ช่วยถอดคำประพันธ์ อิเหนา ตอน(ศึกกะหมังกุหนิง) ทีครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 6 ก.ค. 2551 (13:28)

กำทำไมตัวหนังสือมันเปนแบบนั้น

พิมพ์ใหม่นะครับ

เมื่อนั้นระตูหมันหยาเรืองศรี

รับสารมาจากเสนี

ช่วยแปลทีนะครับ

หน้า52งับ

คุงมากงับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 6 ก.ค. 2551 (13:29)

แอดmsnมาก็ได้ครับ

ขอแปลทั้งหน้า52เลยนะครับ

หนังสือวรรณคดีครับม.4

ประมาณ4ย่อหน้าอะครับ

คุงงับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 6 ก.ค. 2551 (17:15)

ช่วยทีครับหนังสือวรรณคดีวิจักษ์

หน้า52

ถอดให้ทีคับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 7 ก.ค. 2551 (20:17)
ช่วยทีครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 8 ก.ค. 2551 (10:31)
ช่วยทีครับในหนังสือวรรณคดีวิจักษ์ม.4เทอม1หน้า52อะงับ



เมื่อนั้นระตูหมันหยาเรืองศรี

รับสารมาจากเสนีแล้วคลี่ออกอ่านทันใด...........................ไปปราสาทจินตะหราวาตี (ทั้งหน้านี้อะครับช่วยหน่อยนะงับ)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 13 10 ก.ค. 2551 (15:13)

ว่าจะช่วยถอดให้ แต่พอดีดิฉันไม่มี หนังสือวรรณสารวิจักษ์ น่ะสิคะ ใครมีก็เอามาแปะเลยค่ะ เดี๋ยวจะช่วยถอดให้ ขอบคุณค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 14 10 ก.ค. 2551 (17:20)

 ช่วยแปล คำประพันธ์ให้หน่อย วรรณคดีวิจัก หน้าที่ 48 ทั้งหน้า เลย 
            +/---+--/---  ช่วย หน่อยยยยย 

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 15 11 ก.ค. 2551 (19:51)
ความเห็นที่13ครับต้องการอะไรมั้งหรอครับ

ผมมีหนังสือแต่ผมไม่ได้พิมพ์ลงไปอ่ะครับพิมพ์แล้วตัวอักษรมันงงเลยไม่อยากพิมเด่วเสียเปล่า

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 16 11 ก.ค. 2551 (19:52)
เมื่อนั้น ระตูมาหยันเรืองศรี

รับสารจากเสนี แล้วคลี่ออกอ่านทันใด





ในลักษณ์อักษรสารา ว่าระตูหมันหยาเป็นผู้ใหญ่

มีราชธิดายาใจ แกล้งให้แต่งตัวยั่วชาย

จนลูกเราร้างคู่ตุนาหงัน ไปหลงรักผูกพันมั่นหมาย

จะให้ชิงผัวเขาเอาเด็ดดาย ช่างไม่อายไพร่ฟ้าประชาชน

บัดนี้ศึกประชิดติดดาหา กิจจาลือแจ้งทุกแห่งหน

เสียงานการวิวาห์จลาจล ต่างคนต่างข้องหมองใจ

การสงครามครั้งนี้มิไปช่วย ยังเห็นชอบด้วยหรือไฉน

จะตัดวงศ์ตัดญาติให้ขาดไป ก็ตามแต่น้ำใจจะเห็นดี





ทรงอ่านสารเสร็จสิ้นเรื่อง กลัวจะเคืองขุ่นข้องหมองศรี

จึงยื่นสารให้ระเด่นมนตรี แล้วมีพจรานถวาจา

เห็นงามอยู่แล้วหรือหลานรัก เจ้าหาญหักไม่ฟังคำข้า

มาพลอยได้ความผิดด้วยนัดดา เมื่อกระนี้จะว่าประการใด

แม้นมิยกพลขันธ์ไปพันตู หาให้อยู่กับจินตะหราไม่

อย่าหน่วงหนักชักช้าเร่งคลาไคล รีปไปให้ทันท่วงที

อันระเด่นดาหยงวงศา จงคุมพลหมันหยากรุงศรี

สมทบทัพระเด่นมนตรี ได้ฤกษ์รุ่งพรุ่งนี้จงยาตรา







เมื่อนั้น พระโฉมยงพงศ์อสัญแดหวา

รับสั่งแล้วบังคมลา ไปปราสาทจินตะหราวาตี







ประมาณนี้ครับ

ช่วยหน่อยนะครับคึอถอดเองไปบางส่วนแล้ว

อยากจะได้มารวมๆกันน่ะครับขาดหน้านี้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 17 11 ก.ค. 2551 (20:58)

ใช่เราก็ถอดไม่ได้เหมือนกันช่วยถอดให้หน่อยนะคะ หน้า 52 หนังสือวรรณคดีวิจักษ์

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 18 11 ก.ค. 2551 (22:05)

เราขอหน้า47นะคะ ช่วยหน่อยนะคะ
ตั้งแต่
นัดนั้น���������������� กองร้อยคอยเหตุข้างดาหา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 19 12 ก.ค. 2551 (08:14)

เราได้แปลหน้า79ล่ะ

เล่นละครด้วย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 20 12 ก.ค. 2551 (11:40)
ช่วยๆกานหน่อยนาครับ

ผมงงไอวรรคที่2อ่ะที่เปิดจดหมายอ่านแล้วพูดไรกัน

ช่วยทีนะคับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 22 12 ก.ค. 2551 (20:00)
ยังรอความหวังอยู่นะครับ

จะได้ครบเล่มสะทีทำเป็นงานกลุ่มน่ะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 24 13 ก.ค. 2551 (13:00)

พอดีเลย เรากำลังเรียน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 25 4 ส.ค. 2551 (17:13)

เด็กๆ...ครูอาจารย์ให้มาถอดความ นักเรียนก็ต้องพยายามใช้หัวสมองคิด ไม่ใช่เอะอะอะไรก้ให้คนอื่นทำให้ แล้วอย่างนี้เมื่อไรเยาวชนของชาติจะเก่ง ..เศร้า

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 26 23 ส.ค. 2551 (11:30)

ช่วยแปลหน้า42ให้หน่อยค่ะด่วนมากและเอาคำศัพท์ด้วย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 30 25 พ.ย. 2551 (18:32)

พี่คะ อีกซักคนได้มั้ยคะ ? TT^TT

หน้า 180 อะค๊ะ ^ ^"

หนูพูดหน้า180พรุ่งนี้แล้วอะคะ หาในเว็บไม่มีเลย TT^TT

มีก็แบบไม่ละเอียดอะคะ

ขอบคุณล่วงหน้านะคะ ^ ^'

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 31 26 พ.ย. 2551 (23:44)

 ช่วยแปลบทนี้ให้หน่อยนะคะ  

 บัดนั้น                                  เสนีนายร้อยน้อยใหญ่
นำกระบวนโยธาคลาไคล     ออกจากเวียงชัยฉับพลัน

    ครั้นถึงจึงแจ้งกิจจา           แก่ทูตานุทูตคนขยัน
แล้วคำนับรับราชสารพลัน         แห่แหนนันต์เข้าธานีฯ

    พาไปสู่ศาลาที่อาศัย        ทั้งนายไพร่เป็นสุขเกษมศรี
จ่ายเสบียงเหล่าโยธี          มิให้มีเดือดร้อนวิญยาณ์

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 34 22 มิ.ย. 2552 (21:14)

ในลักษณ์อักษรสารา�� ไปจนถึง� ได้ฤกษ์รุ่งพรุ่งนี้จงยาตรา

ถอดออกมาได้ว่า
ในเนี้อความจดหมาย ซึ่งมีใจความว่าตัวท้าวหมันหยามีลูกสาว(นางจิตะหราวาตี) ก็ยังพามาให้อิเหนาติดพัน จนเกิดเรื่องวุ่นวานไปหมด ในการทำสงครามครั้งนี้ถ้าไม่ไปช่วยหรือ จะตัดญาติขาดมิตรกันไปก็แล้วแต่ตามใจ และหลังจากที่ได้อ่าน ท้าวหมันหยาก็ต่อว่าอิเหนาที่ไม่ยอมเชื่อฟัง จนท้าวกุเรปันโกธรพระองค์(ท้าหมันหยา) ท้าวหมันหยากำชับให้อิเหนารีบยกทัพไปทันที พร้อมทั้งให้ดาหยนคุมกองทัพของเมืองหมันหยาไปสมทบด้วย แล้วก็จะออกเดินทางในวันพรุ่งนี้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 36 26 ก.ย. 2552 (10:53)
ช่วยแปลศึกกะหมังกุหนิง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 37 14 พ.ย. 2552 (14:55)

ตอนทัพเมืองกาหลังยกมาสมทบ
ในขณะนั้น กองทัพของสุหรานากง และเสนาเมืองกาหลังก็เดินทางมาถึงเมืองดาหา ท้าวดาหาก็ดีใจมากที่น้องชายของตนส่งกองทัพมาช่วยรบ แต่ก็ถามไปว่าเมืองกุเรปันส่งใครมาช่วยรบ���������� สุหรานากงก็ตอบไปว่าท้าวกุเรปันไดเให้กะหรัดตะปาตียกทัพมาสมทบกับอิเหนา เมื่อท้าวดาหาได้ฟังเช่นนั้นก็ประชดอิเหนา ว่ากะหรัดตะปาตีมาช่วยก็ไม่เป็นที่น่าแปลกใจ แต่อิเหนาเล่า เขาจะมาทำไม ท้าวกุเรปันเรียกให้กลับกี่ครั้งก็ไม่ยอมกลับ เห็นทีคงจะรักเมียมากกว่าญาติ ที่เมืองมีศึกในครั้งนี้ก็เป็นเพราะใครเล่า ถ้ามาก็เห็นว่าคงจะมาเพราะกลัวท้าวกุเรปันเสียมากกว่าแล้วยังบอกว่าคงไม่ต้องคอยหรอก แล้วให้สุหรานากงไปพักผ่อน สุหรานากงจึงขอถวายชีวิตให้เพื่อรับใช้ท้าวดาหา และอาสาไปออกรบกับทัพของกะหมังกุหนิง แต่ท้าวดาหาก็ได้ทัดทานไว้ว่ากองทัพเพิ่งยกมาใหม่ กำลังยังเข้มแข็ง เราอาจจะเพลี่ยงพล้ำเอาได้ ควรที่จะอยู่รักษาพระนครไว้ รอให้ข้าศึกอ่อนกำลังลง แล้วจึงค่อยยกทัพออกไปโจมตีภายหลัง ประกอบกับทัพจากเมืองอื่นจะได้มาช่วยยกทัพเพื่อที่จะตีกระหนาบ ด้วยวิธีนี้ เห็นทีข้าศึกต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน สุหรานากงฟังแล้วก็เห็นด้วย แล้วจึงกลับไปพักผ่อน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 38 29 พ.ย. 2552 (10:09)

บัดนั้น ตำมะหงงกาหลังกรุงใหญ่
ทั้งดะหมังมหาเสนาใน เร่งเกณฑ์ทัพชัยฉับพลัน
จัดทหารอาสาได้ห้าหมื่น แต่พื้นกำแหงแข็งขัน
ช้างม้าอาวุธครบครัน ธงสำคัญคอยนำดำเนินพล
ทั้งสองเสนีขึ้นขี่ม้า โยธาเยียดยัดอัดถนน
ทนายเดินเคียงข้างกางสัปทน ยกพลออกจากพารา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 39 29 พ.ย. 2552 (10:24)

ช่วยแปลบทนี้ให้หน่อย................
    บัดนั้น                           ตำมะหงงกาหลังกรุงใหญ่
ทั้งดะหมังมหาเสนาใน             เร่งเกณฑ์ทัพชัยฉับพลัน
จัดทหารอาสาได้ห้าหมื่น           แต่พื้นกำแหงแข็งขัน
ช้างม้าอาวุธครบครัน               ธงสำคัญคอยนำดำเนินพล
ทั้งสองเสนีขึ้นขี่ม้า                 โยธาเยียดยัดอัดถนน
ทนายเดินเคียงข้างกางสัปทน     ยกพลออกจากพารา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 40 23 ธ.ค. 2552 (13:24)
ก้อดีค่ะ ถ้าจะหั้ยดีกว่านี้ก้อช่วยแปลหน้า28-29จะดีมากๆๆๆๆๆๆ เลย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 41 20 พ.ค. 2553 (21:01)
ช่วยแปลให้อีกคนหน่อยนะค่ัะ....ใกล้จะส่งแล้วอะ

ในสารพระผู้ผ่านนคเรศ กะหมังกุหนิงนิเวศน์เขตขัณฑ์
ขอถวายประนมบังคมคัล พระผู้วงศ์เทวัญศักดา
ไม่ควรเคืองเบื้องบาทบทศรี ด้วยข้าน้อยนี้มีโอรสา
เดิมไปไล่ล้อมมฤคา ได้รูปพระธิดาในกลางไพร
ชะรอยเป็นบุพเพนิวาสา เทวาอารักษ์มาชักให้
มีความเสน่หาอาลัย แต่หลงใหลใฝ่ฝันรันทด
หวังเป็นเกือกทองรองบาทา พระผู้วงศ์เทวาอันปรากฏ
จะขอพระบุตรีมียศ ให้โอรสข้าน้อยดังจินดา
อันกรุงไกรไอศูรย์ทั้งสอง จะเป็นทองแผ่นเดียวในวันหน้า
ขอพำนักพักพึ่งพระเดชา ไ ปกว่าชีวันจะบรรลัย


.......ช่วยหน่อยนะค่ะ.......

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 42 23 มิ.ย. 2553 (20:34)
เราได้หน้า41ช่วยถอดไห้ที

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 43 26 มิ.ย. 2553 (19:42)
เมื่อนั้น พระปิ่นภพกุเรปันราชฐาน
แจ้งว่าไพรีมารอนราญ พระจึงให้แต่งสารหนังสือลับ
ครั้นเสร็จสั่งสองเสนา จงถือไปหมันหยาสองฉบับ
ใบหนึ่งนั้นเร่งกองทัพ กำชับอิเหนาให้ยกมา
ใบหนึ่งนั้นไปให้ระตู ท้าวผู้ผ่านเมืองหมันหยา
จึงรีบไปให้ถึงพารา แต่ในสิบห้าราตรี


ช่วยแปลให้หน่อยนะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 44 27 มิ.ย. 2553 (21:11)
ช่วยหน่อยสิค่ะ !
เดือดร้อนจิงจิง

แปล อิเหนา ตอนศึกกะหมังกุหนิง
หน้า 55 วรรณคดีวิจักษ์


ส่งพรุ่งนี้แร้ว
นั่งแปลทั้งคืนยังไม่ได้เรย
ช่วยหน่อยน่ะค่ะ :X

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 45 3 ก.ค. 2553 (20:53)

ช่วยแปลหน่อยครับ เร็วได้ยิ่งดีครับจะเป็นพระคุณมากหลาย

ครั้นถึงห้องสุวรรณบรรจง ถึง อย่าสงกาว่าจะวายคลายรัก

อะครับ

อิเหนา ตอน  ศึกกะหมังกุหนิง หน้า 47 คับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 46 4 ก.ค. 2553 (12:54)

๏บัดนั้น                                                       ทั้งสองทูตาคนขยัน
ซึ่งถือสารไปเมืองดาหานั้น                                 พากันรีบกลับมาฉับไว
ถึงกะหมังกุหนิงนคเรศ                                 มายังเวศน์วังใหญ่
พอเวลาเฝ้าท้าวไท                                                ก็เข้าไปในพระโรงรจนา
๏จึงประนมก้มเกล้าเคารพ                               ทูลพระองค์ทรงภพนาถา
ข้าไปได้ถวายสารา                                                   ท้าวดาหาทราบสิ้นทุกประการ
ตรัสขาดว่าราชบุตรี                                                  จรกาธิบดีมากล่าวขาน
พระยกให้ได้กำหนดนัดงาน                                     ยังแต่จะแต่งการวิวาห์กัน
บรรดาของถวายนั้นไม่รับ                                        ส่งกลับคืนมาทุกสิ่สรรพ์
มิได้คิดเกรงองค์พระทรงธรรม์                                บากบั่นสลัดตัดรอน
ข้าทูลความตามสั่งนอกสารา                                   ว่ามิให้พระธิดาดวงสมร
จงเร่งตกแต่งพระนคร                                              รับทัพภูธรจะยกมา
จะชิงนางโฉมยงให้จงได้                                         ใครมีชัยก็สมปรารถนา
ท้าวตรัสว่าตามแต่วิญญาณ์                                      พระราชาจงทราบบาทมูล
 

๏เมื่อนั้น                                                         ท้าวกะหมังกุหนิงนเรนทร์สูร
ได้ฟังทั้งสองทูตทูล                                                ให้อาดูรเดือดใจดังไฟฟ้า
จึงบัญชาตรัสด้วยขัดเคือง                                       ดูดู๋เจ้าเมืองดาหา
เราอ่อนง้อขอไปในสารา                                         แต่ว่าจะรับไว้ก็ไม่มี
จึงจรกามากล่าวนางไว้                                            ได้ยกให้เขาก่อนก็ควรที่
จะโอภาฤทธาศักดาเดช                                           อาณาจักรนัคเรศกว้างขวาง
จำต้องมีมานะไม่ละวาง                                           จะชิงนางบุษบาลาวัณย์

ช่วยถอดให้ทีนะคะ คร่าวๆก็ได้
ด่วนมากๆเลยค่ะ ต้องการพรุ่งนี้แล้ว

ขอบคุณล่วงหน้านะคะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 47 9 ก.ค. 2553 (15:22)
ช่วยถอดความเรื่องอิเหนาตอนศึกกะหมังกุหนิงของม4ให้หน่อยคับหน้าที่37-39คับหนังสือวรรณคดีวิจักษ์นะคับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 48 3 ส.ค. 2553 (20:21)
เมื่อนั้น สุหรานากงเรื่องศรี
ไดฟังผ่านฟ้าพาที อัญชลีแล้วสนองพระบัญชา
แต่มาอยู่ดาหาก็ช้านาน ยังมิได้ทำการอาสา
ขอกราบบาทภูวนาถบังคมลา ออกไปช่วยเชษฐาชิงชัย
ทูลพลางทางถวายอัญชลี ลาศรีปัตหราเป็นใหญ่
ออกมาอยู่ที่ภูวไย ตรวจเตรียมทัพชัยฉับพลัน
ครั้นเสร็จเสด็จทรงอาชา พร้อมพี่เลี้ยงเสนากิดาหยัน
ยกจากพระนครจรจรัล ตำมะหงงกุเรปันก็ตามมา

ครั้นถึงจึงหยุดจตุรงค์ เสด็จไปเฝ้าองค์พระเชษฐา
ถ้อยทีมีใจปรีดา ตรัสสั่งสนทนาพาที
แล้วแถลงแจ้งเหตุบรรยาย แต่ต้นจนปลายถ้วนถี่
วันเมื่อน้องมาถึงธานี ไ ได้ทูลว่าพระพี่จะยกมา
ดูทีท้าวตรัสเห็นขัดเคือง ว่าไหนจะจากเมืองหมันยา
เมียเขาเขารักดังแก้วตา หรือจะอาจคลาดคลาเห็นผิดไป
แต่พระเชษฐาให้หาตัว ก็ไม่มีความกลัวยังขัดได้
เกิดณรงค์สงครามก็เพราะใคร จนเดือดร้อนทั่วไปทั้งธานี
นับประสาอะไรแก่ตัวเรา ถึงตายเขาก็ไม่ดูผี
เห็นเคืองขัดตรัสซ้ำอยู่อย่างนี้ พระภูมีจงทราบบทมาลย์

เมื่อนั้น ระเด่นมนตรีใจหาญ
ฟังสุหรานากงแจ้งการ จึงตอบพจมานอนุชา
ซึ่งท่านขุ่นแค้นเคืองนัก ก็ประจักษ์แจ้งใจไม่กังขา
ไม่ถือโทษโกรธตอบพระผ่านฟ้า จะตั้งหน้าหักหาญพาลภัย
เสร็จศึกจะเข้าไปอัญชลี จะด่าตีก็ตามอัชฌาสัย
เมื่อได้เกินแล้วก็จนใจ ตามแต่ภูวไนยจะปรานี

ถอดคำประพันธ์ให้หน่อยนะคะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 50 25 ส.ค. 2553 (18:37)
๏เมื่อนั้น ท้าวกะหมังกุหนิงนเรนทร์สูร
ได้ฟังทั้งสองทูตทูล ให้อาดูรเดือดใจดังไฟฟ้า
จึงบัญชาตรัสด้วยขัดเคือง ดูดู๋เจ้าเมืองดาหา
เราอ่อนง้อขอไปในสารา แต่ว่าจะรับไว้ก็ไม่มี
จึงจรกามากล่าวนางไว้ ได้ยกให้เขาก่อนก็ควรที่
จะโอภาฤทธาศักดาเดช อาณาจักรนัคเรศกว้างขวาง
จำต้องมีมานะไม่ละวาง จะชิงนางบุษบาลาวัณย์

ช่วยถอนให้หน่อยคะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 51 26 ส.ค. 2553 (07:33)
ช่วยถอดประพนธ์ หน้า52
ให้หน่อยค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 63 30 ต.ค. 2553 (16:48)
ช่วยเเปลหน้าที่67 ในวรรณคดีวิจัก ให้หน่อยค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 64 13 พ.ย. 2553 (11:42)
พี่ๆค๊า ช่วยถอดคำประพันธ์ ม.4 หน้า53 วรรณคดีวิจักษ์ หน่อยน่ะค๊า ด่วนด้วยค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 75 17 พ.ย. 2553 (19:39)
ช่วยถอดคำประพันธ์เรื่องอิเหนา ตอนศึกกหมังกุหนิง หนังสือเรียนม.4 หลักสูตรพ.ศ.2551 หน้า73-81
ช่วยหน่อยนะค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 76 23 พ.ย. 2553 (20:39)
โปรดช่วยแปลหน้า 59


ที่ตอนบัดนั้น นายทหารกุเรปันไม่หวั่นไหว

เมื่อนั้น สังคามาระตา

เมื่อนั้น ระเด่นมนตรีสูงส่ง

เมื่อนั้น ท้าวกะหมังกุหมิงเป็นไหญ่


ช่วยหน่อย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 77 29 พ.ย. 2553 (19:43)
ช่วยถอดบทนี้หน่อยนะ
บัดนั้น ประสันตาพี่เลี้ยงพระโฉมฉาย
ขี่ช้างพระที่นั่งมาข้างท้าย เห็นพระไม่สบายคลายทุกข์ทน
จึงเสแสร้งแกล้งกล่าววาจา ป่านี้สนุกกว่าทุกแห่งหน
แต่เห็นมามากมายหลายตำบล ก็ยังไม่ชอบกลเหมือนป่านี้
แม้นไม่มีราชการงานเดือน คงจะมาปลูกเรือนอยู่ที่นี่
น้ำท่าง่ายสบายดี สารพัดจะมีไม่ยากใจ
ถ้าเลิกทัพกลับมาหมันยา จะจำป่าไว้ทูลแถลงไข
ให้พระพาสามสมรอรไท มาประพาสพรรณไม้ให้สำราญ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 79 30 พ.ย. 2553 (21:00)
มีแต่คนขอ ไม่มีคนแปลให้ เซง ง่า WTF !

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 80 23 มี.ค. 2554 (21:53)
หน้า53คับข้อร้องจะสงอาจารละคับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 82 13 มิ.ย. 2554 (16:40)
ทัมมัยเรียนเหมือนกันเลยเน๊อะ เวลาสอบเหมือนกันอ่ะป่าว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 83 20 มิ.ย. 2554 (21:30)
ใช่เราก็ถอดไม่ได้เหมือนกันช่วยถอดให้หน่อยนะคะ หน้า 52 หนังสือ

ครั้นถึงห้องสุวรรรบรรจง นั่งแนบแอบองค์นางโฉมศรี
ทอดถอนฤทัยพลางทางพาที ภูมีแจ้งความแก่ทรามวัย
บัดนี้ดะหมังเสนา ถือสารพระบิดามาให้
เป็นเหตุด้วยดาหาเวียงชัย เกิดการศึกใหญ่ไพรี
ให้กรีธาทัพขันธ์ ไปช่วยป้องกันกรุงศรี
จะรีบยกพหลมนตรี พรุ่งนี้ให้ทันพระบัญชา
อยู่จงดีเถิดพี่จะลาน้อง อย่าหม่นหมองเศร้าสร้อยละห้อยหา
เสร็จศึกวันใดจะไคลคลา กลับมาสู่สมภิรมย์รัก
ฯ ๘ คำ ฯ
เมื่อนั้น จินตะหราวาตีมีศักดิ์
ฟังตรัสขัดแค้นฤทัยนัก สะบัดพักตร์ผินหลังไม่บังคม
แล้วตอบถ้อยน้อยหรือพระทรงฤทธ์ ช่างประดิษฐ์คิดความพองามสม
ล้วนกล่าวแกล้งแสร้งเสเล่ห์ลม คิดคมแยบคายหลายชั้น
พระจะไปดาหาปราบข้าศึก หรือรำลึกถึงคู่ตุนาหงัน
ด้วยสงครามในจิตยังติดพัน จึงบิดผันพจนาไม่อาลัย
ไหนพระผ่านฟ้าสัญญาน้อง จะปกป้องครองความพิสมัย
ไม่นิราศแรมร้างห่างไกล จนบรรลัยมอดม้วยไปด้วยกัน
พระวาจาน่าเชื่อเป็นพ้นนัก จึงหลงรักภักดีไม่เดียดฉันท์
พาซื่อสุจริตคิดสำคัญ หมายมั่นว่าเมตตาปรานี
มิรู้มาอาภัพกลับกลาย จะหลีกเลี่ยงเบี่ยงบ่ายหน่ายหนี
ยังสมคำสัญญาที่พาที กี่ร้อยปีพระจะกลับคืนมา
ฯ ๑๒ คำ ฯ
โลม
เมื่อนั้น พระสุริย์วงศ์เทวัญอสัญหยา
โลมนางพลางกล่าววาจา จงผินมาพาทีกับพี่ชาย
ซึ่งสัญญาว่าไว้กับนวลน้อง จะคงครองไมตรีไม่หนีหน่าย
มิได้แกล้งกลอกกลับอภิปราย อย่าสงกาว่าจะวายคลายรัก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 90 29 มิ.ย. 2554 (21:35)
อิเหนา ตอนศึกกะหมังกุหนิง
อิเหนาและอนุชากรีธาทัพ เผชิญทัพกะหมังกุหนิง

เมื่อนั้น ท้าวกะหมังกุหนิงเรืองศรี
ได้ฟังชื่นชมยินดี ครั้งนี้อิเหนาจะวายชนม์
อันเพลงกริชชวามลายู กูรู้สันทัดไม่ขัดสน
คิดแล้วชักกริชฤทธิรณ ร่ายรำทำกลมารยา
กรขวานั้นกุมกริชกราย พระหัตถ์ซ้ายนั้นถือเช็ดหน้า
เข้าปะทะประกริชด้วยฤทธา ผัดผันไปมาไม่ครั่นคร้าม
ฯ ๖ คำ ฯ กลอง
เมื่อนั้น ระเด่นมันตรีชาญสนาม
พระกรกรายฉายกริชติดตาม ไม่เข็ดขามคร้ามถอยคอยรับ
หลบหลีกไวว่องป้องกัน ผัดผันหันออกกลอกกลับ
ปะทะแทงแสร้งทำสำทับ ย่างกระหยับรุกไล่มิได้ยั้ง
ฯ ๔ คำ ฯ เชิด
เห็นระตูถอยเท้าก้าวผิด พระกรายกริชแทงอกตลอดหลัง
ล้มลงด่าวดิ้นสิ้นกำลัง มอดม้วยชีวังปลดปลง
ฯ ๒ คำ ฯ โอด
เมื่อนั้น กะหรัดตะปาตีสูงส่ง
ทั้งระเด่นดาหยนสุริย์วงศ์ สุหรานากงทรงฤทธิ์
เห็นระเด่นมนตรีต่อสู้ แทงระตูแม่ทัพดับจิต
สามองค์ทรงม้ากระชั้นชิด จะสังหารผลาญชีวิตไพรี
ต่างเข้าลุยไล่ไม่รอรั้ง ท้าวปาหยังประหมันผันหนี
ทหารโห่เอาชัยได้ที ตามตีโยธาฝ่าฟัน
ฯ ๖ คำ ฯ



-----------------
รบกวนด้วยค่ะ ;D

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 91 5 ก.ค. 2554 (20:32)
แปลให้ทีค่ะT^Tหน้า 58 ถึง 64 ได้โปรดๆๆๆๆๆๆๆๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 92 9 ก.ค. 2554 (16:37)
หน้า 80 ช่วยที่ค่ะ ด่วนด้วยค่าาา T-T รบกวนทีี่ค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 93 25 ส.ค. 2554 (22:28)
คัยก้อด้ายช่วยถอดบทประพันธ์หน่อยตอนศึกกะหมังกุหนิง
หน้าที่39
*เมื่อนั้น ฝ่ายวิหยาสะกำเรืองศรี
จนถึงหน้าที่40

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 94 15 ก.ย. 2554 (19:55)
"ตรัสพลางย่างเยื้องยุรยาตร องอาจดังไกรสรสีห์

สองระตูตามเสด็จจรลี ไปที่วิหยาสะกำตาย

มาเห็นศพทอดทิ้งกลิ้งอยู่ พระพินิจพิศดูแล้วใจหาย

หนุ่มน้อยโสภาน่าเสียดาย ควรจะนับว่าชายโฉมยง

ทนต์แดงดังแสงทับทิม เพริศพริ้มเพรารับกับขนง

เกศาปลายงอนงามทรง เอวองค์สารพัดไม่ขัดตา

กระนี้หรือบิดามิพิศวาส จนพินาศด้วยโอรสา

แม้นว่าระตูจรกา งามเหมือนวิหยาสะกำนี้

จะมิได้ร้อนรนด้วยปนศักดิ์ น่ารักรูปทรงส่งศรี

ตรีสแล้วลีลาขึ้นพาชี กลับไปยังที่พลับพลาพลัน
ช่วยถอดคำประพันธ์ให้หน่อยนะค่ะ tt'

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 95 23 ก.ย. 2554 (17:43)
ทำไม ไม่มีใครใช้สมองคิดเองเลย???
บ่งบอกอนาคตคนถาม^^

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 96 11 พ.ย. 2554 (20:13)
หน้า41ค่ะช่วยทีนะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 97 13 พ.ย. 2554 (10:57)
ช่วยถอดความให้หน่อยค่ะ
บัดนั้น กองร้อยคอยเหตุข้างดาหา
ออกสอดแนมอยู่นอกพารา เห็นไพรียกมาถึงชายไพร
กระบวนทัพหน้าหลังมาตั้งลง ทิวธงซ้อนซับไม่นับได้
เสียงคนอึงอัดตัดไม้ ราบไปทั้งป่าพนาลี
ต่างคนต่างเผ่นขึ้นหลังม้า พลางประมาณหมายตาดูถ้วนถี่
แล้วอ้อมออกนอกทุ่งทันที ขับควบพาชีเข้าเวียงชัย

ครั้นถึงจึงไปแจ้งกิจจา แก่ปาเตะเสนาผู้ใหญ่
เล่าความแต่ต้นจนปลายไป โดยได้เห็นสิ้นทุกสิ่งอัน

บัดนั้น ปาเตะตกใจไหวหวั่น
ให้จดเอาถ้อยคำสำคัญ แล้วผายผันเข้าพระโรงรจนา

จึงก้มเกล้าประณตบทบงสุ์ ทูลพระองค์ทรงพิภพดาหา
ว่าไพรีตีเมืองล่วงมา รี้พลโยธามากมาย
ม้ารถคชกรรม์ครั่นครื้น ดังเสียงคลื่นในสมุทรไม่ขาดสาย
บัดนี้มาตั้งอยู่เนินทราย ที่ชายทุ่งกับป่าต่อกัน

เมื่อนั้น องค์ศรีปัตหรารังสรรค์
ได้ฟังปาเตะทูลพลัน พระทรงธรรม์ตริตรึกนึกใน
อันศึกครั้งนี้ซึ่งมีมา เพราะเขาขอบุษบาเราไม่ให้
จึงเป็นเสี้ยนศัตรูหมู่ภัย น้อยใจด้วยอิเหนานัดดา
แกล้งจะให้เกิดการโกลาหล ร้อนรนไปทั่วทุกเส้นหญ้า
เสื่อมเดชเพศพงศ์เทวา ศึกมาถึงราชธานี
คิดพลางทางสั่งเสนาใน เร่งให้เกณฑ์คนขึ้นหน้าที่
รักษามั่นไว้ในบุรี จะดูทีข้าศึกซึ่งยกมา
อนึ่งจะคอยท่าม้าใช้ ที่ให้ไปแจ้งเหตุพระเชษฐา
กับสองศรีราชอนุชา ยีงจะมาช่วยหรือประการใด

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 99 9 ธ.ค. 2554 (00:40)
ขอหน้า49บ้างๆๆๆๆๆๆนะขอร้อง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 100 28 ธ.ค. 2554 (21:31)
ช่วยถอดความให้หน่อยค่ะ
บัดนั้น กองร้อยคอยเหตุข้างดาหา
ออกสอดแนมอยู่นอกพารา เห็นไพรียกมาถึงชายไพร
กระบวนทัพหน้าหลังมาตั้งลง ทิวธงซ้อนซับไม่นับได้
เสียงคนอึงอัดตัดไม้ ราบไปทั้งป่าพนาลี
ต่างคนต่างเผ่นขึ้นหลังม้า พลางประมาณหมายตาดูถ้วนถี่
แล้วอ้อมออกนอกทุ่งทันที ขับควบพาชีเข้าเวียงชัย

ครั้นถึงจึงไปแจ้งกิจจา แก่ปาเตะเสนาผู้ใหญ่
เล่าความแต่ต้นจนปลายไป โดยได้เห็นสิ้นทุกสิ่งอัน

บัดนั้น ปาเตะตกใจไหวหวั่น
ให้จดเอาถ้อยคำสำคัญ แล้วผายผันเข้าพระโรงรจนา

จึงก้มเกล้าประณตบทบงสุ์ ทูลพระองค์ทรงพิภพดาหา
ว่าไพรีตีเมืองล่วงมา รี้พลโยธามากมาย
ม้ารถคชกรรม์ครั่นครื้น ดังเสียงคลื่นในสมุทรไม่ขาดสาย
บัดนี้มาตั้งอยู่เนินทราย ที่ชายทุ่งกับป่าต่อกัน

เมื่อนั้น องค์ศรีปัตหรารังสรรค์
ได้ฟังปาเตะทูลพลัน พระทรงธรรม์ตริตรึกนึกใน
อันศึกครั้งนี้ซึ่งมีมา เพราะเขาขอบุษบาเราไม่ให้
จึงเป็นเสี้ยนศัตรูหมู่ภัย น้อยใจด้วยอิเหนานัดดา
แกล้งจะให้เกิดการโกลาหล ร้อนรนไปทั่วทุกเส้นหญ้า
เสื่อมเดชเพศพงศ์เทวา ศึกมาถึงราชธานี
คิดพลางทางสั่งเสนาใน เร่งให้เกณฑ์คนขึ้นหน้าที่
รักษามั่นไว้ในบุรี จะดูทีข้าศึกซึ่งยกมา
อนึ่งจะคอยท่าม้าใช้ ที่ให้ไปแจ้งเหตุพระเชษฐา
กับสองศรีราชอนุชา ยีงจะมาช่วยหรือประการใด

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 101 9 มิ.ย. 2555 (20:36)
จัดทหารหน้าช้างพระที่นั่ง พร้อมพรั่งทวนทองกองหลวง
ปีกซ้ายปีกขวาตามกระทรวง มิให้ล่วงหมู่หมวดตรวจกัน
จัดช้างชนะงาออกมายืน ผูกปืนสัปประคับเครื่องมั่น
โลดแล่นโจมทัพซับมัน พลายพังดั้งกันแทรกแซง
เกณฑ์ถ้วนกระบวนทัพคชสาร หมอควาญขับขี่เข้มแข็ง
ล้วนใส่เสื่อแดงหมวกแดง ตกแต่งเตรียมไว้ทั้งไพร่นาย
ผูกช้างพระที่นั่งหลังคาทอง เรืองรองพระสูตรรูดสาย
ประสันตาตัวดีขึ้นขี่ท้าย คอยเสด็จพระโฉมฉายจรลี

ฯ ๑๐ คำ ฯ

๏ เมื่อนั้น ระเด่นมนตรีเรืองศรี
บรรทมเหนือแท่นรัตน์รูจี ด้วยจินตะหราวาตีกัลยา
ประคองเชยชื่นชมสมสวาท แล้วทุกข์ที่จะนิราศเสน่หา
แต่เวียนสั่งทรามวัยอาลัยลา จนสุริยาเยี่ยมยอดยุคันธร
ไก่ขันกระชั้นเสียงอยู่แจ้ว ๆ ฟังแว่วหวั่นใจจะไกลสมร
พิศพักตร์พนิดายิ่งอาวรณ์ พลางสะท้อนถอนจิตต์จาบัลย์


ฯ ๖ คำ ฯ โอค
๏ อุ้มองค์นงลักษณ์ใส่ตักไว้ ลูบไล้โลมนางพลางรับขวัญ
จำเป็นจำพรากจากกัน สาวสวรรค์ค่อยอยู่สวัสดี

ฯ ๒ คำ ฯ
๏ เมื่อนั้น นวลนางจินตะหรามารศรี
ให้ละห้อยสร้อยเศร้าแสนทวี สงสารที่ถ้อยคำพระอำลา
ก้มพักตร์ลงเช็ดชลเนตร พลางทูลภูวเรศเชษฐา
น้องจะอยู่ผู้เดียวเปลี่ยววิญญาณ์ ทุกข์ถึงคะนึงหาไม่เว้นวาย
เสด็จไปจงดีมีสุข ให้ห่างภัยไกลทุกข์ทั้งหลาย
อันศัตรูนอกกายในกาย สารพัตรแพ้พ่ายอย่าพ้องพาน
แม้นเสร็จศึกนึกกลับหมันหยา ให้สมซึ่งสัญญาได้ว่าขาน
อย่าลืมคำลืมเคยที่โปรดปราน เยาวมาลย์ทูลพลางทางโศกี
ฯ ๘ คำ ฯ โอค


ถอดให้หน่อยนะค่ะ ส่งพรุ้งนี้ค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 102 17 มิ.ย. 2555 (14:22)
ช่วยหน่อยนะค่ะ ถอดบทประพันธ์นี้ให้หน่อย
บัดนั้น ประสันตาแสนกลคนขยัน
ทำตกใจทูลองค์พระทรงธรรม์ ข้าสำคัญมั่งคงอยู่ดงนี้
ด้วยช้างบาทย่างทีสะเทิน เดินเกินตำบลมาพ้นที่
เขาว่าดงหน้าก็ยังมี ถึงจะชี้เชิญให้ทัศนา

เมื่อนั้น พระโฉมยงวงค์แดหวา
ยิ้มพลางทางตอบประสันตา ปดเล่นต่อหน้าไม่อาย
ครั้นซักไซ้ไล่หาความจริง ยังกลอกกลิ้งกลับลวงไปใหม่
ชอบผลักให้พลัดลงไป คนอะไรเช่นนี้ก็ยังมี


ช่วยหน่อยนะคะ ๒ บทนี้แหละคะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 103 2 ก.ค. 2555 (08:34)
ขอแปลหน้า 48 ในหนังสือ วรรณคดีวิจักษ์ ม.4 ของกระทรวงศึกษาธิการทั้งหน้าเลย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 104 21 ก.ค. 2555 (19:26)
ช่วยหากลอนบทที่อิเหนาลอบหานางจินตะหลา มาหยารัศมี และนางสการะวาตีให้หน่อยค่ะ
ส่งไปทางเมลล์เลยก็ได้ค่ะ
ขอบคุณค่ะหาไม่เจอจริงๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 105 3 ส.ค. 2555 (14:25)
หนูได้หน้า40-41ช่วยถอดไห้ทีอิเหนา ตอน(ศึกกะหมังกุหนิง)
ด่วนมาก ๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 107 13 ก.ย. 2555 (22:45)
ช่วยถอดคำประพันธ์ให้หน่อย
ในสารพระผู้ผ่านนคเรศ กะหมังกุหนิงนิเวศน์เขตขัณฑ์
ขอถวายประนมบังคมคัล พระผู้วงศ์เทวัญศักดา
ไม่ควรเคืองเบื้องบาทบทศรี ด้วยข้าน้อยนี้โอรสา
เดิมไปไล่ล้อมมฤคา ได้รูปพระธิดาในกลางไพร
ชะรอยเป็นบุพเพนิวาสา เทวาอารักษ์มาชักให้
มีความเสน่หาอาลัย แต่หลงใหลใฝ่ฝันรันทด
หวังเป็นเกือกทองรองบาทา พระผู้วงศ์เทวาอันปรากฏ
จะขอพระบุตรีมียศ ให้โอรสข้าน้อยดังจินดา
อันกรุงไกรไอศูรย์ทั้งสอง จะเป็นทองแผ่นเดียวไปวันหน้า
ขอพำนักพักพึ่งพระเดชา ไปกว่าชีวันจะบรรลัย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 108 15 พ.ย. 2555 (21:03)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 109 31 ม.ค. 2556 (09:58)
๏เมื่อนั้น ท้าวกะหมังกุหนิงนเรนทร์สูร
ได้ฟังทั้งสองทูตทูล ให้อาดูรเดือดใจดังไฟฟ้า
จึงบัญชาตรัสด้วยขัดเคือง ดูดู๋เจ้าเมืองดาหา
เราอ่อนง้อขอไปในสารา แต่ว่าจะรับไว้ก็ไม่มี
จึงจรกามากล่าวนางไว้ ได้ยกให้เขาก่อนก็ควรที่
จะโอภาฤทธาศักดาเดช อาณาจักรนัคเรศกว้างขวาง
จำต้องมีมานะไม่ละวาง จะชิงนางบุษบาลาวัณย์

ช่วยแปรหน่อยคร่า

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 110 10 ก.พ. 2556 (15:02)
หวังเป็นเกือกทองรองบาทา พระผู้วงศ์เทวาอันปรากฏ
จะขอพระบุตรีมียศ ให้โอรสข้าน้อยดังจินดา
อันกรุงไกรไอศูรย์ทั้งสอง จะเป็นทองแผ่นเดียวในวันหน้า
ขอพำนักพักพึ่งพระเดชา ไ ปกว่าชีวันจะบรรลัย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 111 10 ก.พ. 2556 (15:05)
ช่วยแปลให้หน่อยค่ะ
หวังเป็นเกือกทองรองบาทา พระผู้วงศ์เทวาอันปรากฏ
จะขอพระบุตรีมียศ ให้โอรสข้าน้อยดังจินดา
อันกรุงไกรไอศูรย์ทั้งสอง จะเป็นทองแผ่นเดียวในวันหน้า
ขอพำนักพักพึ่งพระเดชา ไ ปกว่าชีวันจะบรรลัย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 112 12 ก.พ. 2556 (22:49)
แปลอิเหนา หน้า 45 ให้หน่อยครับ ขอร้อง

จำไว้ตลอด