รู้จักตัวเราเองให้ดีก่อน

เพราะเราเองก็ย่อมมีความเห็นแก่ตัวเช่นกัน อยู่บ้าง ไม่มากก็น้อย

ให้เริ่มเห็นส่วนที่ดี ส่วนที่ไม่ดีในตัวของเรา ตำหนิตัวเราได้ ดูแลปรับปรุงพัฒนาตัวเราเองได้ในส่วนที่พร่อง

เมื่อขยายไปพิจารณาคนอื่นก็จะเป็นเรื่องง่าย

บางครั้งเราก็ตามใจตัวเราเอง หัวดื้อ รู้ว่าไม่ค่อยดี เราก็ยังทำ

หรือบางทีก็เผลอ ขาดสติ

บางทียิ่งหนักเข้าไปอีก คือเข้าใจผิด!


คนอื่นๆ ก็เช่นกัน เขาก็ไม่ได้ต่างไปจากเรา
เพียงแต่ว่า อาจจะมีทุนเดิมของชีวิตอยู่แตกต่างกันบ้าง

......................................................................

คนที่ไม่เห็นแก่ตัว 1 คน จะช่วยลดปัญหาความเห็นแก่ตัวของสังคม ได้อย่างมาก

เริ่มที่ตัวเราเอง ... แล้วค่อยขยายออกไป ด้วยความรัก ความเมตตา ความให้อภัย


การให้ การเสียสละ การอุทิศตน จะเอาชนะความเห็นแก่ตัวได้


และต้องไม่ไปเป็นทุกข์กับการกระทำของคนอื่น ให้รู้และเข้าใจ ทำในส่วนของเราให้ดีที่สุด

MathGuy
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 1986 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 323 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นแก่ตัว (คือ กิเลสแบบหนึ่ง)
ดังพระพุทธทาส  ท่านเคยกล่าวไว้ว่า "อย่าเห็นแก่ตัว" (เท่ากับลดกิเลสนั่นเอง)
.......................................
เมื่อท่านยังคงมีจิตและกาย  ดำรงค์อยู่   กิเลสย่อมเกาะติดตามมาด้วย
จึงขึ้นอยู่กับท่านเองจะดูแล  ควบคุม  กิเลสให้อยู่ในกรอบ   หรือให้กิเลสหมดไปได้อย่างไร
.................................................................
หากท่านเองเห็นแก่ตัวน้อย  มีอุปนิสัย-พอเพียงอยู่มาก  ทราบหนทางแห่งสุขว่าจะเลือกอยู่กับสังคมอย่างไร  จะกระทำตนอย่างไรกับสังคมนั้น
เชื่อว่า  ท่านอยู่ที่ใด  ก็เป็นสุข
.................................................................
สังคมแห่งธุรกิจ  ย่อมแตกต่างจาก  สังคมแห่งการดับกิเลส
สังคมแห่งความต้องการความเจริญทางวัตถุ(เครื่องอำนวยความสะดวกแก่ตนเอง)  ย่อมแตกต่างจาก สังคมแห่งความเจริญทางจิตใจ
.................................................................
ความเข้มข้นของท่าน  ที่จะเลือกอย่างไร  สุดขั้วไปด้านใดด้านหนึ่ง
หรือรู้จักใช้ผสมผสานกันไป
ความเป็นไปของตัวท่านเอง   ก็จะเป็นเช่นนั้น  
ซึ่งอีกคนหนึ่ง  อาจมองท่านว่า  เป็นผู้เห็นแก่ตัว  อีกแบบหนึ่ง  ก็เป็นได้
ความเป็นไปแบบนั้นอาจเป็นการดับกิเลส  ท่านสงบลงแล้ว  (แต่ผู้อื่นอาจมองท่านเห็นแก่ตัว   ท่านจะว่าอย่างไร)
ความเป็นไปแบบนั้นอาจเป็นการเพิ่มกิเลส   ท่านมุ่งมั่นพยายามทางวัตถุ (ซึ่งผู้อื่นอาจมองท่านเห็นแก่ตัว  ท่านจะว่าอย่างไร)
............................................................
การหยุดคิด  หยุดพูด  ต่อความรู้สึกของผู้อื่น  บางครั้งก็ทำให้ท่านเอง  เครียดน้อยลง 
ซึ่งความเห็นแก่ตัวของเขา  อาจทำให้เกิดระเบียบทางสังคมมากขึ้นก็ได้
ความอยากเกิดเป็นมนุษย์จึงต้องอดทนต้องการพบเห็น  ทุกสิ่งที่ท่านชอบและไม่ชอบ
เมื่อจิตรู้จักดับกิเลสสิ้นเชิงได้  ท่านก็จะหมดความเครียดในสิ่งเหล่านั้น ทั้งปวง

bad&good
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 423 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 160 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

แต่คนส่วนใหญ์ ปัจจุบันนี้  คงจะคิดอย่างคุณได้ น้อ
  **พลอยคิดถูกหรือเปล่า
 น้อยนะที่จะมาอ่านหนังสือ ธรรมมะ  หนังสือดีๆๆ น้อยนะที่จะมาทำตัวแบบ จริงใจต่อคนอื่น

พลอยเด็กวิทย์ผ่อนคลาย
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 112 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 133 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

"การหยุดคิด  หยุดพูด  ต่อความรู้สึกของผู้อื่น  บางครั้งก็ทำให้ท่านเอง  เครียดน้อยลง  "
  = ชอบประโยคนี่.มาก !!

พลอยเด็กวิทย์ผ่อนคลาย
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 112 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 133 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ถูกค่ะ  จริงๆแล้วเราอยู่กับคนเห็นแก่ตัวมาตลอดค่ะ  และมีเรื่องให้ปวดหัวอยู่ทุกวันที่เราหาย แต่เพราะ ยิ่งโตเรายิ่งมีความคิดไงค่ะ  รู้ว่าสิ่งไหนถูกสิ่งไหนผิด  ดังนั้น ใช้ชีวิตทุกวันอย่างมีสติดีที่สุดค่ะ 

หากรู้ว่าต้องการอะไร แล้วไม่ทำให้เดือดร้อนใคร ก็ทำเลย เพราะไม่แน่ว่าพรุ่งนี้เราอาจจะไม่มีลมหายใจเหมือนวันนี้ก็ได้ค่ะ 

thong_vcharkarn
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 239 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 203 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นแก่ตัว

มันเริ่มมาจากความเห็นว่า"ตัวเรา"

เมื่อมี"ตัวเรา" ก็จะมี"ของเรา"

เมื่อมี"ของเรา"ก็จะมี"ของคนอื่น"

เมื่อมี"ของคนอื่น"ก็จะมี"ริษยา"

เมื่อมี"ริษยา"ก็จะมี"การแย่งชิง"

เมื่อมี"การแย่งชิง"ก็จะมี"ความเห็นแก่ตัว"

เพราะ"เราต้องได้""ต้องมี""ต้องเป็น""ต้องชนะ"

ไม่พอดี ไม่ธรรมดา

SaLaSs
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 313 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 1 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

♥

นาคราช
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 45 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 50 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

    มันก็เป็นเรื่องธรรมดาเพียงเเต่จะมากจะน้อยจะบ่อยเเค่ไหน  ความจริงอยู่ในใจของผู้ที่กระทำอยู่เเล้วครับ   ไม่ว่าจะเเสดงออกหรือไม่อย่างไรก็ตาม  เเต่ถึงกระนั้นมันก็เป็นสิ่งที่ยอมรับว่าต้องมีเกิดขึ้นเป็นธรรมดา   ถ้าถามว่าจะไปห้ามเขาก็โกรธ   ที่โกรธก็เพราะสิ่งที่ทำมันคือกิเลสในใจเขา  ทำให้เขาอยากจะทำ   กิเลสของเราคือต้องการหยุด   เพียงเเต่....ต้องชั่งใจว่าระหว่าง  การหยุด  หรือ  การทำ  กิเลสมีเเนวโน้มชักจูงให้คน  " หยุด"  หรือ  " ทำ"  มากกว่ากัน      
  
     

    

 
    

yoshisuku
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 292 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 149 ดวง - โหวตเพิ่มดาว