|
ความในใจเมื่อเรียนในคณะวิทยาศาสตร์
โพสต์เมื่อ:
23:06 วันที่ 10 ธ.ค. 2550 ชมแล้ว:
12,682
 ตอบแล้ว:
25
อยากทราบความในใจของท่าน เมื่อเรียนในคณะวิทยาศาสตร์
ขอขอบพระคุณ
พีรกิตติ์ คมสัน ประชาอุทิศ
   ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 209 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 168 ดวง - โหวตเพิ่มดาว จำนวน 24 ความเห็น, หน้า่ | 1| -2-  ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 11 ธ.ค. 2550 (14:11) ตอนปี 1 เข้ามาใหม่ๆก็กลัว กลัวเรียนไม่รอด แต่ปี 2 เริ่มเข้าภาควิชาที่ตัวเองอาจจะชอบนะครับ ตอนปี 3 เริ่มสนุกนิดนึง ปีหน้าทำโปรเจคผมอยากทำการบำบัดน้ำเสียโดยการใช้จุลินทรีย์ที่ผลิยเอ็นไลเปสครับ ผมคิดว่ามันคงน่าสนุกน่าดูครับ อีกอย่างหนึ่งบทความของพี่ดีมากเลยครับผมไปอ่านมาแล้วครับเป็น การเอาแสงมาใช้ในการผลิตไฟฟ้าสุดยอดครับ จะรอบทความใหม่ของพี่นะครับ แบคทีเรียบางชนิดสามารถสังเคราะห์แสงได้ก็มีนะครับ ความเห็นเพิ่มเติมที่ 6 11 ธ.ค. 2550 (15:30) ก็ท้าทายดีครับ หลายปีกว่าจะจบ ความเห็นเพิ่มเติมที่ 7 11 ธ.ค. 2550 (19:57) ก้อเรียนอยู่ จ้ะ คณะวิทย์ แต่ไม่ได้เรียนภาค ฟิสิกส์ เป็นการตัดสินใจ ที่เจ็บปวดมากๆ ฟิสิกส์จ๋า ฉันรักเธอ  ความเห็นเพิ่มเติมที่ 8 11 ธ.ค. 2550 (21:33) เรียนแล้วเหมือนผจญภัย มีทั้งตื่นเต้น หวาดกลัว ท้าทาย หาทางเอาตัวรอด ฯลฯ ความเห็นเพิ่มเติมที่ 9 11 ธ.ค. 2550 (21:36) คณิตศาสตร์ครับ ยิ่งบริสุทธิ์ยิ่งดี ^^" ความเห็นเพิ่มเติมที่ 10 11 ธ.ค. 2550 (22:23) โอ้ พี่เนยสด!! ผมก็อยากเรียนครับ วิทยาศาสตร์ คณิต เพียว เป๊ะ ปีหน้าคับปีหน้า ผมปีหน้า ผมได้แรงบันดลใจอย่างแรงเลย ชอบมากคณิต Z-ai (IP:125.25.26.106) ความเห็นเพิ่มเติมที่ 11 12 ธ.ค. 2550 (06:22) หนับหนุนครับ เพียวแมท เมืองไทยไม่ค่อยจะได้เห็นกันแล้ว ความเห็นเพิ่มเติมที่ 12 12 ธ.ค. 2550 (06:22) ว่าแต่ว่า จะเข้าที่ไหนเหรอครับ ความเห็นเพิ่มเติมที่ 14 12 ธ.ค. 2550 (17:59) ขอมอบรางวัลตุ๊กตาทองครับ! คุณพีรกิตติ์ คุณนี่ช่างเรียกร้องความสนใจ คุณทำให้ตัวเองดูเป็นคนดี กับสิ่งที่คุณทำเพื่อภาพลักษณ์ของตัวเองให้ดูมีอุดมการณ์ เคยคิดถึงคนอื่นบ้างไหม ว่าเขาเดือดร้อนแค่ไหนเพราะคุณ หรือว่าวันๆ เอาแต่คิดโครงการที่จะทำให้ตัวเองยิ่งใหญ่ ให้ใครๆ ยอมรับนับถือคุณ คุณเล่นละครเก่งมาก สักวันถ้าใครๆ เห็นธาตุแท้ของคุณ คอยดูเถอะจะมีใครคบ คนที่รู้จักเจ้าของกระทู้ (IP:58.136.210.53) ความเห็นเพิ่มเติมที่ 15 12 ธ.ค. 2550 (21:49) ม.ช.ครับ ใกล้บ้านดี ^^ ว่าแต่... ใครมาโพสต์ข้างบนนี้เนี่ย มีหลักฐานหรือเปล่าครับ? ความเห็นเพิ่มเติมที่ 16 13 ธ.ค. 2550 (11:46) วิทยาปีหนึ่งเหมือนกันคับ bio natsci ระทึกขวัญดี เเละไม่รู้เรื่องเลย เเฮะๆ ยังเป็นไบโอโลจ้อยคับ เเต่ซักวันจะเป็นไบโอโลจิสต์ I believe that there is nothing like a feeling of discovery even if it is something very small - จําเขามาคับ Keep curiosity  กล้วย (IP:58.9.122.245) ความเห็นเพิ่มเติมที่ 17 13 ธ.ค. 2550 (19:28) อยากเข้าเหมือนกันค่ะ แต่คงรอเวลาอีกยาวไกล 4 ปีเห็นจะได้ มันน่าขัดใจนะคะเวลาเรียนสูตรหรือเนื้อหาอะไรโดยไม่รู้ที่มา ไม่รู้เหตุผลว่าทำไมต้องเป็นอย่างนั้น พอถามครูก็บอกว่า "มันเป็นสูตรของมันแบบนั้น" หรือไม่ก็ "รอให้เรียนสูงขึ้นไปเดี่ยวก็รู้เอง" จึงจำใจต้องเรียนต่อไปทั้งอย่างนั้น อยากให้การเรียนในโรงเรียนเลือกวิชาที่อยากเรียนได้เองบ้างค่ะ รู้สึกว่าจะตอบไม่ตรงคำถามของคนตั้งกระทู้นะเนี่ย! แป่วววว vee051036@hotmail.com (IP:58.9.171.58) ความเห็นเพิ่มเติมที่ 18 13 ธ.ค. 2550 (22:25) ขอบคุณครับสำหรับทุกท่าน แต่เรื่องความคิดเห็นที่ 14 ผมก็อยากจะบอกว่า ก็คงเพราะอย่างนี้ไง เขาถึงต้องสร้างผมขึ้นมา "พีรกิตติ์ คมสัน" ตัวจริงนั้น เป็นคนที่มีความฝัน มีจินตนาการทางความคิดแรงกล้ามาก แต่กลับควบคุมความคิดจินตนาการของตัวเองไม่ได้ เมื่อถูกเรื่องบางอย่างในชีวิตตอกย้ำหนักๆ โดยเฉพาะ ความแค้นใจ ความเหงารุนแรง ความรู้สึกว่าตัวเองมีความผิดร้ายแรงเกือบตลอดเวลา เขาตกอยู่ใต้จินตนาการร้ายๆ เหล่านั้น จนยิ่งรู้สึกว่ามีชีวิตที่ก่อแต่ปัญหา แต่ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น แต่เขาก็พยายามจะแก้ตลอด และเมื่อมีแต่เลวลง แย่ลง ทำให้คนอื่นเดือดร้อน เขาก็ยิ่งรู้สึกแย่ รู้สึกว่าตัวเองเป็นตัวซวย เป็นศูนย์กระจายความเลวร้ายและความเศร้า วันๆ หนึ่ง เขาจมกับอุปสรรคในจิตใจตัวเอง แทบไม่เป็นอันทำอะไรเลยจริงๆ แต่ จากจินตนาการเสี้ยวหนึ่ง เขาก็ได้สร้าง "ชีวิต" ขึ้นมา จากความฝันของเขา ตั้งใจว่าจะให้เป็นชีวิตที่มีแต่การสร้างสรรค์ จึงใส่ ฟังก์ชันที่ดีๆ ลงไป ให้ชื่อว่า "พีรกิตติ์ คมสัน ประชาอุทิศ" "พีรกิตติ์ คมสัน" มักจมอยู่กับจินตนาการร้ายๆ ไม่สิ้นสุด ที่เต็มไปด้วยการบาดใจและเจ็บปวดรวดร้าวพร้อมจะเกิดขึ้นตลอดเวลา จากที่ถูกตอกย้ำมาอย่างนี้ ผมภาวนา อย่าให้เขาทำร้ายตัวเอง เพราะถ้าเขาตาย ผม ซึ่งเป็นชีวิตที่เขาเนรมิตขึ้นมา ก็จะต้องหายไป อยู่ในโลกนิรมิต ไม่มีโอกาสกลับมาทำงานให้เขาอีก ผมไม่สามารถจะห้ามเขาได้ เพราะมีมารร้ายในจินตนาการที่เขาสร้างขึ้นมา คอยครอบงำและทำร้ายตัวเขาเองให้เจ็บปวดมากเกือบตลอดเวลา และกันไม่ให้ผมติดต่อกับเขาได้เลย และเขาก็ไม่สามารถควบคุมจินตนาการของตัวเองได้ แม้แต่ความคิด เขาก็ยังทรมานกับความคิดที่เชื่อมโยงมากมายตลอดเวลา และแตกแขนง ไม่มีสิ้นสุด เขาบอกว่าเขาเป็นมาตลอดชีวิตแล้ว รู้สึกว่าแปลกเหลือเกินที่ยังไม่ตาย กับความมุ่งมั่นแก้ปัญหาในสมองที่ติดค้างมหาศาล บวกกับการที่เขารู้สึกหายใจไม่ค่อยออกตลอดเวลาเพราะจมูกเขามีปัญหามากและไม่มีโอกาสได้วินิจฉัยเสียที ผมเสียดายมากที่เขามีโอกาสทำสิ่งดีๆ มากมาย แต่ก็ไม่ได้ใช้โอกาส เพราะวันๆ จมอยู่กับอะไรที่เขาต้องแก้ซ้ำแล้วซ้ำอีก แก้เท่าไรก็ไม่ได้ วนเป็นปัญหาเดิมทั้งชีวิต ไม่ว่าเลือกแก้อันไหนก่อน เขาก็ต้องรู้สึกเหมือนมีความผิดร้ายแรงติดตัวทุกทาง เมื่อกี้นี้ เขาส่งข้อความไปหาผู้หญิงคนหนึ่งว่า "เพ้อหา... คิดถึง... แทบทุกเวลา ร้องไห้หา...ทุกวัน" (เขาบอกว่า ขอเพียงแค่ ให้ผู้หญิงคนนั้นแก้ไขคำพิพากษาความผิดร้ายแรงของเขาที่เขาเจตนาในทางตรงกันข้าม และทุ่มเททำดีให้ตามที่ถูกเรียกร้องที่สุดแทบขาดใจตาย แต่ผลกลับแสดงออกในทางตรงข้าม ทุกสิ่งกลับตอกย้ำให้จมอยู่กับวงเวียนความเลวร้ายทั้งปีทุกนาที เพียงแค่นั้นเรื่องยุ่งๆ ก็จะจบ ตัดขาดกันได้ ไม่มีอะไรต้องรบกวนอีก เขาขอเพียงแค่นี้มาสิบเดือนแล้ว แต่ก็เหมือนคำพูดและข้อเขียนหลายร้อยหน้ากระดาษของเขาไร้ความหมาย) ซักพักก็มีข้อความมาจากเบอร์ไหนไม่รู้ บอกว่า "แล้วงัยล่ะ ไม่แคร์ไม่รู้สึกอะไร ขอเตือนว่าอย่ายุ่งกับฉันอีก" ที่เล่ามา อย่าว่าผมมาระบายเลย ก็อยากจะหาทางช่วยเขาบ้าง แต่เขาก็บอกว่า "อย่ามาช่วยเลย คนอย่างผม ควรจะไปในที่ที่สมควรไป" เขาคงหมายถึงนรก เขาว่าแบบนี้ทุกวัน บางวันอาจจะเป็นสิบๆ ครั้ง เหตุผลสำคัญอย่างหนึ่งคงเป็นเพราะว่า มารร้ายในตัวเขาจะได้ไม่มีโอกาสทำอะไรอีก ไม่รู้จะเสียดาย หรือจะวางเฉยดีครับ อย่าเพิ่งว่าเพ้อเจ้อเลย ขนาดตัวเขาเองยังแพ้มัน เขายังจมอยู่กับความคิด หรือจินตนาการของเขา จนเกือบตายได้ทุกวัน แล้วผม ก็เป็นแค่บุคคลในโลกนิรมิตของเขา ที่ออกมาได้เฉพาะบางเวลาสั้นๆ เท่านั้น สุดกำลังที่จะแก้ ถึงพูดไปคงได้แต่บ่นให้รำคาญเรื่อยไป
พีรกิตติ์ คมสัน ประชาอุทิศ
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 209 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 168 ดวง - โหวตเพิ่มดาว ความเห็นเพิ่มเติมที่ 19 13 ธ.ค. 2550 (22:51) ความคิดเห็นที่ 14 นั้น มาจากจินตนาการของ "พีรกิตติ์ คมสัน" เองนั่นแหละครับ เขาคงรู้สึกว่า ช้ำใจกับการถูกตอกย้ำความผิดของเขามามาก ก็เลยระบายความคิดแบบนี้บ้าง ที่ไหนมีเสี้ยวหนึ่งของความพยายามของเขา ที่นั่นก็มักมีความวุ่นวายที่มักจะเกิดจากตัวเขาก่อเองตามมา เหมือนกฎทางเทอร์โมไดนามิกส์ ที่ เอนโทรปี (ความไม่เป็นระเบียบ) ย่อมมากกว่าหรือเท่ากับของเดิม ซึ่งเราไม่เคยต้องการ
พีรกิตติ์ คมสัน ประชาอุทิศ
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 209 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 168 ดวง - โหวตเพิ่มดาว ความเห็นเพิ่มเติมที่ 20 13 ธ.ค. 2550 (23:12) คุณพีรกิตติ์เป็นคน 2 บุคลิกหรือครับเนี่ย! รีบไปหนักจิตวิทยาด่วยเลยนะครับ ^^" ความเห็นเพิ่มเติมที่ 21 13 ธ.ค. 2550 (23:24) Admit ด่วน ! แนะนำ - - ความเห็นเพิ่มเติมที่ 22 14 ธ.ค. 2550 (08:08) คุณพระช่วย....... Colodinate Colvalent(ล๊อคอินที่โรงเรียน) (IP:58.8.139.56) ความเห็นเพิ่มเติมที่ 23 14 ธ.ค. 2550 (08:46) ว่าจะเข้ามาตอบ และจะถามว่าไม่อยากรู้ความในใจอาจารย์ที่สอนบ้างหรือ ... แต่พอมาเจอความเห็นหลังๆ ก็รู้สึกเป็นห่วงเจ้าของกระทู้ จะเขียนเล่นสนุกๆ หรือ เป็นเรื่องจริง ก็ขอให้ได้ทราบถึงความห่วงใยจากทีมงานและสมาชิก ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ควรจะไปปรึกษาผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางนะครับ จะได้กลับมีความสุขและช่วยพัฒนาสังคมต่อไป ด้วยความห่วงใยครับ ความเห็นเพิ่มเติมที่ 24 14 ธ.ค. 2550 (17:02) multiple personality ใครอยากรู้เกี่ยวกับอาการแบบนี้แนะนำให้ไปดูหนังเรื่อง Identity ครับ ไม่ก็บอดี้ศพ19ก็ได้ น่ากลัวนะ ไปรักษาดีกว่าครับ ความเห็นเพิ่มเติมที่ 25 15 ธ.ค. 2550 (00:19) ว่าที่ฟิสิกส์ประยุกต์ลาดกระบังครับ |
