อยากโกงผลการตรวจสารกระตุ้นในนักกีฬา ต้องโกงกันระดับดีเอ็นเอเลยทีเดียว

ผลการทดสอบฉีดสารกระตุ้นในผู้ชาย กลับพบว่ากว่าหนึ่งในสามไม่สามารถตรวจพบสารกระตุ้นได้ นี่แปลว่า อย่างนี้นักกีฬาบางคนก็อาจใช้ความได้เปรียบนี้ในการโกงได้น่ะสิ

นักวิจัยกล่าวว่า ผลการทดลองนี้ไม่ได้โม้อย่างแน่นอน เพราะจากการทดสอบฉีดฮอร์โมนเทสโทสเทอโรนให้กับผู้ชายจำนวน 55 คนแล้วตรวจปัสสาวะ พบว่าไม่สามารถตรวจพบสารกระตุ้นในปัสสาวะถึง 17 คนทั้ง ๆ ที่โดนฉีดสารกระตุ้นเข้าไปจริง และร่างกายก็มีปฏิกิริยาตอบสนองกับสารกระตุ้นนั้นอย่างปกติด้วย เช่นมีกล้ามเนื้อเพิ่มขึ้นเป็นต้น

นักวิจัยกล่าวว่าการทดสอบนี้ค้นพบว่า ผู้ชายทั้ง 17 คนที่ไม่สามารถตรวจพบสารกระตุ้นในปัสสาวะได้ทั้ง ๆ ที่ร่างกายก็สร้างกล้ามเนื้อจากฮอร์โมนเทสโทสเทอโรนได้ปกตินั้น มียีนหนึ่งคู่หายไป ซึ่งยีนคู่นี้ทำหน้าที่เปลี่ยนเทสโทสเทอโรนให้อยู่ในรูปที่ละลายได้ในปัสสาวะ นี่เองจึงเป็นเหตุผลที่ว่า เหตุใด 17 คนนั้นจึงยังลอยนวลอยู่ได้

ยีนเจ้าปัญหาคู่นี้จะเพิ่มสารตัวหนึ่งที่เรียกว่า glucuronide ลงในเทสโทสเทอโรน ทำให้เทสโทสเทอโรนเปลี่ยนรูปจากสารที่ละลายในน้ำมัน กลายเป็นสารที่ละลายได้ในน้ำและปนออกมากับปัสสาวะ

Jenny Jakobsson Schulze นักพันธุศาสตร์จาก Karolinska University Hospital ใน Stockholm กล่าวว่า ส่วนมากแล้วจะเป็นชายชาวเอเชียที่มักจะไม่พบยีนคู่นี้ จากผลการสำรวจพบว่า ประมาณสองในสามของผู้ชายเอเชียจะไม่พบยีนคู่นี้ ในขณะที่คนผิวขาวหรือคอเคเชียนไม่พบยีนคู่นี้ประมาณ 10% ส่วนที่เหลือยังไม่อาจทราบได้เนื่องจากยังไม่ได้สำรวจ

Dr. Don Catlin หัวหนาแผนกป้องกันการใช้สารกระตุ้นได้ให้ความคิดเห็นว่า ถ้าเป็นอย่างนี้ นักกีฬาบางคนก็เรียกได้ว่าสามารถโกงผลการตรวจได้อย่างไม่ผิดน่ะสิ ดังนั้นจำเป็นหรือไม่ที่นักกีฬาทุกคนจึงควรจะต้องส่งดีเอ็นเอให้กับนักวิทยาศาสตร์เพื่อตรวจหายีนสองคู่นั้น (ยีนที่ทำหน้าที่เปลี่ยนเทสโทสเทอโรนให้อยู่ในรูปที่ละลายในปัสสาวะได้) ว่าหายไปหรือเปล่า

หรืออาจจะทำพาสปอร์ตสำหรับนักกีฬาซึ่งมีการลงบันทึกรายละเอียดของนักกีฬาว่า ผลการตรวจที่ผ่านมาเป็นอย่างไรบ้างเมื่อเปรียบเทียบกับนักกีฬาคนอื่น ๆ แต่ยังไม่ได้รวมผลการตรวจว่าเจ้ายีนคู่นั้นหายไปหรือเปล่าลงไปด้วย

อย่างไรก็ตาม อย่าเพิ่งตกใจไป เพราะการตรวจวิเคราะห์ดีเอ็นเอในนักกีฬานี้ ยังไม่สามารถทำได้ทำในช่วงเวลาใกล้ ๆ นี้ เช่นการแข่งโอลิมปิกที่กรุงปักกิ่งในเดือนสิงหาคมนี้อย่างแน่นอน

ในบรรดาสารกระตุ้นที่มักจะตรวจเจอนั้น มักจะพบเทสโทสเทอโรนติดอยู่ในอันดับต้น ๆ ที่พบในนักกีฬาซึ่งมากถึง 43% ของผลการตรวจเลยทีเดียว

ในความเป็นจริงแล้ว นักวิจัยทราบมานานแล้วว่า ในผู้ชายบางคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งชาวเอเชีย ไม่สามารถตรวจพบสารกระตุ้นได้ทั้ง ๆ ที่รับสารกระตุ้นเข้าไปจริง แต่ก่อนหน้านี้ไม่เคยมีใครอธิบายมาก่อนว่า เหตุการณ์เช่นนี้เกิดจากความผิดปกติของยีน ซึ่งถ้าหากไม่ได้รับการตรวจแล้วล่ะก็ เราก็จะไม่มีทางรู้ได้เลยว่าจะมีใครหาประโยชน์เข้าตัวโดยอาศัยช่องว่างจากความไม่รู้นี้บ้าง Dr. Catlin คาดว่าน่าจะมีนักกีฬาบางคนที่ค้นพบว่าตัวเองสามารถโกงผลตรวจสารกระตุ้นได้โดยบังเอิญ แล้วหลังจากนั้นก็อาศัยช่องโหว่นี้ในการโกงต่อมาเรื่อย ๆ

Dr. Schulze กล่าวอีกว่า ผู้ชายบางคนที่แม้จะไม่มีเจ้ายีนคู่นั้น ก็ยังสามารถย่อยสลายหรือเปลี่ยนแปลงฮอร์โมนเทสโทสเทอโรนได้ เพียงแต่ว่าในตอนนี้นักวิจัยจะยังไม่รู้ก็ตามว่า ฮอร์โมนนี้ถูกสลายไปที่ไหน ซึ่งในอนาคตคงต้องมีการศึกษาต่อไป

ในอนาคต การทดสอบหาสารกระตุ้นกำลังจะเปลี่ยนไป Dr. Anders Rhane และ Dr. Mats Garle จาก Karolinska University Hospital ได้รับทุนสนับสนุนการวิจัยหาวิธีใหม่ในการตรวจหาเทสโทสเทอโรน โดยการตรวจหาอัตราส่วนของเทสโทสเทอโรน (T) ต่อสารที่ถูกผลิตออกมาพร้อม ๆ กับเทสโทสเทอโรนที่เรียกว่าอีพิเทสโทสเทอโรน (E) ซึ่งเจ้าอีพิเทสโทสเทอโรนนี้ไม่ได้ออกฤทธิ์กระตุ้นเหมือนเทสโทสเทอโรน ถ้าหากพบว่าอัตรส่วนระหว่างเทสโทสเทอโรนต่ออีพิเทสโทสเทอโรน (T/E) มีค่ามากกว่าสี่ ก็จะแปลว่าพบสารกระตุ้นเกินขนาด

การทดสอบด้วยวิธีนี้ แน่นอนว่ามีราคาแพงกว่าอยู่แล้ว แต่ความถูกต้องก็จะมีมากกว่าเช่นกัน เพราะเทสโทสเทอโรนที่ผลิตขึ้นในร่างกายมนุษย์มีค่าเพียงเล็กน้อยเมื่อเทียบกับเทสโทสเทอโรนที่ผลิตได้จากพืช ซึ่งมักใช้เป็นสารกระตุ้นอย่างกว้างขวางในปัจจุบัน


ที่มา: http://www.nytimes.com/2008/04/30/sports/30doping.html?_r=1&ref=science&oref=slogin