จำนวน 878 ความเห็น, หน้า่ | 1| -2- 3| 4| 5| 6| 7| 8| 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| 18| 19| 20| 21| 22| 23| 24| 25| 26| 27| 28| 29| 30| 31| 32| 33| 34| 35| 36| 37| 38| 39| 40| 41| 42| 43| 44|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 21 21 ต.ค. 2546 (11:33)
ในความเห็นของผม บวกกับประสบการณที่เคยเป็นนินจาดำมาก่อน

ตอบอาจารย์ Np ว่า
1. เมล็ดลิ้นจี่ควรขาดเป็นสองท่อน(ถ้ามีดคมพอ และฟันเร็วพอ)
2. เกี่ยวข้องกับฟิสิกส์หลายประการ รวมทั้งเรื่องเกี่ยวกับวัสดุศาสตร์ของเมล็ดลิ้นจี่ด้วย เช่น เราต้องรู้ว่า ถ้าเอาเมล็ดลิ้นจี่วางบนเขียง แล้วใช้มีดเล่มนั้นฟันลงไป จะต้องใช้แรงเท่าไรจึงขาดได้ ทีนี้ เวลาลอยกลางอากาศต็ต้องทำให้เกิดแรงกระทบที่มากกว่า หรืออย่างน้อยก็เท่ากัน แรงกระทบนี้ ไม่เพียงทำให้เมล็ดลิ้นจี่ขาด แต่จะทำให้เกิดความเร่งได้
3. ยังนึกไม่ออกครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 22 21 ต.ค. 2546 (15:12)
ผมว่าความเห็นของ อ.พิทยาถูกแล้วนี่ครับ เพราะถ้าไม่เป่าปากหลอดแล้วน้ำจะยกตัวสูงขึ้นเพราะแรงตึงผิว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 23 21 ต.ค. 2546 (17:44)
ยืนยันว่าอาจารย์พิทยาถูกต้องแล้วครับเรื่องที่น้ำในหลอดสูงกว่าน้ำนอกหลอดด้วยแรงตึงผิว ตอนที่ไม่ได้เป่าลม

แต่ตอนที่เป่าลม น้ำในแก้วไหลขึ้นไปในหลอดด้วยผลของความดันที่น้ำในแก้วมีมากกว่าน้ำในหลอดครับ

ขอบคุณอาจารย์สุจินต์ที่ทักท้วง และหวังว่า อาจารย์พิทยาไม่โกรธนะครับ
.

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 24 21 ต.ค. 2546 (17:56)

ขอแก้ตัวในความผิดพลาดด้วยของฝากอันใหม่ครับ ใช้ที่เป่าผมของคุณภรรยา และลูกโป่งของคุณลูก เราจะสามารถเลี้ยงลูกโป่งให้อยู่ในลำอากาศได้ไม่ยาก 1. ทำไม ค่อย ๆ เอียงที่เป่าผมอย่างช้า ๆ จะพบว่า ตำแหน่งลูกโป่ง ไม่ได้อยู่เหนือปากที่เป่าผมในแนวดิ่ง แต่มันก็ยังลอยอยู่ได้ 2. ทำไม อ้อ อย่าลืมเสียบปลั๊กที่เป่าผมนะครับ อาจารย์พิทยาครับ ใกล้หน้าหนาวแล้ว อย่าลืม อิเล็กโตรฟอรัสที่ผมฝากไว้นะครับ ทดลองไฟฟ้าสถิตได้สนุกมาก เมื่อกี้ ผมเอามาปัดฝุ่นทดลองกันสนุกสนาน สามารถตรวจสอบได้ว่า ประจุที่เราสร้างขึ้นเป็นบวกหรือลบได้ด้วย ลองดูนะครับ .

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 25 21 ต.ค. 2546 (20:18)
มีความคิดเห็นว่า

หลอดรูเล็กๆ(ของเครื่องฉีดพ่นน้ำ)จุ่มอยู่ในน้ำ ในกระป๋อง ระดับน้ำในหลอดจะสูงขึ้นนิดหน่อยเนื่องจากแรงตึงผิว (นิดเดียวแทบสังเกตไม่เห็น) แล้วก็จะสูงอยู่แค่นั้น

ถ้าเราดูดอากาศในหลอดออก แรงดันในหลอดจะลดลง แรงดันอากาศเหนือผิวน้ำในกระป๋องนอกหลอดจึงดันผิวน้ำข้างนอกให้น้ำทะลักเข้าปากเรา

คราวนี้ เราไม่ดูด แต่เราเป่าเหนือปากหลอด ทำให้ความดันเหนือปากหลอด ลดลง(ตามทฤษฎีที่ อ.นิรันดร์อ้างมาว่า เมื่อของไหลมีความเร็วสูง ความดันจะลดลง) อากาศเหนือผิวน้ำนอกหลอดซึ่มีความดันสูงกว่าจึงดันน้ำให้ทะลักขึ้นมาในหลอด (เช่นเดียวกับที่เราดูด) แต่ขึ้นมาแล้วโดนลมเป่าอีกจึงพุ่งกระจายออกไป

จากหลักการนี้ มนุษย์ได้นำไปสร้างเครื่องบิน โดยทำปีกเครื่องบินด้านบนให้โค้ง เมื่อมีอากาศวิ่งผ่านปีกครื่องบิน ก็จะแยกเป็นสองทางคือข้างบนและข้างล่าง ข้างบนระยะทางยาวกว่า(เนื่องจากผิวโค้ง)จึงทำให้อากาศด้านบนวิ่งเร็วกว่าแล้วก็เกิดความดันต่ำ อากาศข้าล่างซึ่งมีความดันสูงกว่าจึงยกปีกเครื่องบินให้เครื่องบินลอยอยู่ในอากาศได้

(ยังสับสนเรื่อง การใช้คำว่า แรงดันกับความดัน)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 26 22 ต.ค. 2546 (13:56)
คุณ Np ครับ
สรุปง่าย ๆ คือ
1. ความดัน คือแรงที่กระทำ(ต่ออะไรก็ได้ เช่น น้ำออกแรงกระทำต่อก้นภาชนะ เรงที่เท้าเรากดลงบนพื้น - ที่เขาเดินเหยียบเศษแก้วแล้วไม่เป็นอันตราย น่ะแหละครับ)ต่อ(หมายถึงหารด้วย)พื้นที่ที่ได้รับแรงนั้น P = F/A
2. แรงดัน ก็คือ ผลคูณของความดันกับพื้นที่ที่รับแรงนั้น F = PA
ไงครับ
ถึง อ.นิรันดร์
อิเล็กโตรฟอรัส น่าจะเอามาเป็นของฝากที่นี่ด้วยนะครับ เพราะ เพื่อน ๆ (ร่วมอาชีพ)จะได้นำไปใช้ประโยชน์ ครับ สำหรับผมจะลองตอนเปิดภาคเรียนนี้ครับ แล้วได้ผลอย่างไรจะรายงานให้ทราบครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 27 22 ต.ค. 2546 (14:47)
ของฝากครูฟิสิกส์(ที่จะนำไปสอน)หาได้รอบตัว (ว่าแต่ครูฟิสิกส์จะสนใจหรือมองเห็นหรือไม่เท่านั้น)

ขณะใช้เครื่องอยู่นี้ นั่งบนเก้าอี้พลาสติกนะครับ ถ้าขาเก้าอี้เป็นแท่งสี่เหลี่ยมหรือกลมรับรองว่าอ่อนยวบแน่ๆ (เพราะเล่นคอมทุกวัน ไม่ได้ออกกำลังกาย)

แต่นักออกแบบเขามีความรู้เรื่องความเครียด ความเต้น โมเมนต์หรือฟิสิกส์หรือเปล่าก็ไม่รู้ เขาสามารถใช้วัสดุเพียงนิดเดียวมาทำเก้าอี้ให้สามารถรับน้ำหนักมากๆได้

นอกจากนี้ แผ่นเหล็กบางๆ อ่อนพอๆกับแผ่นกระดาษ เขาสามารถทำให้แข็งยื่นไปได้เกือบ 2 เมตร (ตลับเมตรไงล่ะ)

ยังมีอีกมากครับ สรรหามาคุยกันเล่นก็คงจะสนุกตามประสาคนชอบฟิสิกส์(ง่ายๆ)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 28 23 ต.ค. 2546 (04:13)
ความดัน คือ แรงดันที่กระทำกับพื้นที่ 1 ตร.หน่วย
ทำนองเดียวกับ
ความเร็ว คือ ระยะทางที่วัตถุเคลื่อนที่ได้ใน 1 หน่วยเวลา

ถ้ามีความดันเท่ากับ P
นั่นคือ
พื้นที่ 1 ตร.หน่วย มีแรงดันเท่ากับ P
พื้นที่ A ตร.หน่วย มีแรงดันเท่ากับ PA
ดังนั้น F (แรงดันที่ทำกับพื้นที่ A ตร.หน่วย) = PA

ถ้าพื้นที่ A ตร.หน่วยมีแรงดันเท่ากับ F
พื้นที่ 1 ตร.หน่วยก็จะมีแรงดันเท่ากับ F/A
ดังนั้น P (ความดัน) = F/A

ฮิ ๆ สอนตัวเองค่ะ

เด็กแต่ละคนแม้จะไม่ได้เข้าโรงเรียนหรือไม่ได้เรียนฟิสิกส์เลยก็ตาม ก็จะมีความรู้ความเข้าใจกับโลกทางกายรอบตัวเขาตามสามัญสำนึกและเหตุผลของเขา ซึ่งอาจจะสอดคล้องหรือขัดแย้งกับหลักการทางฟิสิกส์ ในส่วนที่สอดคล้องก็อาจจะตรงทั้งหมดหรือตรงเพียงบางส่วน เราจะมีวิธีแก้ไขในส่วนที่คลาดเคลื่อนอย่างไร ให้เด็กยอมรับหรือประจักษ์ด้วยตนเอง ก่อนที่จะอ้างว่าคนนั้นคนนี้กล่าวว่าอย่างนั้นอย่างนี้ (โปรดแสดงวิธีแก้ไขพร้อมกับยกตัวอย่างความเข้าใจที่คลาดเคลื่อนของเด็ก)

ข้อสอบเพื่อรับใบประกอบวิชาชีพครูค่ะ (ฮิ ๆ ล้อเล่นค่ะ ไม่ต้องขมวดคิ้ว)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 29 24 ต.ค. 2546 (14:00)
สอบตกตั้งแต่เริ่มอ่านข้อสอบแล้ว เพราะตีความข้อสอบยังไม่แตก

"เราจะมีวิธีแก้ไขในส่วนที่คลาดเคลื่อนอย่างไร ให้เด็กยอมรับหรือประจักษ์ด้วยตนเอง ก่อนที่จะอ้างว่าคนนั้นคนนี้กล่าวว่าอย่างนั้นอย่างนี้"

1.อะไรคลาดเคลื่อน
2.ยอมรับหรือประจักษ์ด้วยตนเองว่าอย่างไร
3.วรรคตอนสุดท้ายก็ยังงงอยู่

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 30 24 ต.ค. 2546 (19:46)
ขี้เกียจรอฟังคำตอบ

เรื่องราวต่อไปนี้ไปกันได้กับ คหพต.29 หรือไม่

ตอนที่เด็กชาย N อายุ 5 ขวบ พ่อของเขาทำกังหันด้วยลำต้นของปอแก้ว(คล้ายปอกระเจา)ที่แห้งแล้วยาวประมาณ 40 ซม.โดยเเหลาจากตรงกลางไปยังปลายทั้งสองให้แบน เจาระรูตรงกลางแล้วใช้ไม้ไผ่เหลา ทำแกนเสียบเข้ากับลำต้นปอแก้วอีกท่อนหนึ่ง ตั้งรับลม หมุนติ้ว เหมือนใบพัดเครื่องบินเลยครับ ต่อมา พ่อของเขาก็เสียชีวิตในปีนั้น

เมื่อเด็กชาย N โตพอที่จะใช้มีดได้(โดยผู้ใหญ่ไม่ห้าม) จึงทำกังหันใช้เองบ้าง ทำเสร็จตั้งรับลม กังหันไม่หมุนเลย คิดว่าลมไม่แรงพอจึงถือกังหันวิ่งต้านลมอีกก็ยังไม่หมุน งงมากๆเลย แต่ก็ไม่ได้ถามใคร (เพราะอะไรก็ไม่รู้ แต่ไม่ได้คิดหรอกว่าจะหาความรู้เอง)
ต่อมาเห็นรุ่นพี่เขาทำกังหันขนาดใหญ่ด้วยก้านของใบตาลยาวประมาณ 1 เมตร ใส่บุชด้วย(ทำด้วยไม้ไผ่ที่มีรูตัดเป็นท่อนสั้นๆ) เฝ้าดูเขาทำจนเสร็จ เมื่อเขานำไปติดไว้ที่ยอดไม้ หมุนเร็วมากมีเสียงอีกต่างหาก
คิดว่า อย่างนี้เราก็ทำเป็น คิดแล้วกลับบ้านได้มีดเล่มหนึ่งเดินไปตามคันนามุ่งไปยังต้นตาลที่อยู่กลางนาทันที แล้วก็ทำกังหันตามที่เห็นมาทุกประการ วันนั้นลมแรงมากแต่กังหันของเด็กชาย N กระดิกไปมานิดหน่อย เมื่อไปดูกังหันของรุ่นพี่หมุนเร็วจี๋เลย จึงใช้มีดฟังกังหันของตัวเองฉับๆจนไม่เหลือรูปของกังหันเหลืออยู่เพราะอาย กลัวคนจะรู้ว่าเราทำกังหันไม่สำเร็จ เก็บความแค้น เอ๊ยความสงสัยคาใจไว้เรื่อยมา และไม่ได้ถามใคร(ทำไม่ไม่ถามก็ไม่ทราบเหมือนกัน) จนกระทั่ง

เมื่ออายุ 14 เห็นเพื่อรุ่นเดียวกัน ทำกังหันอีกครั้ง สังเกตเห็นว่าใบกังหันของเขาทั้งสองด้านบิดหรือเอียงไม่อยู่ในระนาบเดียวกัน คิดว่าเพื่อนคงตาเหล่ คิดจะบอกแต่คงแก้ไขไม่ได้แล้ว นอกจากหาวัสดุมาทำใหม่ และฉุกคิดได้ว่าหรือจะเป็นเพราะเหตุนี้ที่ทำให้กังหันหมุน
(จะบอกให้ อายุ 14 ปี เด็กชาย N ยังไม่เคยเห็นใบพัดของพัดลมนะครับ)

ลองทำกังหันด้วยก้านตาลอีกครั้งหนึ่งโดยทำให้ใบทั้งสองข้างบิดเอียง ผลปรากฎว่า. . . .

ไชโย

ดีใจที่สุดในโลกที่สามารถทำกังหันให้หมุนได้
หลังจากนั้นก็ครุ่นคิดอยู่คนเดียวว่ากังหันหมุนได้อย่างไร

ถามเพื่อนหรือใครก็บอกเพียงแต่ว่าจะทำให้กังหันหมุนต้องทำใบพัดให้เอียง เมื่อเอียงแล้ว ทำไมจึงหมุน ไม่มีใครอธิบาย ไม่มีใครพูดถึง แต่เด็กชาย N ก็คิดอยู่คนเดียวจนกระทั่งสามารถอธิบาย(ให้ตัวเองฟัง)ได้

คหพต.ของครูไผ่ คล้ายๆ อย่างนี้หรือเปล่าครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 31 24 ต.ค. 2546 (22:46)
คล้ายน้อยมาก
เพราะเด็กชาย N ต้องใช้เวลาในการประจักษ์ตั้ง 9 ปี

คำถามคือ เราจะมีวิธี (หรือกลวิธี) ใดในการทำให้เด็กชาย N ค้นพบหรือประจักษ์ภายในเวลาอันเหมาะสม เช่น ไม่เกินครึ่งชั่วโมง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 32 25 ต.ค. 2546 (04:31)
คหพต.30 คล้าย คหพต. 28 ในส่วนที่เป็นความรู้ของเด็ก ที่กล่าวว่า
เด็กแต่ละคนแม้จะไม่ได้เข้าโรงเรียนหรือไม่ได้เรียนฟิสิกส์เลยก็ตาม ก็จะมีความรู้ความเข้าใจกับโลกทางกายรอบตัวเขาตามสามัญสำนึกและเหตุผลของเขา

แต่ยังไม่ได้ตอบคำถามในส่วนที่เป็นงานของครู

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 33 25 ต.ค. 2546 (13:04)
เด็กชาย N ใช้เวลาในการประจักษ์ตั้ง 9 ปี เพราะไม่มีครูหรือใครๆ รู้ซึ้งถึงจิตใจของเด็กชาย N และเด็กชาย N ก็วุ่นอยู่กับการเลี้ยงวัวเลี้ยงควายและสอบเทียบได้ประโยค ม.ต้น เมื่ออายุ 24 ปี

เมื่อเด็กชาย N มาเป็นครู
วันหนึ่งเขาเห็นเด็กเล่นของเล่นชนิดหนึ่งซึ่งทำด้วยแผ่นเหล็กบาง ๆ สอดไว้ในลวดที่บิดเป็นเกลียว เมื่อดันแผ่นแหล็กบางๆขึ้น แผ่นเหล็กก็จะหมุนเมื่อหลุดจากปลายเส้นลวดที่เป็นเกลียว แผ่นเหล็กก็จะหมุนขึ้นไปบนท้องฟ้า เขาได้ซื้อของเล่นนี้ไปทำเป็นสื่อการสอนเรื่อง เครื่องบิน บินได้อย่างไร และได้อธิบายให้เด็ก(ที่เล่นของเล่นนั้น)ว่า เครื่องบินเฮลิคอปเตอร์ก็มีหลักการอย่างนี้แหละ และได้อธิบายหลักการที่แผ่นเหล็กหมุนและพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าได้

ครู N ได้ทำถูกวิธีที่ครูไผ่ว่าหรือยังครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 34 25 ต.ค. 2546 (21:11)
อืม ใช้ได้ ใช้ได้
รับไปเลย ใบประกอบวิชาชีพครู

ใบประกอบวิชาชีพครูนี้ให้ไว้เพื่อแสดงว่า นายเอ็น ประจักษ์ ได้ผ่านการทดสอบสมรรถภาพการจัดการเรียนการสอน เห็นสมควรประกาศให้เป็นครูมืออาชีพได้ ขอให้ประสบความสำเร็จในการพัฒนางานการศึกษาสืบไป ครูไผ่ ผู้มอบ

ถ้าจะให้ดียิ่งขึ้น ครูเอ็นควรให้เด็กเป็นผู้อธิบายให้ครูเอ็นฟัง
ถ้าคำอธิบายของเด็กคลาดเคลื่อนไปจากหลักการที่ถูกต้อง
ครูเอ็นก็ใช้คำถามและตัวอย่างอื่น ๆ อีก
(เช่นน้ำที่ถูกดันขึ้นไปในความเห็นก่อน ๆ)
มาแย้ง มาโยง ให้ประจักษ์มากขึ้น
ให้เด็กไตร่ตรองและตอบใหม่จนเข้าสู่หลักการที่ถูกต้องในที่สุด

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 35 26 ต.ค. 2546 (09:00)
คลิกคำที่ขีดเส้นใต้ อ่านตัวอย่าง การไตร่ตรอง (reflection) มัน ๆ

ถ้าคำอธิบายของเด็กคลาดเคลื่อนไปจากหลักการที่ถูกต้อง
(มโนทัศน์ที่คลาดเคลื่อน=misconcept=อาจจะมีส่วนถูกบ้างหรือไม่มีส่วนถูกเลย)
ครูก็ใช้คำถามและตัวอย่างอื่น ๆ มาแย้ง มาโยง มาแหย่ ให้ประจักษ์มากขึ้น
ให้เด็ก ไตร่ตรอง และตอบใหม่จนเข้าสู่หลักการที่ถูกต้องหรือไม่มีเหตุผลใด ๆ มาแย้งได้อีกแล้ว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 36 31 ต.ค. 2546 (17:14)
ลองไปที่ลิ้งค์ต่อไปนี้นะครับ
ตามคำแนะนำของอาจารย์พิทยา (จากเชียงราย)

http://www.ece.rochester.edu/~jones/demos/elphorus/electrophorus_iexplorer.htm

ดูคำแนะนะภาษาไทยที่ (ผมเอาไว้แนะนำนักศึกษาของผมครับ)

http://www.vcharkarn.com/snippets/vcafe/show_message.php?Pid=16132

.

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 37 31 ต.ค. 2546 (17:44)

คอปเตอร์ไม้ไผ่ เหลาไม้ไผ่ 2 ชิ้น ขนาดตามรูป ชิ้นหนึ่งเป็นแผ่นแบน เจียนให้เป็นแบบใบพัดลมเพดาน ตรงกลางเจาะรู ชิ้นหนึ่งเป็นท่อนกลม ปลายเหลาให้แบน เพื่อเสียบกับรูของแผ่นแบน อัด 2 ชิ้นติดกัน ถ้าไม่ได้ฉากก็แต่งหน่อย หลวมไปก็ใช้กาวช่วย ลองทำแผ่นแบนหลาย ๆ แบบ ดูมุมเอียงที่ไม่เท่ากัน เอียงไปทางเดียวกัน เอียงคนละทาง ไม่เอียงเลย แล้วชั้นเรียนจะสนุกสนานเพลิดเพลินเป็นยิ่งนัก ข้อแนะนำ ไม่ควรทำกิจกรรมนี้ในห้องเรียน คนที่จะปล่อยคอปเตอร์ต้องอยู่ห่างเพื่อน ๆ และปล่อยทีละคน มิฉนั้น ถ้าโดนตากัน งานจะกร่อยมาก ๆ ๆๆๆ .

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 38 1 พ.ย. 2546 (13:49)
อ่านอยู่ตั้งนาน และหลายเที่ยว นึกไม่ออกเลยว่าจะเล่นอย่างไร แล้วมันจะบินได้อย่างไร

ขอเดาว่า หันด้านที่มีใบพัดขึ้นข้างบน ประนมมือให้แกนกลมอยู่ระหว่างฝ่ามือทั้งสองแล้วปั่นเร็วๆ(โยเลื่อนฝ่ามือสวนทางกัน)ใช่หรือไม่

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 39 3 พ.ย. 2546 (09:30)
ถูกต้องแล้วคราบบบบ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 40 12 พ.ย. 2546 (11:52)
อยากให้ไปดู Smoke Ring ของ ดร.พิธาน ครับ

http://www.vcharkarn.com/snippets/vcafe/show_message.php?Pid=16242

อันนี้ ครูฟิสิกส์ก็ทำเล่นกับลูกศิษย์ได้ไม่ยาก
ให้เด็กทำเป็นกิจกรรมส่ง ชิ้นเล็ก ๆ แล้วมายิงแข่งกันก็น่าสนุกนะครับ
.