แปลโคลงโลกนิติให้ทีคะ!

   คนใดโผงพูดโอ้         อึงดัง
อวดว่ากล้าอย่าฟัง         สับปลี้
หมาเห่าเล่าอย่าหวัง       จักขบใครนา
สองเหล่าเขาหมู่นี้          ชาติเชื้อเดียวกัน

       *ขอขอบคุณล่วงหน้าคะ



ความคิดเห็นที่ 1


22 ก.ย. 2551 17:51
  1.    คนใดโผงพูดโอ้         อึงดังอวดว่ากล้าอย่าฟัง         สับปลี้หมาเห่าเล่าอย่าหวัง       จักขบใครนาสองเหล่าเขาหมู่นี้          ชาติเชื้อเดียวกัน       *ขอขอบคุณล่วงหน้าคะ*


ความคิดเห็นที่ 2

2 ธ.ค. 2551 19:10
  1. ช่วยแปลโคลงโลกนิติบทที่37หั้ยหน่อยน้าคระ ข้อร้อง ด่วนจิงๆถึงจนทนสู้กัด   กินเกลืออย่าเที่ยวแล่เนื้อเถือ   พวกพ้องอดอยากเยี่ยงเสือ   สงวนศักดิ์โซก็เสาะใส่ท้อง   จับเนื้อกินเอง


ความคิดเห็นที่ 3

15 ธ.ค. 2551 21:11
  1. แปลความโคลงโลกนิตินี้หน่อยค่ะ

    เย็นเงาพฤกษ์มิ่งไม้   สุขสบาย

    เย็นญาติสุขสำราย    กว่าไม้

    เย็นครูยิ่งพันฉาย     กษัตริย์ยิ่ง ครูนา

    เย็นร่วมพระเจ้าให้   ร่มฟ้าดินบน๚

     


ความคิดเห็นที่ 4

24 มี.ค. 2552 15:08
  1. ห้ามเพลิงไว้อย่าให้    มีควันห้ามสุริยแสงจันทร์     ส่องไซร้ห้ามอายุให้หัน          คืนเล่าห้ามดั่งนี้ไว้ได้          จึ่งห้ามนินทา


ความคิดเห็นที่ 5

21 ก.ค. 2552 17:17
  1. ครรโลงโลกนิตินี้ นมนาน มีแต่โบราณกาล เก่าพร้อง เป็นสุภสิตสาร สอนจิต กลดั่งสร้อยสอดคล้อง เวี่ยไว้ในกรรณ

ความคิดเห็นที่ 6

25 ก.ค. 2552 14:18
  1. คุณแม่หนาหนักเพี้ยง พสุธา คุณบิดาดจุอา กาศกว้าง คุณพี่พ่างศิขรา เมรุมาศ คุณอาจารย์อ้าง อาจสู้สาคร ช่วยหน่อยนะคระ รออยุ่ ต้องการด่วนจร้า

ความคิดเห็นที่ 7

26 ก.ค. 2552 21:03
  1. คุณแม่หนาหนักเพี้ยง พสุธา คุณบิดาดจุอา กาศกว้าง คุณพี่พ่างศิขรา เมรุมาศ คุณอาจารย์อ้าง อาจสู้สาครนี่เห็นว่าเป็นโคลงเกี่ยวกับพระคุณดอกหนา จะสรุปเป็นร้อยแก้วได้ว่าพระคุณของคุณแม่ มีมากนักเปรียบดั่งความหนักของแผ่นดิน (ทั้งโลก หนักกว่าสิ่งใดทั้งหมด)พระคุณของคุณพ่อ มีมากดุจกัน จักเปรียบเป็นความกว้างถึงที่สุดเทียบได้กับอากาศทั้งหมด (ไม่ต่างกว่าพระคุณแม่ดอกหนา)พระคุณของพี่ ก็ย่อมเทียบได้กับขุนเขาขนาดใหญ่ พระคุณของครูเล่า เทียบได้ดั่งแม่น้ำดุจกัน 


ความคิดเห็นที่ 8

4 ส.ค. 2552 21:42
  1. ����� รู้น้อยว่ามากรู้������เริงใจกลกบเกิดอยู่ใน��������� สระจ้อยไป่เห็นชเลไกล��������� กลางสมุทรชมว่าน้ำบ่อน้อย���������มากล้ำลึกเหลือ����������หาให้หน่อยจากเด็ก�����������������น.จ.0078


ความคิดเห็นที่ 9

24 ส.ค. 2552 17:53
  1.     สนิมเหล็กเกิดแต่เนื้อ   ในตัวกินกัดเนื้อเหล็กจน           กร่อนขร้ำบาปเกิดแต่ตนคน           เป็นบาปบาปย่อมทำโทษซ้ำ         ใส่ผู้บาปเอง


ความคิดเห็นที่ 10

31 ส.ค. 2552 23:18
  1. เพื่อนกิน   สิ้นทรัพย์แล้วแหนงหนี    หาง่าย      หลายหมื่นมีมากได้    เพื่อนตาย  ถ่ายแทนชีวาอาตม์    หายาก      ฝากผีไข้ยากแท้จักหาฯ


ความคิดเห็นที่ 11

8 ก.ย. 2552 19:12
  1. ขอขอบคุณ ผู้โพสและ วิชาการ.คอม ครับ


ความคิดเห็นที่ 12

21 ก.ย. 2552 16:02
  1. ช่วยแปลให้ห่อยคราบ      เว้นวิจารณ์ว่างเว้น        สดับฟังเว้นที่ถามอันยัง                 ไป่รู้เว้นเล่าลิขิตสัง-                เกตว่าง  เว้นนาเว้นดังกล่าวว่าผู้                ปราชญ์ได้ฤามี


ความคิดเห็นที่ 15

17 ธ.ค. 2552 23:53
  1. เว้นวิจารณ์ว่างเว้น        สดับฟังเว้นที่ถามอันยัง                 ไป่รู้เว้นเล่าลิขิตสัง-                เกตว่าง  เว้นนาเว้นดังกล่าวว่าผู้                ปราชญ์ได้ฤามี

    ถ้าผู้ใดเว้นจากการฟัง การถาม การเขียน การสังเกต ผู้นั้นย่อมไม่ควรเรียกนักปราชญ์


ความคิดเห็นที่ 20

19 พ.ค. 2553 19:09
  1. นาคีมีพิษเพี้ยง สุริโย เลื้อยบ่ทำเดโช แช่มช้า พิษน้อยหยิ่งโยโส แมลงป่อง ชูแต่หางเองอ้า อวดอ้างฤทธี

ความคิดเห็นที่ 21

1 ก.ค. 2553 20:54
  1. เพื่อนกิน สิ้นทรัพย์แล้ว แหนงหนี หาง่าย หลาย หมื่นมี มากได้ เพื่อนตาย ถ่ายแทนชี- วาอาตม์ หายาก ฝากผีไข้ ยากแท้จักหา

ความคิดเห็นที่ 22

1 ก.ค. 2553 20:56
  1. แปลความหมายให้หน่อยค่ะ เพื่อนกิน สิ้นทรัพย์แล้ว แหนงหนี หาง่าย หลาย หมื่นมี มากได้ เพื่อนตาย ถ่ายแทนชี- วาอาตม์ หายาก ฝากผีไข้ ยากแท้จักหา

ความคิดเห็นที่ 23

2 ก.ค. 2553 09:37
  1. พระสมุทรสุดลึกล้น คณนา สายดิ่งทิ้งทอดมา หยั่งได้ เขาสูงอาจวัดวา กำหนด จิตมนุษย์นี้ไซร้ อยากแท้หยั่งถึง ช่วยแปลบทนี้ให้หน่อยค่ะ แบบด่วนๆๆ

ความคิดเห็นที่ 24

ศานติ
2 ก.ค. 2553 11:10
  1. พระสมุทร = ทะเลหรือมหาสมุทร์

    ลึกล้น = ลึกเกินที่จะ

    คณนา = คำนวณ

    สายดิ่ง = เชือกที่มีน้ำหนักผูกตรงปลายเชือกเพื่อหย่อนลงในน้ำ วัดความลึกของน้ำ

    วัดวา = วัดความยาว ความสูง ว่้ากี่วา

    จิตมนุษย์ = ใจคน

    ยากแท้ = ยากมาก

    หยั่งถึง = วัดความยาวความลึก  

     

    บอกคำยากๆให้ น่าจะแปลแล้วแต่งเป็นประโยคเองได้ อย่างอมืองอเท้า คอยแต่ให้คนอื่นทำให้  


ความคิดเห็นที่ 25

นิรันดร์
2 ก.ค. 2553 17:25
  1. สวัสดีครับคุณหมอ ไม่ได้เข้ามาโพสต์เสียนานเชียวนะครับคุณหมอสบายดีนะครับ


ความคิดเห็นที่ 28

6 ก.ค. 2553 20:04
  1.    ๐   หมาใดตัวร้ายขบ    บาทา อย่าขบตอบต่อหมา         อย่าขึ้ง ทรชนชาติช่วงทา-          รุณโทษ อย่าโกรธทำหน้าบึ้ง         ตอบถ้อยคือความ


ความคิดเห็นที่ 29

11 ก.ค. 2553 19:26
  1. อ่อนหวานมานมิตรล้น เหลือหลาย หยาบบ่มีเกลอกราย เกลื่อนใกล้ ดุจดวงศศิฉาย ดาวดาษ ประดับนา สุริยะส่องดาราไร้ เพื่อร้อนแรงแสง

ความคิดเห็นที่ 30

13 ก.ค. 2553 15:10
  1. ไม่เมาเหล้าแล้วแต่เรายังเมารัก สุดจะหักห้ามจิตคิดไฉน ถึงเมาเหล้าเช้าสายก็หายไป แต่เมาใจนี้ประจำทุกค้ำคืน

ความคิดเห็นที่ 31

14 ก.ค. 2553 19:27
  1. ความรู้ผู้ปราชญ์นั้น นักเรียน ฝนทั่งเท่าเข็มเพียร ผ่านหน้า คนเกลียดหน่ายเวียน วนจิต กลอุทกในคระกร้า เปี่ยมล้นฤามี

ความคิดเห็นที่ 32

20 ก.ค. 2553 16:27
  1. ผู้รู้ช่วยแปลให้หน่อยนะครับ(ขอบคุณครับ) มีอายุอยู่ร้อย ปลายปี ความเกิดแลความตาย ไป่รู้ วันเดียวเด็กหญิงชาย เห็นเกิด ตายนา ลูกอ่อนนั้นยิ่งผู้ แก่ร้อยปีปลาย

ความคิดเห็นที่ 33

27 ก.ค. 2553 12:37
  1. โคควายวายชีพได้ เขาหนัง เป็นสิ่งเป็นอันยัง อยู่ไซร้ คนเด็ดดับสูญสัง- ขารร่าง เป็นชื่อเป็นเสียงได้ แต่ร้ายกับดี แปลว่าอะไรคะช่วยแปลให้ดูหน่อยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 34

31 ก.ค. 2553 18:37
  1. หมาเนา ย่อมเป็นหมาเนาอยู่วันยังคำ

ความคิดเห็นที่ 35

1 ส.ค. 2553 10:54
  1. ๏ ป่าป่งดงไซร้ใคร่ ยินดี บ้านถิ่นทิ้งทอดหนี เริดร้าง สัตว์ไพร่ใคร่เปรมปรีดิ์ นคเรศ เป็นพิกลยลอ้าง ดั่งนี้ดูฉงน

ความคิดเห็นที่ 36

2 ส.ค. 2553 20:00
  1. 1เพื่อนกิน สิ้นทรัพย์แล้ว แหนงหนี หาง่าย หลายหมื่นมี มากได้ เพื่อนตาย ถ่ายแทนชี- วาอาตม์ หากยาก ฝากผีไข้ ยากแท้จักหา๚ะ๛ โคลงบทนี้กวีเตือนสติการคบเพื่อน ให้รู้จักระมัดระวัง อย่าประมาท เพราะเพื่อนในคราที่มีความสุขนั้นหาง่ายมาก แต่เพื่อนที่ไปมาหาสู๋ ในครามีทุกข์นั้นหายากยิ่ง ตรงกับสำนวนเพื่อนกินหาง่ายเพื่อนตายหายาก 2ก้านบัวบอกลึกตื้น ชลธาร มารยาทส่อสันดาน ชาติเชื้อ โฉดฉลาดเพราะคำขาน ควรทราบ หย่อมหญ้าเหี่ยวแห้งเรื้อ บอกร้ายแสลงดิน๚ะ๛ ความยาวของก้านบัวสามารถบอกความลึกตื้นของแหล่งน้ำที่มันอยู่ได้ มารยาทบอกให้ทราบถึงความเป็นไปของชาติตระกูลคำพูดของคนสามารถแสดง ให้เห็นว่าบุคคลนั้น ฉลาด เขลา ชั่ว หรือเลว เหมือนกับที่หญ้าเหี่ยวแห้งบอก ถึงความไม่สมบูรณ์ของดิน ตามตรงกับสำนวนสำเนียงส่อภาษา กริยาส่อสกุล 3ความรู้ดูยิ่งล้ำ สินทรัพย์ คิดค่าควรเมืองนับ ยิ่งไซร้ เพราะเหตุจักอยู่กับ กายอาต มานา โจรจักเบียนบ่ได้ เร่งรู้เรียนเอา๚ะ๛ ความรู้มีความสำคัญที่สุด เพราะไม่มีใครสามารถมาเบียดเบียนไปได้ 4พระสมุทรสุดลึกล้น คณนา สายดิ่งทิ้งทอดมา หยั่งได้ เขาสูงอาจวัดวา กำหนด จิตมนุษย์นี้ไซร้ ยากแท้หยั่งถึง๚ะ๛ ความลึก ความสูง ขนาดของสิ่งใดที่ยิ่งใหญ่มนุษย์สามารถวัดได้ แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่อาจสามารถวัดได้คือจิตใจของคน กวีสอนให้ระวัง ในการเชื่อหรือคบคน ตรงกับสำนวน รู้หน้าไม่รู้ใจ 5เว้นวิจารณ์ว่างเว้น สดับฟัง เว้นที่ถามอันยัง ไป่รู้ เว้นเล่าลิขิตสัง- เกตว่าง เว้นนา เว้นดั่งกล่าวว่าผู้ ปราชญ์ได้ฤามี๚ะ๛ คนที่จะเป็นปราชญ์นั้นต้องยึดถือหัวใจนักปราชญ์ คือ สุ. จิ. ปุ.ลิ. ฟัง คิด ถาม เขียน

ความคิดเห็นที่ 38

8 ส.ค. 2553 16:50
  1. ความรู้ผู้ปราชญ์นั้น นักเรียน ฝนทั่งเท่าเข็มเพียร ผ่ายหน้า คนเกียจเกลียดหน่ายเวียน วนจิต กลอุทกในตะกร้า เปี่ยมล้นฤามี

ความคิดเห็นที่ 39

8 ส.ค. 2553 22:55
  1. สูงสารสี่เท้าอย่าง เยิบหยัน บางคาบเชี่ยวไปพลัน พลวกพลั้ง นักรู้ร่ำเรียนธรรม์ ถึงมากก็ดี กล่าวดั่งน้ำผลั้งผลั้ง พลาดถ้อยทางความ

ความคิดเห็นที่ 40

12 ส.ค. 2553 20:10
  1. จระเข้คับน่านน้ำ ไฉนหา ภักษ์เฮย รถใหญ่กว่ารัถยา ยากแท้ เสือใหญ่กว่าวนา ไฉนอยู่ ได้แฮ เรือเขื่องคับชเลแล้ แล่นโล้ไปไฉน หิ่งห้อยส่องก้นชู แสงจันทร์ ปัดเทียบเทียมรัตน์อัน เอี่ยมข้า ทองเหลืองหลู่สุวรรณ ธรรมชาติ พาลว่าตนเองอ้า อาจล้ำเลยกวี ช่วยแปลให้ด้วยค่ะT^T

ความคิดเห็นที่ 42

15 ส.ค. 2553 15:12
  1. นกน้อยขนน้อยแต่ พอตัว รังแต่งจุเมียผัว อยู่ได้ มักใหญ่ย่อมคนหวัว ไพเพิด ทำแต่พอตัวไซร้ อย่าให้คนหยัน

ความคิดเห็นที่ 44

17 ส.ค. 2553 17:23
  1. มันยากจัง คร๊.... แปลม๊ะถูก

ความคิดเห็นที่ 45

22 ส.ค. 2553 10:49
  1. แปลให้หน่อยนะค่ะด่วนจริงๆ นกน้อยขนน้อยแต่ พอตัว รังแต่งจุเมียผัว อยู่ได้ มักใหญ่ย่อมคนหวัว ไพเพิด ทำแต่พอตัวไซร้ อย่าให้คนหยัน ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ

ความคิดเห็นที่ 46

นิรันดร์
23 ส.ค. 2553 11:38
  1.    ๐  รู้น้อยคะแนนน้อยแต่     พอสมองเกรดหนึ่งฤๅเกรดสอง           รับได้ไม่รู้แต่คะแนนพอง              คนเหยียดทุจริตแต่เด็กไซร้                ย่อมให้คนหยัน


ความคิดเห็นที่ 47

นิรันดร์
23 ส.ค. 2553 11:44
  1. หมายความว่า เมื่อมีความรู้ความสามารถน้อย ก็ควรพอใจกับคะแนนที่ได้น้อยได้เกรด 1 เกรด 2 ก็สามารถจบได้ เมื่อไม่มีความรู้แล้วได้เกรดสูง 3-4 ทำให้ถูกเหยียดหยามได้เอาการบ้านตัวเองให้คนอื่นทำแล้วไปส่งครูบอกว่าฉันทำเองนับเป็นการทุจริตอย่างหนึ่ง ย่อมทำให้เย้ยหยันตำหนิได้


ความคิดเห็นที่ 48

30 ส.ค. 2553 17:08
  1. ยากจังเลยนะคะ

ความคิดเห็นที่ 49

31 ส.ค. 2553 19:32
  1. ช่วยแปลโคลงโลกนิติให้หน่อยนะทุกคน นาคีมีพิษเพี้ยง สุริโย เลื้อยบ่ทำเดโช แช่มช้า พิษน้อยหยิ่งโยโส แมลงป่อง ชูแต่หางเองอ้า อวดอ้างฤทธี

ความคิดเห็นที่ 50

นิรันดร์
2 ก.ย. 2553 09:34
  1.   ๐  พญานาคพิษมากเถ้า(เท่า) อาทิตย์แต่ไม่เคยสักนิด                    อวดกล้าพิษแมงป่องกระจิดริด             หางติ่งชูอวดว่านี่ข้า                        พิษล้นบนหาง


ความคิดเห็นที่ 51

2 ก.ย. 2553 16:46
  1. รู้น้อยว่ามากรู้ เริงใจ กลกบเกิดอยู่ใน สระจ้อย ไป่เห็นชเลไกล กลางสมุทร ชมว่าน้ำบ่อน้อย มากลำลึกเหลือ

ความคิดเห็นที่ 52

นิรันดร์
2 ก.ย. 2553 19:32
  1.   ๐  ทนงตัวความรู้นิด    นึกมากราวกบเกิดที่เกิดจาก      สระน้อยไม่เคยออกฤๅพราก       เห็นสมุทร ใจมั่นว่าสระจ้อย           ใหญ่กว้างลึกเหลือ


ความคิดเห็นที่ 53

6 ก.ย. 2553 17:59
  1. ปลาร้าห่อด้วย ใบคา ใบก็เหม็นคาวปลา คละคลุ้ง คือคนหมู่ไปหา คบเพื่อนพาลนา ได้แต่ร้ายร้ายฟุ้ง เฟื้องให้เสียพง

ความคิดเห็นที่ 54

6 ก.ย. 2553 18:45
  1. ช่วยแปล  ๐  ถึงจนทนสู้กัด       กินเกลือ อย่าเที่ยวแล่เนื้อเถือ     พวกพ้อง อดอยากเยี่ยงอย่างเสือ  สงวนศักดิ์ โซก็เสาะใสท้อง          จับเนื้อกินเอง


ความคิดเห็นที่ 55

6 ก.ย. 2553 18:47
  1. ถ้าแปลได้จะขอบคุณมากๆค่ะ

ความคิดเห็นที่ 56

นิรันดร์
6 ก.ย. 2553 19:07
  1. แปลได้แต่ไม่ได้แปล จะขอบคุณด้วยหรือไม่


ความคิดเห็นที่ 57

นิรันดร์
6 ก.ย. 2553 19:42
  1.   ๐  ถึงจนทนสู้กัด       กินเกลือ อย่าเที่ยวแล่เนื้อเถือ     พวกพ้อง อดอยากเยี่ยงอย่างเสือ  สงวนศักดิ์ โซก็เสาะใสท้อง          จับเนื้อกินเอง   ๐   ขาดปัญญาไม่ร้อง    ขอใครทนเกรดต่ำพอใจ             เท่านั้นอยากดีย่อมเพียรไป         ด้วยเกียรติบากบั่นรักษาชั้น             เชิดหน้าชูวงศ์


ความคิดเห็นที่ 59

10 ก.ย. 2553 12:13
  1. เว้นวิจารณ์ว่างเว้น สดับฟัง เว้นที่ถามอันยัง ไป่รู้ เว้นเล่าลิขิตสัง- เกตว่าง เว้นนา เว้นดั่งกล่าวว่าผู้ ปราชญ์ได้ฤามี

ความคิดเห็นที่ 60

นิรันดร์
10 ก.ย. 2553 13:37
  1.    ๐   คนนับเป็นปราชญ์ได้   คือคนหมั่นสดับฟังเสียงชน           อื่นบ้างไม่รู้ย่อมขวายขวน              ถามไถ่สังเกตบันทึกอ้าง               ขีดเส้นลายสือ


ความคิดเห็นที่ 61

12 ก.ย. 2553 07:53
  1. เห็นท่านมีอย่าเคลิ้ม ใจตาม เรายากหากใจงาม อย่าคร้าน อุตส่าห์พยายาม การกิจ เอาเยี่ยงอย่างเพื่อนบ้าน อย่าท้อทำกิน

ความคิดเห็นที่ 66

นิรันดร์
6 ต.ค. 2553 17:43
  1.    ๐   ใครรวยเห็นแล้วอยาก      จะรวยจงหมั่นขยันมิขวย                  ไม่คร้านมีเหลือเก็บจักอวย                  ทรัพย์เพิ่มบากบั่นฝันเงินล้าน                  อยู่ใกล้ใครเพียร


ความคิดเห็นที่ 67

4 พ.ย. 2553 20:06
  1. ยาก มาก เลย อ่า จ๊ แต่ไม่มีบทที่อยากได้เลยจิงๆ ไประ จู๊ฟฟ

ความคิดเห็นที่ 68

8 พ.ย. 2553 11:59
  1. ทำไหมหนูๆ ไม่ลองใช้สติปัญญาอันชาญฉลาดคิดแปลงานที่ครูสั่งให้ทำ ทำไมจึงเลือกที่จะให้คนอื่นทำให้ ถ้ามันยากสาหัสต้องทำงานกันเป็นเล่มๆ ก็ควรหาผู้ช่วย แต่โคลงบทเดียวไม่น่าเสียเวลาพิมพ์เพื่อถามคนอื่นเลย ถ้าทำเองก็ไม่ต้องเสียเวลาพิมพ์แถมยังได้พัฒนาสมองด้วย ผิดถูกก็ยังดีกว่าอาศัยความคิดคนอื่น ใช่ไหม

ความคิดเห็นที่ 69

mameo-snake
8 พ.ย. 2553 14:47
  1. จระเข้คับน่านน้ำ ไฉนหา ภักษ์เฮย รถใหญ่กว่ารัถยา ยากแท้ เสือใหญ่กว่าวนา ไฉนอยู่ ได้แฮ เรือเขื่องคับชเลแล้ แล่นโล้ไปไฉน

    ถ้าแปลออกมาก็... จรเข้ไม่สามารถใหญ่กว่าแม่น้ำได้ รถไม่สามารถใหญ่กว่าถนน หากเสือใหญ่กว่าป่า จะอยู่ได้อย่างไร เรือใหญ่กว่าทะเล จะแล่นได้เช่นไร สรุปก็คือ ทำอะไรที่เกินตัว จะอยู่ได้อย่างไร หิ่งห้อยส่องก้นชู แสงจันทร์ ปัดเทียบเทียมรัตน์อัน เอี่ยมข้า ทองเหลืองหลู่สุวรรณ ธรรมชาติ พาลว่าตนเองอ้า อาจล้ำเลยกวี

     

    บทนี้ก็คล้ายๆกันค่ะ  หิ่งห้อยเอาแสงตัวเองไปเทียบกับเเสงจันทร์  ทองเหลืองไปเทียบกับทองคำ  คนพาลยกตัวตัวเองว่าเหนือกว่านักปราชญ์  ก็คือ  ยกตัวเอง พวก กบในกะลาครอบล่ะค่ะ


ความคิดเห็นที่ 70

10 พ.ย. 2553 15:25
  1. ช่วยแปลให้หน่อยคาะด่วนมาก คนใดไปเสพด้วย คนพาล จักทุกข์ทนเนานาน เนิ่นแท้ ใครเสพท่วยทรงญาณ เปรมปราชญ์ เสวยสุขล้ำเลิศแท้ เพราะได้สดับดี ♥ขอขอบคุณล่วงหน้า แต่ต้องการด่วนมาก ♥

ความคิดเห็นที่ 71

นิรันดร์
11 พ.ย. 2553 17:00
  1.   ๐  คนใดที่เกี่ยวข้อง      คนพาลจะทุกข์ไปตลอดกาล        ทราบไว้ใครคบปราชญ์เชี่ยวชาญ  รู้รอบชีวิตจักสุขไซร้              เนื่องด้วยความดี


ความคิดเห็นที่ 74

16 พ.ย. 2553 20:50
  1. อัญขยมบรมนเรศเรื้อง รามวงศ์ พระผ่านแผ่นไผททรง สืบไท้ แสวงยิ่งสิ่งสดับองค์ โอวาท หวังประชาชนให้ อ่านแจ้งคำโคลง ฯ ก ¿ · ด ๒ · ว ๐ ๏ ครรโลงโลกนิตินี้ นมนาน มีแต่โบราณกาล เก่าพร้อง เป็นสุภสิตสาร สอนจิต กลดั่งสร้อยสอดคล้อง เวี่ยไว้ในกรรณ ฯ ก ¿ · ด - · ว ๐ ๏ ทศนัขนอบน้อมมิ่ง อุตมางค์ ไตรรัตน์จัดเบญจางค์ แจ่มพร้อม จักพร้องโลกนิติปาง สดับแต่ เดิมพ่อ อรรถอื่นอ้างเลศล้อม ต่างต้องคัมภีร์ ฯ ก ¿ · ด - · ว ๐ ๏ ถวายกรกรรพุ่มเพี้ยง บวรมาลย์มิ่งแฮ ไตรรัตน์เรียบไตรทวาร เวียดเกล้า โลกนิติสืบสาร ของเก่า เตือนจิตสาธุชนเช้า ค่ำค้ำชูใจ ฯ ก ¿ · ด - · ว ๐ ๏ โลกนิติในโลกล้วน แก่นสาร คือบิดามารดาอาจารย์ เจี่ยวแล้ เชาเจ้าจ่อมใจบาณ ทิตร่ำ เรียนแฮ เบิกศิลปปรีชาแท้ เลิศแล้วเมธี ฯ ก ¿ · ด ๓ (๔) · ว ¿ ๏ ปลาร้าพันห่อด้วย ใบคา ใบก็เหม็นคาวปลา คละคลุ้ง คือคนหมู่ไปหา คบเพื่อน พาลนา ได้แต่ร้ายร้ายฟุ้ง เฟื่องให้เสียพงศ์ ฯ ก ¿ · ด ๔ (๓) · ว ¿ ๏ ใบพ้อพันห่อหุ้ม กฤษณา หอมระรวยรสพา เพริศด้วย คือคนเสพเสน่หา นักปราชญ์ ความสุขซาบฤาม้วย ดุจไม้กลิ่นหอม ฯ ก ¿ · ด ๕ (๖) · ว ¿ ๏ ผลเดื่อเมื่อสุกไซร้ มีพรรณ ภายนอกแดงดูฉัน ชาดบ้าย ภายในย่อมแมลงวัน หนอนบ่อน ดุจดังคนใจร้าย นอกนั้นดูงาม ฯ ก ¿ · ด ๖ (๗) · ว ¿ ๏ ขนุนสุกสล้างแห่ง สาขา ภายนอกเห็นหนามหนา หนั่นแท้ ภายในย่อมรสา เอมโอช สาธุชนนั้นแล้ เลิศด้วยดวงใจ ฯ ก ¿ · ด ๗ (๘) · ว ¿ ๏ ยางขาวขนเรียบร้อย ดูดี ภายนอกหมดใสสี เปรียบฝ้าย กินสัตว์เสพปลามี ชีวิต เฉกเช่นชนชาติร้าย นอกนั้นนวลงาม ฯ ก ¿ · ด ๘ (๗) · ว ¿ ๏ รูปแร้งดูร่างร้าย รุงรัง ภายนอกเพียงพึงชัง ชั่วช้า เสพสัตว์ที่มรณัง นฤโทษ ดังจิตสาธุชนกล้า กลั่นสร้างทางผล ฯ ก ¿ · ด ๙ (๑๐) · ว ¿ ๏ คนพาลผู้บาปแท้ ทุรจิต ไปสู่หาบัณทิต ค่ำเช้า ฟังธรรมอยู่เนืองนิตย์ บ่ทราบ ใจนา คือจวักตักเข้า ห่อนรู้รสแกง ฯ ก ¿ · ด ๑๐ (๙) · ว ¿ ๏ ผู้ใดใจฉลาดล้ำ ปัญญา ได้สดับปราชญ์เจรจา อาจรู้ ยินคำบัดเดี๋ยวมา ซับซาบ ใจนา คือมลิ้นคนผู้ ทราบรู้รสแกง ฯ ก ¿ · ด ๑๑ (๑๒) · ว ¿ ๏ หมูเห็นสีหราชท้า ชวนรบ กูสี่ตีนกูพบ ท่านไซร้ อย่ากลัวท่านอย่าหลบ หลีกจาก กูนา ท่านสี่ตีนอย่าได้ วากเว้วางหนี ฯ ก ¿ · ด ๑๒ (๑๑) · ว ¿ ๏ สีหราชร้องว่าโอ้ พาลหมู ทรชาติครั้นเห็นกู เกลียดใกล้ ฤามึงใคร่รบดนู มึงมาศ เองนา กูเกลียดมึงกูให้ พ่ายแพ้ภัยตัว ฯ ก ¿ · ด ๑๓ · ว ¿ ๏ กบเกิดในสระใต้ บัวบาน ฤาห่อนรู้รสมาลย์ หนึ่งน้อย ภุมราอยู่ไกลสถาน นับโยชน์ ก็ดี บินโบกมาค้อยค้อย เกลือกเคล้าเสาวคนธ์ ฯ ก ¿ · ด ๑๔ · ว ¿ ๏ ใจชนใจชั่วช้า โฉงเฉง ใจจักสอนใจเอง ไป่ได้ ใจปราชญ์ดัดตามเพลง พลันง่าย ดุจช่างปืนดัดไม้ แต่งให้ปืนตรง ฯ ก ¿ · ด ๑๕ · ว ¿ ๏ ไม้ค้อมมีลูกน้อม นวยงาม คือสัปปุรุษสอนตาม ง่ายแท้ ไม้ผุดั่งคนทราม สอนยาก ดัดก็หักแหลกแล้ ห่อนรื้อโดยตาม ฯ ก ¿ · ด ๑๖ · ว ¿ ๏ เป็นคนควรรอบรู้ สมาคม สองประการนิยม กล่าวไว้ หนึ่งพาลหนึ่งอุดม นักปราชญ์ สองสิ่งนี้จงให้ เลือกรู้สมาคม ฯ ก ¿ · ด ๑๗ · ว ¿ ๏ คนใดไปเสพด้วย คนพาล จักทุกข์ทนเนานาน เนิ่นแท้ ใครเสพท่วยทรงญาณ เปรมปราชญ์ เสวยสุขล้ำเลิศแท้ เพราะได้สดับดี ฯ ก ¿ · ด ๑๘ · ว ¿ ๏ ได้เห็นนักปราชญ์ไซร้ เป็นสุข อยู่ร่วมเรือนหายทุกข์ ค่ำเช้า ผู้พาลสั่งสอนปลุก ใจดั่ง พาลนา ยลเยี่ยงนกแขกเต้า ตกต้องมือโจร ฯ ก ¿ · ด ๑๙ · ว ¿ ๏ จงนับสัปบุรุษรู้ บุญกรรม์ จะละหลีกพาลอัน ชั่วร้าย จงสร้างสืบบุญธรรม์ ทุกเมื่อ จงนึกนิตย์ชีพคล้าย ดุจด้วยฟองชล ฯ ก ¿ · ด ๒๐ · ว ¿ ๏ คบกากาโหดให้ เสียพงศ์ พาตระกูลเหมหงส์ แหลกด้วย คบคนชั่วจักปลง ความชอบ เสียนา ตราบลูกหลานเหลนม้วย ไม่ม้วยนินทา ฯ ก ¿ · ด ๒๑ · ว ¿ ๏ มดแดงแมลงป่องไว้ พิษหาง งูจะเข็บพิษวาง แห่งเขี้ยว ทรชนทั่วสรรพางค์ พิษอยู่ เพราะประพฤติมันเกี้ยว เกี่ยงร้ายแกมดี ฯ ก ¿ · ด ๒๒ · ว ¿ ๏ นาคีมีพิษเพี้ยง สุริโย เลื้อยบ่ทำเดโช แช่มช้า พิษน้อยหยิ่งโยโส แมลงป่อง ชูแต่หางเองอ้า อวดอ้างฤทธี ฯ ก ¿ · ด ๒๓ · ว ¿ ๏ ความรู้ผู้ปราชญ์นั้น นักเรียน ฝนทั่งเท่าเข็มเพียร ผ่ายหน้า คนเกียจเกลียดหน่ายเวียน วนจิต กลอุทกในตระกร้า เปี่ยมล้นฤามี ฯ ก ¿ · ด ๒๔ · ว ¿ ๏ กละออมเพ็ญเพียบน้ำ ฤาติง โอ่งอ่างพร่องชลชิง เฟื่องหม้อ ผู้ปราชญ์ห่อนสุงสิง เยียใหญ่ คนโฉดรู้น้อยก้อ พลอดนั้นประมาณ ฯ ก ¿ · ด ๒๕ · ว ¿ ๏ งาสารฤๅห่อนเหี้ยน หดคืน คำกล่าวสาธุชนยืน อย่างนั้น ทุรชนกล่าวคำฝืน คำเล่า หัวเต่ายาวแล้วสั้น เล่ห์ลิ้นทรชน ฯ ก ¿ · ด ๒๖ · ว ¿ ๏ ทรชนอย่าเคียดแค้น อย่าสนิท อย่าห่างศัตรูชิด อย่าใกล้ คือไฟถ่านแรงฤทธิ์ ถือถลาก มือนา แม้นดับแล้วบ่ไหม้ หม่นต้องมือดำ ฯ ก ¿ · ด ๒๗ · ว ¿ ๏ มิตรพาลอย่าคบให้ สนิทนัก พาลใช่มิตรอย่ามัก กล่าวใกล้ ครั้นคราวเคียดคุมชัก เอาโทษ ใส่นา รู้เหตุสิ่งใดไซร้ ส่อสิ้นกลางสนาม ฯ ก ¿ · ด ๒๘ · ว ¿ ๏ หมาใดตัวร้ายขบ บาทา อย่าขบตอบต่อหมา อย่าขึ้ง ทรชนชาติช่วงทา- รุณโทษ อย่าโกรธอย่าหน้าบึ้ง ตอบถ้อยถือความ ฯ ก ¿ · ด ๒๙ · ว ¿ ๏ ลูกสะเดาน้ำผึ้งซาบ โทรมปน แล้วปลุกปองรสคนธ์ แอบอ้อย ตราบเท่าออกดอกผล พวงดก ขมแห่งสะเดาน้อย หนึ่งรู้โรยรา ฯ ก ¿ · ด ๓๐ · ว ¿ ๏ พริกเผ็ดใครให้เผ็ด ฉันใด หนามย่อมแหลมเองใคร เซี่ยมได้ จันทน์กฤษณาไฉน ใครอบ หอมฤๅ วงศ์แห่งนักปราชญ์ได้ เพราะด้วยฉลาดเอง ฯ ก ¿ · ด ๓๑ · ว ¿ ๏ จันทน์แห้งกลิ่นห่อนได้ ดรธาน อ้อยหีบชานยังหวาน โอชอ้อย ช้างเข้าศึกเสี่ยมสาร ยกย่าง งามนา บัณทิตแม้นทุกข์ร้อย เท่ารื้อลืมธรรม ฯ ก ¿ · ด ๓๒ · ว ¿ ๏ ฝูงหงส์หลงเข้าสู่ ฝูงกา สีหราชเคียงโคนา คลาดเคล้า ม้าต้นระคนลา เลวชาติ นักปราชญ์พาลพาเต้า สี่นี้ไฉนงาม ฯ ก ¿ · ด ๓๓ · ว ¿ ๏ แมลงวันแสวงเสพด้วย ลามก พาลชาติเสาะสิ่งรก เรื่องร้าย ภุมราเห็จเหินหก หาบุษ- บานา นักปราชญ์ฤๅห่อนหม้าย หมั่นสู้แสวงธรรม ฯ

ความคิดเห็นที่ 75

23 พ.ย. 2553 17:20
  1. คนใดยืนเหยียบร้อย ขวบปี ความอุตส่าห์ฤๅมี เท่าก้อย เด็กเกิดขวบหนึ่งดี เพียรพาก พระตรัสว่าเด็กน้อย นี่เนื้อเวไนย พี่คะ เวไนย เปลว่าอะไรคะ

ความคิดเห็นที่ 76

นิรันดร์
24 พ.ย. 2553 12:04
  1.    ๐   เวไนยหมายว่าผู้     พึงสอนดังเช่นโจ้เขียนกลอน        กาพย์ได้รับคำสั่งครูวอน               เพียรเถิดสัมฤทธิ์ด้วยตนไซร้          จึ่งให้ปัญญา


ความคิดเห็นที่ 77

20 ธ.ค. 2553 19:18
  1. ช่วยแปลโคลงโลกนิติบทที่ 4 ให้ทีน้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ด่วนมากๆๆค่า

ความคิดเห็นที่ 78

20 ธ.ค. 2553 19:26
  1. ช่วยแปลโคลงโลกนิติบทที่ 4 ให้ทีน้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ด่วนมากๆๆค่า ใบพ้อพันห่อหุ้ม กฤษณา หอมระรวยรสพา เพริศด้วย คือคนเสพเสน่หา นักปราชญ์ ความสุขซาบฤาม้วย ดุจไม้กลิ่นหอม *ขอขอบคุณล่วงหน้าค่า*

ความคิดเห็นที่ 79

10 ม.ค. 2554 20:12
  1. ๏ ใจบุญบุญนักรู้ เร็วทำ ใจบาปทำบาปกรรม ง่ายแท้ ใจบุญก่อบาปลำ- บากยาก จิตนา ใจบาปทำบุญแล้ ยิ่งนั้นแสนทวี ฯ ก ¿ · ด ๒๓๗ · ว ¿ ๏ ใจเบาใจห้ามยาก ใจฉันท์ ใจเกิดเวราฉกรรจ์ กาจแท้ ใจใดคิดผ่อนผัน ชอบใส่ ตัวนา ใจดั่งนี้ยิ่งแล้ เลิศให้สุขเกษม ฯ ก ¿ · ด ๒๓๘ · ว ¿ ๏ ศาสตร์ใดจักล้ำเท่า ธรรมาน ทรัพย์สิ่งใดไกรทาน ที่ให้ รักใดจักปูนปาน รักสัจ ศีลนา สุขสิ่งใดจักได้ สุขเพี้ยงนฤพาน ฯ ก ¿ · ด ๒๓๙ · ว ¿ ๏ พ้นเย็นพ้นเดือดร้อน โรคา พ้นจากทุกขเวทนา โศกเศร้า พ้นตายแก่เกิดมา ในโลก สุขดั่งนี้พระเจ้า ว่าเนื้อนฤพาน ฯ ก ¿ · ด ๒๔๐ · ว ¿ ๏ มูลบาปคือโลภล้น แสวงหา สรรพรสเป็นมูลพา พยาธิไซร้ มูลทุกข์เกิดเพราะรา- คะเกลศ มูลนิพพานนั้นได้ เพราะด้วยสัจจา ฯ ก ¿ · ด ๒๔๑ · ว ¿ ๏ น่านน้ำฤๅห่อนกล้ำ กลืนชล เองแฮ พฤกษชาติห่อนหวงผล เสพส้อง จอมเมฆไป่หวงฝน ภักษ์เสพ เสียนา ปราชญ์ห่อนหวงทรัพย์ป้อง เปิดให้เป็นทาน ฯ ก ¿ · ด ๒๔๒ · ว ¿ ๏ อุบลอุบัติเบื้อง เปือกตม แก้วเกิดแต่ผานิยม ชอบใช้ ช้างเผือกเกิดในพนม ไพรพฤกษ์ ปราชญ์ประยูรยากไร้ ทั่วหน้านับถือ ฯ ก ¿ · ด ๒๔๓ · ว ¿ ๏ รู้ดีดุรงค์ด้วย รณแรง รวดแฮ รู้ว่าโคงานแขง เมื่อใช้ โคนมเกษียรแสดง ดีเมื่อ รูดนา รู้ว่าปราชญ์เปรื่องไซร้ เมื่อถ้อยคำแถลง ฯ ก ¿ · ด ๒๔๔ (๒๔๕) · ว ¿ ๏ นกแสกสกุณโทษเค้า กู่กา ทิ้งทูดอูฐอีกลา ล่อร้อง เสียงประทุษฐภาษา หีนโหด ฟังบ่เพราะหูพร้อง ดุจถ้อยทรชน ฯ ก ¿ · ด ๒๔๕ (๒๔๔) · ว ¿ ๏ แขกเต้าดุเหว่าแก้ว โกญจา หงส์วิหคมยุรา ร่ำร้อง เฉกนรชาติวาจา เอมโอช ฟังเสนาะเพราะพร้อง มฤธุถ้อยวาที ฯ ขอความกรุณาช่วยแปลให้หน่อยนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ

ความคิดเห็นที่ 80

30 ม.ค. 2554 16:31
  1. “นาคีมีพิษเพี้ยง สุริโย เลื้อยบ่ทำเดโช แช่มช้า พิษน้อยหยิ่งยโส แมลงป่อง ชูแต่หางเองอ้า อวดอ้างฤทธี

ความคิดเห็นที่ 81

5 ก.พ. 2554 16:16
  1. ขอความกรุณาช่วยหาความหมายให้ด้วยนะคะ จะเป็นพระคุณอย่างสูง ยางขาวขนเรียบร้อย ดูดี ภายนอกหมดใสสี เปรียบฝ้าย กินสัตว์เสพปลามี ชีวิต เฉกเช่นชนชาติร้าย นอกนั้นนวลงาม ....................... รูปแร้งดูร่างร้าย รุงรัง ภายนอกเพียงพึงชัง ชั่วช้า เสพสัตว์ที่มรณัง นฤโทษ ดังจิตสาธุชนกล้า กลั่นสร้างทางผล ....................... เป็นคนควรรอบรู้ สมาคม สองประการนิยม กล่าวไว้ หนึ่งพาลหนึ่งอุดม นักปราชญ์ สิงสิ่งนี้จงให้ เลือกรู้สมาคม ................ คนใดไปเสพด้วย คนพาล จักทุกข์ทนเนานาน เนิ่นแท้ ใครเสพท่วยทรงญาณ เปรมปราชญ์ เสวยสุขล้ำเลิศแล้ เพราะได้สดับดี ...................... เหมหงส์เลี้ยงชีพด้วย สาคร ช้างพึ่งพนาดร ป่าไม้ ภุมราบุษบากร ครองร่าง ตนนา นักปราชญ์เลี้ยงตัวได้ เพื่อด้วยปัญญา .......................

ความคิดเห็นที่ 82

7 มี.ค. 2554 17:15
  1. ช่วยแปลโคลงโลกนิติบทที่39ให้ที่นะค่ะด่วนคร้า...จาส่งครูแล้ว

ความคิดเห็นที่ 83

นิรันดร์
8 มี.ค. 2554 16:27
  1. แล้วครูท่านบอกหรือไม่ว่าให้แปลเองหรือให้คนอื่นแปลให้เวลาเอาไปส่งต้องบอกชื่อคนแปลให้ด้วยหรือไม่


ความคิดเห็นที่ 84

9 มี.ค. 2554 18:46
  1. ไป่เห็นน้ำ หน้าด่วน ชวนกัน ตัดกระบอก แบ่งปัน ส่วนไซร้ ไป่เห็นรอก อวดขัน มือแม่น ขึ้นหน้าไม้ ไว้ให้ หย่อนแท้เสียสาย (๔๐๐)

ความคิดเห็นที่ 85

21 มิ.ย. 2554 18:58
  1. ยากจิงๆ

ความคิดเห็นที่ 86

27 ก.ค. 2554 16:40
  1.   ๐  ก้านบัวบอกลึกตื้น     ชลธารมารยาทส่อสันดาน         ชาติเชื้อโฉดฉลาดเพราะคำขาน    ควรทราบหย่อมหญ้าเหี่ยวแห้งเรื้อ   บอกร้ายแสลงลิงช่วยแปลให้ด้วยน้าค่ะ:) ขอบคุณจากใจจ้า


ความคิดเห็นที่ 87

27 ก.ค. 2554 18:34
  1. หย่อมหญ้าเหี่ยวแห้งเรื้อ บอกร้ายแสลงลิง ทำไมคำท้ายถึงเป็น "ลิง"

ความคิดเห็นที่ 88

นิรันดร์
27 ก.ค. 2554 23:22
  1. ถึงได้แปลเองไม่ได้ไงล่ะครับ


ความคิดเห็นที่ 89

31 ก.ค. 2554 16:42
  1. รู้น้อยว่ามากรู้ เริงใจ กลกบเกิดอยู่ใน สระจ้อย ไป่เห็นชเลไกล กลางสมุทร ชมว่าน้ำบ่อน้อย มากล้ำลึกเหลือ แปล คนที่อยู่ในโลกหรือสังคมที่แคบย่อมคิดว่าสิ่งที่ตนพบเห็นนั้นยิ่งใหญ่แล้ว ตรงกับสำนวน กบในกะลา อึ่งอ่างในกะลา หิ่งห้อยในกะลา

ความคิดเห็นที่ 90

ไข่มุกราณี
1 ส.ค. 2554 02:26
  1. โคลงโลกนิติบทที่ ๒๗๗ ที่ถูกต้อง๐  ก้านบัวบอกลึกตื้น     ชลธารมารยาทส่อสันดาน         ชาติเชื้อโฉดฉลาดเพราะคำขาน    ควรทราบหย่อมหญ้าเหี่ยวแห้งเรื้อ   บอกร้ายแสลงดิน


ความคิดเห็นที่ 91

4 ส.ค. 2554 20:06
  1. เจ็ดวันเว้นดีดซ้อม ดนตรี อักขระห้าวันหนี เนิ่นช้า สามวันจากนารี เป็นอื่น วันหนึ่งเว้นล้างหน้า อับเศร้าศรีหมอง

ความคิดเห็นที่ 92

11 ส.ค. 2554 10:10
  1. ๏ วิชาควรรักรู้ ฤๅขาด อย่าหมิ่นศิลปศาสตร์ ว่าน้อย รู้จริงสิ่งเดียวอาจ มีมั่ง เลี้ยงชีพช้าอยู่ร้อย ชั่วลื้อเหลนหลาน๚

ความคิดเห็นที่ 93

20 ส.ค. 2554 16:53
  1. โคควายวายชีพได้ เขาหนัง เป็นสิ่งเป็นอันยัง อยู่ไซร้ คนเด็ดดับสูญสัง- ขารร่าง เป็นชื่อเป็นเสียงได้ แต่ร้ายกับดี แปลว่าอะไรคะช่วยแปลให้ดูหน่อยค่ะ แปลว่า วัวควายตายแล้วยังมีเขา,หนังเหลืออยู่แต่มนุษย์ตายแล้วเหลือเพียงความดีความชั่ว

ความคิดเห็นที่ 97

12 ธ.ค. 2554 15:12
  1. มือด้วนคิดจะมล้าง เขาหมาย ปากด้วนถ่มนำลาย เลียบฟ้า หิ่งหอ้ยแข่งแสงฉาย สุริเยศ คนทุบพลอวดกล้า แข่งผู้มีบุญ

ความคิดเห็นที่ 98

12 ธ.ค. 2554 15:20
  1. มือด้วนคิดจะมล้าง เขาหมาย ปากด้วนถ่มนำลาย เลียบฟ้า หิ่งหอ้ยแข่งแสงฉาย สุริเยศ คนทุบพลอวดกล้า แข่งผู้มีบุญ

ความคิดเห็นที่ 99

14 ธ.ค. 2554 17:32
  1. ภูเขาทั้งแท่งล้วน ศิลา ลมพยุพัดพา บ่ขึ้น สรรเสริญและนินทา คนกล่าว ใจปราชญ์ฤาเฟื่องฟื้น ห่อนได้จินต์จล

ความคิดเห็นที่ 101

9 ม.ค. 2555 17:54
  1. รูปแร้งดูร่างร้าย รุงรัง ภายนอกเพียงพึงชัง ชั่วช้า เสพสัตว์ที่มรณัง นฤโทษ ดังจิตสาธุชนกล้า กลั่นสร้างทางผล ฯ หมายความว่าอะไรครับ

ความคิดเห็นที่ 102

16 ก.พ. 2555 18:16
  1. ขอบพระคุณอย่างสูงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง นะค่ะ ที่ช่วยแปลความหมายต่างๆให้ แต่ถ้าข้าพเจ้าแปลได้ ข้าพเจ้าจะไม่เดือดร้อนพวกคุณคุณทั้งหลายเลยยยยยยยยยยย

ความคิดเห็นที่ 103

28 ก.พ. 2555 18:00
  1. ช่วยแปลให้หนูหน่อยค่ะหนูต้องรีบเอาไปส่งครู ใครซื่อซื่อต่อตั้ง ตามกัน ใครคดคดผ่อนผัน ตอบเต้า ทองแดงว่าสุวรรณ ยังถ่องเหมือนฤา ดุจลูกสูุุส่องเถ้า ว่าโอ้เป็นลิง ฯ

ความคิดเห็นที่ 104

1 มิ.ย. 2555 14:40
  1. ไยแม่หิ้วนั้นใช่ จะตก เอาพระกรมมาปก ดอกไม้ สองมือถาบตีอก คราวญใคร่ เห็นมา หัวยิ้มรอยให้ พี่เต้าไปหา

ความคิดเห็นที่ 105

13 มิ.ย. 2555 18:24
  1. คุณแม่หนาหนักเพี้ยง พสุธา คุณบิดรดุจอา- กาศกว้าง คุณพี่พ่างศิขรา เมรุมาศ คุณพระอาจารย์อ้าง อาจสู้สาคร

ความคิดเห็นที่ 106

14 มิ.ย. 2555 19:11
  1. ขอบุณคราฟผมเลยทำกานบ้านเส๊ดแล้วโย๊กๆๆๆๆๆๆๆ

ความคิดเห็นที่ 107

17 มิ.ย. 2555 14:49
  1. แปลบทนี้ให้ทีค่ะ มณฑกทำเทียบท้าว ราชสีห์ แมวว่ากูพยัคฆี แกว่นกล้า นกจอกว่าฤทธี กูยิ่ง ครุฑนา คนประดากขุกมีข้า ยิ่งนั้นแสนทวี

ความคิดเห็นที่ 108

17 ก.ค. 2555 20:06
  1. ช่วยแปลความหมายบทที่22,407ให้หน่อย

ความคิดเห็นที่ 109

17 ก.ค. 2555 20:14
  1. แปลความหมายให้หน่อยนะค่ะด่วนจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 110

29 ส.ค. 2555 20:43
  1. เพื่อนกิน สิ้นทรัพย์แล้วแหนงหนี หาง่าย หลายหมื่นมีมากได้ เพื่อนตาย ถ่ายแทนชีวาอาตม์ หายาก ฝากผีไข้ยากแท้จักหาฯ

ความคิดเห็นที่ 111

16 ก.ย. 2555 12:32
  1. ๏ ปลาร้าพันห่อด้วย ใบคา ใบก็เหม็นคาวปลา คละคลุ้ง คือคนหมู่ไปหา คบเพื่อน พาลนา ได้แต่ร้ายร้ายฟุ้ง เฟื่องให้เสียพงศ์๚ะ๛ การคบคนชั่วหรือคนพาลย่อมนำมาซึ่งความมัวหมอง ตรงกับสำนวน คบพาลพาลพาไปหาผิด ๏ ใบพ้อพันห่อหุ้ม กฤษณา หอมระรวยรสพา เพริศด้วย คือคนเสพเสน่หา นักปราชญ์ ความสุขซาบฤาม้วย ดุจไม้กลิ่นหอม๚ะ๛ การคบคนดีย่อมนำซึ่งความสุขและชื่อเสียง ตรงกับสำนวน คบบัณฑิต บัณฑิตพาไปหาผล ๏ ผลเดื่อเมื่อสุกไซร้ มีพรรณ ภายนอกแดงดูฉัน ชาดบ้าย ภายในย่อมแมลงวัน หนอนบ่อน ดุจดังคนใจร้าย นอกนั้นดูงาม๚ะ๛ การคบการคบคนอย่ามองเพียงความงดงามภายนอก ตรงกับสำนวน รู้หน้าไม่รู้ใจ หรือ ข้างนอกสุกใสข้างในเป็นโพรง ๏ ขนุนสุกสล้างแห่ง สาขา ภายนอกเห็นหนามหนา หนั่นแท้ ภายในย่อมรสา เอมโอช สาธุชนนั้นแล้ เลิศด้วยดวงใจ๚ะ๛ การคบให้มองที่ความงามภายในเหมือนกับขนุน ตรงกับสำนวน ข้างนอกขรุขระข้างในต๊ะติ๊งโหน่ง ๏ คนพาลผู้บาปแท้ ทุรจิต ไปสู่หาบัณทิต ค่ำเช้า ฟังธรรมอยู่เนืองนิตย์ บ่ทราบ ใจนา คือจวักตักเข้า ห่อนรู้รสแกง๚ะ๛ คนเลวที่แม้คบคนดี อยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดีก็ยังไม่สามารถปรับปรุงตัวได้เป็น เสมือนจวักตักแกงที่แม้จะอยู่ในหม้อแกงแต่ไม่อาจรู้รสของแกงได้ ตรงกับ สำนวน สีซอให้ควายฟัง หรือตักน้ำรดหัวตอ ๏ หมูเห็นสีหราชท้า ชวนรบ กูสี่ตีนกูพบ ท่านไซร้ อย่ากลัวท่านอย่าหลบ หลีกจาก กูนา ท่านสี่ตีนอย่าได้ วากเว้วางหนี๚ะ๛ ผู้ต่ำต้อยที่ไม่รู้จักประมาณตน อาจนำมาซึ่งความเดือดร้อน ตรงกับสำนวน ถ่มน้ำลายรดฟ้า ๏ สีหราชร้องว่าโอ้ พาลหมู ทรชาติครั้นเห็นกู เกลียดใกล้ ฤามึงใคร่รบดนู มึงมาศ เองนา กูเกลียดมึงกูให้ พ่ายแพ้ภัยตัว๚ะ๛ ผู้ใหญ่หรือผู้มีอำนาจที่วางเฉยไม่ลงมาต่อกรด้วย พฤติกรรมของราชสีห์ ตรงกับสำนวน อย่าเอาพิมเสนไปแลกกับเกลือ ๏ กบเกิดในสระใต้ บัวบาน ฤาห่อนรู้รสมาลย์ หนึ่งน้อย ภุมราอยู่ไกลสถาน นับโยชน์ ก็ดี บินโบกมาค้อยค้อย เกลือกเคล้าเสาวคนธ์๚ะ๛ คนที่อยู่ใกล้ของมีค่าแต่ไม่มีโอกาสเป็นเจ้าของ ตรงกับสำนวน ใกล้เกลือกินด่าง ๏ ไม้ค้อมมีลูกน้อม นวยงาม คือสัปบุรุษสอนตาม ง่ายแท้ ไม้ผุดังคนทราม สอนยาก ดัดก็หักแหลกแล้ ห่อนรื้อโดยตาม๚ะ๛ กิ่งไม้ที่อ่อนค้อมย่อมดัดตามรูปทรงได้ง่ายกว่าไม้ที่แก่หรือผุ เช่นเดียวกับการสอนคน สอนคนที่พร้อมจะรับฟังง่ายกว่าการสอนคนที่ อวดดี เชื่อมั่น หรือคนที่ไม่ดี อาจจะใช้ได้กับสำนวน ตักน้ำรดหัวตอ ไม้อ่อนดัดง่ายไม้แก่ดัดยาก ๏ นาคีมีพิษเพี้ยง สุริโย เลื้อยบ่ทำเดโช แช่มช้า พิษน้อยหยิ่งโยโส แมลงป่อง ชูแต่หางเองอ้า อวดอ้างฤทธี๚ะ๛ Naga surpasses in venom. Passing, he seldom ever strikes Scuttling much in pomp, scorpion. Tail higher in his pride. than poison has he. ผู้มีความรู้ ความสามารถย่อมไม่อวดตนหรือคุยโม พฤติกรรมของนาคีตรงกับ ้ ตรงกับสำนวนคมในฝัก ๏ ความรู้ผู้ปราชญ์นั้น นักเรียน ฝนทั่งเท่าเข็มเพียร ผ่ายหน้า คนเกียจเกลียดหน่ายเวียน วนจิต กลอุทกในตระกร้า เปี่ยมล้นฤามี๚ะ๛ คนที่มีความหยันหมั่นเพียรแม้ทำกิจการใดที่ยากก็ย่อมสำเร็จ (ทั่งคือแท่งเหล็ก) แต่คนเกียจคร้านทำสิ่งใดไม่สำเร็จเหมือนกับการ ตักน้ำในตะกร้า (อุทก=น้ำ) พฤติกรรมของปราชญ์ตรงกับสำนวน หนักเอาเบาสู้ ๏ งาสารฤาห่อนเหี้ยน หดคืน คำกล่าวสาธุชนยืน อย่างนั้น ทุรชนกล่าวคำฝืน คำเล่า หัวเต่ายาวแล้วสั้น เล่ห์ลิ้นทรชน๚ะ๛ คำพูดของคนที่ยึดมั่นในคำพูดเปรียบเสมือนงาช้างที่งอกแล้วไม่หดคืน แต่คำพูดของคนชั่ว (ทุรชน) ย่อมกลับไปกลับมาเหมือนหัวเต่าที่ผลุบ ๆ โผล่ ๆ ๏ ห้ามเพลิงไว้อย่าให้ มีควัน ห้ามสุริยแสงจันทร์ ส่องไซร้ ห้ามอายุให้หัน คืนเล่า ห้ามดังนี้ไว้ได้ จึ่งห้ามนินทา๚ะ๛ Tell fire not to smoke, do try! Tell the sun not to shine, try it! Tell age, don't decline to death! All such accomplished, can you end slander. การห้ามธรรมชาติทั้ง ๔ ประการไม่ให้ดำเนินไปว่าเป็นสิ่งที่ยากแล้ว การห้ามไม่ให้คนนินทายังยากกว่า ตรงกับสำนวน อันนินทากาเลเหมือนเทน้ำ ไม่ชอกช้ำเหมือนเอามีดมากรีดหิน แม้องพระปฏิมายังราคิน มนุษย์เดินดินหรือจะสิ้นคนนินทา ๏ภูเขาเหลือแหล่ล้วน ศิลา หามณีจินดา ยากได้ ฝูงชนเกิดนานา ในโลก หานักปราชญ์นั้นไซร้ เลือกแล้วฤๅมี๚ Mountains give only bare stones. Rarely one finds diamonds of worth. Midst millions scarcely none is sage. Truly, there's a dearth of the wise among men. ๏พริกเผ็ดใครเผ็ดให้ ฉันใด หนามย่อมหนามเองใคร เซี่ยมให้ จันทร์กฤษณาไฉน ใครอบ หอมฤๅ วงศ์แห่งนักปราชญ์ได้ เพราะด้วยฉลาดเอง๚ Hot chilies generate heat and health. Thorns sharpen themselves, indeed. Flowers do flowers help in fragrance. Wise men do not need wisdom from fools. ๏ภูเขาเอนก ล้ำ มากมี บ่มิหนักแผ่นธรณี หน่อยไซร้ หนักนักแต่กระลี ลวงโลก อันจักทรงทานได้ แต่พื้นนรกานต์๚ Mountains bear on earth and seas. Even so, they're free of weight. Heavy Evil, be earth's load. Hell alone rebates the load of sins. ๏ดารามีมากน้อย ถึงพัน บ่เปรียบกับดวงจันทร์ หนึ่งได้ คนพาลมากอนันต์ ในโลก จะเทียบเท่าปราชญ์ไซร์ ยากแท้ฤๅถึง๚ Millions though the stars combine, Never can they outshine the moon. Millions can one find small men on earth. Can one just so soon discover a sage? ๏ถึงจนทนสู้กัด กินเกลือ อย่าเที่ยวแล่เนื้อเถือ พวกพ้อง อดอยากเยี่ยงอย่างเสือ สงวนศักดิ์ โซก็เสาะใส่ท้อง จับเนื้อกินเอง๚ Penniless live on salt preferably Than to seek charity from friends. A tiger, though hungry, will starve Rather than take offence of being fed by hand. ๏ ตีนงูงูไซร้หาก เห็นกัน นมไก่ไก่สำคัญ ไก่รู้ หมู่โจรต่อโจรหัน เห็นเล่ห์ กันนา เชิงปราชญ์ฉลาดกล่าวผู้ ปราชญ์รู้ เชิงกัน๚ะ๛ คนประเภทเดียวกันย่อมรู้เท่าทันซึ่งกันและกัน ตรงกับสำนวน ไก่เห็นตีนงู งูเห็นนมไก่ ๏ เว้นวิจารณ์ว่างเว้น สดับฟัง เว้นที่ถามอันยัง ไป่รู้ เว้นเล่าลิขิตสัง- เกตว่าง เว้นนา เว้นดั่งกล่าวว่าผู้ ปราชญ์ได้ฤามี๚ะ๛ คนที่จะเป็นปราชญ์นั้นต้องยึดถือหัวใจนักปราชญ์ คือ สุ. จิ. ปุ.ลิ. ฟัง คิด ถาม เขียน ๏ รู้น้อยว่ามากรู้ เริงใจ กลกบเกิดอยู่ใน สระจ้อย ไป่เห็นชเลไกล กลางสมุทร ชมว่าน้ำบ่อน้อย มากล้ำลึกเหลือ๚ะ๛ So little yet so much one knows, Like a frog which grows in a puddle, knowing not oceans so ever vast, becomes befuddled by its small world. คนที่อยู่ในโลกหรือสังคมที่แคบย่อมคิดว่าสิ่งที่ตนพบเห็นนั้นยิ่งใหญ่แล้ว ตรงกับสำนวน กบในกะลา อึ่งอ่างในกะลา หิ่งห้อยในกะลา ๏ เสียสินสงวนศักดิ์ไว้ วงศ์หงส์ เสียศักดิ์สู้ประสงค์ สิ่งรู้ เสียรู้เร่งดำรง ความสัตย์ ไว้นา เสียสัตย์อย่าเสียสู้ ชีพม้วยมรณา๚ะ๛ Robbed of wealth, your pride maintain. Robbed of pride, do gain things wise. Robbed of wisdom, a gain to faith. Robbed even of life in faith ye be. ม.ร.ว. เสนีย์ ปราโมช แปล โดย: เทาชมพ นำเสนอ 10 พ.ค. 2548 - 10:49:37 การรักษาความสัตย์สำคัญเหนือสิ่งใด ตรงกับสำนวน เสียชีพอย่าเสียสัตย์ ๏ ตัดจันทน์ฟันม่วงไม้ จัมบก แปลงปลูกหนามรามรก รอบเรื้อ ฆ่าหงส์มยุรนก กระเหว่า เสียนา เลี้ยงหมู่กากินเนื้อ ว่ารู้ลีลา๚ะ๛ การทำลายสิ่งที่ก่อประโยชน์เพื่อสิ่งที่ไม่มีประโยชน์ สอนให้ตระหนัก ถึงความคุ้มค่าในกิจที่ทำ ตรงกับสำนวน ขี่ช้างจับตั๊กแตน ๏ น้ำเคี้ยวยูงว่าเงี้ยว ยูงตาม ทรายเหลือบหางยูงงาม ว่าหญ้า ตาทรายยิ่งนิลวาน พรายเพริศ ลิงว่าหวัวหวังหว้า หว่าดิ้นโดดตาม๚ะ๛ การหลงเชื่อในสิ่งที่ผิด หรือการหลงผิด โดยขาดการไตร่ตรอง อาจจนำมา ซึ่งอันตรายถึงชีวิต เช่นนกยูงมองจากที่สูงเห็นสายน้ำที่คดเคี้ยวไกล ๆ ว่าเป็นงู กระโดดลงไปตาย เนื้อทรายมองแพหางนกยูงเป็นหญ้าก็กระโดด หมายจะกิน ก็ตายตามไป ขณะเดียวกันลิงเห็นตาทรายที่โผล่พ้นน้ำเป็น ลูกหว้าก็กระโดดหมายจะกินอีก ต่างตายตามไปด้วย ตรงกับสำนวน เห็นผิดเป็นชอบ ๏ พระสมุทรสุดลึกล้น คณนา สายดิ่งทิ้งทอดมา หยั่งได้ เขาสูงอาจวัดวา กำหนด จิตมนุษย์นี้ไซร้ ยากแท้หยั่งถึง๚ะ๛ Fathoms deep though the seas may be, Measurable are the seas in depth. Scaled can mountains be in height. Immeasurable is the depth, this heart of man. ความลึก ความสูง ขนาดของสิ่งใดที่ยิ่งใหญ่มนุษย์สามารถวัดได้ แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่อาจสามารถวัดได้คือจิตใจของคน กวีสอนให้ระวัง ในการเชื่อหรือคบคน ตรงกับสำนวน รู้หน้าไม่รู้ใจ ๏ รักกันอยู่ขอบฟ้า เขาเขียว เสมออยู่หอแห่งเดียว ร่วมห้อง ชังกันบ่แลเหลียว ตาต่อ กันนา เหมือนขอบฟ้ามาป้อง ป่าไม้มาบัง๚ะ๛ Though divided by sky and sea, Love brings thy lover to thee forever. Divided would ye be in hatred, Under a sky cleft asunder, though heaven be one. กวีสอนให้คนรักกัน เพราะหากอยู่ใกล้ชิดในสังคมเดียวกันมาโกรธ หรือขุ่นเคืองกัน ย่อมสร้างอึดอัดให้ทั้งสองฝ่าย ๏ ให้ท่านท่านจักให้ ตอบสนอง นบท่านท่านจักปอง นอบไหว้ รักท่านท่านควรครอง ความรัก เรานา สามสิ่งนี้เว้นไว้ แต่ผู้ทรชน๚ะ๛ โคลงบทนี้สอนให้คนรู้จักกตัญญู การเป็นผู้ให้ซึ่งกันและกัน ตรงกับสำนวน หมูไปไก่มา ๏ แม้นมีความรู้ดั่ง สัพพัญญู ผิบ่มีคนชู ห่อนขึ้น หัวแหวนค่าเมืองตรู ตาโลก ทองบ่รองรับพื้น ห่อนแก้วมีศรี๚ะ๛ สอนให้คนที่มีความรู้ความสามารถตระหนัก ไม่เย่อหยิ่งจองหอง เพราะแม้นว่ามีความสามารถปานใดก็ตามหากขาดคนสนับสนุน ส่งเสริม ก็ยากที่จะมีใครเห็น เฉกเช่นเดียวกับ เพชรพลอย งดงาม เมื่อมีแหวนทองรองรับ ๏ เจ็ดวันเว้นดีดซ้อม ดนตรี อักขระห้าวันหนี เนิ่นช้า สามวันจากนารี เป็นอื่น วันหนึ่งเว้นล้างหน้า อับเศร้าศรีหมอง๚ะ๛ โคลงบทนี้สอนให้เป็นผู้เอาใจใส่ปฏิบัติต่อกิจที่ทำอยู่เป็นนิจ เพื่อ ผลประโยชน์แก่ตน ๏ ใครจักผูกโลกแม้ รัดรึง เหล็กเท่าลำตาลตรึง ไป่หมั้น มนตร์ยาผูกนานหึง หายเสื่อม ผูกเพื่อไมตรีนั้น แน่นเท้าวันตาย๚ะ๛ ไม่มีเสน่หาหรือมนตร์ใดที่จะผูกมัดคนให้คงมั่นต่อกันเท่าไมตรี ความ เอื้ออาทรที่ดีต่อกัน ๏ ผจญคนมักโกรธด้วย ไมตรี ผจญหมู่ทรชนดี ต่อตั้ง ผจญคนจิตโลภมี ทรัพย์เผื่อ แผ่นา ผจญอสัตย์ให้ยั้ง หยุดด้วยสัตยา๚ะ๛ สอนให้ใช้คุณธรรมต่าง ๆ เมื่อจะต้องคบค้าสมาคมกับบุคคลต่าง ๆ ที่มี พฤติกรรมตามที่กล่าวถึง ๏ คนใดคนหนึ่งผู้ ใจฉกรรจ์ เคียดฆ่าคนอนันต์ หนักแท้ ไป่ปานบุรุษอัน ผจญจิต เองนา เธียรท่านเยินยอแล้ ว่าผู้มีชัย๚ะ๛ การชนะใจตนเองคือความยิ่งใหญ่ เป็นที่ยอมรับมากว่าการที่ชนะผู้อื่น ๏ ความรู้ดูยิ่งล้ำ สินทรัพย์ คิดค่าควรเมืองนับ ยิ่งไซร้ เพราะเหตุจักอยู่กับ กายอาต มานา โจรจักเบียนบ่ได้ เร่งรู้เรียนเอา๚ะ๛ ความรู้มีความสำคัญที่สุด เพราะไม่มีใครสามารถมาเบียดเบียนไปได้ ๏ คนใดโผงพูดโอ้ อึงดัง อวดว่ากล้าอย่าฟัง สัปปลี้ หมาเห่าเล่าอย่าหวัง จักขบ ใครนา สองเหล่าเขาหมู่นี้ ชาติเชื้อเดียวกัน๚ะ๛ คนที่คุยโวโอ้อวด ชอบพูดข่มขู่ จะไม่กล้าทำจริง เหมือนหมาที่เห่า แต่ไม่กัด ตรงกับสำนวน หมาเห่าใบตองแห้ง หรือ หมาเห่ามักไม่กัด ๏ โทษท่านผู้อื่นเพี้ยง เมล็ดงา ปองติฉินนินทา ห่อนเว้น โทษตนเท่าภูผา หนักยิ่ง ป้องปิดคิดซ่อนเร้น เรื่องร้ายหายสูญ๚ะ๛ ธรรมชาติของคนมักจะมองเห็นแต่ความผิดของผู้อื่น ขณะเดียวกัน ความผิดพลาดของตนแม้ใหญ่หลวงก็พยายามปกปิด ๏ ราชาธิราชน้อม ในสัตย์ อำมาตย์เป็นบรรทัด ถ่องแท้ ฝูงราษฎร์อยู่ศรีสวัสดิ์ ทุกเมื่อ เมืองดั่งนี้เลิศแล้ ไพร่ฟ้าเปรมปรีดิ์๚ะ๛ ประเทศหรือสังคมใดก็ตามที่มีผู้นำและข้าราชการอยู่ในศีลธรรม มีศีลสัตย์ ประชาชน ย่อมอยู่อย่างสงบสุขตรงกับสำนวนไพร่ฟ้าหน้าใส ๏ คนใดละพ่อทั้ง มารดา อันทุพพลชรา ภาพแล้ว ขับไล่ไม่มีปรา นีเนตร คนดั่งนี้ฤาแคล้ว คลาดพ้นไภยัน๚ะ๛ บุคคลใดก็ตามที่ละเลย ละทิ้งการดูแลบิดามารดา ที่ชราภาพ หรือทุพพลภาพ ย่อมนำมาซึ่งภัยอันตรายสู่ตัวเอง ตรงกับสำนวน ลูกอกตัญญู ๏ หอมกลิ่นดอกไม้ที่ นับถือ หอมแต่ตามลมฤา กลับย้อน หอมแห่งกลิ่นกล่าวคือ ศีลสัตย์ นี้นา หอมสุดหอมสะท้อน ทั่วใกล้ไกลถึง๚ะ๛ กลิ่นหอมของดอกไม้ แม้หอมอย่างไร กลิ่นโชยไปตามลมเท่านั้น แต่ชื่อเสียง หรือคำสรรเสริญของคนที่มีศีลธรรมกลับหอมไปอย่างทั่วถึงกว่า ๏ ก้านบัวบอกลึกตื้น ชลธาร มารยาทส่อสันดาน ชาติเชื้อ โฉดฉลาดเพราะคำขาน ควรทราบ หย่อมหญ้าเหี่ยวแห้งเรื้อ บอกร้ายแสลงดิน๚ะ๛ ความยาวของก้านบัวสามารถบอกความลึกตื้นของแหล่งน้ำที่มันอยู่ได้ มารยาทบอกให้ทราบถึงความเป็นไปของชาติตระกูลคำพูดของคนสามารถแสดง ให้เห็นว่าบุคคลนั้น ฉลาด เขลา ชั่ว หรือเลว เหมือนกับที่หญ้าเหี่ยวแห้งบอก ถึงความไม่สมบูรณ์ของดิน ตามตรงกับสำนวนสำเนียงส่อภาษา กริยาส่อสกุล ๏ อย่าเอื้อมเด็ดดอกฟ้า มาถนอม สูงสุดมือมักตรอม อกไข้ เด็ดแต่ดอกพยอม ยามยาก ชมนา สูงก็สอยด้วยไม้ อาจเอื้อมเอาถึง๚ะ๛ โคลงบทนี้กวีสอนให้รู้จักประมาณตน ใฝ่ฝัน หรือปรารถนาในสิ่งที่เป็นไปได้ จะได้ไม่ต้องพบกับความผิดหวังเจ็บปวด หากมีพฤติกรรมตรงข้ามกับสิ่งที่กล่าว ตรงกับสำนวนดอกฟ้ากับหมาวัด หรือ กระต่ายหมายจันทร์ ๏ เบิกทรัพย์วันละบาทซื้อ มังสา นายหนึ่งเลี้ยงพยัคฆา ไป่อ้วน สองสามสี่นายมา กำกับ กันแฮ บังทรัพย์สี่ส่วนถ้วน บาทสิ้นเสือตาย๚ะ๛ การทำกิจการใดก็ตามหากมีคนเบียดบังผลประโยชน์ หรือโกงกิน คนโกงกินหนึ่งคน ผลงานของก็ย่อมไม่สมบูรณ์ และยิ่งมีคนโกงกินมาก กิจการนั้นย่อมไม่สำเร็จ ตรงกับสำนวน คดในข้องอในกระดูก ๏ โคควายวายชีพได้ เขาหนัง เป็นสิ่งเป็นอันยัง อยู่ไซร้ คนเด็ดดับสูญสัง ขารร่าง เป็นชื่อเป็นเสียงได้ แต่ร้ายกับดี๚ะ๛ สัตว์อย่างวัวหรือควายเมื่อตายไปแล้วยังทิ้งเขา กระดูกหนังไว้ให้ทำประโยชน์ ได้ ส่วนคนสิ่งที่จะทิ้งไว้เบื้องหลังความตายให้คนกล่าวถึงก็คือ ความดีหรือ ความชั่วเท่านั้น ๏ ถึงจนทนสู้กัด กินเกลือ อย่าเที่ยวแล่เนื้อเถือ พวกพ้อง อดอยากเยี่ยงอย่างเสือ สงวนศักดิ์ โซก็เสาะใส่ท้อง จับเนื้อกินเอง๚ะ๛ โคลงบทนี้กวีสอนให้คนหยิ่งในศักดิ์ศรีไม่เบียดเบียนผู้อื่นเพื่อแสวงหา ผลประโยชน์ให้ตนเอง เหมือนเสือที่ล่าเหยื่อเองเป็นอาหาร ตรงกับสำนวน อดเยี่ยงเสือ ๏ บางคาบภาณุมาศขึ้น ทางลง ก็ดี บางคาบเมรุบ่ตรง อ่อนแอ้ ไฟยมดับเย็นบง- กชงอก ผานา ยืนสัตย์สาธุชนแท้ ห่อนเพี้ยนสักปาง๚ะ๛ บางครั้งพระอาทิตย์นั้น อาจขึ้นทางทิศตะวันตกได้ แม้นเขาพระสุเมรุ ยังมีวันเอน ไฟนรกที่ร้อนแรงยังดับ ลงได้ ดอกบัวสามารถงอกจากบนหน้าผา แต่คำสัตย์ แห่งสาธุชนนั้น ไม่มีเปลี่ยนแปลง จากกัลยาณมิตร (ปิยะสิทธิ์ บำรุงพฤกษ์ ) ๏ เพื่อนกิน สิ้นทรัพย์แล้ว แหนงหนี หาง่าย หลายหมื่นมี มากได้ เพื่อนตาย ถ่ายแทนชี- วาอาตม์ หากยาก ฝากผีไข้ ยากแท้จักหา๚ะ๛ โคลงบทนี้กวีเตือนสติการคบเพื่อน ให้รู้จักระมัดระวัง อย่าประมาท เพราะเพื่อนในคราที่มีความสุขนั้นหาง่ายมาก แต่เพื่อนที่ไปมาหาสู๋ ในครามีทุกข์นั้นหายากยิ่ง ตรงกับสำนวนเพื่อนกินหาง่ายเพื่อนตายหายาก ๏ อ่อนหวานมานมิตรล้น เหลือหลาย หยาบบ่มีเกลอกราย เกลื่อนใกล้ ดุจดวงศศิฉาย ดาวดาษ ประดับนา สุริยส่องดาราไร้ เมื่อร้อนแรงแสง๚ะ๛ คนที่พูดจาอ่อนหวานย่อมมีเพื่อนชอบคบค้าสมาคม เหมือนกับ ดวงจันทร์ (ศศิ) ที่ส่องแสงนวลเย็นต่างมีดาวมารายรอบ ส่วนคนพูดจากระด้างหยาบคาย ย่อมไม่ มีใครคบค้าสมาคมเหมือนความร้อนแรงของดวงอาทิตย์ที่ทำให้ดวงดาว ลับหาย ๏ ยอข้ายอเมื่อแล้ว การกิจ ยอยกครูยอสนิท ซึ่งหน้า ยอญาติประยูรมิตร เมื่อลับ หลังแฮ คนหยิ่งแบกยศบ้า อย่ายั้งยอควร๚ะ๛ การจะกล่าวชื่นชมหรือยกยอใครต้องใช้ให้ถูกกาลเทศะ ให้เป็นไปตาม จุดมุ่งหมาย แต่สำหรับคนที่บ้ายศศักดิ์ ถือเกียรติสำคัญยิ่งควรพูดจา ยกยออยู่เป็นนิจ ๏ พริกเผ็ดใครให้เผ็ด ฉันใด หนามย่อมแหลมเองใคร เซี่ยมให้ จันทน์กฤษณาไฉน ใครอบ หอมฤๅ วงศ์แห่งนักปราชญ์ได้ เพราะด้วยฉลาดเอง ๚ะ๛ Hot chilies generate heat and health. Thorns sharpen themselves, indeed. Flowers do flowers help in fragrance. wise men do not need wisdom from fools. คนที่มีดีด้วยตนเอง ๏ สนิมเหล็กเกิดแต่เนื้อ ในตน กินกัดเนื้อเหล็กจน กร่อนขร้ำ บาปเกิดแก่ตนคน เป็นบาป บาปย่อมทำโทษซ้ำ ใส่ผู้บาปเอง๚ะ๛ ทุกสิ่งย่อมมีสาเหตุที่มา หากเราคิดร้าย โกรธขึ้ง ผลจะส่งให้เรานั่นแหละ ไม่สบายใจ เหมือนสนิมเหล็กที่กัดกร่อนตัวเอง ๏ ใครจักผูกโลกแม้ รัดรึง เหล็กเท่าลำตาลตรึง ไป่หมั้น มนต์ยาผูกนานหึง หายเสื่อม ผูกเพื่อไมตรีนั้น แน่นเท้าวันตาย๚ะ๛ การผูกมิตรหรือการสร้างความผูกพันต้องใช้การผูกด้วยไมตรีเท่านั้น สิ่งอื่น ๆ ไม่มีความยั่งยืนเท่า ตรงกับร่ายสุภาษิต " ปลูกไมตรีอย่ารู้ร้าง" (หึงในที่นี้ เป็นคำวิเศษณ์ แปลว่านาน บ่มิหึง คือไม่นาน) ๏ ความเพียรเป็นอริแล้ว เป็นมิตร คร้านเกียจเป็นเพื่อนสนิท ร่วมไร้ วิชาเฉกยาติด ขมขื่น ประมาทเหมือนดับไต้ ชั่วร้ายฤๅเห็น๚ะ๛ ความเพียรทำได้ยาก ต้องทำด้วยความอดทน เป็นเสมือนศัตรู หากสุดท้ายผลที่ได้คือสิ่งที่ดีเปรียบเสมือนมิตรความเกียจคร้าน ในเบื้องต้นทำให้ผู้ฏิบัติรู้สึกสบายเปรียบเสมือนเป็นเพื่อนสนิท พร้อมที่จะปฏิบัติ ิเช่นนั้นได้ทุกเมื่อ แต่สุดท้ายกลับส่งผลเสียแก่ผู้ปฏิบัติ การเรียนรู้ในวิชาต่าง ๆ ก็เช่นกัน ผู้ปฏิบัติไม่มีความสุขเลยแต่สุดท้ายกลับได้ความรู้ ส่วนความประมาท เหมือนคนที่เดินไปโดยปราศจากแสง (ไต้ คบเพลิงที่ทำจากเปลือกเสม็ด+ยางของ ต้นไม้ยาง)ย่อมไม่เห็นสิ่งชั่วร้ายหรืออันตรายที่จะเกิดขึ้น ๏ เห็นใดจำให้แน่ นึกหมาย ฟังใดอย่าฟังดาย สดับหมั้น ชนม์ยืนอย่าพึงวาย ตรองตรึก ธรรมนา สิ่งสดับทั้งนั้น ผิดเพี้ยนเป็นครู๚ะ๛ สอนเรื่องการรับข่าวสารข้อมูลอย่าฟังหรืออ่าน ให้ผ่านหูไปเฉย ๆ ให้คิดไตร่ตรอง อยู่เสมอ ซึ่งสิ่งเหล่านั้นเป็นบทเรียนได้ (สดับหมั้น จำให้แม่นยำ หมั้น มาจากมั่น ในที่นี้ หมั้นเป็นโทโทษ แทนมั่น) ๏ อย่าโทษไทท้าวท่วย เทวา อย่าโทษสถานภูผา ย่านกว้าง อย่าโทษหมู่วงศา มิตรญาติ โทษแต่กรรมเองสร้าง ส่งให้เป็นเอง๚ะ๛ สอนให้รู้จึกคิดไม่โทษอะไรง่าย ๆ ควรไตร่ตรองว่าเหตุที่เกิดขึ้นเกิดจากการกระทำของเราเองใช่หรือไม่ ตรงกับร่ายสุภาษิต "โทษตนผิดพึงรู้" ๏ โทษท่านผู้อื่นเพี้ยง เมล็ดงา ปองติฉินนินทา ห่อนเว้น โทษตนเท่าภูผา หนักยิ่ง ป้องปิดคิดซ่อนเร้น เรื่องร้ายหายสูญ๚ะ๛ ธรรมชาติของคนมักมองเห็นความผิดของผู้อื่นใหญ่กว่าของตัวเอง ในที่นี้ใช้คำเปรียบเทียบ ระหว่าง ภูผา กับเมล็ดงาซึ่งแตกต่างกันอย่างมากมาย ๏ เดินทางต่างเทศให้ พิจารณ์ อาสน์นั่งนอนอาหาร อีกน้ำ อดนอนอดบันดาล ความโกรธ ห้าสิ่งนี้คุณล้ำ เลิศล้วนควรถวิล๚ะ๛ เมื่อเดินทางไปต่างถิ่นควรตรวจตราเรื่องของที่พัก อาหารและน้ำ ไม่เห็นแก่การนอน เป็นใหญ่ รู้จักระงับอารมณ์ ไม่โกรธฉุนเฉียวง่าย ปกป้องตัวเองทั้งเรื่องของอารมณ์ ร่ายกายและจิตใจ (ต่างเทศ คือต่างบ้าน ต่างเมือง ต่างถิ่น) ๏ เป็นคนคลาดเหย้าอย่า เปล่ากาย เงินสลึงติดชาย ขอดไว้ เคหาอย่าสูญวาย ข้าวเปลือก มีนา เฉินฉุกขุกจักได้ ผ่อนเลี้ยงอาตมา๚ะ๛ สอนอย่าให้ประมาท เมื่อออกจากบ้านต้องมีเงินทองติดตัวเสมอ เผื่อความ จำเป็นฉุกเฉิน ที่บ้านก็เช่นกัน ต้องมีเสบียงอาหารพร้อม (ติดชายขอดไว้ นำเงินติดชายพก คือเหน็บไว้ใน ชายผ้าข้างสะเอว) ๏ พายเถิดพ่ออย่ารั้ง รอพาย จวนตะวันจักสาย ส่องฟ้า ของสดสิ่งควรขาย จักขาด ค่าแฮ ตลาดเลิกแล้วอ้า บ่นอื้นเอาใคร ๚ะ๛ สอนให้รู้จักใช้เวลาและโอกาส อย่าปล่อยให้เวลาผ่านเลยไป ตรงกับสำนวน "น้ำขึ้นให้รีบตัก" ๏ ทรัพย์มีสี่ส่วนไซร้ ปูนปัน ภาคหนึ่งพึงเกียดกัน เก็บไว้ สองส่วนเบ็ดเสร็จสรรพ์ การกิจ ใช้นา ยังอีกส่วนควรให้ จ่ายเลี้ยงตัวตน๚ะ๛ การบริหารจัดการกับเงินทอง ต้องรู้จักแบ่งสรรปันส่วนทำบัญชี ค่าใช้จ่าย อย่างมีระบบโดยเงิน 1ใน 4 ส่วนต้องเก็บออมไว้ยามจำเป็น ๏ ย่าขุดขอดท่านด้วย วาจา อย่าถากท่านด้วยตา ติค้อน ฟังคำกล่าวมฤษา โสตหนึ่ง นะพ่อ หยิบบ่ศัพท์กลับย้อน โทษให้กับตน ๚ะ๛ (มฤษา คือมุสา พูดไม่จริง พูดเท็จ) สอนไม่ให้เป็นคนก้าวร้าวทำร้ายผู้อื่นด้วยคำพูดหรือสายตา ตรงกับร่ายสุภาษิต "อย่าขุดคนด้วยปาก อย่าถากคนด้วยตา " ๏ กาน้ำดำดิ่งด้น เอาปลา กาบกคิดใคร่หา เสพบ้าง ลงดำส่ำมัจฉา ชลชาติ สวะปะคอค้าง ครึ่งน้ำจำตาย๚ะ๛ กาน้ำ หมายถึงนกชนิดหนึ่งคอยาว ว่ายน้ำเหมือนเป็ด จับปลาเป็นอาหาร กาบก คืออีกา การทำตามหรือเอาอย่างผุ้อื่นโดยไม่พิจารณาไตร่ตรองย่อมนำไปสู่ ความหายนะได้ ตรงกับสำนวน"ช้างขี้ ขี้ตามช้าง" (สวะปะคอ วัชพืชที่ลอยอยู่ในน้ำพันคอ) ๏ ไปเรือนท่านไซร้อย่า เนานาน พูดแต่พอควรการ กลับเหย้า ริร่ำเรียนการงาน เรือนอาต มานา ยากเท่ายากอย่าเศร้า เสื่อมสิ้นความเพียร๚ะ๛ สอนมารยาท ให้รู้จักเกรงใจคนไม่รบกวนเวลาของผู้อื่นและให้รู้จักใช้เวลาว่าง ให้เป็นประโยชน์ อยุ่กับเหย้าเฝ้ากับเรือน ตรงกับร่ายสุภาษิต "ไปเรือนท่านอย่านั่งนาน" ๏ เป็นคนคิดแล้วจึ่ง เจรจา อย่ามลนหลับตา แต่ได้ เลือกสรรหมั่นปัญญา ตรองตรึก สติริรอบให้ ถูกแล้วจึงทำ๚ะ๛ (มลน หมายถึง ลนลาน) สอนให้คิดก่อนพูด คำพูดนั้นอาจทำร้ายทั้งตนเองและผู้อื่นได้ ซึ่งคำพูดเปรียบเสมือนลูกปืนเมื่อพูดออกไปแล้วไม่สามารถเรียกกลับคืนมาได้ ๏ ปางน้อยสำเหนียกรู้ เรียนคุณ ครั้นใหญ่ย่อมหาทุน ทรัพย์ไว้ เมื่อกลางแก่แสวงบุญ ธรรมชอบ ยามหง่อมทำใดได้ แต่ล้วนอนิจจัง๚ ๏ คุณแม่หนาหนักเพี้ยง พสุธา คุณบิดรดุจอา- กาศกว้าง คุณพี่พ่างศิขรา เมรุมาศ คุณพระอาจารย์อ้าง อาจสู้สาคร๚ ๏ เย็นเงาพฤกษ์มิ่งไม้ สุขสบาย เย็นญาติสุขสำราย กว่าไม้ เย็นครูยิ่งพันฉาย กษัตริย์ยิ่ง ครูนา เย็นร่วมพระเจ้าให้ ร่มฟ้าดินบน๚ ๏ วิชาควรรักรู้ ฤๅขาด อย่าหมิ่นศิลปศาสตร์ ว่าน้อย รู้จริงสิ่งเดียวอาจ มีมั่ง เลี้ยงชีพช้าอยู่ร้อย ชั่วลื้อเหลนหลาน๚ ๏ อย่าหมิ่นของเล็กนั้น สี่สถาน เล็กพริกพระกุมาร จิดจ้อย งูเล็กเท่าสายพาน พิษยิ่ง ไฟเล็กเท่าหิ่งห้อย อย่าได้ดูแคลน๚

ความคิดเห็นที่ 112

16 ธ.ค. 2555 11:50
  1. ช่วยแปลให้หน่อยนะคะ คบกากาโหดให้ เสียพงค์ พาตระกุลเหมหงส์ แหลกด้วย คบคนชั่วจักปลง เสียนา ความชอบ ตราบลูกหลานเหลนม้วย ไม่ม้วยนินทา

ความคิดเห็นที่ 113

16 มี.ค. 2556 11:54
  1. จามรีขนข้องอยู่ หยุดปลด ชีพบ่รักรักยศ ยิ่งไซร์ สัตว์โลกซึ่งสมมติ มีชาติ ดูเยี่ยงสัตว์นั้นได้ ยศซ้องสรรเสริญ

ความคิดเห็นที่ 114

16 มี.ค. 2556 11:56
  1. งง

ความคิดเห็นที่ 115

24 ส.ค. 2556 20:12
  1. วิชาควรรักรู้ ฤๅขาด อย่าหมิ่นศิลปศาสตร์ ว่าน้อย รู้จริงสิ่งเดียวอาจ มีมั่ง เลี้ยงชีพช้าอยู่ร้อย ชั่วหลื้อเหลนหลาน

ความคิดเห็นที่ 116

24 ส.ค. 2556 20:15
  1. วิชาควรรักรู้ ฤๅขาด อย่าหมิ่นศิลปศาสตร์ ว่าน้อย รู้จริงสิ่งเดียวอาจ มีมั่ง เลี้ยงชีพช้าอยู่ร้อย ชั่วหลื้อเหลนหลาน

ความคิดเห็นที่ 117

28 ส.ค. 2556 19:23
  1. หิ่งห้อยส่องก้นซู่ แสงจันทร์ ปัดเทียบเทียมรัตน์อัน เอี่มยมข้า ทองเหลืองหลู่สุวรรณ ธรรมชาติ พาลว่าตนเองอ้า อาจล้ำเลยกวี แปลให้หน่อยน่ะคะ ^^

ความคิดเห็นที่ 118

นิรันดร์
28 ส.ค. 2556 22:31
  1. ซู่   ใช้แทนคำว่า สู้ ปัด  แทนคำ  ลูกปัด หลู่   กร่อนมาจาก   ลบหลู่ พาล  หมายความว่า   คนที่อ่อน เยาว์วัย อ้า  หมายถึง การกล่าว รำพึงรำพัน เอี่มยม  คุณสะกดผิด  ที่ถูกคือ  เอี่ยม ข้า  ใช้แทนคำว่า  ค่าโคลงบทนี้เป็นโคลงเก่าใช้คำ"โทษ"หลายคำ ผมขอไม่วิจารณ์มากกว่านี้


ความคิดเห็นที่ 119

15 พ.ย. 2556 17:20
  1. ช่วยแปลโคลงบทที่ 53 55 57 จะรีบส่งครูแล้วค่ะรีบๆหน่อยน่ะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 120

22 ธ.ค. 2556 12:38
  1. ยางขาว

ความคิดเห็นที่ 121

8 ม.ค. 2557 11:43
  1. หิ่งห้อยส่องก้นซู่ แสงจันทร์ ปัดเทียบเทียมรัตน์อัน เอี่ยมเข้า ทองเหลืองหลู่สู่วรรณ ธรรมชาติ พาลว่าตนเองอ้า อาจล้ำเลยกวี

ความคิดเห็นที่ 122

8 ม.ค. 2557 11:50
  1. หิ่งห้อยส่องก้นซู่ แสงจันทร์ ปัดเทียบเทียมรัตน์อัน เอี่ยมเข้า ทองเหลืองหลู่สู่วรรณ ธรรมชาติ พาลว่าตนเองอ้า อาจล้ำเลยกวี

ความคิดเห็นที่ 123

22 ก.ค. 2557 19:23
  1. หน้ารักอะ

ความคิดเห็นที่ 124

17 ส.ค. 2557 12:07
  1. พี่ๆคะช่วยเเปลโคลงโลกนิติบทนี้ให้หนูหน่อยนะคะใช้ด่วนมากเลยค่ะ ครรโลงโลกนิตินี้ นมนาน มีแต่โบราณกาล เก่าพร้อง เป็นสุภสิตสาร สอนจิต กลดั่งสร้อยสอดคล้อง เวี่ยไว้ในกรรณ ขอบคุณไว้ล่วงหน้าเลยนะคะช่วยหนูทีนะคะ

แสดงความคิดเห็น

กรุณา Login ก่อนแสดงความคิดเห็น