จงเต้นรำโดยไม่คิดว่ามีคนจ้องมอง

ทากุอัน โซโฮ อาจารย์เซนซึ่งมีชีวิตอยู่เมื่อศตวรรษที่สิบเจ็ด อธิบายเคล็ด "ศิลปะแห่งดาบ" ไปถึงซามูไรผู้เรืองนามในยุคนั้นว่า เมื่อแรกที่เราเห็นดาบจู่โจมเข้ามา ถ้าเราคิดถึงแต่การเผชิญดาบเล่มนั้น จิตของเราจะอยู่กับที่ดาบโดยตัวยังอยู่ในท่าเดิม นั่น จะทำให้ถูกคู่ต่อสู้ฟันเอา แต่ถ้าเราเผชิญกับจังหวะดาบที่เคลื่อนเข้ามาหา โดยไม่คิดถึงการโจมตีต่อสู้ ไม่คิดหรือหน่วงเหนี่ยวจิตของตัวไว้แม้แต่น้อยนิด เราจะสามารถเคลื่อนตัวเข้าไปบิดข้อมือคู่ต่อสู้แล้วแย่งดาบมา

ถ้ากำหนดจิตไว้ที่จังหวะการต่อสู้จะถูกจังหวะนั้นยึดไว้ ถ้ากำหนดไว้ที่ดาบ คู่ต่อสู้ก็จะถูกดาบยึดไว้

ถ้ามุ่งจะให้รอดจากคมดาบก็จะถูกความรู้สึกนั้นยึดไว้ เมื่อเราคิดก็จะถูกความคิดนั้นยึดไว้ ถ้าเราร่ายรำโดยคิดจะคุมมือเท้าให้ดี ท่ารำที่ถูกต้อง การร่ายรำนั้นก็จะขาดมนต์ขลัง (ปาฏิหาริย์อันเรียบง่ายฯ-สำนักพิมพ์โกมลคีมทอง)


เป็นไงบ้างเอ่ย ลองนำไปทำดูก็ได้นะจ๊ะไม่เสียหลาย คอลัมน์นี้เขียนโดยกระบี่ไม้ไผ่เจ้าค่ะ