มหัศจรรย์แห่งจิต

จิตวิญญาณของเรานี่มัน อัศจรรย์จริงๆ

เมื่อคืนนี้ อีกใจก็อยากอ่านหนังสือที่เพิ่งซื้อมา แต่อีกใจก็ง่วงมากๆๆๆๆๆๆ มันแบบว่า เหนื่อยๆอ่ะเพราะว่าไปเดินห้างมา ขาลากเลย(แล้วยังเจือกนอนดึกอีก)

ในที่สุด ความง่วงก็ชนะ เราก็ปิดไฟว่าจะนอนแระ พอหลับตาลง ก็รู้สึกสบายมากๆๆๆๆ เพราะมันง่วงมากๆๆๆๆๆ รู้สึกว่าต้องหลับเร็วแน่ๆๆ เพราะว่าเหนื่อยและง่วงมากๆ แต่....

อยู่ดีๆก็เกิดคิดเห็นภาพตัวเองนั่งรถสองแถวไป Big C รถก็แล่นไปแล่นไป เราก็ปล่อยให้คิดไป เพราะว่าเหนื่อย ง่วง คิดเกียจคิด แล้วรถสองแถวก็แล่นไปแล่นไป ในที่สุดก็ "ทนไม่ไหวแล้วโว้ย" จะแล่นไปไหนกัน... แล้วเราจะมาคิดถึงรถสองแถวทำไมเนี่ย...หลับดิ่วะ แต่มันไม่ยักกะหลับ.. รถคันนั้นกลับเลี้ยวเข้าซอยเล็กๆไป...เรามีสติขึ้นมากระทันหัน..."เฮ้ย..ทำไมภาพมันชัดอย่างงี้อล่ะ"

เอาล่ะเว้ย... เราไม่ได้หลับ แต่ทำไมเห็นภาพชัดขนาดนี้ (ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร จะขอเรียกว่า ความฝันที่ไม่ได้หลับ) เราคิดว่า งานนี้สนุกแน่ๆ เราพยายามจ้องไปที่รถ ถนน เราเห็นภาพชัดมากๆ ทั้งๆที่เราไม่ได้หลับ แล้วแถมยังรู้ตัวด้วยว่านอนอยู่ แต่พอเราเพ่งมันมากๆเข้า มันกลายเป็นอุโมงค์สีดำๆหมุนติ้วๆ ... เอาอีแล้ว...เป็นอีกแล้ว.... มันดูดเราด้วย เหมือนครั้งนั้นเลย... เราก็ไม่ยอมให้มันดูดอีกอยู่ดี แล้วมันก็มีเสียงผู้หญิงพูดขึ้นมา แต่พูดไร้สาระอ่ะ เลยขี้เกียจจำ เราก็แบบว่า ไม่เอาแล้ว... เด๋วเกิดเปลี่ยนเป็นเสียงผีขึ้นมา ซวยเลย..

เราไม่อยากได้ยินเสียงแล้ว ไม่อยากเห็นภาพด้วย เพราะมันดูดเรา... เราก็เลยจะลืมตา แล้วลุกขึ้น... ปรากฏว่า พอลืมตาเสร็จ... แต่ลุกไม่ขึ้น กร๊ากกกกกกกกกกกกกก ขยับร่างกายไม่ได้เลยอ่ะ เรามองไปที่เท้าเรา มองไปรอบๆห้อง... กลอกลูกกะตาได้ แต่มันขยับร่างกายส่วนอื่นไม่ได้เลยอ่ะ เราก็เลย... หลับตาแล้วตั้งสติ... สงบจิตสงบใจ อย่าตื่นเต้น อย่ากลัว..(ใช้ประจำ วิธีนี้) เสร็จแล้วก็สะบัดตัวแรงๆ แต่บ้าเอ้ยๆๆๆ มันขยับไม่ได้เลย เราก็ลองตั้งสติใหม่ ทำอยู่ 3 ครั้งค่อยขยับตัวได้

เสร็จแล้วก็ว่าจะเปลี่ยนท่านอน แต่เปลี่ยนยังไง ตัวมันก็เริ่มจะชาอีก ก็เลยลุกขึ้นนั่ง แล้วสะบัดๆตัวก่อน ค่อยลงไปนอนต่อ... เอาล่ะ ทีนี้ ตัวไม่ช้าแล้ว คิดว่าท่านี้ไม่ชาแล้วล่ะ แต่ๆๆๆๆๆ.....

ตัวไม่ชาก็จริง แต่แค่หลับตาลง ก็เห็นหมาหุ่นยนต์กระดิกหาง... ไอ้เราก็สนใจ ก็ไปมองมัน มองไปมองมา ภาพมันชัดขึ้นเรื่อยๆๆๆๆ มันจะดูดฉันอีกแล้วๆๆๆๆ เซ็งว่ะ เสร็จแล้วก็พยายามหาอะไรคิด เพราะไม่งั้นมันจะเห็นภาพเอง แต่มันง่วงมากๆเลยนะ จะให้คิดอะไรตอนนี้วะ แล้วก็ไม่ทันมัน มันเป็นภาพ มันเป็นภาพข้อความ msn ขึ้นมาก่อน แล้วก็กลายเป็นเด็กผู้หญิงน่ารักๆๆ เราก็มองไปเคลิ้มไป แล้วก็มาคิดได้อีกว่า... ถ้ามองมากๆ เด๋วภาพก็จะชัด แล้วก็โดนดูดอีก แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆด้วย ในที่สุดก็ต้องลืมตาขึ้น

"โอ้ยยยย เหนื่อยแล้วโว้ย ง่วงนอนมากๆ มันจะสร้างภาพอะไรของมันหนักหนา" สุดท้ายเพื่อกันไม่ให้จิตมันสร้างภาพขึ้นมาอีก จนต้องคิดถึงโจทย์การบ้านที่จะต้องส่งพรุ่งนี้ เพราะถ้าเราไม่หาอะไรคิด มันจะคิดแทนเรา แล้วก็ไม่ได้คิดธรรมดาด้วย แต่เจือกสร้างเป็นภาพขึ้นมาอีกต่างหาก...

เมื่อคืนนี้ กล้าพูดได้เต็มปากเต็มคำเลยว่า นี่แหละคือ "ความฝันแบบไม่ได้หลับ"