|
ขอบคุณทุกท่านที่ทำให้ห้องปรัชญามีคุณค่า มีบรรยากาศที่อบอุ่นดียิ่ง
โพสต์เมื่อ:
14:17 วันที่ 20 ก.พ. 2551 ชมแล้ว:
3,026
ตอบแล้ว:
2
คงไม่ได้เป็นกระทู้จะให้ตอบ หรือแสดงความคิดเห็นอะไร
แต่อาจจะเป็นกระทู้ที่แสดงความรู้สึกมากกว่า
เวลาเรานึกถึงปรัชญา เรามักจะนึกถึงว่าเป็นเรื่องที่ต้องคิด
จนบางครั้ง เราอาจจะลืมนึกถึงความรู้สึกของเรา ความรู้สึกที่จะมีสติ ความรู้สึกที่จะเห็นความจริง
ข้าพเจ้าเอง ได้มีโอกาสทั้งฝึกแสดงความคิด ความรู้สึกต่างๆ ณ ที่แห่งนี้กว่าหนึ่งปี
ทำให้ได้รู้จักกัลยาณมิตรที่ไม่เคยเห็นหน้า เคยพูดคุยกันจริงๆเลย มีแต่การสนทนาผ่านทางข้อความต่างๆ
มีการกระทบกระทั่ง มีการเสริม การโต้แย้ง การให้ความรู้สึก ความปรารถนาดีต่อกัน
ที่ต้องขออนุญาตกล่าวชื่อเป็นพิเศษ ต้องขอขอบคุณ คุณ good&bad คุณ yoshisuko คุณ montasavi
และที่พึ่งจะเริ่มแวะเวียนเข้ามา คุณสิง คุณ thanadeach
...................................................................................................................... ขอบคุณ ครูคิม ขอบคุณ คุณ SR ขอบคุณ ครูไผ่ อ.นิรันดร์ ครูชิต และ V-team อีกหลายๆท่าน ที่แวะเวียนเข้ามาทักทาย ...................................................................................................................... ห้องปรัชญาแห่งนี้ ก็มีบรรยากาศที่คงไม่ค่อยจะเหมือนห้องอื่นๆ อาจจะหนักไปหน่อยก็ได้สำหรับคนทั่วๆไป แต่ก็น่าดีใจ ที่ช่วงปีนี้ เราดูเริ่มจะคึกคักกันมากขึ้น ผมขอฝากให้ทุกท่านช่วยๆกันดูแล ทำให้มันมีคุณค่าด้วยนะครับ อาจจะถึงเวลา ที่ผมควรจะเปลี่ยนบทบาทของตัวเองไปบ้าง มีเวลาว่าง จะนำอะไรที่พอจะมีประโยชน์มาฝากครับ
จำนวน 2 ความเห็น, หน้า่ | -1- ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 22 ก.พ. 2551 (20:16) เพราะด้วย ตนเอง ยอมเป็นผู้ปวารณา ตน คำว่า ปวารณา หมายถึง ยอมให้ผู้อื่นว่ากล่าวตักเตือน, เปิดโอกาสให้ผู้อื่นว่ากล่าวตักเตือน ...................................................... ผลที่ได้รับ ในแง่บวก คือ ได้โอกาส เลือกรับข้อคิดที่ดี ดี เพื่อตนเอง ได้ปรับปรุงตนเอง มากกว่า คำนึงถึงปรับปรุงผู้อื่น ..................................................... อย่างน้อยได้รู้วิธีการ สื่อสาร อย่างไรทำให้บานปลายเป็นผลดี อย่างไรบานปลายเป็นผลเลว อย่างไรจึงดำเนินต่อไป อย่างไรจึง หยุดงดคุย หยุดเงียบ หยุดติดต่อสิ้นเชิง ......................................................... อย่างน้อยได้เรียนรู้ พฤติกรรมคน พฤติกรรมสังคม อย่างน้อยได้รู้ว่า คำถาม มีทั้งคำตอบชัดเจน แน่นอน และมีคำตอบ ที่ไม่ชัดเจน ไม่แน่นอน อย่างน้อยก็ได้รู้ว่า ตนเองต้องอดทนฟัง ไม่อดทนฟัง และไม่ต้องอดทนฟัง เพราะอย่างไรก็ทราบแล้วว่าผู้อื่นก้าวไป ไม่ถึง และสุดท้าย อย่างน้อย ตนเองได้สำนึกตน ว่า ข้าไม่ได้เก่งทุกเรื่อง การปวารณาตน จึงทำให้ กระแสแห่งความรู้ต่าง ๆ จากผู้อื่น ไหลเข้าสู่จิตของตนได้โดยง่าย ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 23 ก.พ. 2551 (15:41) ขอเเสดงความยินดีด้วยเช่นกันครับ |