จำนวน 39 ความเห็น, หน้า่ | 1| -2-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 22 24 มิ.ย. 2548 (08:10)
หน้าฝนเมฆหนา จะเห็นฟ้าอย่างที่ว่าได้ยากขึ้น แต่พอปลายฝนต้นหนาว ลองจ้องฟ้าอีก จะเห็นได้บ่อยขึ้น

ทินดอลล์ ใช่ ตุ๊กตาผอมหรือเปล่า ผมไม่รู้จักนะครับ ใครทราบช่วยบอกคนสวยหน่อยนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 23 28 มิ.ย. 2548 (21:07)
ใครๆก็ทำได้ใช้เทคนิคกันได้แตก็สวยดี

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 24 29 มิ.ย. 2548 (11:27)
บางทีอาจเป็นสิ่งที่สัมผัสไม่ได้ สิ่งที่มนุษยไม่อาจหยั่งรู้
น้อยคนที่นักที่จะรู้เรื่องราวเกี่ยวกับมัน.....................
เเละหนึ่งในนั้นคือเราที่รู้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 25 29 มิ.ย. 2548 (13:12)
แต่เมฆสีรุ้งที่คุณเห็นด้วยตาตัวเองบนท้องฟ้าก็มี
และไม่ได้เป็นเรื่องลี้ลับเหนือธรรมชาติ
สามารถอธิบายได้ด้วยกฎทางฟิสิกส์ที่ไม่ยากมากนัก

เมื่อวันที่เฉลิมฉลองพระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าทีปังกรรัศมีโชติ
ก็เกิดปรากฏการณ์เมฆสีรุ้งเป็นวงกลมรอบดวงอาทิตย์ ที่เรียกกันว่า พระอาทิตย์ทรงกลด จะเกิดเวลาใกล้ ๆ เที่ยงและต้องเป็นเมฆผลึกน้ำแข็ง

ส่วนเมฆสีรุ้งเวลาเย็น ช่วงนี้ เห็นยากหน่อย ต้องให้เลยเวลาฝนชุกไปสักหน่อย
เรียกว่าปลายฝนต้นหนาว จะมีให้ดูอีกพักใหญ่
เมื่อไร เห็นได้บ่อย ๆ แล้วผมจะมาบอกต่ออีกนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 26 29 มิ.ย. 2548 (13:45)

Tyndall Effect (ไม่ใช่ thin doll นะคะ) เป็นปรากฎการณ์ทางแสง ซึ่ง John Tyndall เป็นคนแรกที่สังเกตในปี คศ ๑๘๕๙ คือเขาสังเกตว่า เมื่อแสงทะลุผ่านของเหลวโปร่งใส แต่มีผงขนาดเล็กมากแขวนลอยอยู่ แสงสีฟ้าจะหักเหออกมาให้เห็นมากกว่าแสงสีแดง ต่อมา Lord Rayleigh ได้ทำการศึกษาอย่างละเอียดจนสามารถให้คำอธิบายทางฟิสิกส์ได้ ในการให้ชื่ออย่างเป็นทางการจึงเรียกตามชื่อท่านลอร์ดว่า การกระเจิงแสงเรลี หรือ Rayleigh scattering ชื่อเรียกปรากฏการณ์นี้ว่าทินดอลจะมีในตำราเก่าๆน่ะค่ะ ตำราอ๊อพติคสมัยนี้เรียกตามชื่อท่านลอร์ดเรลีกันทั้งนั้น หลักการของมันก็มีง่ายๆคือว่า เมื่อคลื่นแสงเดินทางผ่านวัตถุที่มีขนาดเล็กกว่าความยาวคลื่น แสงก็จะผ่านไปได้ ผู้สังเกตการณ์ก็จะเห็นว่าวัตถุนั้นมันใส (ภาพโดย Dan Berger)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 27 29 มิ.ย. 2548 (13:47)

แต่ถ้าวัตถุหรืออนุภาคนั้น มีขนาดเท่ากับ หรือเล็กกว่า ความยาวของคลื่นแสง คลื่นแสงนั้นก็จะ"หยุด"(คือถูกดูดกลืน) หรือสะท้อนหักเหออกไปจากเส้นทางเดิม (ภาพจากจ้าวเดียวกันค่ะ)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 28 29 มิ.ย. 2548 (13:51)

นี่เป็นเหตุผลที่อธิบายว่า ทำไมท้องฟ้าเป็นสีฟ้า - เพราะอนุภาคในบรรยากาศโลก(คือโมเลกุลของอากาศ น้ำ และไอน้ำ-ก็เมฆนั่นแหละค่ะ ) มีขนาดพอๆกับคลื่นแสงสีฟ้า เลยสะท้อนหักเหแสงสีฟ้ากลับมาให้เราเห็นมากกว่า

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 29 29 มิ.ย. 2548 (13:53)

เราจะทดลองได้ง่ายๆ โดยเอาแก้วใส่น้ำสองใบ ใบหนึ่งใส่นมสักครึ่งช้อนชา(ใส่ทีละนิด อย่าให้ถึงกับขุ่น) แล้ววางเคียงกัน เอาไฟฉายเลเซ่อร์ส่อง จะเห็นได้ดังนี้ ทายซิคะว่า แก้วใบไหนใส่นม ใบไหนมีแต่น้ำเปล่าๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 30 29 มิ.ย. 2548 (19:44)
อาจเกิดจากโฟตอนสะท้อนกลุ่มไอน้ำของเมฆที่เบาบางแสงที่ผ่านจึงมีมาก สีของมันเลยกลายเป็นสีส้มอ่อนๆเหมือนกับแสงอาทิตย์ตามรูป และถ้ากลุ่มไอน้ำของเมฆที่มีความหนาแน่นมากแสงสีส้มอ่อนๆของดวงอาทิตย์มันจึงผ่านได้น้อย จึงทำให้เมฆกลายเป็นสีน้ำเงินนั่นเอง ผมคิดว่างั้นนะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 31 30 มิ.ย. 2548 (11:04)
คุณพวงร้อย นี้ถ้ามาสอนฟิสิกส์ จะมีเด็กไทยเก่ง ๆ ขึ้นอีกแยะเชียว ผมมั่นใจ
นับถือ นับถือ
นอกจากรู้ฟิสิกส์ดีแล้ว ประวัติศาสตร์ยังแน่นอีก
นับถือ นับถือ
ผมรู้จักแต่การกระเจิงครับ

สำหรับการทดลองในความคิดเห็นเพิ่มเติมที่ 29
ผมอยากให้ลองกับไปฉายแรง ๆ ที่ใส่ถ่านใหม่ ๆ แทนเลเซอร์ แล้วมองรอบ ๆ แก้วที่ใส่นม จะเห็นปรากฎการณ์กระเจิงที่เหมือนดวงอาทิตย์ตอนเย็นเลยครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 33 18 ก.ย. 2548 (13:51)
ก็แปลกดีนะ ภาพสวยดี

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 34 18 ก.ย. 2548 (13:54)
ภาพ ของคุณพวงร้อย ใช่ ปรากฏการณ์ Tindoll Effect รึป่าวคะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 36 25 ก.ย. 2548 (00:25)

ผมถ่ายได้อีกครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 37 25 ก.ย. 2548 (00:26)

มีอีกครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 38 25 ก.ย. 2548 (00:39)

111

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 39 1 ต.ค. 2548 (00:14)
รูปสวยจังเลย ชอบมก ฟ้าแถวๆภาคใต้มันเป็นสีเหมือนสีรุ้งทุกๆเย็นเลย สวยมาก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 40 24 ต.ค. 2548 (00:03)
hi

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 41 8 ธ.ค. 2548 (10:26)
It is UFO

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 43 24 ก.พ. 2549 (13:36)
-มันก็สวยดี แต่ก็ดูน่ากลัวไปนิด

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 44 24 เม.ย. 2549 (12:00)
สวยดีอะแต่ไม่รู้เป็นไปได้ไงถ่ายที่ใหนหรออยากรู้

เข้ามาคุยแระกาน anupong0