จำนวน 124 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| -7-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 108 5 ก.ค. 2551 (00:31)

คุณครูไผ่ครับ

ผมแวะไปแสดงความคิดเห็นตามลิ้งค์ที่คุณครูไผ่มาวางไว้แล้วนะครับ

 

คุณ KNowarp ครับ
ผีสุรามันไม่ได้หมดไปหรอกครับ
มันซ่อนอยู่ในตัวคนเท่านั้น พอถึงเวลามันก็บังคับคนให้ไปหยิบ
สุรามาเติมพลังให้มันอีก
แล้วก็ไปเที่ยวหลอกคนที่ไม่เคยสัมผัสมันให้มาดื่ม

เหตุผลก็เพื่อสังคม(จอมปลอม)บ้าง
ไม่ดื่มไม่เป็นลูกผู้ชาย(ไม่กล้าทำอะไรเวลาสติเต็ม ๆ ต้องเอาเหล้าย้อมใจบ้าง)
ผมเห็นว่า พวกนี้เป็นพวกขี้ขลาดเท่านั้น
ที่ยอมให้อบายมุขเข้ามาครอบงำ ไม่กล้าสู้กับความจริงด้วยสติ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 109 6 ก.ค. 2551 (14:13)

ไข้หวัดคราวนี้ใช้เวลา 5 วัน ตอนนี้ดีขึ้นมาก เหมือนปกติ พรุ่งนี้ก็น่าจะสอนใช้เสียงได้

ผมได้เรียนรู้ว่า หากคอยังมีอาการอักเสบอยู่ อาการไข้ก็จะยังคงมีอยู่รุมๆ กินยาแก้ปวดลดไข้ อาการไข้จะหายไป แต่สัก 4-5 ชั่วโมงก็จะกลับมาอีก หากไม่พักผ่อน หรือเครียด อาการไข้อาการปวดหัวก็จะกลับมาเร็วขึ้น

มีอยู่ 2 วันที่มีอาการขมปากมากๆ ดื่มน้ำก็ยังขม กินอะไรไม่ได้รสเลย ขมขื่นจริงๆ

พอวันที่ปากได้รสกลับมา ได้รู้ซึ้งถึงรสอาหาร จริงๆ อะไรๆก็อร่อยนะครับ ขอแต่ให้เราได้รสจริงๆของเขา และไม่ต้องเอารสความชอบใจไม่ชอบใจของเราไปทำให้เรื่องมาก เช้าวันนั้น ผมดื่มน้ำ แล้วก็ยิ้มด้วยความยินดี ผมได้รสของน้ำกลับคืนมา ไม่ใช่รสขมๆ :)

เมื่อวานตอนเย็น ตอนที่อาการสร่าง ดีขึ้น แต่ก็มีอาการกดของยา และอาการของร่างกายที่ยังไม่ปกติดีนัก ... ผมไปเดินตลาดซื้อของ ให้รู้สึกว่า จิตใจจะออกอาการ วิปัสสนา เล็กน้อย เห็นอะไร เป็นธรรม มีสติ พิจารณาอะไรต่างๆได้ดีกว่าปกติ อะไรที่ไม่ชอบใจ เห็นแล้วก็เข้าใจ และอกุศลจิต ก็ดูเหมือนทำงานได้ไม่มาก ... อาจจะเพราะว่าร่างกายไม่เอื้ออำนวยต่ออกุศล

ทำให้นึกถึงคำสอนที่ว่า บางคนนั้น ก็จำเป็นต้องทรมานตัวเองบ้างเล็กน้อย จึงจะภาวนาได้ดี

เจ็บป่วยคราวนี้ ผมได้รู้จักการภาวนาดีขึ้นเล็กน้อย ... การทำสมาธิตอนที่เราปกติ บางทีเราทำไม่ได้เพราะจิตเราไม่สนใจ จิตยังเคยชินอยู่กับเรื่องภายนอกอยู่มาก... ตอนที่เรากำลังจะหายป่วย ... ตอนนี้จิตเขาสนใจที่จะให้ร่างกายดีขึ้น และร่างกายก็อยู่ในลักษณะที่พิจารณาได้ง่าย ความทุกข์กำลังอยู่ตรงหน้า หนีไปไหนไม่ได้

เมื่อคืนนี้ รู้สึกว่าสติจะค่อนข้างดี มีช่วงจังหวะที่พิจารณาไม่สนใจความเจ็บตอนที่จะต้องไอ โดยการขยับมือและพยายามกำหนดสติไปอยู่มี่การขยับมือ มีที่ทำได้บ้างอยู่ช่วงสั้นๆ

การเจ็บป่วยนี้ว่าไปแล้ว คือ ครู คนสำคัญสำหรับชีวิตเราเลยนะครับ

เราเจ็บป่วยมากี่ครั้งแล้ว ... เจ็บป่วยแล้ว เรามีสติ มีปัญญา ดีขึ้นหรือเปล่า

เจ็บป่วยแล้ว ... เราเห็นทุกข์หรือไม่ เห็นสาระที่แท้จริงของชีวิตหรือไม่

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 110 6 ก.ค. 2551 (15:56)

สาธุค่ะ ท่าน MathGuy  ติดตามดูพัฒนาการทางปัญญาของท่านมาตลอดค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 111 6 ก.ค. 2551 (19:50)

ขมปาก แสดงว่าอาการดีขึ้นใกล้หายแล้ว

หากรู้สึกว่าหวานในปากนี่สิถึงน่ากลัว

อย่างไรอาจารย์ MG ก็พักผ่อนให้พอนะครับ
พรุ่งนี้คงต้องสอนหนังสือแล้ว ขอให้พลังอยู่กับอาจารย์นะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 112 6 ก.ค. 2551 (20:03)

ผี คือ การปรากฏ  ของ  โครงสร้าง  ของ  สิ่งหนึ่ง โดยมีเงื่อนไข   ของ  การปรากฏ  หลายประการ

เช่น  ต้องไม่มีแสง ( เพราะ ความหนาแน่น  ของการแสดง  พลังงานจะไม่ปรากฏ  หรือ  กล่าวว่า

ค่า  ของ  ปริมาณความเข้มข้นตํ่กว่าระดับแสงปกติ (หาหน่วยวัดทางแสงนะครับ)  เป็นปรากฏการณ์ใน

 

 

ลักษณะ  หรือ  เหมือนกันกับ  ปรากฏการณ์  ของ  ดาวตก

และมี  โครงสร้าง   ที่ไม่คงตัว  ( สมบัติ  ของ ก๊าซ)

ปัจจุบัน  ยังเป็น  สิ่งที่ไม่สามารถพิสูจน์ทราบได้โดย  เครื่องมือ  เกี่ยวกับการวัดค่า  ปริมาณ

                             ผู้ค้นพบ  กายภาพ  ของ  จํานวน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 113 6 ก.ค. 2551 (20:16)

ตกลงว่าคุณต้องการสื่ออะไรกันแน่

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 114 22 ก.ค. 2551 (19:41)
ผีคือก๊าสชนิดหนึ่งทางวิทยาศาส เเต่ถ้าพวกมนุษ์จะเห็นว่าผีนั้นคือวิญญาหรือ"ความตาย"
มีคำถามอยากจะคือเเล้วพี่กลัวผีมั้ย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 115 22 ก.ค. 2551 (23:32)

กลัวภาษาไทยวิบัติมากกว่ากลัวผีแยะ
สำหรับผม ผมว่าผีกลัวผมมากกว่า

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 116 23 ก.ค. 2551 (15:18)

"ผีคืออะไร"

สรุปใจความง่าย ๆ  

ศพ + ผี = คน

อธิบายคือ

ถ้าร่างสังขาร ( หรือที่เราเห็น ๆ เป็นร่างกาย )  ขาดการสมดุล ด้วย ธาตุ 4 ไม่เกาะกลุ่มรวมกันแล้ว ร่างสังขารนั้นก็กลายเป็นศพ

ผี ที่คนเราเข้าใจก็คือ จิตที่เป็น พลังงาน ที่ขับเคลื่อนให้ร่างสังขารทำงาน

เมื่อศพ และ ผี อยู่ร่วมกัน ร่างสังขารก็สามารถทำร่วมด้วยกันได้ตามปกติ
หรือที่เราเรียกว่า คน

ให้เห็นภาพ คือ  เมื่อ จิต หิว - ร่างกายหรือสังขาร ต้องการบริโภคเพื่อความอยู่รอด เลี้ยงธาตุขันธุ์ จิตหรือพลังงานตัวนี้ก็พา ร่างสังขาร หรือร่างกาย ไปบริโภค ตัวรับรู้ความหิว ไม่ใช่ร่างกาย แต่เป็นจิต  ตัวรับรู้ ความ อยาก ไม่อยาก รัก โลภ โกรธ หลง จิตเป็นตัวรับรู้  จิตก็คือ พลังงาน ธาตุรู้

จิต ก็เป็นตัวพาร่างกาย หรือธาตุขันธุ์ที่ยังคงสภาพใช้งานได้  ให้ทำงาน หรือ เคลื่อนไหวได้

เมื่อร่างกาย หรือสังขาร เสื่อม เกิดการแตกไม่เกาะกลุ่มของธาตุ 4 ก็กลายเป็น ศพ เนื่องจาก จิตไม่สามารถทำให้สังขาร ที่เสื่อมสลายแล้วนั้นทำงานได้ แต่จิต ยังคงทำงานต่อไป เป็น วัฏฏะ

แล้วจะกลัวผีไปทำไมค่ะ เพราะ ผี กับ ศพ ก็คือ ตัวตน  หรือบางคนเรียกว่าเราเอง หรือ คุณเอง ( ที่หลาย ๆ คนคิดว่า นี่ร่างกายเรา นี่ของ ๆ เรา หรือ ของคนที่เรารัก) 

เราอยู่กับ ศพ และ ผี ทุกวัน จน ร่างสังขารเสื่อมสลาย ไปตามธรรมชาติ

ขอให้ทุกคนได้ปฏิบัติให้เห็นทางแห่งการดับทุกข์

ทุกข์ จากการ เกิด
ทางแห่งการ ดับ ทุกข์ คือ การไม่เกิด

พูดง่าย แต่ทำยากเน๊อะ แต่ดีกว่า ไม่ทำ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 117 23 ก.ค. 2551 (15:40)

คำอธิบายของคุณ benzgy ฟังเข้าท่า สมเหตุสมผลดีค่ะ

และมาสรุปจบลงที่

"ทางแห่งการดับทุกข์ คือ การไม่เกิด"

แต่เราก็เกิดมาแล้วนี่คะ

แต่ก็ภูมิใจที่ไม่เคยทำสิ่งที่จะเป็นผู้ให้กำเนิด "ศพ + ผี" ชุดใหม่เลยค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 118 23 ก.ค. 2551 (22:24)

ผมเห็นไม่ตรงกันครับ
ผมว่า ชีวิตเป็น irreversible process
คือปฏิกิริยาที่ไม่สามารถย้อนทวนได้

ตอนที่คนมีชีวิตอยู่ มีวิญญาณประกอบกับร่างกาย
หากปราศจากวิญญาณแล้ว ก็กลายเป็นศพ
ไม่สามารถเอาศพมาใส่ผีลงไปแล้วได้ชีวิตคืนมาเป็นคนอีก

เราอาจพูดว่า ร่างกายที่มีวิญญาณนี้ เสื่อมลงทุกวัน ๆ ในที่สุดก็จะกลายเป็นศพ
แต่ร่างกายที่มีวิญญาณยังไม่อาจนับเป็นศพอยู่รวมกับผีได้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 119 24 ก.ค. 2551 (08:48)

เวลาผมฝึกสมาธิ และความคิดจิตใจไม่ค่อยสงบ

ช่วงหลังๆ ก็จะภาวนาว่า ร่างกายเรานี้ป็นทุกข์ ร่างกายนี้ต้องเจ็บ แก่ ตายในที่สุด

ร่างกายของเราจะเสื่อมลงทุกวันๆ ชีวิตของเราก็สั้นลงทุกวันๆ


ถ้าพูดแบบ dynanic ก็คือ ขณะที่เรายังมีชีวิตอยู่ ชีวิตร่างกาย ยังคงรักษาสมดุลย์ไว้ในระดับที่ยังทนอยู่ได้

แต่สุดท้ายทุกชีวิตก็ต้อง converge สู่ความตายเสมอ ต่างกันเพียงช้าหรือเร็ว ตายดีหรือตายร้าย ... และทิ้งความดีงามอะไรไว้บ้าง


เรื่องร่างกายจึงเป็นเรื่องที่ชัดเจน กินดี พักผ่อนดี ออกกำลังกายดี ร่างกายก็จะอยู่ดี อยู่ได้นาน ... แต่ที่ไม่ชัดเจน ก็คือเรื่องจิตใจ ซึ่งเราแต่ละคนควรให้ความสนใจ และอย่างน้อยควรหาคำตอบให้ตัวเราเองให้ได้ หาจิตใจของเราเองให้พบ และทำจิตใจของเราให้ดีที่สุด

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 120 24 ก.ค. 2551 (17:04)

ภาษา ไม่ใช่สิ่งที่มีอยู่จริง  ไม่ใช่ปรมัตถธรรม เป็นบัญญัติธรรม เป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างสรรค์ขึ้น ตกลงกันขึ้นในกลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง ว่าจะสื่อสารกันอย่างไร  เพราะฉะนั้น จึงแล้วแต่คนกลุ่มหนึ่งจะตกลงกันว่าจะเรียกว่าอะไร  ตามความเห็นชอบของคนกลุ่มนั้นค่ะ

ความจริง เป็นอย่างไร มีการแปรเปลี่ยนอย่างไร มันก็เป็นไปตามครรลองของมันโดยไม่ต้องมีภาษาเลย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 121 24 ก.ค. 2551 (21:28)

ครูไผ่แอบไปศึกษาพระอภิธรรมตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ


ผมพูดคุยสนทนาเกี่ยวกับปรัชญา ธรรมะ ก็พอทำไปได้บ้าง

พอหันไปคุยการเมือง ... จะเล่นเอาผมเสียคนเลยทีเดียว


มีกระทู้ "ผี" ของอ.นิรันดร์นี่แหละ ว่างๆ ก็แวะเข้ามาพักผ่อนคลาย


เรื่องผีๆ จริงแล้ว มันก็กว้างดีนะครับ เป็นอิสระดี

ยิ่งนึกว่า เราต้องเจอเข้าสักวัน แต่ตอนนี้ก็ยังไม่รู้เลยว่าเป็นอย่างไร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 122 25 ก.ค. 2551 (06:20)

มีโอกาสศึกษาธรรม กับท่านอาจารย์ ดร. ระวี ภาวิไล สมัยเรียนอยู่ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นานมาแล้ว ก่อนปี พ.ศ. 2539 ค่ะ

ได้เรียนรู้จากท่าน ทั้งทางธรรม และ concept ทางวิทยาศาสตร์

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 123 25 ก.ค. 2551 (16:03)

ครูไผ่โชคดีนะครับ ผมรู้จักอาจารย์ระวี ภาวิไล จากหนังสือที่ท่านเขียนเท่านั้น ซื้ออ่านตั้งแต่ตอนสมัยที่ผมเรียนป.ตรี หนังสือของท่านอ่านง่ายดี แต่ก็มีอะไรซ่อนอยู่มาก ผมซื้อเก็บไว้หลายเล่ม

ผมไม่แน่ใจว่า ท่านเขียนหนังสือเกี่ยวกับพระอภิธรรมไว้เล่มหนึ่ง ใช่หรือเปล่าครับ
(คล้ายๆจะเคยเห็นผ่านตา เหมือนเคยหยิบดู ... แต่ผมไม่ได้ซื้อเล่มนี้)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 125 27 ก.ค. 2551 (01:27)

ผมได้เรียนกับท่านอาจารย์ระวีเมื่อประมาณปี 2516-7 ครับ
ตอนนั้นท่านสอนวิชาดาราศาสตร์ให้ผม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 126 27 ก.ค. 2551 (07:57)
จากความเห็นที่ 119 ของอาจารย์ MG

เรื่องร่างกายจึงเป็นเรื่องที่ชัดเจน กินดี พักผ่อนดี ออกกำลังกายดี ร่างกายก็จะอยู่ดี อยู่ได้นาน ... แต่ที่ไม่ชัดเจน ก็คือเรื่องจิตใจ ซึ่งเราแต่ละคนควรให้ความสนใจ และอย่างน้อยควรหาคำตอบให้ตัวเราเองให้ได้ หาจิตใจของเราเองให้พบ และทำจิตใจของเราให้ดีที่สุด

บางคนนะครับ
ถึงจะมีสภาพทางกายภาพดีอย่างไรก็ตาม แต่จิตใจไม่ดีไปตามก็เกิดอาการป่วยได้
โดยที่ทางการแพทย์เรียกคนที่ป่วยทางจิตจนกระทั่งส่งผลต่อสภาพร่ายกายทาง
กายภาพจนกลายเป็นการเจ็บป่วยทางร่างกายได้ ว่า โรคไซโคโซมาติก
ในทางตรงข้าม บางคนดำเนินวิถีชีวิตในสภาวะที่ดูเหมือนไม่น่าจะมีชีวิตรอดอยู่ได้
แต่ก็ยังสามารถอยู่ได้อย่างไม่น่าเชื่อ อย่างพวกนักพรต ฤๅษี นักประท้วง ฯ
หรือคนที่ติดอยู่ใต้ทรากตึกถล่มจากแผ่นดินไหวที่เราได้ข่าวกัน

ก็ยังมีอีกหลายอย่างที่วิทยาศาสตร์ไม่สามารถอธิบายได้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 127 29 พ.ย. 2551 (20:53)

สวัสดี อ.นิรันดร์ และเพื่อนสมาชิกที่ร่วมวงสนทนาที่นับถือทุกท่าน ผมเข้ามาอ่านเรื่อง วิญญาณ ได้เห็นวงสนทนา กำลังออกรสออกชาติ อยากจะขอร่วมแสดงทัศนะในเรื่องดังกล่าว จากการค้นหาคำตอบอย่างจริงจัง ร่วม 24 ปี การศึกษาดังกล่าวเป็นไปด้วยความยากลำบาก ยังไม่มีข้อยุติ แต่ก็ได้ข้อมูลเชิงลึก สั่นพิภพมนุษย์ อย่างเถียงไม่ได้ จะเล่าสู่กันฟังในเบรคหน้า นะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 128 30 พ.ย. 2551 (11:38)

จะคอยฟัง(อ่าน)ครับ
จะให้ดี ช่วยสมัครสมาชิกด้วยนะครับ