จำนวน 52 ความเห็น, หน้า่ | -1- 2| 3|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 6 ม.ค. 2548 (08:38)
น่าสนใจดี ขอบคุณมากครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 6 ม.ค. 2548 (11:21)
ขอบคุณเหมือนกันคับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 7 ม.ค. 2548 (07:47)
น่ากลัวจัง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 7 ม.ค. 2548 (11:59)
โลกหมุนเร็วกว่าเดิม ก็แก่เร็วสิแบบนี้ ว้า แย่จัง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 7 ม.ค. 2548 (12:35)
น่ากลัวมากมากน่ะค่ะ ก็ขอส่งแรงใจไปให้ชาวใต้ทุกคน
รักและอาลัยเป็นอย่างมากค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 8 7 ม.ค. 2548 (12:39)
น่าวาดกลัวมากมากเลยน่ะค่ะ ก็ขอสิ่งศักดิ์ช่วยคุ้มครองพวกเราทุกทุกคนขออย่าให้เกิดในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
สิ่งศักดิ์จะต้องคุ้มครองพวกเราทุกคนน่ะค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 9 7 ม.ค. 2548 (15:02)
อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา สรรพสิ่งทุกอย่าง: เกิดขึ้นในเบื้องต้น เปลี่ยนไปในท่ามกลาง และสลายไปในที่สุด แม้แต่โลกใบนี้ก็อาจจะมีวันที่จะต้องดับไป เช่นมนุษย์เรานี้แล เพราะฉะนั้น จงตั้งตนอยู่ในความไม่ประมาทเถิดโยม
(มหาบัญญัติ ราชวินิตบางแคครับ)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 10 7 ม.ค. 2548 (16:01)
..ลืมตาตื่นคืนหนึ่งรำพึงคิด..โอ้ชีวิตคนเรานั้นสั้นแค่ไหน..ทำความดีไว้เพื่อฝากก่อนจากไป..อย่าให้ใครว่า..ตายเปล่า..เจ้าเกิดมา..มนุษย์เอ๋ย..แม้ว่าทุกอย่างมันไม่เที่ยงแท้..แลเปลี่ยนไปสู่ความเสื่อมสูญ..แลขณะแปรเปลี่ยนย่อมก่อทุกข์ให้แก่ผู้ยึดติด..มนุษย์เรานั้นน่าเวทนานักที่มีสมองคิดลึกซึ้ง..ทำให้ดิ้นรนต่อสู้กับอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา..ทั้งๆไม่มีทาง..เป็นกรรมของเรา..หรือเป็นโฑอกาสของเราที่จะได้ทำดี..ทั้งต่อตนเอง..ต่อเพื่อนทุกข์แลต่อโลกที่เราอยู่..ให้เหมาะสม..ตามสภาพ..จงยิ้มรับโชคชะตาอย่างผู้เข้าใจโลกเถิด..เพื่อนเอ๋ย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 11 8 ม.ค. 2548 (16:01)
น่ากลัวจริง ไม่ทราบว่า จะเกิดเหตุการณ์อะไรที่ร้ายแรงขึ้นอีก เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องควร สอดส่องดูแลสถานการณ์ อย่างใกล้ชิดนะค่ะ T_T

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 12 8 ม.ค. 2548 (17:19)
มันเป็นเหตุการณ์ที่ไม่มีใครอย่ากให้เกิดขึ้น แต่เมื่อเกิดขึ้นแล้ว ก็ขอมีกำลัใจสู้ต่อไปเราชาวไทยทุกคนจะเป็นกำลังใจให้เสมอช่วยสิ่งใดได้ก็จะช่วย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 13 10 ม.ค. 2548 (19:55)
พูดไม่ออก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 14 11 ม.ค. 2548 (15:03)
หากเราเป็นชาวพุทธที่แท้จริง ไม่ควรตั้งตนอยู่ในความประมาท ทุกสิ่งทุกอย่างมันไม่ใช่ของเรา มันเป็นของปลอม ทำให้มันไม่ยั่งยืน คนเราไม่ควรยึดติด หากถึงเวลาที่ธรรมชาติ จะเอาคืนจากเราบ้าง ก็จงเตรียมตัวเตรียมใจ เพราะคนเราได้ใช้ประโยชน์จากมันมาเยอะมากแล้ว บางคนไม่เคยสำนึกและตระหนักในคุณประโยชน์ของมัน หวังเพียงแต่ใช้เพื่อให้เกิดประโยชน์แก่ตนเอง เห็นได้จากการที่มีการสร้างบ้าน โรงแรมต่างๆ มากมาย ทำให้ต้องมีการทำลายธรรมชาติลงไป ยิ่งใกล้ถึงวันที่ดับสูญเท่าไหร่ ทำให้เราเห็นได้ว่าหากใครยังไม่ทำดี ก็ควรรีบๆทำ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 15 11 ม.ค. 2548 (15:09)
ผมเจอกับคุณ จุลดิส รัตนคำแปง นักข่าวไอที ของไทยรัฐ (วันที่ไปรับรางวัลเว็บดีเด่น) คุยไปคุยมา เค้าบอกว่า เค้าเป็นแฟนตัวจริงของพี่พวงร้อยครับ บุ๊คมาร์กแทบทุกกระทู้ของพี่เลย แล้วก็ใช้เป็นแหล่งข้อมูลอ้างอิงในบทความที่เค้าเขียนด้วยครับ

น่ายินดีแทนพี่พวงร้อยจริงๆครับ

รางวัลและคำชมเชย ที่ วิชาการ.คอม ได้รับ เป็นของพี่พวงร้อย และ คุณเทาชมพูอยู่กว่าครึ่งครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 16 11 ม.ค. 2548 (15:47)
ขอบคุณมากค่ะ คุณอ๊อฟ ได้ยินแล้วชื่นใจจริงๆค่ะ ฝากขอบคุณคุณจุลดิศด้วยนะคะ แต่คุณอ๊อฟ คุณจ้อ และคุณเปี้ยวต่างหากล่ะคะที่ทำงานหนักกว่าใครๆในการรักษาเว็บวิชาการให้ช่วยการศึกษาของเราอยู่ได้น่ะค่ะ พี่ชื่นชมความเสียสละอย่างเสมอต้นเสมอปลายของทีมวิชาการมากเลยค่ะ ซึ่งนอกจากจะเป็นตัวอย่างที่ดีให้แก่เยาวชนรุ่นหลังแล้ว ก็ยังเป็นสิ่งบันดาลใจให้พี่อยากมีส่วนช่วยเหลือบ้างตามกำลังค่ะ


วันนี้ทางกรมธรณีวิทยาของสหรัฐ ทำแบบจำลอง สึนามิ วันที่ ๒๖ ธค ใหม่เป็นอย่างสามมิติ ดูได้ที่นี่ค่ะ
http://neic.usgs.gov/neis/bulletin/neic_slav_ff.html

ถ้าสามารถโหลดมาใส่ได้ก็จะดีมากเลยค่ะ เพราะไม่ทราบว่าเค้าจะเก็บไว้ให้ดูที่เว็บของเค้านานเท่าไหร่น่ะค่ะ อีกสองวัน ทาง USGS กับ Caltech จะร่วมมือกันเสนอการบรรยายถึงผลการวิเคราะห์ข้อมูลล่าสุดของแผ่นดินไหวที่ทำให้เกิด สึนามิ ในครั้งนี้ พี่จะไปฟังแล้วถ้ามีอะไรดีๆน่านำมาถ่ายทอดต่อจะเอามาเขียนใหม่ค่ะ ตอนนี้กำลังตามเก็บข้อมูลอยู่ค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 17 11 ม.ค. 2548 (21:54)
เวลา เป็นสิ่งสัมพัทธ์ หน่วยของเวลา เป็นสิ่งสมมุติ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 18 13 ม.ค. 2548 (09:46)
ได้ความรู้มากเลย ดีใจที่ได้เจอเว็บนี้
อย่างไรก็ตาม โดยส่วนตัวทำงานในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ได้เห็นบทความที่ผุ้ทรงคุณวุฒิทางด้านการท่องเที่ยว คือ คุณภราเดช พยัฆวิเชียร เขียนบทความเกี่ยวกับเรื่องนี้ น่าจะเป็นประโยชน์ เลยส่งมาให้อ่านกันดู
ปัจจุบันคุณภราเดช พยัฆวิเชียร เป็นเลขาธิการมูลนิธิใบไม้เขียว /www.Greenleafthailand.com แ เป็นผู้เชียวชาญขององค์การการท่องเทียวโลก /World Tourism Organization ค่ะ ส่วนตัวเอง เป้นส่วนหนึ่งของมูลนิธิใบไม้เขียว ทีทำงานด้านการสร้างมาตรฐานสิงแวดล้อม ในโรงแรมค่ะ
ขอบคุณ
เรียนรู้จากเพื่อนร่วมทุกข์ “สึนามิ” /โดยภราเดช พยัฆวิเชียร /5 มค. 48

เพื่อนผมชาวศรีลังกา เคยทำงานอยู่ในองค์การระหว่างประเทศด้านการท่องเที่ยว ตอนนี้เป็นที่ปรึกษาทำแผนด้านการท่องเที่ยวให้ธนาคารพัฒนาเอเซีย (ADB) อยู่ แต่ด้วยที่เพื่อนร่วมชาติประสบภัยพิบัติอย่างใหญ่หลวง อดไม่ได้ที่จะช่วยกันคนละไม้คนละมือในส่วนที่ทำได้ เขียนข้อเสนอแนะขั้นตอนในการฟื้นฟูอย่างง่ายๆ และไม่ให้เกิดความสับสนต้นไม่ชนปลายในการช่วยเหลือ เป็นเหตุให้เกิดการฉกฉวยโอกาสขึ้นได้ ผมเห็นว่าเป็นสิ่งที่รู้ไว้ใช่ว่า น่าจะศึกษาหาประโยชน์ได้ สรุปได้ดังนี้
กลยุทธ์ที่ 1 (ซึ่งต้องเป็นนโยบายในระดับสูงสุด)
1.1 รัฐบาลจะต้องมุ่งเน้นความสำคัญทั้งหมดไปที่การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานขึ้นมาใหม่ให้ดีขึ้นกว่าเดิมที่พินาศไป
1.2 การฟื้นฟูชีวิติความเป็นอยู่ และที่อยู่อาศัยของผู้ประสบภัยพิบัติให้เป็นเรื่องของมืออาชีพ, NGOs ภาคเอกชน และประชาชนที่ศักยภาพและความสามารถที่จะช่วยเหลือผู้อื่นได้
กลยุทธ์ที่ 2 จัดทีมรับผิดชอบแต่ละหมู่บ้าน (หากเห็นด้วยและยอมรับตามข้อ 1.2 แล้ว)
2.1 รัฐบาลให้การสนับสนุนโดยไม่ให้นักการเมืองทั้งระดับชาติและท้องถิ่นเข้าไปยุ่งโดยตรงกับการช่วยเหลือ
2.2 ระดมหน่วยงานและองค์กรวิชาชีพ (ในลักษณะอาสาสมัคร) ที่จะทำหน้าที่ประเมินความต้องการทางด้านการยังชีพและที่อยู่อาศัยที่จะต้องฟื้นฟูช่วยเหลือในแต่ละ ชุมชน (หมู่บ้าน) ให้ได้ข้อมูลภายใน 2 อาทิตย์ โดยอาศัยแบบฟอร์มมาตรฐาน (ที่ประมวลผลโดยคอมพิวเตอร์ได้) ทั้งนี้ควรจะมีการประชุมทำความเข้าใจกับผู้ทำหน้าที่ประเมินร่วมกันเสียก่อน
2.3 ประมวลผลกลาง (โดยคอมพิวเตอร์) แบ่งหมวดหมู่เป็นจังหวัด ตำบล หมู่บ้าน และประชาสัมพันธ์ข้อมูลความต้องการเหล่านั้นในทุกสื่อทุกทางให้กลุ่มวิชาชีพ บริษัทห้างร้าน NGOs และประชาชนที่จะช่วยเหลือได้ แสดงความจำนงตรงต่อกลุ่มที่รับผิดชอบหมู่บ้านนั้นๆ
2.4 พยายามที่จะหลีกเลี่ยงความช่วยเหลือที่เจาะเฉพาะบุคคลหรือครอบครัว แต่ ส่งเสริมให้เป็นลักษณะกลุ่ม เช่น ผ่านวัด มูลนิธิ กลุ่มประชาสังคม โรงเรียน สโมสร ฯลฯ ที่จะเข้าไปรับผิดชอบช่วยเหลือ แต่ละชุมชนที่ประสบภัยเป็นกลุ่มๆ ไป
2.5 ลงทะเบียนแต่ละกลุ่มช่วยเหลือและให้อำนาจหน้าที่ที่เข้าไปช่วยเหลือตามที่เขาเห็นสมควรร่วมกันในแต่ละชุมชนหมู่บ้านที่ประสบภัยโดยภาครัฐและภาคการเมืองเข้าไปยุ่งให้น้อยที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ โดยให้การสนับสนุนตามที่แต่ละกลุ่มต้องการแทน
2.6 ให้เกิดพันธมิตรระหว่างกลุ่มองค์กรวิชาชีพ NGOs และภาคเอกชนที่เข้าไปช่วยเหลือนั้น ร่วมมือประสานงานระหว่างกัน และประสานกับการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานที่เป็นบทบาทหลักของภาครัฐในการดำเนินการ โดยกลุ่มพันธมิตรเหล่านั้นควรจัดเป็นคณะกรรมการกลาง และมีคณะทำงานแยกย่อยออกไป ทั้งนี้กำหนดให้มี CEO หนึ่งคนรับผิดชอบในการดำเนินการทั้งหมด
2.7 งบประมาณจากการระดมเงินบริจาค (ยกเว้นโครงการที่เกี่ยวกับโครงสร้างพื้นฐาน) ควบคุมโดยองค์กรประสานงานที่ประกอบไปด้วยตัวแทนจากองค์กรวิชาชีพ NGOs และผู้นำภาคเอกชน
ยุทธศาสตร์ที่ 3 แสวงหาโอกาสในวิกฤติ
ในวิกฤติแห่งความสูญเสีย เรายังมีความหวัง ความมุ่งมั่นประสบการณ์ ตลอดจนทรัพยากรที่ยังคงอยู่ เช่น ที่ดิน อื่นๆ ที่จะนำมาเป็นโอกาสได้
3.1 นักผังเมือง สถาปนิก วิศวกร ควรที่จะได้เริ่มระดมสรรพกำลัง สร้างสรรวางแผน
3.2 แหล่งท่องเที่ยวต่าง ควรจะถือโอกาสใช้มืออาชีพกำหนดรูปแบบ แผนผัง เสียให้ถูกหลักวิชาเสียแต่ต้น ให้ดีกว่าเดิม (ที่เติบโตอย่างไร้ทิศทาง, ผู้เขียน) และรัฐควรจะถือโอกาสออกข้อกำหนด ด้านผังเมือง สิ่งแวดล้อม การก่อสร้างอาคาร โดยเฉพาะพื้นที่ชายฝั่งให้เหมาะสมและป้องกันความเสียหาอันอาจจะเกิดขึ้นในอนาคต
3.3 จัดทำแนวทางในการก่อสร้างและพัฒนาในทันที ไม่ว่าจะเป็นเรื่องรูปแบบทาง กายภาพ หรือการพัฒนาทางสังคม เช่น เรื่องสุขอนามัย การศึกษา และการพัฒนาเยาวชน การวางแผนครอบครัว เป็นต้น
3.4 ให้ประชาชน ผู้นำชุมชน ผู้นำศาสนา ผู้รู้ผู้อาวุโส ได้มีส่วนร่วมในกระบวนการฟื้นฟูทั้งหมด
3.5 ให้เป็นการผลักดันทำงานกันด้วยการกระทำ โดยไม่มีการเชิดชูยกย่องบุคคลหนึ่งบุคคลใด สื่อมีบทบาทและความรับผิดชอบสูงยิ่งที่จะไม่ไปเน้นในบทบาทของผู้ที่เข้าไปช่วยเหลือ แต่มุ่งไปที่ความต้องการในการช่วยเหลือ และประเด็นปัญหาต่างๆ ที่จำเป็นจะต้องช่วยระดมกันหาทางช่วยเหลือแก้ไข


ยุทธศาสตร์ที่ 4
หากจะหวังเห็นความสำเร็จ ต้องอยู่ที่ผู้นำระดับสูงสุดที่ผู้นำจะต้องให้การสนับสนุนกระบวนการ ไม่ใช่ควบคุมกระบวนการ ซึ่งต้องการความคล่องตัวยืดหยุ่นสูงที่จะให้เกิดผลสำเร็จ โดยการเรียนรู้ แก้ไข และปรับปรุงกระบวนการที่ทำอยู่อย่างต่อเนื่อง
ทั้งหมดนี้ผมเห็นว่าเราได้ทำไปแล้วอย่างมาก ด้วยความร่วมมือร่วมใจจากทุกฝ่ายอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน สื่อมวลชน ประชาชนทั่วไป อีกทั้งยังมี ฯพณฯ นายกรัฐมนตรีที่มีภาวะความเป็นผู้นำสูง ฉับไวทั้งการกระทำและการตัดสินใจ ทำให้สถานการณ์คลีคลายลงไปมาก
แต่เราคงไม่อยากเห็นทีมฟุตบอลที่ทุกคนรุมแย่งกันเตะลูกฟุตบอลลูกเดียวกันพร้อมกัน ก็คงหวังที่จะทำประตูเอาชนะคู่แข่งได้ยาก จากข้อเสนอแนะนี้เราจะเห็นว่า เขาเน้นภาครัฐรับผิดชอบหลักทางด้านโครงสร้างพื้นฐาน ซึ่งก็ไม่ได้เน้นเฉพาะทางกายภาพ แต่ให้ความสำคัญทางด้านการฟื้นฟูทางสังคม ชีวิตความเป็นอยู่ ความต้องการพื้นฐาน การสาธารณสุข การศึกษา อาชีพ ฯลฯ ซึ่งส่วนนี้เห็นว่าควรจะเป็นบทบาทของมืออาชีพ วิชาชีพ และความหลากหลายของผู้สมัครใจกันเข้ามาช่วยเหลือโดยรับผิดชอบและประสานกับความต้องการประสบการณ์ของคนในท้องถิ่นที่ประสบภัย โดยให้มีระบบ มีกระบวนการที่ประสานงานที่รัฐให้การสนับสนุน ค่อนข้างเน้นการที่จะไม่ให้การเมืองเข้าไปยุ่งโดยตรง แต่ต้องการภาวะการเป็นผู้นำที่จะสนับสนุนให้เกิดความสำเร็จในการแก้ปัญหาตามธรรมชาติตามความต้องการ ไม่ใช่เป็นการชี้นำหรือควบคุมเสมือนเป็นวาทยากรที่คุมวงไม่ใช่ลงไปเล่น (ดนตรี) เสียเอง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 19 15 ม.ค. 2548 (02:05)
ได้ความรู้ดีๆจากคุณพวงร้อย เหมือนเดิม ..ขอบคุณมากค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 20 15 ม.ค. 2548 (04:07)
ขอบคุณค่ะท่านพวงร้อย
ความรู้เรื่องซึนามิ มีประโยชน์มากได้ติดตามมาตลอด
กลัวว่าด้ามขวานของเราจะโดนรังแกจากความดุร้ายของคนและธรรมชาติ
ส่งใจและให้กำลังใจเสมอในความดีงามที่ถ่ายทอด
ความกระจ่างต่อชาวเรา
ปลื้มมาก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 21 16 ม.ค. 2548 (10:12)
ขอขอบคุณกับน้ำใจและกำลังใจที่ให้มาด้วยนะคะ ขอให้ผลบุญส่งให้คุณมีความสุขและสุขภาพดีกันถ้วนหน้าด้วยค่ะ ขออภัยที่ไม่ได้เข้ามาดูหลายวัน เพราะกำลังติดพันติดตามข่าวยานคาซีนี่และ Huygens อยู่น่ะค่ะ เชิญอ่านข่าวที่เพิ่งเขียนเสร็จได้เลยนะคะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 22 16 ม.ค. 2548 (16:49)
อยากถามว่าทำไมเปลือกโลกมหาสมุทรถึงมีโลหะมากครับ