จำนวน 52 ความเห็น, หน้า่ | 1| -2- 3|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 15 11 ม.ค. 2548 (15:09)
ผมเจอกับคุณ จุลดิส รัตนคำแปง นักข่าวไอที ของไทยรัฐ (วันที่ไปรับรางวัลเว็บดีเด่น) คุยไปคุยมา เค้าบอกว่า เค้าเป็นแฟนตัวจริงของพี่พวงร้อยครับ บุ๊คมาร์กแทบทุกกระทู้ของพี่เลย แล้วก็ใช้เป็นแหล่งข้อมูลอ้างอิงในบทความที่เค้าเขียนด้วยครับ

น่ายินดีแทนพี่พวงร้อยจริงๆครับ

รางวัลและคำชมเชย ที่ วิชาการ.คอม ได้รับ เป็นของพี่พวงร้อย และ คุณเทาชมพูอยู่กว่าครึ่งครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 16 11 ม.ค. 2548 (15:47)
ขอบคุณมากค่ะ คุณอ๊อฟ ได้ยินแล้วชื่นใจจริงๆค่ะ ฝากขอบคุณคุณจุลดิศด้วยนะคะ แต่คุณอ๊อฟ คุณจ้อ และคุณเปี้ยวต่างหากล่ะคะที่ทำงานหนักกว่าใครๆในการรักษาเว็บวิชาการให้ช่วยการศึกษาของเราอยู่ได้น่ะค่ะ พี่ชื่นชมความเสียสละอย่างเสมอต้นเสมอปลายของทีมวิชาการมากเลยค่ะ ซึ่งนอกจากจะเป็นตัวอย่างที่ดีให้แก่เยาวชนรุ่นหลังแล้ว ก็ยังเป็นสิ่งบันดาลใจให้พี่อยากมีส่วนช่วยเหลือบ้างตามกำลังค่ะ


วันนี้ทางกรมธรณีวิทยาของสหรัฐ ทำแบบจำลอง สึนามิ วันที่ ๒๖ ธค ใหม่เป็นอย่างสามมิติ ดูได้ที่นี่ค่ะ
http://neic.usgs.gov/neis/bulletin/neic_slav_ff.html

ถ้าสามารถโหลดมาใส่ได้ก็จะดีมากเลยค่ะ เพราะไม่ทราบว่าเค้าจะเก็บไว้ให้ดูที่เว็บของเค้านานเท่าไหร่น่ะค่ะ อีกสองวัน ทาง USGS กับ Caltech จะร่วมมือกันเสนอการบรรยายถึงผลการวิเคราะห์ข้อมูลล่าสุดของแผ่นดินไหวที่ทำให้เกิด สึนามิ ในครั้งนี้ พี่จะไปฟังแล้วถ้ามีอะไรดีๆน่านำมาถ่ายทอดต่อจะเอามาเขียนใหม่ค่ะ ตอนนี้กำลังตามเก็บข้อมูลอยู่ค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 17 11 ม.ค. 2548 (21:54)
เวลา เป็นสิ่งสัมพัทธ์ หน่วยของเวลา เป็นสิ่งสมมุติ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 18 13 ม.ค. 2548 (09:46)
ได้ความรู้มากเลย ดีใจที่ได้เจอเว็บนี้
อย่างไรก็ตาม โดยส่วนตัวทำงานในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ได้เห็นบทความที่ผุ้ทรงคุณวุฒิทางด้านการท่องเที่ยว คือ คุณภราเดช พยัฆวิเชียร เขียนบทความเกี่ยวกับเรื่องนี้ น่าจะเป็นประโยชน์ เลยส่งมาให้อ่านกันดู
ปัจจุบันคุณภราเดช พยัฆวิเชียร เป็นเลขาธิการมูลนิธิใบไม้เขียว /www.Greenleafthailand.com แ เป็นผู้เชียวชาญขององค์การการท่องเทียวโลก /World Tourism Organization ค่ะ ส่วนตัวเอง เป้นส่วนหนึ่งของมูลนิธิใบไม้เขียว ทีทำงานด้านการสร้างมาตรฐานสิงแวดล้อม ในโรงแรมค่ะ
ขอบคุณ
เรียนรู้จากเพื่อนร่วมทุกข์ “สึนามิ” /โดยภราเดช พยัฆวิเชียร /5 มค. 48

เพื่อนผมชาวศรีลังกา เคยทำงานอยู่ในองค์การระหว่างประเทศด้านการท่องเที่ยว ตอนนี้เป็นที่ปรึกษาทำแผนด้านการท่องเที่ยวให้ธนาคารพัฒนาเอเซีย (ADB) อยู่ แต่ด้วยที่เพื่อนร่วมชาติประสบภัยพิบัติอย่างใหญ่หลวง อดไม่ได้ที่จะช่วยกันคนละไม้คนละมือในส่วนที่ทำได้ เขียนข้อเสนอแนะขั้นตอนในการฟื้นฟูอย่างง่ายๆ และไม่ให้เกิดความสับสนต้นไม่ชนปลายในการช่วยเหลือ เป็นเหตุให้เกิดการฉกฉวยโอกาสขึ้นได้ ผมเห็นว่าเป็นสิ่งที่รู้ไว้ใช่ว่า น่าจะศึกษาหาประโยชน์ได้ สรุปได้ดังนี้
กลยุทธ์ที่ 1 (ซึ่งต้องเป็นนโยบายในระดับสูงสุด)
1.1 รัฐบาลจะต้องมุ่งเน้นความสำคัญทั้งหมดไปที่การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานขึ้นมาใหม่ให้ดีขึ้นกว่าเดิมที่พินาศไป
1.2 การฟื้นฟูชีวิติความเป็นอยู่ และที่อยู่อาศัยของผู้ประสบภัยพิบัติให้เป็นเรื่องของมืออาชีพ, NGOs ภาคเอกชน และประชาชนที่ศักยภาพและความสามารถที่จะช่วยเหลือผู้อื่นได้
กลยุทธ์ที่ 2 จัดทีมรับผิดชอบแต่ละหมู่บ้าน (หากเห็นด้วยและยอมรับตามข้อ 1.2 แล้ว)
2.1 รัฐบาลให้การสนับสนุนโดยไม่ให้นักการเมืองทั้งระดับชาติและท้องถิ่นเข้าไปยุ่งโดยตรงกับการช่วยเหลือ
2.2 ระดมหน่วยงานและองค์กรวิชาชีพ (ในลักษณะอาสาสมัคร) ที่จะทำหน้าที่ประเมินความต้องการทางด้านการยังชีพและที่อยู่อาศัยที่จะต้องฟื้นฟูช่วยเหลือในแต่ละ ชุมชน (หมู่บ้าน) ให้ได้ข้อมูลภายใน 2 อาทิตย์ โดยอาศัยแบบฟอร์มมาตรฐาน (ที่ประมวลผลโดยคอมพิวเตอร์ได้) ทั้งนี้ควรจะมีการประชุมทำความเข้าใจกับผู้ทำหน้าที่ประเมินร่วมกันเสียก่อน
2.3 ประมวลผลกลาง (โดยคอมพิวเตอร์) แบ่งหมวดหมู่เป็นจังหวัด ตำบล หมู่บ้าน และประชาสัมพันธ์ข้อมูลความต้องการเหล่านั้นในทุกสื่อทุกทางให้กลุ่มวิชาชีพ บริษัทห้างร้าน NGOs และประชาชนที่จะช่วยเหลือได้ แสดงความจำนงตรงต่อกลุ่มที่รับผิดชอบหมู่บ้านนั้นๆ
2.4 พยายามที่จะหลีกเลี่ยงความช่วยเหลือที่เจาะเฉพาะบุคคลหรือครอบครัว แต่ ส่งเสริมให้เป็นลักษณะกลุ่ม เช่น ผ่านวัด มูลนิธิ กลุ่มประชาสังคม โรงเรียน สโมสร ฯลฯ ที่จะเข้าไปรับผิดชอบช่วยเหลือ แต่ละชุมชนที่ประสบภัยเป็นกลุ่มๆ ไป
2.5 ลงทะเบียนแต่ละกลุ่มช่วยเหลือและให้อำนาจหน้าที่ที่เข้าไปช่วยเหลือตามที่เขาเห็นสมควรร่วมกันในแต่ละชุมชนหมู่บ้านที่ประสบภัยโดยภาครัฐและภาคการเมืองเข้าไปยุ่งให้น้อยที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ โดยให้การสนับสนุนตามที่แต่ละกลุ่มต้องการแทน
2.6 ให้เกิดพันธมิตรระหว่างกลุ่มองค์กรวิชาชีพ NGOs และภาคเอกชนที่เข้าไปช่วยเหลือนั้น ร่วมมือประสานงานระหว่างกัน และประสานกับการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานที่เป็นบทบาทหลักของภาครัฐในการดำเนินการ โดยกลุ่มพันธมิตรเหล่านั้นควรจัดเป็นคณะกรรมการกลาง และมีคณะทำงานแยกย่อยออกไป ทั้งนี้กำหนดให้มี CEO หนึ่งคนรับผิดชอบในการดำเนินการทั้งหมด
2.7 งบประมาณจากการระดมเงินบริจาค (ยกเว้นโครงการที่เกี่ยวกับโครงสร้างพื้นฐาน) ควบคุมโดยองค์กรประสานงานที่ประกอบไปด้วยตัวแทนจากองค์กรวิชาชีพ NGOs และผู้นำภาคเอกชน
ยุทธศาสตร์ที่ 3 แสวงหาโอกาสในวิกฤติ
ในวิกฤติแห่งความสูญเสีย เรายังมีความหวัง ความมุ่งมั่นประสบการณ์ ตลอดจนทรัพยากรที่ยังคงอยู่ เช่น ที่ดิน อื่นๆ ที่จะนำมาเป็นโอกาสได้
3.1 นักผังเมือง สถาปนิก วิศวกร ควรที่จะได้เริ่มระดมสรรพกำลัง สร้างสรรวางแผน
3.2 แหล่งท่องเที่ยวต่าง ควรจะถือโอกาสใช้มืออาชีพกำหนดรูปแบบ แผนผัง เสียให้ถูกหลักวิชาเสียแต่ต้น ให้ดีกว่าเดิม (ที่เติบโตอย่างไร้ทิศทาง, ผู้เขียน) และรัฐควรจะถือโอกาสออกข้อกำหนด ด้านผังเมือง สิ่งแวดล้อม การก่อสร้างอาคาร โดยเฉพาะพื้นที่ชายฝั่งให้เหมาะสมและป้องกันความเสียหาอันอาจจะเกิดขึ้นในอนาคต
3.3 จัดทำแนวทางในการก่อสร้างและพัฒนาในทันที ไม่ว่าจะเป็นเรื่องรูปแบบทาง กายภาพ หรือการพัฒนาทางสังคม เช่น เรื่องสุขอนามัย การศึกษา และการพัฒนาเยาวชน การวางแผนครอบครัว เป็นต้น
3.4 ให้ประชาชน ผู้นำชุมชน ผู้นำศาสนา ผู้รู้ผู้อาวุโส ได้มีส่วนร่วมในกระบวนการฟื้นฟูทั้งหมด
3.5 ให้เป็นการผลักดันทำงานกันด้วยการกระทำ โดยไม่มีการเชิดชูยกย่องบุคคลหนึ่งบุคคลใด สื่อมีบทบาทและความรับผิดชอบสูงยิ่งที่จะไม่ไปเน้นในบทบาทของผู้ที่เข้าไปช่วยเหลือ แต่มุ่งไปที่ความต้องการในการช่วยเหลือ และประเด็นปัญหาต่างๆ ที่จำเป็นจะต้องช่วยระดมกันหาทางช่วยเหลือแก้ไข


ยุทธศาสตร์ที่ 4
หากจะหวังเห็นความสำเร็จ ต้องอยู่ที่ผู้นำระดับสูงสุดที่ผู้นำจะต้องให้การสนับสนุนกระบวนการ ไม่ใช่ควบคุมกระบวนการ ซึ่งต้องการความคล่องตัวยืดหยุ่นสูงที่จะให้เกิดผลสำเร็จ โดยการเรียนรู้ แก้ไข และปรับปรุงกระบวนการที่ทำอยู่อย่างต่อเนื่อง
ทั้งหมดนี้ผมเห็นว่าเราได้ทำไปแล้วอย่างมาก ด้วยความร่วมมือร่วมใจจากทุกฝ่ายอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน สื่อมวลชน ประชาชนทั่วไป อีกทั้งยังมี ฯพณฯ นายกรัฐมนตรีที่มีภาวะความเป็นผู้นำสูง ฉับไวทั้งการกระทำและการตัดสินใจ ทำให้สถานการณ์คลีคลายลงไปมาก
แต่เราคงไม่อยากเห็นทีมฟุตบอลที่ทุกคนรุมแย่งกันเตะลูกฟุตบอลลูกเดียวกันพร้อมกัน ก็คงหวังที่จะทำประตูเอาชนะคู่แข่งได้ยาก จากข้อเสนอแนะนี้เราจะเห็นว่า เขาเน้นภาครัฐรับผิดชอบหลักทางด้านโครงสร้างพื้นฐาน ซึ่งก็ไม่ได้เน้นเฉพาะทางกายภาพ แต่ให้ความสำคัญทางด้านการฟื้นฟูทางสังคม ชีวิตความเป็นอยู่ ความต้องการพื้นฐาน การสาธารณสุข การศึกษา อาชีพ ฯลฯ ซึ่งส่วนนี้เห็นว่าควรจะเป็นบทบาทของมืออาชีพ วิชาชีพ และความหลากหลายของผู้สมัครใจกันเข้ามาช่วยเหลือโดยรับผิดชอบและประสานกับความต้องการประสบการณ์ของคนในท้องถิ่นที่ประสบภัย โดยให้มีระบบ มีกระบวนการที่ประสานงานที่รัฐให้การสนับสนุน ค่อนข้างเน้นการที่จะไม่ให้การเมืองเข้าไปยุ่งโดยตรง แต่ต้องการภาวะการเป็นผู้นำที่จะสนับสนุนให้เกิดความสำเร็จในการแก้ปัญหาตามธรรมชาติตามความต้องการ ไม่ใช่เป็นการชี้นำหรือควบคุมเสมือนเป็นวาทยากรที่คุมวงไม่ใช่ลงไปเล่น (ดนตรี) เสียเอง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 19 15 ม.ค. 2548 (02:05)
ได้ความรู้ดีๆจากคุณพวงร้อย เหมือนเดิม ..ขอบคุณมากค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 20 15 ม.ค. 2548 (04:07)
ขอบคุณค่ะท่านพวงร้อย
ความรู้เรื่องซึนามิ มีประโยชน์มากได้ติดตามมาตลอด
กลัวว่าด้ามขวานของเราจะโดนรังแกจากความดุร้ายของคนและธรรมชาติ
ส่งใจและให้กำลังใจเสมอในความดีงามที่ถ่ายทอด
ความกระจ่างต่อชาวเรา
ปลื้มมาก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 21 16 ม.ค. 2548 (10:12)
ขอขอบคุณกับน้ำใจและกำลังใจที่ให้มาด้วยนะคะ ขอให้ผลบุญส่งให้คุณมีความสุขและสุขภาพดีกันถ้วนหน้าด้วยค่ะ ขออภัยที่ไม่ได้เข้ามาดูหลายวัน เพราะกำลังติดพันติดตามข่าวยานคาซีนี่และ Huygens อยู่น่ะค่ะ เชิญอ่านข่าวที่เพิ่งเขียนเสร็จได้เลยนะคะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 22 16 ม.ค. 2548 (16:49)
อยากถามว่าทำไมเปลือกโลกมหาสมุทรถึงมีโลหะมากครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 23 20 ม.ค. 2548 (10:09)
ตอบคุณ Vinicy de Planetia นะคะ มันเป็นอย่างนั้นมาตั้งแต่เปลือกโลกยังไม่แข็งเลยค่ะ ตอนแรกๆที่โลกเพิ่งเกิดใหม่ ยังร้อนมากกว่าปัจจุบันมากมาย เนื้อสารของโลกก็มีทั้งโลหะ และสารพวก ซิลิก้า อลูมินั่ม ฯลฯ มันร้อนอย่างนั้นก็ละลาย ทีนี้ของเหลวมันก็มักจะไหลวนเพื่อถ่ายเทความร้อนให้กัน พอความร้อนค่อยๆลดลง เพราะ

๑. ความร้อนที่เสียไปในอวกาศ น้อยกว่าความร้อนที่ได้รับเข้ามาจากดวงอาทิตย์ บวกกับความร้อนภายในโลกเอง
๒. ความร้อนภายในของโลกมาจากการ decay ของสารกัมมันตรังสีภายในโลก ซึ่งมันก็ลดการแตกตัวลงไปตามอายุขัย

อุณหภูมิที่ลดลง ทำให้เกิดปรากฏการณ์ที่คล้ายๆการตกตะกอนของของเหลว เรามาดูแต่ส่วนเปลือกโลกก่อนนะคะ เปลือกนอกสุดมันคายความร้อนออกไปสู่อวกาศ ก็เย็นลงก่อนส่วนในๆ สารที่เบากว่า เช่นสารประกอบของ อ๊อกซิเจน ซิลิก้า และอลูมินั่ม ซึ่งก็คือหินแกรนิตนั่นแหละค่ะ มันก็ลอยขึ้นมา พวกที่หนักๆคือมีโลหะเข้าเนื้อมากกว่าก็อยู่ใต้ลงไป ทีนี้ก้อนแกรนิตมันจับตัวกันลอยเป็นก้อนๆ มันหนากว่า เพราะมันหนืดมากๆ จับเป็นก้อนใหญ่ๆได้ ส่วนหินที่เนื้อเข้าโลหะมากกว่า มันเหลวกว่า และยิ่งหนักกว่าอย่างนั้น มันก็แผ่ได้เรียบกว่า แต่บางกว่า และอยู่ต่ำกว่า

ต่อมาเมื่อมีน้ำเกิดขึ้น (ไปอ่านบทความเรื่อง บรรยากาศโลก ตอนที่ ๒ ในหน้าหลักดาราศาสตร์ หน้าย่อย ดาวเคราะห์วิทยา นะคะ จะมีอธิบายไว้ว่าน้ำเกิดขึ้นมาบนโลกได้อย่างไร) มันก็ขังในพื้นที่อยู่ต่ำกว่า คือเปลือกส่วนที่มีโลหะเข้าเนื้อมากกว่า จนเปลือกโลกแบบนั้น กลายเป็นส่วนที่อยู่ก้นทะเลหมด โดยทั่วไปแล้วถ้าเรียกว่า แผ่นเปลือกโลกใต้ทะเล (Oceanic crust) ก็เป็นที่รู้กันว่า มันเป็นสารที่มีโลหะมากกว่า ถ้าเรียกว่า แผ่นทวีป ก็คือส่วนที่เป็นหินจำพวก แกรนิต ซึ่งเบากว่า หินพวกนี้พอถูกกัดเซาะ แตกทำลายลงเป็นผงแล้ว ก็คือขี้ดินเรานี่แหละค่ะ

หวังว่าคงพอช่วยให้หายข้องใจได้บ้างนะคะ ถ้าจะอธิบายให้ละเอียดกว่านี้คงต้องว่ากันยาว ดิฉันจะหมดแรงเสียก่อนน่ะค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 24 25 ม.ค. 2548 (22:25)
ดีจังเลยค่ะ ได้รู้เรื่องขึ้นเยอะเลยนาเนี่ยยยยยยย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 26 26 ม.ค. 2548 (10:36)
ต่อไปเราคงได้ทำอะไรเร็วขึ้ตามเวลาสินะชาวโลกเราจะได้พัฒนาให้มากกว่านี้
แต่ว่าถ้าเราแข่งขันกันมากๆ โลกคงวุ่นวายพอสมควรแหละ
สู้ต่อไปเมื่อยังมีลมหายใจอยู่

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 27 5 ก.พ. 2548 (06:29)
...

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 28 16 มี.ค. 2548 (08:05)
อืม เกี่ยวอะไรกันด้วย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 29 21 มี.ค. 2548 (19:33)
เหอะๆเฟอะๆแผ่นดินไหวครั้งนี้ทำให้แกนโลกเอียงไป1มิล- -\'\'
และการที่โลกเอียงไป1มิลเนี่ยนะทำให้โลกหมุนเร็วขึ้นเท่าไรรู้มั้ย























ตอบ
เศษเสี้ยวของ1
วิ
นา
ที

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 30 13 ก.ค. 2548 (12:38)
น่าสนใจมากมีแต่สิ่งดีๆขอบคุณ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 31 23 ก.ค. 2548 (12:11)
น่าสนใจมั่ก

ว่าทะมายเด๋วนี้ปวดหัว มึนไปหมด โลกหมุนเร็วขึ้นนี่เอง(แอบคิด)

เกี่ยวมั้ยเนี่ย??? อิอิอิ ^-^

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 32 27 ก.ค. 2548 (18:36)
ได้ความรู้เพิ่มมากขึ้นเลยขอบคุณ_ka

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 33 11 ส.ค. 2548 (09:09)
ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 34 11 ส.ค. 2548 (09:11)
จะเกิดแผ่นไหวอีกไหมคะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 37 6 ก.ย. 2548 (11:41)
ไม่น่าเกิดขึ้นเลยน่ะค่ะ