จำนวน 2 ความเห็น, หน้า่ | -1-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 29 ม.ค. 2551 (23:13)
ขึ้นกับบุคลิกของตัวคุณมากถ้าคะแนนดีหลายด้าน
คุณเอาใจสนใจในปัญหาของคนอื่นแค่ไหน อยากช่วยแค่ไหน รังเกียจที่จะถูกต้องตัวคนที่สะอาดน้อยกว่าเราหรือเปล่า ชอบพูดชอบอธิบายให้คนอื่นรู้เรื่องหรือเปล่า ต้องการงานประจำแบบ ๘-๑๖ น. หรือว่าโดนตามกลางคืนก็สู้ได้

เห็นมาบ้างที่แพทย์บางคนไม่สนใจในทุกข์สุขของคนไข้ เพียงแต่ต้องการให้พ้นๆไป บางคนไม่อยากถูกตัวคนไข้ บางคนไม่ชอบอธิบาย ไม่ยอมบอกว่าทำไมน่าจะผ่าไม่ให้เหตุผล สมัยนี้คนไข้มีการศึกษามาก แค่บอกว่าต้องผ่า ไม่พอ ต้องอธิบายด้วย ถ้าเราเป็นคนไข้เราก็อยากให้เขาอธิบายให้รู้เรื่อง ถึงแม้จะกินเวลา ต้องเอาใจเขามาใส่ใจเรา ถ้าโดนปลุกตอนตีสองแล้วหัวเสียหันไปเล่นงานคนไข้ ก็ไปหาอาชีพที่ไม่โดนปลุกดึกๆดื่นๆดีกว่า

ความจริงการเป็นแพทย์ก็มีหลายแขนง บางแขนงไม่โดนตามเลย เช่น พยาธิแพทย์ แพทย์ผิวหนัง บางแขนงไม่ต้องพูดจากับคนไช้มากมาย เช่น พยาธิแพทย์ วิสัญญีแพทย์ รังสีแพทย์ มีให้เลือกได้มากแขนง การเลือกจะทำตอนเป็นนศพ. สำคัญอย่าเลือกเรียนแพทย์เพราะคิดว่าจะรวย ฐานะดีก็จริงแต่กว่าจะถึงขั้นนั้นก็หลายปี เพราะจบแพทย์แล้วยังต้องฝึกงานอีก ๓-๔ ปี ประกอบกับถ้าคิดจะเป็นหมอเพื่อความมั่งคั่งก็มีผลเสียต่อคนไข้

สำคัญคือเลือกเรียนที่เราคิดว่าจะชอบอาชีพนั้นไปจนเกษียน ไม่ใช่ซังกะตายทำไปเพราะโดนคนอื่นบังคับให้เรียนอาชีพนั้น

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 30 ม.ค. 2551 (14:54)
ขอบคุณ คุณศานติมากนะคะ
ก่อนอื่นหนูขออธิบายก่อนว่าที่อยากเป็นแพทย์ เกิดจากการที่อาของหนูเป็นแพทย์
แล้วหนูก็ได้เรียนรู้การทำงานของอาแล้วรู้สึกชอบค่ะ

แต่ส่วนตัวหนูชอบเรียนเลข แล้วก็ฟิสิกส์มากๆ แล้วก็เรียนไปจนลึกมากๆแล้ว
หนูเหมือนรู้สึกเสียดายถ้าจะเป็นหมอ แล้วต้องโยนความรู้เก่าทิ้งหมด
ก็พอเข้าใจว่าการเรียนทุกวิชาไม่ได้หวังผลถึงวิชาชีพที่จะทำ แต่ถ้าจะเรียน
ในสิ่งที่ชอบแล้วก็สามารถนำความรู้มาใช้ให้เป็นประโยชน์ได้ก็คงจะดี

ยังไงหนูก็จะพยายามนำไปคิดอีกทีว่าควรจะเรียนด้านไหนอย่างไรนะคะ
ขอบคุณค่ะ