จำนวน 1014 ความเห็น, หน้า่ | 1| -2- 3| 4| 5| 6| 7| 8| 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| 18| 19| 20| 21| 22| 23| 24| 25| 26| 27| 28| 29| 30| 31| 32| 33| 34| 35| 36| 37| 38| 39| 40| 41| 42| 43| 44| 45| 46| 47| 48| 49| 50| 51|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 16 26 ส.ค. 2547 (09:47)

วันไหนฝนตก เราก็ไม่ย่อท้อ มีชุดสู้ฝนราคาตัวละ 17 บาท 6 ตัว 102 บาท สำหรับทีม 5 คน อาจารย์ที่ควบคุมทีมอีกคน ตากฝนกันทั้งหมด 6 คน สีเสื้อฝน เราก็เลือกเป็นสีโรงเรียน คือ "น้ำเงิน-เหลือง"

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 17 26 ส.ค. 2547 (09:55)

ทั้งมืด ทั้งเปียก ทรหดที่สุด ไม่มีใครมาเห็นว่าเด็ก ๆ เหนื่อยกันขนาดไหน ครูบางคนคิดว่า เด็กเรียนเก่ง เห็นแก่ตัว ไม่สนใจกิจกรรม ช่วยเหลือโรงเรียน ผมค้านหัวชนฝา เด็กพวกนี้ เรียนเก่งถึงเก่งมาก ผมเชื่อว่า ถ้าเขาทุ่มเวลาทั้งหมดกับหนังสือ เกรด 4.00 พวกเขาทำได้แน่ ความรู้ที่เรียนมา เขาเอามาประยุกต์เข้ากับกิจกรรม ไม่ใช่เฉพาะความรู้วิทยาศาสตร์ การวัด การคำนวณเท่านั้น เขายังต้องมี EQ เป็นเลิศด้วย เขาจะต้องหาผู้สนับสนุนทีม ก็เพื่อน ๆ ครู ๆ นั่นแหละ ต้องไปขอร้องให้เพื่อน ช่วยหาอุปกรณ์ให้ และครู ให้ช่วยผ่อนผันเวลาส่งการบ้าน เช่น ขวด PET บัตรโทรศัพท์ การบ้าน(เพื่อลอกส่ง ยามทำเองไม่ทัน )

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 18 26 ส.ค. 2547 (09:59)

สูบแล้ว ก็เปิดทางให้แสงเข้าหน่อย เพราะมันมืดมาก มองไม่ค่อยเห็น scale ฝนตกก็ดีอย่าง จรวดตกลงบนสนามที่นิ่มหน่อย ไม่ต้องซ่อมมาก แต่ก็มีข้อเสียคือ ระยะที่ได้จะไม่ตรงกับตอนฝนไม่ตก ทำให้ตอนไปแข่งยิงในนาม Radiation ทำให้ระยะทางไกลกว่าที่ซ้อมไปสักหน่อย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 19 26 ส.ค. 2547 (10:05)

ก่อนถึงวันแข่ง ก็มีการเปิดตัวทีม "Special Rocket Water " ให้กองเชียร์ คือเพื่อน ทั้งโรงเรียนได้รับทราบ น่าเสียดายว่า ตอนลงทะเบียน ไม่ได้ใช้ชื่อเดิมของทีม แบบเสียใจนิด ๆ ก็ลงแข่งในนาม "กฤษณ์กังวาน 1" ซึ่งเป็นชื่อหอนาฬิกาของโรงเรียน และ"กฤษณ์"เป็นชื่ออาจารย์เก่าแก่ผู้ล่วงลับ เป็นอาจารย์ปู่ เพราะสอนพ่อของเด็กเหล่านี้มา (ถ้าพ่อเป็นศิษย์เก่า'เบญจม')

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 20 26 ส.ค. 2547 (10:14)

จรวดแป้งสีคราม พุ่งออกไปอย่างสวยงามต่อหน้าสักขีพยานว่า ต่อไปนี้ พวกเขาจะพยายามมุ่งมั่นเอาชัยชนะกลับมาฝากเพื่อน ๆ ที่โรงเรียนให้ได้ ด้วยการฝึกซ้อมมาเป็นอย่างดี จรวดแป้งก็พุ่งข้ามกลุ่มเพื่อน ๆ ที่นั่งอยู่ไปตกข้างหลังพุ่มไม้ที่ห่างออกไปด้านหลังอย่างปลอดภัย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 21 26 ส.ค. 2547 (10:24)

หลังจากยิงจรวดแป้ง แล้ว หน้าตาก็จะเป็นอย่างนี้ล่ะครับ ถ่ายรูปกันหน้าพระรูปรัชกาลที่ ๔ พระบิดาของวงการวิทยาศาสตร์ไทย แม้จะเป็นงานทางวิทยาศาสตร์ เด็กเหล่านี้ก็ได้ไปบนกับพระบรมราชานุสาวรีย์รัชกาลที่ ๕ ที่พวกเราชาวเบญจม ฯ เคารพนับถือ เพื่อเป็นขวัญและกำลังใจ โดยไม่ได้แจ้งให้อาจารย์ควบคุมทีม (ก็ผมนั่นแหละครับ )ทราบ ได้ข่าวแว่ว ๆ มาว่าต้องไปวิ่ง 100 รอบ หรือบนไข่ต้ม 100 ฟอง อะไรทำนองนั้น เหนื่อยหน่อยนะเด็ก ๆ ก็ดี จะได้มีไข่ ไว้เสริมพลังอีก 100 ฟอง คงต้องกินแกงพะโล้กันอีกหลายวัน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 22 26 ส.ค. 2547 (10:31)

แน่นอน กองทัพเดินด้วยท้อง ไม่เว้นแม้กระทั่งกองทัพจรวดน้ำ ค่าอาหารในระหว่างฝึกซ้อมทั้งหมด ก็มาจากกระเป๋าผู้ปกครอง ก็มี คุณพ่อไต๋ คุณแม่หมู คุณแม่แว่น คุณแม่แต้วและถ้าคุณพ่อของน้องพลอย สาวสวยที่สุดในทีมของเราขึ้นกุ้ง เราก็จะได้กุ้งมากินกันอย่างเอร็ดอร่อย ขอขอบพระคุณท่านผู้ปกครอง ที่อนุญาตให้เอาลูกของท่านมาทรมานทรกรรม เคียวกรำศึกหนัก และยังคอยเป็นกองเสบียงส่งกำลังบำรุง ขอบพระคุณด้วยความจริงใจครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 23 30 ส.ค. 2547 (15:57)
The pictures are very nice. Congratulations to all students who collaborate in the contest.
I will try to organize another contest with my students in Spain and then we may compete in a international competition.
José María
Alexandre Boveda high school
Vigo (Spain)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 24 1 ก.ย. 2547 (08:04)
Hi José María ,
These pictures are collection of the team's attemped.
They were Thailand Champion in 2002.
They loosed the championship last year.
This year, they are trying to come back.
You can post any comments or questions here.
Niran

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 25 19 ต.ค. 2547 (15:50)
ด้วยความพยายามอย่างยิ่งยวด ทีมนี้สามารถยิงจรวดด้วยความดันเพียง 7 บาร์ได้ไกลกว่า 350 เมตรแล้ว
ตามมาดูได้ที่
http://www.nsm.or.th
วันที่ 23 ตุลาคม 2547

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 26 19 ต.ค. 2547 (16:01)
ออกทราบการทำตัวอัดแรงลมอ่ะคับที่ไว้อัดให้มันพ้งไปอ่ะตอบมาด่วนเลยนะคับห้ามเกินวันศุกร์ที่22 ตุลา 47

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 27 21 ต.ค. 2547 (08:44)
สูบจักรยานธรรมดาก็ใช้ได้ครับ สามารถอัดความดันได้เกิน 100 PSI สบาย ๆ ราคาร้อยกว่าบาท แต่ถ้าดี ดีหน่อยก็อาจถึง 500 บาท เลือกคุณภาพและราคาเองนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 28 21 ต.ค. 2547 (08:46)
เหลือเวลาอีกเพียง 2 วันเท่านั้น
การประลองพลังจรวดน้ำรูปแบบต่าง ๆ ก็จะระเบิดขึ้น
อย่าลืม ไปชมให้ได้นะครับ
ที่องค์การพิพิธภัณ์วิทยาศาสตร์ คลอง 5 ถนนรังสิต ข นครนายก
เริ่มงานตั้งแต่เช้า 9 นาฬิกา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 30 24 ต.ค. 2547 (14:14)
การแข่งขันก็จบลงเรียบร้อยโรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์ ฉะเชิงเทรา
โรงเรียนเบญฯ ส่งนักเรียนลงแข่งขัน 2 ทีม คือทีมกฤษณ์กังวาน 1 และ กฤษณ์กังวาน 2
การแข่งขันมีทั้งหมด 3 ประเภท 4 รางวัล
คือ
1. การแข่งขันการนำเสนอผลงานการสร้างจรวดขวดน้ำและการสร้างฐานยิงจรวด
2. การแข่งขันยิงแม่น
3. การแข่งขันยิงไกล
ทุกการแข่งขัน โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์ ฉะเชิงเทรา ได้ที่ 1 ไปทุกรางวัล โดย ที่มกฤษณ์กังวาน 1 ชนะเลิศการแข่งขันประเภทการนำเสนอผลงานฯ และการแข่งขันยิงไกล ได้ระยะไกล 298.56 เมตร
ส่วนทีมกฤษณ์กังวาน 2 ได้รางวัลที่ 1 ประเภทยิงแม่น เข้าใกล้เป้าระยะ 70 เมตร โดยห่างจากเป้าเพียง 0.24 เมตรเท่านั้น
ดังนั้น รางวัลประเภทคะแนนรวมสูงสุดจึงตกอยู่กับทีมกฤษณ์กังวาน 1 ไปอีกรางวัล

เป็นที่น่าสงสัยว่า ปีหน้าจะหาสนามที่ไหนมาแข่งกัน
เพราะมีการทำลายสถิติกันทุกปี ส่วนการยิงแม่นก็เกือบจะวางจุดกันได้อยู่แล้ว

น่าปลื้มจริง ๆ นะครับกับความสามารถและการพัฒนาของเด็กไทยและครูอาจารย์ที่ได้พากเพียรพยายามฝึกฝนลูกศิษย์

แม้ทีมที่ไม่ได้ชนะเลิศก็มีการพัฒนามาจ่อต้นคอแชมป์อยู่ใกล้ ๆ
ถ้าไม่หนีให้ดีก็ต้องถูกแชงแน่ ๆ ในปีหน้า

แล้วจะเอาภาพกิจกรรมมาฝากในวันหลังนะครับ

แต่ขอบอก

สนุก และตื่นเต้นมาก ๆ

ถ้าใครไม่เคยลองทำ ลองแข่ง จะไม่รู้ว่า สนุก และท้าทายมากขนาดไหน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 31 26 ต.ค. 2547 (12:49)

ผมจะค่อย ๆ ทะยอยเอาเบื้องหลังความสำเร็จของเด็ก ๆ มาเสนอไปเรื่อยๆ แต่ละขั้นตอนของการทำจรวดนั้น ละเอียดยิบ อันดับแรกคือเรื่องของการทากาว เราซื้อกาวเกือบทุกยี่ห้อที่เขาว่าดีมาทดลอง ด้วยเหตุผลที่ว่า ขวด ติดกาวยากมาก แทบจะหากาวที่ยึดติดกับขวดไม่ได้ เฉพาะค่ากาวที่จ่ายออกไปก็หลายพันบาทเชียวนะครับ(เฉี่ยว ๆ หมื่นบาท) ในที่สุด เด็กก็ใช้กาวช้างกับแป้งโรยตัวเด็ก เมื่อประกอบเข้าด้วยกัน จะได้เนื้อกาวที่แข็งมาก ๆ แม้จะปะทะลมแรง กาวก็ไม่หลุด

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 32 26 ต.ค. 2547 (13:01)

นิมิตร เป็นคนที่มีความละเอียดรอบคอบ สายตาดี แม่นยำ สมองฉับไว ทำหน้าที่ติดฟิน ฟินเป็นส่วนสำคัญมากของจรวด เพราะถ้าฟินไม่ตรง จรวดก็จะวิ่งไม่ตรงไปด้วย ฟินแต่ละใบจะต้องเท่ากันพอดี และติดที่ตำแหน่งห่างเท่ากัน และตั้งฉากกันทุกใบ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 33 26 ต.ค. 2547 (13:09)

ระหว่างที่นิมตร กำลังติดฟิน พลอย ได้ชั่งน้ำหนักดินน้ำมันที่ใช้ในการถ่วงหัวของจรวด น้ำหนักของจรวด มีความสำคัญอย่างยิงต่อจรวดยิงแม่น เพราะน้ำหนักที่เปลี่ยนไป หมายถึงระยะทางที่เปลี่ยนไป ด้วยพลังขับเคลื่อนที่เท่ากัน จรวดที่มีน้ำหนักเบากว่าจะเคลื่อนที่ได้เร็วกว่าและไปได้ไกลกว่า เพื่อให้ได้ระยะที่เท่ากับที่ต้องการ จรวดทุกลำจึงต้องมีน้ำหนักเท่ากัน เราใช้เครื่องชั่งอิเล็กทรอนิกที่มีความละเอียดระดับ 1 กรัม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 34 26 ต.ค. 2547 (13:20)

ผมรับหน้าที่พัฒนาฐานยิงจรวดให้กับทีม รุ่นล่าสุด ทำด้วยท่อสเตนเลสกลึงเป็นท่อส่ง ได้รับความอนุเคราะห์จากรองผู้อำนวยการวิทยาลัยเทคนิค ฉะเชิงเทรา หรือผู้ช่วย สุริยะ และเพื่อน ๆ ของท่านออกแบบทำให้ ผมทำส่วนย่อย ๆ คือส่วนของการบังคับจรวดให้ติดอยู่กับฐาน และปล่อยจรวดออกจากฐาน โดยใช้เข็มขัดรัดสายไฟขนาด 8 นิ้วแล้วตัดเหลือ 4 นิ้ว ข้อต่อท่อ PVC 6 หุน แล้วก็กาว epoxy อย่างที่เห็นในภาพ ได้ฐานที่มีกำลังส่งจรวดสูงมาก ๆ ยิงได้ตรง และแม่นยำ น่าเสียดายที่มันชำรุด และไม่สามารถซ่อมลงแข่งรอบชิงชนะเลิศได้ทันเวลา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 35 26 ต.ค. 2547 (13:36)

ฐานยิงที่ใช้ในการแข่งรอบคัดเลือกคือฐานยิง"เล็กพริกขี้หนู" ดูได้ในรูปในความคิดเห็นเพิ่มเติมที่ 9,11,12,13,17 และ 18 เป็นฐานที่มีพลังสูงมาก ทั้งที่มีขนาดเล็กนิดเดียว มวลรวม(ไม่รวมจรวด)ก็เพียง 2.0 กิโลกรัมเท่านั้น นำไปยิงแข่งรอบคัดเลือกสู้กับฐานยิงของโรงเรียนศรีบุญยนนท์ที่มีราคาถึง 14,000 บาทได้อย่างสูสี จรวดของเราและฐานยิงเล็กพริกขี้หนู(รูปในความคิดเห็นเพิ่มเติมที่ 13) สามารถสร้างความหวั่นไหวให้กับคู่แข่งที่เป็นแชมป์เก่าได้ แต่เรายังแพ้อยู่นิดหน่อย (แชมป์เก่ายิงได้ 267 เมตร นำหน้าเราไป 10 เมตร) เมื่อลองคำนวณด้วยวิถีโปรเจคไตล เราพบว่า ฐานยิงที่สูงกว่าจะพาจรวดไปได้ไกลกว่า ผมจึงตัดสินใจเปลี่ยนฐานเล็กพริกขี้หนู ให้เล็กกว่าเดิมลงไปอีก แต่เอาไปตั้งบนที่สูงขึ้น โดยใช้จักรยานออกกำลังกายเป็นที่ตั้งของฐานใหม่ ถึงจะมีขนาดใหญ่ขึ้น แต่ก็ยังเล็กพอที่จะใส่ท้ายรถเก๋งคันเล็ก ๆ ของผมไปซ้อมตามที่ต่าง ๆ ได้อย่างไม่ลำบากมากนัก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 36 26 ต.ค. 2547 (13:46)

เมื่อประกอบเข้าด้วยกันแล้ว เป็นที่ดึงดูดใจผู้คนได้ดี หลายคนขอลองขึ้นมานั่งขี่ หวังว่าฐานของผมสามารถ อัดลมได้ด้วยการปั่นจักรยาน แต่ก็ผิดหวังไปเล็กน้อย เมื่อเริ่มต้น เด็ก ๆ ในทีมที่ ยอมรับฐานเล็กพริกขี้หนูและ ฐานของผู้ช่วยสุริยะ ทำใจให้ ยอมรับฐานม้านิลมังกรได้ยาก เพราะกลัวปัญหาการเล็งที่จะ ทำได้ลำบาก เราจึงตกลงกันว่าเอาฐานต่าง ๆ ที่พัฒนามายิงแข่งกันเอง ระหว่างฐานรุ่นต่าง ๆ