จำนวน 878 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| 8| 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| 18| 19| 20| 21| 22| 23| 24| 25| 26| 27| -28- 29| 30| 31| 32| 33| 34| 35| 36| 37| 38| 39| 40| 41| 42| 43| 44|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 563 20 เม.ย. 2549 (17:10)
ไม่มีใครรู้ไปหมดทุกเรื่องหรอกครับ
ผมเองก็หน้าแตกบ่อย ๆ จนกระทั่งเปลี่ยนเป็นหน้าเหนียว แตกยาก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 564 20 เม.ย. 2549 (20:21)
อันที่จริงหน้าแตกไม่ใช่เรื่องใหญ่เท่าไหร่หรอกนะ หัวเราะแก้เก้อ หน้าร้อนๆซักพักนี่ก็หายแล้ว แต่ไอ้อาการ หน้างงเป็นไก่ตาแตก อย่างเรานี่สิ แก้ยาก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 565 20 เม.ย. 2549 (22:29)

เหลือบไปเห็นแสงที่ข้างฝา ก็เลยถ่ายรูปมาฝาก เวลาประมาณ 16 น. เมื่อวันที่ 11-04-49 แสงตกกระทบกระจกประตู แล้วกระจายมาบนข้างฝา ใช้ Photoshop แต่งสีให้ดูเข้มขึ้นนิดหน่อย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 566 20 เม.ย. 2549 (22:37)

อันนี้ ลูกชายไปเที่ยวเชียงใหม่ ซื้อมาฝาก ราคา 50 บาท เป็นลูกข่างกลวง ๆ เวลาหมุน มีเสียงดัง มีหลายขนาด ตัวเล็กเสียงจะสูง ตัวโตเสียงจะต่ำ ราคาเดียวกันหมด ครูฟิสิกส์ใช้สอนเรื่อง resonance cavity ได้เลย สนุกด้วยเมื่อเด็กพยายามแข่งกัน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 567 20 เม.ย. 2549 (22:40)

มองผ่าน ๆ มันคงเป็นแค่หลอดดูดน้ำอัดลม แต่ครูฟิสิกส์ สามารถใช้มันประกอบบทเรียนฟิสิกส์ได้หลายเรื่องมาก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 568 20 เม.ย. 2549 (22:46)

จำไม่ได้ว่าไปดูดมันยังไง เกิดมีหยดน้ำค้างที่ปลายหลอดได้ ก็เลยถ่ายรูปมาให้ดูครับ เพื่อนครู พอจะเห็นไหมครับว่าจะเอาไปสอนอย่างไรได้บ้าง คำถามแรกเลย ทำไม น้ำถึงค้างที่ปลายหลอดได้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 569 20 เม.ย. 2549 (22:49)

แล้วระดับน้ำค้างที่ปลายหลอด ยิ่งสูงกว่าหลอดอีกตั้งแยะแน่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 570 20 เม.ย. 2549 (23:02)

แต่ละภาพจะเห็นว่าหยดน้ำเป็นทั้งเลนส์และกระจกโค้งชั้นดีที่ไม่ต้องซื้อ สามารถสร้างภาพได้โดยไม่ต้องมีนักการเมืองหนุนหลัง เอ้ย สามารถสร้างภาพจริงหัวกลับขนาดย่อได้โดยไม่ต้องใช้ฉากรับด้วย ภาพนี้ มีภาพหลอดในหลอด เกิดได้อย่างไรกัน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 571 21 เม.ย. 2549 (15:06)

ช้อนที่เราใช้กันอยู่ทุกวี่วัน นับเป็นสื่อสอนเรื่องแสงได้ดีอย่างหนึ่ง ทั้งครูฟิสิกส์ และเด็ก ๆ ก็หากันได้ทันที ข้อสำคัญ เวลาล้างช้อน อย่าใช้เส้นใยที่แข็ง ขัดจนช้อนมัวเสียความมันก็แล้วกัน ภาพนี้ ผมใช้ด้านเว้าสร้างภาพ(อีกแล้ว) ทำให้เราเห็นได้ง่ายดายว่า กระจกเว้า สร้างภาพจริงหัวกลับ และไม่ต้องใช้ฉากรับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 572 21 เม.ย. 2549 (15:11)

พอพลิกกลับอีกด้าน ก็จะได้ภาพเสมือนหัวตั้ง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 573 25 เม.ย. 2549 (10:21)
สวัสดีครับ อ. นิรันดร์ และคุณRED ครับ
เรื่องช้อนใช้เป็นกระจกเว้า-นูน ได้นี่ ผม(และอีกหลาย ๆ คน)ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะทำได้ครับ
เพราะปกติจะเห็นแต่กระจกนูนหน้าปากซอยครับ
ดู ๆ แล้ว อ.นิรันดร์คงจะใช้กล้องถ่ายโดยไม่ซูมครับ
ถ้าซูม จะไม่เห็นรูปกล้องและ อ.นิรันดร์

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 574 25 เม.ย. 2549 (10:23)
ขอแก้ข้อความที่ว่า
จะไม่เห็นรูปกล้องและ อ.นิรันดร์
เปลี่ยนเป็น
เราจะเห็ฯรูปกล้องและ อ.นิรันดร์ ไม่ชัด ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 575 25 เม.ย. 2549 (23:10)
แรงตึงผิวหรือเปล่าครับคุณครู ที่ทำให้หยดน้ำอยู่บนหลอดได้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 576 25 เม.ย. 2549 (23:51)
สวัสดีค่ะ คุณศรีปิงเวียง
ค่ะ เรื่องการใช้ช้อนแทนกระจกเว้าหรือกระจกนูนนั้นเป็นสิ่งที่น่าตกใจอยู่เล็กน้อยนะคะ โดยเฉพาะที่ช้อนในรูปนั้นเป็นเงาวับขนาดนั้น บ้านเราใช้ช้อนแบบช้อนสั้นกินข้าวน่ะค่ะ คงจะเป็นได้ทั้งกระจกเงา กระจกเว้า และกระจกนูน(หรือไม่ได้หว่า?) น่าเสียดายที่ไม่มีคันไหนเงาพอส่องหน้าตัวเองได้เลยค่ะ

แต่อะไรก็ไม่น่าตกใจภาพบางอย่างที่ฉายบนช้อนหรอกค่ะ บางคนขวัญอ่อนอาจสะดุ้งได้ง่ายๆนะคะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 577 26 เม.ย. 2549 (19:17)
อาจารย์"ศรีปิงเวียง"ครับ
ตรงกันข้ามกับการซูม
ผมถ่ายด้วยโหมด"มาโคร"ครับ
เพราะช้อนที่ใช้เป็นช้อนกาแฟที่ไม่ค่อยได้ใช้
มันจึงยังเงาอยู่ ไม่ได้กระทบกับฟันมากนัก และคันน้อย ๆ
ต้องตั้งกล้องใกล้ ๆ จึงสามารถได้ภาพแบบนี้ออกมา
ต้องก็ยิงเป็นชุด ๆ แบบ M16 แล้วก็มานั่งเลือกเอาว่าภาพไหนที่พอดูได้บ้าง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 578 26 เม.ย. 2549 (19:26)
ใช่แล้วครับคุณ drink
แรงตึงผิวมีบทบาทหลายอย่างมากในชีวิตประจำวันแบบที่เราไม่รู้ตัว
ปากกาหลายชนิด นำน้ำหมึกมาสู่ปลายปากกาด้วยแรงตึงผิว
เครื่องพิมพ์แบบพ่นหมึก
การดูดซึมลำเลียงน้ำของพืช
คงมีอีกหลายอย่าง ค่อย ๆ คิดไป

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 579 26 เม.ย. 2549 (19:30)
หนู RED
อย่าให้รู้นะว่าอยู่ตรงไหน
จะเอาจรวดน้ำไปถล่มให้หลบไม่ทันเชียว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 580 26 เม.ย. 2549 (22:26)
โอ๊ะโอ๋

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 581 27 เม.ย. 2549 (22:45)
เห็นทำท่าสนใจจรวดน้ำแล้วเงียบ ๆ ไป เลยกระทุ้งเสียหน่อยน่ะ

จรวดขวดน้ำ เกี่ยวข้องอยู่กับฟิสิกส์หลายสาขา
เริ่มด้วยสมดุล กฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน กฎเบอร์นุยลี
กฎของก๊าซ และกฎเทอร์โมไดนามิกส์
และยังต้องอาศัยฝีมือช่าง ศิลปะ และจินตนาการ
ถ้าหนูอยากได้แชมป์จรวด อย่ารอให้ถึงเปิดเทอม
รีบลงมือทำตั้งแต่ตอนนี้
ขั้นแรก ทำจรวดตามแบบที่เห็นในเว็บก่อน
เป็นแบบที่ทำได้ง่าย ๆ ใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมง
พอทำจรวดยิงขึ้นได้แล้ว
แล้วค่อยดัดแปลงรูปแบบให้ได้อย่างใจ
เคล็ดไม่ลับก็คือ ความเรียบร้อยในการสร้าง
สมดุลในการติดหัว หาง น้ำหนักเบา
ฐานที่มั่นคงแข็งแรง ควบคุมการเติมลมและปล่อยจรวดได้ตามใจ

ระวังเรื่องความปลอดภัยด้วย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 582 28 เม.ย. 2549 (00:40)
นั่นแหละค่ะ ปัญหาใหญ่ ความเรียบร้อยคืออุปสรรคในการทำงานที่คิดไว้แล้ว สมาชิกในทีมตอนนี้ไม่มีใครมีฝีมือในการทำงานประณีตเลยค่ะ อันที่จริงเราเนี่ยแหละค่ะฝีมือห่วยที่สุดในกลุ่ม
เรื่องการเริ่มทำงานก็คงต้องรอปรึกษาอาจารย์ที่ปรึกษาว่างจากงานก่อน ถ้าถามว่ารอไปทำไม? ยังไงอาจารย์ท่านนี้ก้เป็นผู้สนับสนุนโครงการนะคะ(แต่ที่จริงก็พอคิดแบบจรวดไว้ในใจบ้างแล้วล่ะค่ะ)อาจารย์บอกว่าถ้าจะทำฐานยิงใหม่คงจะไม่ทัน ถ้ารุ่นพี่ๆที่เคยไปแข่งยังมีฐานอยู่และยังไม่เปลี่ยนเบอร์มือถือที่ให้อาจารย์ไว้ ก็อาจยืมของรุ่นพี่มายิงก่อนแล้วค่อยมาปรับปรุงทีหลังก็ได้...
เท่าที่ดูวันแข่งจากนิตยสาร ยังโชคดีนะคะที่ภาคกลางแข่งหลังสุดเลย อีกประมาณสามเดือนสินะคะ...
พี่สาวสบประมาทค่ะ บอกว่าแกอย่าหวังถึงร้อยสองร้อยเมตรเลย สิบเมตรจะถึงรึเปล่าเถอะ
เอาไว้คืบหน้าเมื่อไหร่ค่อยบอกนะคะ ตอนนี้ก็ใช้ชีวิตธรรมดาป็นปกติไปก่อน เอ้อ เรื่องความปลอดภัย อันนี้ไม่รู้สิคะ