จำนวน 89 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| -4- 5|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 51 29 ธ.ค. 2547 (18:39)
ทุ่นสมุทรศาสตร์ที่ สทอภ. ทำการวางในอ่าวไทย และทะเลอันดามัน เป็นทุ่น"ตรวจวัด"ทางสมุทรศาสตร์ครับ ไม่ใช่ทุ่น"เตือนภัย"
ประการแรก คือตัวทุ่นเองไม่ได้ติดตั้งอุปกรณ์ที่สามารถตรวจวัดความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นจากสินามิได้
ประการที่สอง ทุ่นเตือนภัย จะต้องวางห่างจากฝั่งเป็นระยะทางไกลมาก เพื่อที่จะมีช่วงเวลามากพอ ที่จะส่งข้อมูลกลับ แล้วแปลผลออกมาว่าเป็นสึนามิหรือไม่
ข้อมูลจากทุ่นสำรวจ แม้จะใช้ในด้านการเตือนภัยไม่ได้ แต่มีประโยชน์ด้านการศึกษาวิจัยอย่างมาก เนื่องจากเก็บข้อมูลในลักษณะต่อเนื่อง รวมถึงใช้เป็นข้อมูลในการออกแบบ และคำนวณ สิ่งก่อสร้างชายฝั่ง ใต้ทะเล และ ในทะเล

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 52 29 ธ.ค. 2547 (18:51)
ส่วนข้อมูลจากดาวเทียมสำรวจทรัพยากรนั้น ไม่สามารถบอกอะไรได้เลย ที่เกี่ยวข้องกับแผ่นดินไหวครับ คิดง่ายๆ ว่าถ้าเราถือกล้องถ่ายภาพแล้วขึ้นไปถ่ายภาพจากวงโคจร ถึงแม้ว่าจะถ่ายได้ตรงกับตอนแผ่นดินไหว(ใต้ทะเล) จริงๆ ก็คงไม่เห็นอะไรหรอกครับ

ต่อให้ทราบว่าเกิดแผ่นดินไหวขึ้นที่จุดใด ดาวเทียมก็ไม่สามารถถ่ายภาพได้ทัน ซึ่งต้องขึ้นกับปัจจัยหลายประการครับ เช่น ดาวเทียมต้องอยู่ในวงโคจรที่ผ่านพื้นที่ดังกล่าวพอดี อีกทั้งการโปรแกรมดาวเทียมให้ถ่ายภาพก็ต้องใช้เวลาพอควร ดาวเทียมบางดวง กว่าจะถ่ายภาพได้ ต้องโปรแกรมก่อนเป็นวัน แถมยังต้องดูคิวด้วย ว่าไม่มีคนอื่นสั่งถ่ายภาพก่อนล่วงหน้าแล้ว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 53 29 ธ.ค. 2547 (19:00)
ในวันนี้เอง สทอภ. ได้จัดส่งข้อมูลภาพดาวเทียม ไปให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องแล้ว ภาพดังกล่าว จะถูกใช้เพื่อระบุพื้นที่เสียหาย เพื่อการวางแผนบริหารจัดการ การช่วยเหลือในพื้นที่ต่างๆ รวมถึงการบูรณะที่จะเกิดขึ้นในอนาคตด้วย

ภาพดาวเทียม ยังมีประโยชน์ ในการเปรียบเทียบ และศึกษา ความเปลี่ยนแปลง ของทะเล ชายหาด และพื้นที่ชายฝั่ง ก่อนและหลังการเกิดโศกนาฏกรรม เพื่อเข้าใจผลกระทบของสินามิ ที่มีต่อพื้นที่ ในระยะกลาง และระยะยาว อีกด้วยครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 54 30 ธ.ค. 2547 (01:03)
ถ้ามีการตั้งศูนย์เตือนภัย และมีการติดตั้งเครื่องมือ ต้องมีผู้ดูแลหรือรับผิดชอบเป็นองค์กรหรือหน่วยงานเฉพาะ รวมทั้งต้องมีเจ้าหน้าที่ที่มีศักยภาพเพียงพอ...นักวิชาการไทย พอแล้วหรือ???

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 55 30 ธ.ค. 2547 (05:53)

หนังสือพิมพ์ Los Angeles Times วันนี้ (๒๙ ธค ๒๐๐๔) ก็เพิ่งลงบทความเกี่ยวกับความจำเป็นในการมีทุ่นไว้ตรวจวัด สึนามิ เพื่อเตือนภัยประชากรในภูมิภาคนี้ค่ะ ดิฉันจะสรุปอย่างคร่าวๆมาดังนี้นะคะ ( "Disaster Prompts Calls for Indian Ocean Warning System") เจ้าหน้าที่องค์การสหประชาชาติ และผู้นำของประเทศเอเชียบางประเทศ เรียกร้องให้มีการติดตั้งระบบเตือนภัย สึนามิ ในมหาสมุทรอินเดีย รัฐมนตรีกระทรวงสื่อสารของอินเดีย Dayanadithi Maran กล่าวว่า อินเดียจะพิจารณาหาทางติดตั้งระบบเตือนภัยฯ และรัฐมนตรีกระทรวงต่างประเทศของออสเตรเลีย Alexander Downer ก็กล่าวว่า รัฐบาลออสเตรเลียจะร่วมมือช่วยกันสร้างระบบนี้ขึ้นมา และประเด็นเกี่ยวกับการสร้างเครือข่ายเตือนภัยสึนามินี้ คงจะได้รับการบรรจุเพิ่มในวาระการประชุมขององค์การสหประชาชาติ ในเมือง Kobe ประเทศญี่ปุ่น ในเดือนหน้านี้ นอกจากนี้ ประเด็นเกี่ยวกับการสร้างระบบสังเกตการณ์ทั่วโลก คงจะได้เป็นวาระหนึ่งของการประชุมในกรุงบรัสเซล ประเทศเบลเยี่ยม ในเดือนกุมภาพันธ์ ซึ่งจัดโดย องค์การ National Oceanic and Atmospheric Administration(NOAA) ของสหรัฐ ซึ่งมีฐานะเทียบเท่าองค์การนาซา แต่ดูแลรับผิดชอบเกี่ยวกับมหาสมุทรและบรรยากาศโลก แทนที่จะเป็นอวกาศอย่างนาซา ระบบสังเกตการณ์ทั่วโลกนี้ จะประสานงานในด้านตรวจจับภัยจากธรรมชาติ ภูมิอากาศ และการพัฒนาสิ่งแวดล้อม แต่ระบบไฮเท็คแบบที่มีติดตั้งทุ่นเตือนภัยสึนามิในมหาสมุทรแปซิฟิคนั้น ต้องใช้เวลาหลายปีกว่าจะสร้างได้เสร็จ และถ้าสร้างทุ่นให้ตรวจวัดได้ทั้งโลก ก็คงต้องใช้งบประมาณราวๆ ๑๕๐ ล้านเหรียญสหรัฐ เพราะมันต้องใช้ทุ่นดังภาพประกอบ ที่ลงสมอติดตั้งอุปกรณ์วัดความดันน้ำทะเลที่ก้นทะเล แล้วส่งสัญญาณผ่านดาวเทียมไปยังศูนย์บัญชาการภาคพื้นดิน และก็ใช่ว่าจะมีแต่ทุ่นก็รู้แล้วไม่ ทางศูนย์บัญชาการ ยังต้องอาศัยข้อมูลที่บันทึกโดยเครื่องวัดแผ่นดินไหวทั้งจากเซ็นเซ่อร์ที่ฝังก้นทะเล และจากเครื่องวัดบนพื้นที่เรียกว่า seismograph เครื่องวัดความสูงของระดับน้ำทะเล มาประกอบกัน เพื่อความแม่นยำในการประเมินภัยด้วย คงต้องมีการตั้งศูนย์บัญชาการที่ว่านี้อย่างน้อย หนึ่งศูนย์ในแต่ละภูมิภาค แล้วในแต่ละประเทศ ยังต้องออกแบบสร้างระบบเตือนภัยสื่อสารต่อไปยังประชาชนอย่างได้ผลอีกด้วย เช่นมีโทรโข่ง หรือลำโพงถ่ายทอดเสียงสัญญาณเตือนภัย เพื่อเตือนให้ประชาชนอพยพออกจากพื้นที่ที่มีอันตราย ซึ่งต้องมีการซักซ้อมระหว่างเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นกับประชาชน ให้ทราบและซักซ้อมแผนการอพยพภัยอย่างละเอียด "แค่วางทุ่นในมหาสมุทรอย่างเดียวน่ะ ไม่ได้ช่วยอะไรขึ้นมาได้หรอกครับ" Vice Admiral Conrad Lautenbacher Jr. ผู้อำนวยการ NOAA กล่าว "มันเป็นระบบการส่งผ่านข้อมูล และรับข้อมูงเพื่อสื่อสารต่อไปยังประชากร ที่ซับซ้อนไม่ใช่เล่น จึงเป็นการยากที่จะสร้างระบบขึ้นมาทั้งระบบ"

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 56 30 ธ.ค. 2547 (06:11)
ผู้เชี่ยวชาญด้านภัยจาก สึนามิ กล่าวว่า ในขณะที่เรายังไม่มีระบบไฮเทคมาเตือนภัยได้อย่างแม่นยำ ก็อาศัยระบบโลเทคที่มีประสิทธิภาพไม่น้อยหน้ากันได้ไปพลางๆก่อน ไม่จำเป็นต้องงอมืองอเท้ารอให้มีอุปกรณ์แพงๆก่อนเลย คือการสอนให้ประชาชนเข้าใจถึงภัย และการหลบภัยอย่างได้ผลที่สุด

"ผมรู้สึกเจ็บปวดที่สุดที่ได้เห็นภาพผู้คนล้มตายถึงขนาดนี้ คนที่ต้องสูญเสียชีวิตไป เพราะทำสิ่งที่เราหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเขาจะไม่ทำกัน" Costas Synolakis ศาสตราจารย์วิชาวิศวกรรมโยธา แห่งมหาวิทยาลัย University of Southern California กล่าว

ด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ คนจำนวนมากไปออที่ชายหาดเพื่อดูน้ำที่ลดลงอย่างฮวบฮาบ นี่เป็นพฤติกรรมที่ทุกคนที่ไม่เคยเห็น สึนามิ มาก่อน จะทำไปโดยสัญชาติญาณ แต่กว่าจะรู้สึกถึงภัย คือพอเห็นคลื่นยักษ์เข้ามา ก็ไม่มีทางที่จะวิ่งหนีได้ทันแล้ว

"ถ้าประชาชนรู้สึกถึงแผ่นดินไหว หรือพื้นติดใต้เท้าสะเทือน หรือเห็นน้ำมีการเคลื่อนไหวแปลกๆ สิ่งแรกที่ควรทำอย่างเร่งด่วนที่สุดก็คือ หนีไปอยู่ที่สุงให้เร็วที่สุด และอยู่ที่นั่นไม่ต้องไปไหน เพราะ สึนามิ จะมาเป็นระลอกๆ

บนหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิค ซึ่งประชากรตระหนักถึงภัยจาก สึนามิ มาเป็นอย่างดีแล้ว เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นได้ย้ำเตือนถึงภัยนี้ต่อประชาชนและมีการย้ำเตือนถึงความสำคัญของการอพยพหนีน้ำขึ้นที่สูง ในทันทีที่รู้สึกว่ามีแผ่นดินไหวเกิดขึ้น

ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดถึงความสำคัญของการให้การศึกษาต่อประชากรคือ ในปี ค.ศ. ๑๙๙๙ มี สึนามิ ที่กวาดล้างทั้งหมู่บ้านลงทะเลไป ที่เมือง Vanuatu บนเกาะในแปซิฟิค คนทั้งหมู่บ้านจำนวน ๕๐๐ คน มีเสียชีวิตไปเพียง ๓ คนเท่านั้น ชาวบ้านในหมู่บ้าน เพิ่งจะได้ดูวีดีโอ ถึงการป้องกันตัวจาก สึนามิ ก่อนหน้านั้นไม่นานเอง

เฮเลน วูด นักวิทยาศาสตร์ท่านหนึ่งของ NOAA กล่าวว่า มันเป็นการยากที่จะของบมาสร้างระบบเตือนภัยราคาสูง ที่สามารถเตือนภัยที่ไม่ค่อยจะได้พบได้เจอนัก แม้แต่ในมหาสมุทรแปซิฟิค สึนามิ ลูกใหญ่ๆที่มีอันตรายต่อพลเมืองบนชายหาด จะมีมา ๑๐-๒๐ ปีต่อครั้งเท่านั้น "แต่ฉันเชื่อว่า คราวนี้เราคงมีเหตุผลที่ดีที่จะช่วยให้รัฐบาลต่างๆยอมควักกระเป๋ามาสร้างระบบนี้กันได้แน่ๆ"

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 57 30 ธ.ค. 2547 (07:00)
I\'m sorry within the south of thailand too. I saw in T.V so sad . If I would there in the Bangkok I will be give My blood Goup A for help them and buy somthing for them. I\'m Thai people in California. Tsunami is killing people in south of thai and other country alot of people die there have to careflue agian. Thailand of Thaipeople is very good siam of Thai smile.

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 58 30 ธ.ค. 2547 (12:57)
ตัวเลขอย่างเป็นทางการ สรุปจำนวนผู้เสียชีวิต (ถึง 12:50 30ธค)

Indonesia: 45,268
Sri Lanka: 22,493
India: 6,974
Thailand: 1,829
Somalia: 100
Burma: 90
Maldives: 67
Malaysia: 65
Tanzania: 10
Seychelles: 3
Bangladesh: 2
Kenya: 1

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 59 30 ธ.ค. 2547 (21:19)
http://www.digitalglobe.com/tsunami_gallery.html

เมืองนี้ชื่อ Kalutara อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของศรีลังกา
ภาพถ่ายเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2547 เมื่อเวลา 10:20 น. (เวลาของลังกา)
เป็นเวลาประมาณเกือบ 4 ชั่วโมง หลังเกิดแผ่นดินไหว (เวลา 6:28 น. เวลาของลังกา)
เป็นภาพรายละเอียดสูงจากดาวเทียม QuickBird
แต่ละ pixel มีขนาด 60 ซม.

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 60 30 ธ.ค. 2547 (23:54)
ตัวเลขอย่างเป็นทางการ สรุปจำนวนผู้เสียชีวิต (ถึง 12:50 30ธค)

อินโดนีเซีย: 45,268
ศรีลังกา: 22,493
อินเดีย: 6,974
ไทย: 1,829
โซมาเลีย: 100
เบอร์มา: 90
มัลดีฟส์: 67
มาเลเซีย: 65
แทนซาเนีย: 10
เซเซลล์: 3
บังกลาเทศ: 2
เคนย่า: 1

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 61 31 ธ.ค. 2547 (00:17)
ขอบคุณทุกท่านนะคะ ที่ช่วยกันมาอัพเดตให้

ตอนนี้ข่าวจาก MSNBCและ CNN ยืนยันยอดจำนวนผู้ตายกว่าแสนแล้วค่ะ

อินโดนีเซียที่เดียวก็ ๘๐,๐๐๐ ได้แล้วค่ะ

อินเดีย ๑๒,๕๐๐

ไทย ที่เขาหลักที่เดียวก็ ๓,๐๐๐ พังงาอีก ๑,๕๐๐ ประมาณว่ากว่า ๕,๐๐๐ ได้แล้วค่ะ

ยอดจาก MSNBC 114,000 ของ CNN 116,000 คน แต่ก็ไม่ต่างกันมากเท่าไหร่แล้วค่ะ พูดอะไรไม่ออกเลย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 62 31 ธ.ค. 2547 (14:27)
ไปกันใหญ่แล้ว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 63 2 ม.ค. 2548 (12:27)
อยากทราบผลกระทบแต่ละด้านที่เกิดจากคลื่นสึนามิอ่ะค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 64 3 ม.ค. 2548 (22:56)
เสียใจด้วยครับ ขอให้มีพลังใจ สู้ต่อไปครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 65 4 ม.ค. 2548 (16:09)
ถ้าคุณเป็นรัฐบาล คุณจะแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นได้อย่างไร เช่น ปัญหาการท่องเที่ยว ปัญหาผู้ว่างงาน ปัญหาทรัพยากรธรรมชาติ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 66 4 ม.ค. 2548 (20:55)
ศูนย์วิจัยภูมิสารสนเทศเพื่อประเทศไทย
ที่ web นี้ มีภาพดาวเทียมของประเทศไทย หลายภาพครับ ทั้ง ระยอง พังงา ภูเก็ต และ กระบี่
ศูนย์วิจัยภูมิสารสนเทศเพื่อประเทศไทย
http://www.gisthai.org/

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 68 5 ม.ค. 2548 (09:38)
I\'m sorry.T_T

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 70 5 ม.ค. 2548 (11:23)
อินโดนีเซีย 170000 คนแล้วนะที่ตายน่ะ
ไทย 6000 กว่าคนแล้ว
ขอเป็นกำลังใจให้พี่น้องจังหวัดพังงา กระบี่ ภูเก็ต สตุล ตรัง ระนอง และจังหวัดอื่นๆที่ได้รับความเสียหายด้วยค่ะ
จากเด็ก ก.ค. (แก้งคร้อค่ะ)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 77 10 ม.ค. 2548 (13:15)
เสียใจด้วยจริงกับทุกความศูนย์เสีย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 78 16 ม.ค. 2548 (09:36)
ภาคใต้เดือดร้อนลูกหลานไทยต้องช่วยกัน