เริ่มต้นเรื่อง

ในถ้ำใต้ภูเขา โอคาริ ที่หลายคนเรียกว่า ถ้ำ มายา ที่หลายคนเรียกชื่อนี้เพราะว่า ถ้ำแห่งนี้ไม่เคยมีชาวบ้านคนไหนเข้าไปแล้วกลับออกมาได้

ที่เป็นเช่นนั้นเพราะในที่ที่ลึกที่สุดของถ้ำนี้เป็นสถานที่ที่ศึกษาของพวกนักเวทย์มือใหม่หลายคน ดังนั้น พวกจอมเวทย์ ในมหาลัย จึงร่ายคาถาใส่ไว้ที่ปากถ้ำ ด้วยมนต์ที่จะนำพวกชาวบ้านที่เข้ามาในมหาลัย


ดังนั้นในถ้ำแห่งนี้จึงเป็นที่ที่ชาวบ้านในแถบภูเขาโอคาริกลัวที่สุด จีงไม่มีใครเข้ามาอีกเลย


ในวันที่ทั่วทั้งภูเขาโอคาริฝนตกหนัก มีบุรุษผู้หนึ่งเดินสลับวิ่งมาที่ถ้ำมายาโดยที่บุรุษผู้นั้นหารู้ไม่ว่า ที่ถ้ำนั้นเป็นที่อย่างไร


แต่ขณะเดียวกันในที่ไกลออกไปประมาณ700 เมตร ด้านหลังของบุรุษผู้นั้น มีแสงไฟจากคบไฟมากมาย ที่ตามเขามาอย่างรวดร็ว


บุรุษผู้นั้น มองไปทางด้านหลังของตัวเองเห็นแสงไฟที่ใกล้เข้ามาทุกทีจึงออกวิ่งอย่างรวดเร็วพร้อมๆกับสีหน้าที่อิดโรยอย่างถึงที่สุด


บุรุษหนุ่มผู้นั้นเห็นถ้ำแห่งหนึ่งจึงวิ่งเข้าไปเพื่อที่จะหลบซ่อนจากพวกที่ตามล่าเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย


เมื่อบุรษผู้นั้นเข้าไปแล้ว จึงรีบวิ่งไปหาที่ซ่อนด้วยสีหน้าที่หวาดกลัว พวกที่ตามล่าบุรุษหนุ่มผู้นั้นเห็นบุรษหนุ่มเข้าไปในถ้ำ มายา จึงพากันมาหยุดยืนที่หน้าปากทางเข้าถ้ำแล้วก็เริ่มซุบซิบกันจนเสียงดังขึ้นเรื่อยๆ


เสียงที่เริ่มดังขึ้นเรื่อยๆนี้ ไปสร้างความรำคาญของชายผู้ที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าของพวกนี้ จนชายคนนั้นตะโกนออกมาด้วยความโมโหว่า

หยุด

สิ้นเสียงของชายผู้นั้น เสียงทุกคนก็หายไป เหลือแต่เสียงของฝนกับฟ้า ที่ตกอย่างหนักอย่างเดียว

"เจ้าจงออกมาให้ข้าจับกุมดีๆเถิด"ชายคนนั้นเหลียวมองไปในถ้ำ แล้วพูดเสียงดังๆกับบุรุษหนุ่มที่อยู่ในถ้ำซึ่งได้ยินเสียงของเขาอย่างชัดเจน

บุรุษหนุ่มที่อยู่ในถ้ำได้ยินทุกคำพูดของชายคนนั้น แต่ก็ยังเงียบทำให้ชายคนนั้นโมโหมากยิ่งขึ้นจึงพูดเข้ามาอีกว่า
"ถ้าไม่ออกมาพวกข้าจะจับเข้าไปจับเจ้าเองแล้ว ระวังตัวไว้เถิดเจ้าหนุ่ม หึหึ"


เสียงหัวเราะอย่างไม่เต็มใจของชายคนนั้นทำให้บุรุษหนุ่มหวาดกลัวอย่างมาก จึงรีบวิ่งเข้าสู่ในที่ที่ลึกที่สุดของถ้ำ

ชายผู้เหมือนเป็นหัวหน้าของคนทั้งหลายในขณะที่เดินเข้ามาก็เกิดความหวาดกลัวอยู่มากแล้ว

ทันใดนั้นมีแสงสีขาวลงมาจากฟ้าด้วยความเร็วชั่วพริบตาลงมาพร้อมกับเสียงที่น่ากลัวมาก

เปรี้ยงงง!!

ต้นไม้ที่หน้าถ้ำถูกสายฟ้าฟาดเข้าจนหักลงมาทั้งต้นปิดหน้าถ้ำเอาไว้ ชายคนนั้นเห็นดังนั้นจึงหยุดพร้อมกับสีหน้าที่บิดเบี้ยว เพราะความเชื่อของชาวบ้านในแถบนั้นกลัวถ้ำนี้ทุกคน ตัวเขาเองพึ่งจะมาที่ถ้ำนี้ครั้งแรก แต่ก็เจอเรื่องแบบนี้เข้า ทำให้ในใจของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ และความกลัวอย่างถึงที่สุด


เขาหันไปสั่งพวกชาวบ้านด้วยเสียงที่สั่นมากว่า"ทุกคนกลับ ไม่ต้องหาแล้ว" ชาวบ้านที่มาได้ยินต่างพากันรีบวิ่งออกจากหน้าถ้ำด้วยความเร็วที่สุดของพวกเขา

bass4049
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 86 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 69 ดวง - โหวตเพิ่มดาว