จำนวน 4 ความเห็น, หน้า่ | -1-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 15 พ.ย. 2550 (16:17)
ต่อ เเต่เมื่อเราเติบโตขึ้น ประสบการณ์ต่างๆของเรา จะถูกเชื่อมโยงด้วย เหตุ-ผล ที่ซับซ้อน ยิ่งมีข้อมูลมาก การเชื่อมโยงก็จะยิ่งซับซ้อน เเละส่วนหนึ่งของประสบการณ์ ก็จะหลอมหลวมขึ้นเป็นตัวเรา ความคิด ของเรา ซึ่งตรงนั้นจะเป็น ตัวเรา ความคิด ของเราได้นั้น จะต้องเกิดจากการรับข้อมูลบางอย่างที่ซ้ำๆ เเละการเชื่อมโยงซ้ำๆ เเละ ทั้งข้อมูล เเละ การเชื่อมโยง ที่ซ้ำๆทั้งในรูปเเบบ เเละ วิธีการ ก็ย่อมต้องอาศัย เหตุ-ผล เดิมๆ ด้วยเช่นกัน นี่น่าจะเป็นลักษณะของประสบการณ์ ที่หล่อหลอมความเป็นตัวเราขึ้นมา รวมถึงเรื่องของความคิด เเละ จินตนาการ

เมื่อเรายังมีประสบการณ์น้อย คือ ข้อมูลที่นำเข้ามายังไม่เเน่นยังไม่หลอมรวมจนเป็นตัวเราดี เหมือนกับช่วงที่เราเป็นเด็ก การจะคิด หรือ จินตนาการ จึงถูกจำกัดขอบเขตไว้น้อย เเต่เมื่อเราเติบโตขึ้น ประสบการณ์มากขึ้น ความคิดในตัวตน ที่เป็นผลมาจาก การหล่อหลอมจากประสบการร์เริ่มเยอะเริ่มอัดเเน่น เเละเริ่มนำสิ่งเเละวิธีที่ซ้ำที่สุด เชื่อมโยงกันได้ดีที่สุด มารวมกัน (เหตุ-ผล ในการเชื่อมโยงความเป็นตัวเอง ที่เกิดจากประสบการณ์ ) ทำให้เกิดขอบเขต ของเหตุ-ผล ในความเป็นตัวเอง ที่มีกำลังมากขึ้น เสถียรมากขึ้น เเคบมากขึ้น

อธิบาย คือ ถ้าสมมุติว่า มีเลข 1-10 ถ้าตอนเด็กเราเป็น 0 1 ตัว

0 1ตัว จะเป็นค่ากลาง ที่พร้อม จะเป็นได้ ทั้ง ค่าบวก เเละ ลบ

0 เลยสามารถ จะโดดไปเป็นเลขทั้งทางลบหรือทางบวกก็ได้

เเต่เมื่อโตขึ้น จำนวนของเลข เริ่มเพิ่มเข้ามาเรื่อย คือ มีเลขอื่นๆ เข้ามาในชีวิต จำนวนเลขใดที่เข้ามา มากที่สุด คนคน นั้นก็จะถูกหลอมหลวม ให้เป็นไปในทางเลขนั้น

เช่น ตั้งเเต่ นาย ก อายุ 1-10 ขวบ นาย ก

ได้รับ exp 5 100 หน่วย
ได้รับ exp 8 50 หน่วย
ได้รับ exp 3 50 หน่วย

ประสบการร์ของนาย ก ที่มีเสถียรภาพพอที่จะรักษาความเป็นตัวตนของนาย ก จึงอยู่ระหว่างการผสมผสาน ทั้งระหว่างชนิด เเละ ปริมาณ คือ

นำโด่งมาด้วย 5 เเละตามมาด้วย 3 เเละ 8 เป็น 3-5-8 ซึ่งจะได้ค่าเฉลี่ยออกมาที่จำนวนหนึ่ง สมมุติว่า ได้ประมาณ 5

เเละเมื่ออายุเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ความเป็นตัวตน รวมถึงความคิดทุกอย่าง ที่เสถียรเเละมีน้ำหนักไปทาง 5

นี่คือขอบเขตความเป็นตัวตนทั้งหมดของนาย ก 345678

นาย ก จะไปสุด ทางซ้ายที่เลข 3 เเละ ทางขวาที่เลข 8

นาย ก ไปไกลกว่านี้ได้หรือไม่ คำตอบคือได้
ไปจากสุดขอบของตัวเรา คือ 3 เเละ 8 อาจจะไปได้ ถึง 2 หรือ 9 เเต่จะเป็นไปได้มั้ย ที่เราจะโดด จาก 345678 ไปที่ -3 โดยไม่ต้องผ่านหรือไปยึดติด หรือถูกเเรงโรงโน้มถ่วงของประสบการณ์กระทำกับความคิด เหมือนตอนเป็นเด็ก ที่สามารถมีจินตนาการไปได้ทุกทิศทาง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 19 พ.ย. 2550 (14:14)
ซึ่งจริงๆเเล้วมันคัดกับความคิดพื้นฐานในเรื่องของความมั่นคง ทางความคิด เช่นเรื่องของความเชื่อที่ติดอยู่กับศรัทธา ถ้าลองให้ผู้ที่ใช้เเต่ศรัทธามาตลอดลองมาใช้ เหตุ-ผล ดูบ้างผูนั้นจะทำไม่ได้ เพราะ เหตุ-ผล จะเป็นเรื่องที่ไกลไปจากสิ่งที่เขามี สิ่งที่เขาเป็น สิ่งที่เขาทำ มาก กลายเป็น เรื่องของเหตุ-ผล เข้าไปรบกวน ความเป็นตัวตนของเขา ที่สั่งสมมาจากประสบการณ์อันตั้งอยู่บนความเชื่อเเละศรัทธา เป็นหลักตลอดมา

-3 - 2 -1 0 1 2 3

สมมุติ ว่า เหตุ-ผล อยู่ในโซนทางลบ เเละ ความเชื่อ ศรัทธา อยู่ในโซนทาง บวก
จะเห็นว่ามันต่างกันมาก ยิ่งประสบการณ์ของคนๆนั้นอยู่บนความเชื่อสุดโต่งมากเท่าไหร่
(เลขบวกที่ไปทางขวายิ่งมีค่ามาก) มันก็จะยิ่งห่างไปจาก เหตุ-ผล ( เลขทางซ้าย) มากขึ้นเท่านั้น

คือ ไม่เรื่องเรื่องจริง ไม่ใช่ ของจริง ที่มีอยู่จริง พิสูจน์ไม่ได้ เเละสิ่งที่ต่างกัน คือ
จินตนาการ มักเป็นสิ่งเฉพาะบุคคล เเต่ ความเชื่อมักจะอิง กับคนหมู่มาก
จินตนาการ มักเป็นการเเสดงออก โดยมีความเป็นกลาง เเต่ความเชื่อ มักจะเเสดงออก ในลักษณะของสิ่งที่มีผลกระทบกับจิตใจของคน ( + - )

นอกจากนั้น ความเชื่อ เเละ จินตนาการ ยังน่าจะสัมพันธ์กันเอง เช่น
เราเห็น ลูกอะไรสักอย่างเป็นเเสงสีขาว เราคิด " นั่นมันอะไรว่ะ "
เสร็จเเล้วมันก็ลอยสูงขึ้นเเละเคลื่อนที่ บนอากาศราวกับนกบิน สิ่งที่เราคิด เเละน่าจะคิด คือ เชื่อมโยงกับข้อมูลจากประสบการร์ส่วนตัว เเละ หาข้อมูลบที่เชื่อมโยงได้ดีที่สุดขึ้นมาทั้งหมด ตรงนี้จะออกมาเป็นการเดา เช่น ลูกไฟจากพลุ เเต่ถ้าสิ่งนั้นมีลักษณะ ที่เเตกต่างจากข้อมูลของประสบการณ์เรา คือ ไม่สามารถหาข้อมูลที่สมเหตุ-สมผลมาเชื่อมโยงได้ ตรงนี้ จะมีการใช้จินตนาการเกิดขึ้น ซึ่งจินตนาการนี้ ส่วนหนึ่งมันก็มาจาก ประสบการณ์เช่นเดียวกันคือ จินตนาการเรื่องมนุษญ์ต่างดาว ที่เราเก็บเป็นข้อมูลในประสบการณ์ จากการดูสารคดี เเต่เราไม่เชื่อเพราะมันเป็นจินตนาการ เเต่เมื่อเรามาเจอสิ่งที่เกิดขึ้นจริง ที่อยู่นอกเหนือข้อมูลในระดับประสบการณ์ทั่วไปของเรา คือ หาข้อมูล ที่สมเหตุ-สมผลไม่ได้ การดึงข้อมูลทางจินตนาการ จึงเกิดขึ้น เเละนำมาเชื่อมโยง เเละทำให้เกิดจินตนาการขึ้น เช่น จินตนาการที่เราเคยได้ข้อมูลมา บอกว่า ลูกบอลเเสงสีขาวที่ลอยอยู่นี้ เป็นลักษณะร่วมกันของ ufo การที่เราดึงข้อมูลตรงนี้ออกมา เพราะข้อมูลมันสามารถเชื่อมโยงได้ใกล้เคียงกับความเป็นจริงที่เรารับรู้อยู่ในขณะนั้น ถึงเเม้เราจะไม่เชื่อเพียงใดก็ตาม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 19 พ.ย. 2550 (14:53)
ความคิดของตัวเองเท่านั้นที่จำกัดความคิดตัวเอง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 20 พ.ย. 2550 (12:25)
ต่อ ในกรณีนี้ ข้อมูลที่ผ่านทางผัสสะ ที่อยู่นอกเหนือเหนือประสบการณ์ อยู่นอกเหนือ เหตุ-ผล จึงถูกนำไปเชื่อมโยงกับเรื่องเหล่านี้ อยู่ในลักษณะ

ข้อมูลที่ผ่านเข้ามาทางผัสสะ

นำมาเชื่อมโยงกับประสบการณ์เดิม

1. ประสบการร์เดิมที่มี เหตุ-ผลรองรับ หรือ 2. ประสบการณ์เดิมที่ไม่มี เหตุ-ผล รองรับ (พวกความเชื่อ)
เกิดการเลือกเชื่อมโยงข้อมูล ให้กว้างขึ้น คือ
จากที่สามารถให้เหตุผล ในลักษณะ ที่เป็นรูปธรรม ก็กลายเป็นความไม่เเน่ใจ ที่เกิดขึ้นหลายกรณี เช่น
ไม่เเน่ใจในผัสสะของตัวเอง "สงสัยตาฝาดเเฮะ"

จากนั้น ข้อมูลทางจินตนาการ จะถูกดึงออกมาใช้ สร้างมโนภาพขึ้นมา "สงสัยว่า จะเป็น.. หรือว่าอาจจะเป็น..."

เมื่อคนเราไม่สามารถหา เหตุ-ผล ให้กับสิ่งที่อยู่เหนือประสบการณ์ของตน การใช้จินตนาการ จึงถูกนำมาเชื่อมโยง โดยอัติโนมัติ เเต่นั่นไม่ใช่จินตนาการส่วนตัว เเต่เป็นจินตนาการ ที่ถูกเก็บไว้ในประสบการณ์อีกที มันจึงเป็นจินตนาการ ที่ไม่มี เหตุ-ผล อาจเรียกได้ว่า จินตนาการกึ่งสำเร็จรูป เพราะถ้าเมื่อไหร่ที่เงื่อนไข ทุกอย่างอันนำมาสู่ การเชื่อมโยงความคิดนี้เกิดขึ้น จินตนาการสำเร็จรูปนี้จะเกิดขึ้น โดยไม่ต้องใช้ เหตุ-ผล ใดๆอีก
1. ผัสสะรับข้อมูล
2. เลือกเชื่อมโยงกับข้อมูลเดิม
2.1 มี เหตุ-ผล สามารถเชื่อมโยงได้กับประสบการณ์เดิม
2.2 ไม่มี เหตุ-ผล เเละเงื่อนไข ตรงกับ จินตนาการ ที่เก็บอยู่ในประสบการณ์เดิม

เมื่อมาที่ 2.2 จินตนาการสำเร็จรูปจะถูกดึงออกมา โดย ไม่จำเป็นต้องมี เหตุ-ผล มารองรับอีกต่อไป

" นี่มัน................................ผีหลอก....ก........ก!