณ สัน ล่ะ หายไปไหน

ครูไผ่ เคยได้ประสบเหตุการณ์อย่างนี้ไหมล่ะ
" เอ้า ใครสงสัย มีอะไรจะถาม ถามมา "
รอสักพัก เงียบ ไม่มีใครถาม
"เอ้า ถ้าไม่มีใครถาม จะถามนะ"

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 33 14 ม.ค. 2546 (16:25)
งั้นครูไผ่จะถามล่ะนะ ตั้งใจฟังคำถามให้ดีนะคะ
นายเสนอคงเคยหารากที่สองด้วยวิธีตั้งหารแบบหารยาวมาแล้วใช่ไหมคะ
มนุษย์คนแรกที่คิดขั้นตอนของการหารากที่สองด้วยวิธีนี้ก็เก่งไม่เบานะคะ
สมมติว่า จะหารากที่สองของ 529 ด้วยวิธีตั้งหารดังกล่าว
จะมีขั้นตอนการหาอย่างไรคะ
ทบทวนความรู้เดิมก่อนที่จะถามต่อค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 34 14 ม.ค. 2546 (17:17)
กำลังโพสต์อยู่ เสร็จพอดี อธิบายทุกขั้นตอนอย่างละเอียด เริ่มตั้งแต่แบ่งกลุ่มเป็นคู่ๆ และตั้งหาร . . . จนกระทั่งได้คำตอบเสร็จพอดีและกำลังเขียนข้อสรุป เครื่องก็เกิดแฮ้งโดยไม่มีคำเตือนล่วงหน้า เกิดความเหนื่อยจึงไม่แสดงวิธีทำอย่างละเอียดอีก

พอขยับปาก ก็รู้แล้วว่าจะถามอะไร บังเอิญก็สงสัยอยู่อดี
นั่นก็คือ ทำไมจึงนำสองมาคูณ ใช่หรือไม่ ถ้าไม่ใช่ก็ขอพ่วงปัญหานี้เข้าไปด้วยก็แล้วกัน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 35 14 ม.ค. 2546 (23:13)
แล้วนายเสนอจะตอบเอง หรือจะให้ครูไผ่ตอบคะ ?
แต่คลับคล้ายคลับคลาว่าครูไผ่จะเคยกล่าวถึงสิ่งที่เป็นคำตอบของคำถามนี้มาครั้งหนึ่งแล้วนะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 36 14 ม.ค. 2546 (23:34)
ก็บอกแล้วว่าสงสัย อยู่พอดี (ตอบไม่ได้)
เรื่องการหารากที่สองของจำนวนใดๆ ไม่น่าจะมีปัญหา นอกจากตรงนี้เท่านั้น
เคยอ่านพบที่อื่น ที่ไหนจำไม่ได้แล้ว ตอนนั้นไม่ได้สนใจ
แต่พอเกิดสนใจขึ้นมาก็หาอ่านไม่เจอ
บัดนี้โอกาสเวียนมาถึงอีกแล้ว กำลังรอคว่าอยู่เชียว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 37 15 ม.ค. 2546 (02:10)

เคยเขียนไว้ที่นี่แหละค่ะ ที่กระทู้ CT415 ขอโทษที อากาศเย็น ๆ เผลอหลับไปตื่นหนึ่ง ลุกขึ้นมาว่าต่อนะคะ ลองพิจารณารูปข้างล่างนี้ ไตร่ตรองไปจากสิ่งที่เรารู้คำตอบอยู่ก่อนแล้ว ในขั้นที่ 2 เราจะต้องเอาผลลัพธ์ตัวใหม่คือ + y ไปคูณกับ ?+y จึงจะได้ผลลัพธ์เท่ากับตัวตั้งที่เหลือพอดี ในกรณีที่เป็นเครื่องหมายลบ ก็ทำนองเดียวกัน จะต้องเอาผลลัพธ์ตัวใหม่คือ - y ไปคูณกับ ?-y จึงจะได้ผลลัพธ์เท่ากับตัวตั้งที่เหลือพอดี และจะเป็นเช่นนี้เสมอ เพราะพหุนามที่ยกมานี้คือรูปทั่วไปของกำลังสองสมบูรณ์

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 38 15 ม.ค. 2546 (11:00)
ติดตามอยู่ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 39 16 ม.ค. 2546 (10:05)

เจอ สอน แบบ แตงโม มันฝรั่งทอด งานนี้ น้ำหลายสออออ ขอสมัครเรียนด้วยคนค่ะ คราวหน้า เอ่อออ ขอ ตัดเค้ก ค่ะ เป็น ปริซึม แบบต่างๆ หย่อยๆ แต่ก่อน เคยพับกระดาษค่ะ เค้าว่าเป็นลูกโป่ง เดี๋ยวนี้ก็ยังพับ เป็น รูปถ้วยมั่ง เวลาเหลาดินสอก็เอาใส่ เศษๆ วางอยุ่บนโต๊ะ แต่ ลูกโป่งที่ว่า นี่ก็น่าสนใจดีค่ะ ตัดกระดาษ A4 ให้เป็น สี่เหลี่ยมจัตุรัส พับตามภาพ เสร็จ แล้วเป่าลมเข้าไป รูปที่ได้ใหม่นี้ มีปริมาตร กับพื้นที่ผิว เท่าไหร่น้ออออ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 40 16 ม.ค. 2546 (10:22)
ทำเครื่องหมายที่ด้านใดด้านหนึ่งของลูกโป่ง:ซึ่งเป็นรูปลูกบาศก์ แล้วคลี่กระดาษออกมาเปรียบเทียบขนาดของความยาวด้านที่ทำเครื่องหมายไว้ กับ ขนาของกระดาษ A4 ก็จะสามารถหาความสัมพันธ์ระหว่างขนาดของกระดาษ A4 และปริมาตรของลูกโป่งที่ทำจากกระดาษ A4 ได้

(คิดว่าอย่างนั้นนะ ยังไม่ได้ลอง)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 41 16 ม.ค. 2546 (13:42)

.

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 42 16 ม.ค. 2546 (16:57)
ตอบ คหพต. 37
ต้องนำ 2 มาคูณ ทั้งสองกรณี ครับผม
(แม้ซีซ้าย จะเป็น - y ก็ตาม)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 43 16 ม.ค. 2546 (23:30)
สรุป
หลังจากขั้นที่ 1 แล้ว
พจน์ถัดไปของผลลัพธ์ซึ่งเกิดขึ้นในขั้นต่อไปจะเท่ากับพจน์สุดท้ายของตัวหารในขั้นนั้น
และพจน์ที่อยู่หน้าพจน์สุดท้ายของตัวหารในขั้นนั้น เกิดจากการเอา 2 ไปคูณกับพจน์สุดท้ายของผลลัพธ์ในขั้นก่อนจากนั้น เสมอ
หรือกล่าวอีกนัยหนึ่ง
พจน์ที่อยู่หน้าพจน์สุดท้ายของตัวหารในขั้นนั้น เกิดจากการเอา 2 ไปคูณกับพจน์สุดท้ายของตัวหารในขั้นก่อน