ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 7 มิ.ย. 2555 (00:16) กระดาษเพียงแผ่นเดียวก็สามารถกั้นอนุภาคแอลฟาได้แล้วครับ ฉะนั้นหากใช้ตะกั่ว แค่ความหนาเท่ากระดาษก็ป้องกันได้เหลือเฟือ
http://www.bcm.edu/bodycomplab/Radprimer/radpenetration.htm
Ouroboros 
ร่วมแบ่งปัน2435 ครั้ง - ดาว 306 ดวง
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 7 มิ.ย. 2555 (15:52) ตำราทั่วๆไปมักจะเขียนง่ายๆอย่างที่คุณอู๋ยกมานี้แหละครับ
จะบอกว่าผิดก็ไม่ค่อยเต็มปากเท่าใด แต่จะบอกว่าถูกก็ตะขิกตะขวงใจเหมือนกัน
ผมเรียนเกือบไม่จบก็ด้วยเรื่องกัมมันตรังสีเหล่านี้ ด้วยผมไม่พอใจกับบทสรุปที่มีอยู่
แล้วไปทำการทดลองเพิ่มเติมจนเกิดปัญหากับอาจารย์ที่ปรึกษา อ.ดร.แขชนะอาจจะทราบ เพราะเรียนมาด้วยกัน
การทดลองของรัทเธอร์ฟอร์ดนั้น ใช้แผ่นทองกั้นรังสีแอลฟา แล้วยังมีรังสีฯทะลุออกไปชนฉากเรืองแสงหรือฟิลม์ได้
แล้วทำไมรังสีจะทะลุแผ่นกระดาษไม่ได้
รังสีแอลฟา นับเป็นรังสีที่สามารถกั้นให้หยุดได้ง่ายที่สุด แต่ก็นับว่าอันตรายที่สุดหากสารที่แผ่รังสีแอลฟา
เข้าไปแผลงฤทธิ์อยู่ในร่างการของคน
การที่จะกั้นรังสีให้อยู่นั้น มีองค์ประกอบหลายอย่างด้วยกัน เช่น เมื่อกั้นด้วยแผ่นทองคำ
รังสีแอลฟาที่มีพลังงาน 1 MeV กั้นได้ง่ายกว่ารังสีแอลฟาที่มีพลังงาน 4 MeV
รังสีแอลฟาที่มีพลังงาน 1 MeV กั้นได้ง่ายกว่ารังสีบีตาที่มีพลังงาน 1 MeV
แต่หากต้องการยิงนิวเคลียสด้วยกัมมันตรังสี แอลฟา กับ บีตา
แอลฟาสามารถเข้าถึงนิวเคลียสได้ง่ายกว่า
นิรันดร์
ร่วมแบ่งปัน24828 ครั้ง - ดาว 1014 ดวง
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 7 มิ.ย. 2555 (16:32) กลับมาที่คำถามของเจ้าของกระทู้
ดังที่คุณอู๋ว่าไว้ว่ากระดาษก็กั้นรังสีแอลฟาได้ ดังนั้นตะกั่วย่อมกั้นรังสีแอลฟาได้ดีขึ้นไปอีก
การที่การทดลองใช้ตะกั่วเป็นภาชนะบรรจุสารกัมมันตรังสีที่ให้แอลฟานั้น
ไม่ได้มีเจตนาจะกั้นรังสีแอลฟา แต่ต้องการกั้นรังสีอื่นที่แผ่ออกมาพร้อมๆกับรังสีแอลฟาต่างหาก 
อย่างไรก็ตาม ตะกั่วที่ใช้ต้องหนากว่าแผ่นทองที่ใช้ทดลองเป็นเป้าให้แอลฟาชนหลายสิบเท่านัก
ด้วยมันถูกใช้เพื่อกั้นรังสีบีตา และแกมมา ไม่ใช่แอลฟาอย่างที่เจ้าของกระทู้ถามมาครับ
ส่วนตัวเลขว่าหนาเท่าใดนั้น ผมไม่มีหนังสืออยู่ใกล้ๆพอที่จะค้นให้ได้
พยายามค้นจากเน็ตแต่ก็ยังไม่พบ
นิรันดร์
ร่วมแบ่งปัน24828 ครั้ง - ดาว 1014 ดวง
