จำนวน 25 ความเห็น, หน้า่ | -1- 2|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 2 ม.ค. 2551 (18:35)
ขอให้พระพี่นางขึ้นสวรรค์โดยเป็นสุขเทอญ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 2 ม.ค. 2551 (18:39)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 2 ม.ค. 2551 (18:40)
และขอให้สมาชิกใครก็ได้ครับช่วยแต่งกลอนให้กับพระพี่นางทีครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 2 ม.ค. 2551 (18:51)
รอคุณนพบุราดิศรมาเถิดครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 2 ม.ค. 2551 (18:52)
อันชีวิตดับลงคงมืดมิด

แต่ความดีสิงสถิตมีอยู่มาก

กายนั้นจากแต่ดีไม่หนีจาก

สลักไว้ให้ไทยสืบสานดี



ขอให้พระพี่นางเป็นสุขตลอดไป

ข้อพระพุทธเจ้าTy=r] Liul6riiI[69i สมาชิกเว็บไซต์วิชาการคอมพ์

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 6 2 ม.ค. 2551 (19:29)
น้องก็มาด้วยนะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 7 2 ม.ค. 2551 (19:43)
ขอให้พระพี่นางไปเป็นสุขค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 8 3 ม.ค. 2551 (16:53)
ดุจสูรย์มาสูญลับ
แสงแจ่มจับมาดับสิ้น
ขวัญราษฎร์ขวัญแผ่นดิน
พระจรจากนิราศไกล

แสงเอยเคยส่องอุ่น
พระการุณเคยปกไทย
บัดนี้พระปิ่นใจ
มาจากลับไม่กลับคืน

ทั่วด้าวจะไห้โหย
อาลัยโรยจนสุดขืน
โศกช้ำสุดกล้ำกลืน
ด้วยระลึกพระเมตตา

น้อมเกล้าด้วยเศียรเกล้า
นบบาทเจ้าน้อมบูชา
ส่งเสด็จพระขัตติยา
ขึ้นสู่สวรรคาลัย

โดย big-lor (จูโม : ขอยืมมาใช้หน่อยนะครับ)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 9 3 ม.ค. 2551 (18:05)
ไม่เป็นไรครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 10 3 ม.ค. 2551 (18:11)
ธัชพล ศรีสุพรรณบุตร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 11 3 ม.ค. 2551 (18:15)
รู้ชื่อจริงจนได้นะครับคุณเอส

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 12 3 ม.ค. 2551 (19:49)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 13 4 ม.ค. 2551 (17:36)
ขอให้พระองค์กลับมาเกิดกับปวงชนชาวไทยอีก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 14 4 ม.ค. 2551 (18:56)
Y_Y

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 15 4 ม.ค. 2551 (19:06)
"ชั่วดีเป็นตราประทับไว้กับโลก
ยามวิโยคชีพยับลับร่างหนี
ที่ศูนย์แท้ก็แต่ตัวส่วนชั่วดี
คงเป็นที่ลือทั่วชั่วฟ้าดิน"

"พฤษภกาสร________อีกกุญชรอันปลดปลง
โททนต์เสน่งคง_______สำคัญหมายในกายมี

นรชาติวางวาย_______มลายสิ้นทั้งอินทรีย์
สถิตทั่วแต่ชั่วดี_______ประดับไว้ในโลกา"

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 16 4 ม.ค. 2551 (19:19)
เพิ่งรู้ข่าว... ขอร่วมไว้อาลัยด้วยน่ะคะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 17 4 ม.ค. 2551 (22:18)
-*-
อืม คร้าฟ..
ม่ายว่าท่านจะยังอยุ่หรือสิ้นพระชน จิงๆ เเล้ว
คุณค่าของท่านยังคงเหมือนเดิม..........
เพราะเรารักท่านจากที่ไหน ละ
"จากไจ" หรือ "จากอะไร" (คิดม่ายออก)
หากจากไจ ท่านก้อจายังคงอยุ่กะ เราตลอดไป......


เเล้วไนตอนนี้กายของท่านจากไป เเต่ท่านยังอยุ่ไนจายของเราช่ายไหม๋ ครั้ฟ ???



------
-------------
-------------------
-------------------------
-------------------------------
-----------------------------------
------------------------------
------------------------
----------------
-----------
-----
--
-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 18 4 ม.ค. 2551 (22:33)
ได้ทราบข่าวการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระพี่นางฯแล้วรู้สึกสะเทือนใจพอสมควร แม้ว่าจะทราบล่วงหน้านานแล้วว่าทรงประชวรอยู่หลายเดือนที่โรงพยาบาลศิริราช ก็อดที่จะรู้สึกไม่ได้
ที่เกิดความรู้สึกเช่นนี้ก็เพราะ หวลนึกถึงพระมหากรุณาธิคุณที่ให้เข้าร่วมโต๊ะเสวยกับพระองค์ท่านครั้งหนึ่งในชีวิต เมื่อครั้งที่ผมเรียนหนังสืออยู่ที่นครเบอร์ลิน

เมื่อ 20 กว่าปีก่อน ผมได้รับทุนรัฐบาลเยอรมันไปศึกษาต่อที่นครเบอร์ลิน (ในสมัยก่อนที่ยังไม่รวมประเทศ ผมอยู่ฝั่งเบอร์ลินตะวันตก) ผมได้รับแต่งตั้งจากสำนักงานผู้ดูแลนักเรียนไทยในเยอรมนี ให้เป็นผู้แทนนักเรียนไทยในเบอร์ลิน นับเป็นโชคดีของคนไทยและนักเรียนไทยในนครเบอร์ลินที่ไดเข้าเฝ้าสมเด็จพระพี่นางฯ พระองค์ท่านเสด็จมาพระราชทานช้างให้แก่สวนสัตว์แห่งนครเบอร์ลิน เป็นช้างเพศเมียชื่อ "พังผา" และนอกเหนือการนี้ก็โปรดให้คนไทยในนครเบอร์ลินเข้าเฝ้า หลังจากนั้นก็ให้เฉพาะผู้แทนคนไทยและผู้แทนนักเรียนไทยร่วมโต๊ะเสวย ที่เห็นในรูป ท่านที่หันหน้ามามองกล้องคือคุณธวัชชัย ทวีศรี กงศุลใหญ่ประจำนครเบอร์ลิน ขณะนั้น (ปัจจุบันเกษียณอายุแล้วในตำแหน่งเอกอัครราชฑูตประจำเกาหลีใต้) ตรงข้ามคือภรรยาของท่าน และถัดมาคือ คุณนิด Michalke ผู้แทนชาวไทยในเบอร์ลิน ส่วนผมนั่งตรงข้ามกับคุณนิด

ท่านตรัสถามความเป็นมาของแต่ละคน พอถึงผม ผมก็กราบทูลไปว่าเป็นอาจารย์ที่สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า ลาดกระบัง ท่านตรัสตอบอย่างไม่ถือพระองค์ ด้วยพระราชอารมณ์ขันว่า "บังเอิญปีนี้ทางสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า ลาดกระบังเขามอบปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิติมศักดิ์ให้แก่ฉัน" ท่านแย้มพระสรวลเล็กน้อย แล้วตรัสต่อไปว่า "ฉันก็รู้ว่า หลายๆแห่งพยายามเอาชื่อของฉันไปใช้งานของเขา แต่ถ้ามันจะเป็นประโยชน์แก่คนส่วนใหญ๋ฉันก็ยินดี" หลังจากนั้นท่านก็ตรัสเล่าเรื่องราวต่างๆเกี่ยวกับงานทางวิชาการมากมาย จนทำให้เรารู้สึกเหมือนกับว่าเรานั่งฟังอาจารย์ชั้นผู้ใหญ่ สั่งสอนด้วยความเอ็นดู ในลักษณะที่เป็นกันเองโดยไม่ถือพระองค์

ผมมาเรียนปริญญาเอกทางเลเซอร์ฟิสิกส์ แต่ก็สนใจเรื่องราวทางประวัติศาสตร์มาก ขณะนั้นทราบว่าพระองค์ท่านได้มีพระนิพนธ์เรื่อง "แม่เล่าให้ฟัง" http://www.rspg.org/mom/kmom.htm ผมก็ไปหามาอ่านก่อนหน้านี้แล้ว พระองค์ท่านตรัสต่อไปว่า ต้องการรวบรวมเรื่องราวของ สมเด็จพระบรมชนก สมัยที่ทรงศึกษาอยู่ที่ประเทศเยอรมนี ท่านตรัสขอให้พวกเราที่เรียนในเยอมนี หากพบข้อมูลต่างๆเกี่ยวกับสมเด็จพระบรมชนก ช่วยส่งไปที่วังเลอดิส ที่กรุงเทพ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 19 4 ม.ค. 2551 (22:34)
อันที่จริงพระองค์ท่านทรงทราบข้อมูลมากมายกว่าพวกเรานัก แต่ก็เผื่อไว้ว่าอาจมีข้อมูลเพิ่มเติมเป็นพิเศษ พวกเราที่เป็นนักเรียนในกรุงเบอร์ลินสมัยนั้น เหมือนเรียนอยู่ในเกาะที่ล้อมรอบด้วย คอมมิวนิสต์ เยอรมันตะวันออก และถูกจำกัดขอบเขตด้วย "กำแพงเบอร์ลิน" จะได้รับอนุญาติให้ไปเที่ยวได้ใกล้ๆภายในวันเดียว ก็ได้แก่ นครเบอร์ลินตะวันออก หรือ เมือง Potsdam เราก็มักจะไปเที่ยวกันที่เมือง Potsdam เพราะมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ที่เมืองนี้มีพระราชวังที่มีชื่อว่า "Sanssouci" ซึ่งแปลว่า "ไร้กังวล" (ดูรูปประกอบ) ทำให้เรานึกถึงพระราชวังที่เมืองไทยที่มีชื่อคล้ายกันในภาษาไทยว่า "พระราชวังไกลกังวล"

จากการสืบค้นข้อมูล ได้ข้อมูลที่น่าสนใจว่า สมเด็จพระบรมชนกทรงศึกษาที่ Royal Prussian Military College, Gross Lichterfelde หรือ โรงเรียนเตรียมนายร้อย ณ เมือง Potsdam นี้ เมื่อปีพ.ศ. 2450 จากนั้นทรงย้ายไปเรียน ณ Imperial German Naval College Fensburg ในปีพ.ศ. 2454 ทรงสำเร็จการศึกษาวิชาทหารเรือ โดยทรงสอบไล่ปีสุดท้ายได้ที่ 2 และทรงชนะการประกวดออกแบบเรือดำน้ำ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 20 5 ม.ค. 2551 (20:32)
ขอบคุณครับสำหรับความรู้