ทุกวันนี้“แฟชั่น” ไม่ได้หยุดอยู่เพียงเรื่องของเสื้อผ้า การแต่งกาย หรือคำพูด แต่มันระบาดไปในทุกๆวงการ รวมทั้ง วงการแพทย์ด้วย ในช่วงยี่สิบ สามสิบปีที่ผ่านมา จำนวนเด็กที่ได้รับการวินิจฉัยจากแพทย์ว่าเป็นโรคออทิสติกเพิ่มขึ้นทุกปี เกือบจะนับได้ว่าเป็นแฟชั่นที่แพทย์จะให้ความเห็นว่า เด็กเป็นโรคออทิสติก แพทย์จากหลายประเทศกล่าวว่าวัคซีนป้องกันโรคหัด หัดเยอรมันและคางทูมสำหรับเด็ก มีส่วนทำให้เด็กมีอาการของโรคนี้ แพทย์ในอังกฤษได้ให้คำอธิบายว่าวัคซีนดังกล่าวไปกระตุ้นระบบภูมิคุ้มกันจนทำให้เกิดความเสียหายต่อระบบประสาท ในขณะที่แพทย์จากอเมริกาเห็นว่าสารปรอทที่เจือปนอยู่ในวัคซีนเป็นตัวต้นเหตุของโรค อย่างไรก็ดี บทสรุปเหล่านี้ก็เป็นเพียงความพยายามที่จะอธิบายการเพิ่มขึ้นของเด็กออทิสติกเสียมากกว่าความจริง

       ในตอนนี้ เราแน่ใจได้แล้วว่าเรื่องเล่าที่วัคซีนเหล่านี้ก่อให้เกิดโรคออทิสติกนั้นไม่เป็นความจริง แต่การที่จำนวนเด็กที่เป็นโรคออทิสติกเพิ่มขึ้นนั้นเป็นเรื่องจริง ในประเทศอังกฤษ จำนวนเด็กที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคออทิสติกเพิ่มขึ้นอย่างน่าตกใจ จาก 50 คนใน 100,000 คน ในปี 1990 เป็น 400 คนใน 100,000 คนในปีนี้ นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

      สาเหตุของการเพิ่มของจำนวนเด็กที่ป่วยเป็นโรคออทิสติกนั้นก็คือ วิธีการวินิจฉัย

      ถึงแม้ว่า การพิสูจน์สาเหตุนี้จะไม่ใช่เรื่องง่าย งานวิจัยของ Dorothy Bishop และทีมวิจัยของเธอจาก Oxford University ที่ลงตีพิมพ์ใน Developmental Medicine & Child Neurology ก็ทำได้สำเร็จ ดร. Bishop ได้กล่าวว่า มันเป็นไปไม่ได้แพทย์ในสมัยก่อนจะมองว่าคนที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคออทิสติกว่าเป็นคนปกติ แต่มันก็เป็นไปได้ว่าแพทย์อาจจะวินิจฉัยว่าเขาเป็นโรคอื่น ด้วยความคิดนี้ เธอจึงเริ่มศึกษากับเด็กที่มีอาการผิดปกติบางอย่างที่ไม่ใช่ออทิสติกแล้วเปรียบเทียบคำอธิบายของโรคออทิสติกที่ใช้กันอยู่ทุกวันนี้

      เธอเริ่มต้นจากอาสาสมัครผู้ใหญ่และวัยรุ่น 38 คนที่เคยได้รับการวินิจฉัยเมื่อสมัยเป็นเด็กว่ามีความผิดปกติด้านการพัฒนาของภาษา (Developmental Language Disorder) แต่ไม่ใช่ออทิสติก (ข้อแตกต่างของความผิดปกติสองอย่างนี้ก็คือ โรคออทิสติกจะมีความผิดปกติอื่นๆรวมอยู่ด้วย เช่นความสามารถในการเข้าใจความรู้สึกผู้อื่น) การวินิจฉัยใหม่ประกอบด้วยสองขั้นตอน ขั้นตอนแรก กลุ่มนักวิจัยจะทำการสัมภาษณ์อาสาสมัคร และ หลังจากนั้นก็สัมภาษณ์พ่อแม่ของอาสาสมัครเหล่านั้น โดยใช้คำถามตามหลักการวินิจฉัยโรคออทิสติกในปัจจุบัน

      จากการสัมภาษณ์พบว่า เกือบหนึ่งในสามของอาสาสมัคร ตามหลักการในปัจจุบันแล้วได้รับการวินิจฉัยที่ผิด อาสาสมัครถึง 8 คนมีลักษณะอาการเป็นออทิสติกเต็มขั้น ในขณะที่อาสาสมัครอีก 4 คนมีลักษณะอาการสอดคล้องกับออทิสติก เพียงแต่อาจจะไม่แสดงอาการเต็มรูปแบบ

       ก่อนหน้านี้ได้มีการทำวิจัยในลักษณะที่ใกล้เคียงกันแล้ว แต่บทสรุปของผลการวิจัยกลับกลายเป็นว่า อาการของโรคจะเปลี่ยนแปลงไปตามอายุ แต่จากการสัมภาษณ์ผู้ปกครองของอาสาสมัครของ ดร. Bishop อาการของออทิสติกในอาสาสมัครมีให้เห็นได้ตั้งแต่วัยเด็ก ถึงแม้ว่า เรื่องเล่าจะมีการผิดเพี้ยนหรือแต่งเติมได้บ้าง แต่ความชัดเจนในหลายๆเรื่องที่ผู้ปกครองของอาสาสมัครเล่านั้นก็ทำให้ ดร. Bishop เชื่อได้ว่าเรื่องเหล่านี้ถูกต้อง

       จากงานวิจัยชิ้นนี้  ดร. Bishop ก็มั่นใจว่าการเปลี่ยนแปลงของหลักการวินิจฉัยมีผลต่อจำนวนเด็กที่เป็นออทิสติกที่มากขึ้นในปัจจุบัน อย่างไรก็ดี เธอก็ได้ให้ความเห็นว่า ถึงแม้ว่างานวิจัยนี้จะแสดงให้เห็นว่า การเปลี่ยนแปลงของหลักการวินิจฉัยมีผลต่อจำนวนเด็กออทิสติก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีสาเหตุอื่นๆที่ทำให้จำนวนเด็กออทิสติกเพิ่มขึ้น แต่ ณ ตอนนี้เราก็สบายใจได้ว่า จำนวนเด็กออทิสติกในปัจจุบันไม่ได้มีมากขึ้นกว่าในอดีตมากนัก และมันก็เป็นเรื่องของ “แฟชั่น” เท่านั้นเอง

แปลจากคอลัมน์ "Not more, just different"  Science and Technology: The Economist ฉบับ 12-18 เมษายน 2008 หน้า 89

ni.lilcat
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 8 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 78 ดวง - โหวตเพิ่มดาว