จำนวน 46 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| -3-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 27 18 พ.ย. 2549 (04:28)
ปี 2048 อาหารทะเลจะหมดโลก
คอลัมน์ โลกสามมิติ
โดย บัณฑิต คงอินทร์ bandish.k@psu.ac.th
http://www.matichon.co.th/matichon/matichon_detail.php?s_tag=01tec12181149&day=2006/11/18

...ทีมนักวิทยาศาสตร์ทำการศึกษาข้อมูลของปลาและสัตว์ทะเลที่ไม่มีกระดูกสันหลังตั้งแต่ปี 1950-2003 และข้อมูลย้อนหลังไปอีก 1,000 ปี โดยใช้เวลาวิจัย 4 ปี
การศึกษาพบว่า ปริมาณปลาและสัตว์ทะเลอื่นๆ ซึ่งเป็นอาหารทะเลที่ชาวประมงจับได้ในบริเวณทะเลเปิดลดลงเกือบ 1 ใน 3 และปริมาณปลาและสัตว์ทะเลอื่นๆ ที่จับได้ทั่วทั้งมหาสมุทรในระหว่างปี 1994-2003 ลดลง 13% ในปี 2003 มีปลาและสิ่งมีชีวิตที่เป็นอาหารทะเลประมาณ 29% ของสปีซีส์ทั้งหมดในทะเลเปิดลดลงอย่างรุนแรง ปริมาณที่ชาวประมงจับพวกมันได้ลดลงถึง 90%
...สาเหตุใหญ่ที่ทำให้สิ่งมีชีวิตในท้องทะเลลดลงอย่างรวดเร็วคือ การจับมากเกินไปและมลพิษจากฝีมือของมนุษย์
...แต่ก็เตือนว่าต้องมีการจัดการพื้นที่คุ้มครองที่ดีและจัดการการประมงที่ดีด้วย เช่น การจับปลาต้องไม่ทำลายระบบนิเวศ

[More are the protection of 'our' fish from greedy domestic and foreign fishing operators. Foreign proachers with hi-tech detectors and hi-speed fishing techniques are problems in high seas and closer to home. There is high urgency in upgrading capability of our Coast guards and Navy to effectively protect our remaining fish stock and their habitats.

Water pollution, heavy metals and toxins can deplete or lower the quality of
our fish stock, food stock and our people!

It's time to rebuild our food producing mechanisms. Nature needs our help to:
- maintain and improve habitats and ecosystems (using research),
- protect from proaching (using arms if necessary), and
- rethink on 'export' of our food resources.
Would you help ? ]

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 28 18 พ.ย. 2549 (05:16)
I reread old postings and I found --shame on me-- serious writing mistakes (or 'typos')

On posting #18
"we have spent more than we can earned..." should be
"we have spent more than we can earn..."
"Let us not become mere 'corp' eaters and 'final' destroyers!" should be
"Let us not become mere 'corpse' eaters and 'final' destroyers!"

For fellows of LLL (Life-Long Learners), I have been talking about
'free food producing machines' in nature.
These machines have been working very well, efficiently, quietly and not emitting pollution.
The best of man-made machines have a long long way to go.
What more natural machines work for us for free
-- using free input (materials and energy), giving free output reliably --

If we leave them alone, natural machines will continue to work for very long time.
But we have destroyed their networks, environments and their (relational) blueprints.
Natural machines are breaking down and we can't replace them with man-made machines.

The problems of our time are not how to make more $Money$, have big house, 4WD car,...
But what will our kids and their kids live on? And how?
We can win a battle and become rich - but a few years from there, humanity lose the war...
Rich, poor, animals and plants - all become losers - dead - extinct - never to return...

Tick, tock, tick, tock, ..., tick, tick, tick, ..., tock, t o c k, t-- o- --c- - - - k, t - - - - - -

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 29 18 พ.ย. 2549 (12:06)
ช่วยกัน เรียนรู้ เข้าใจ ชีวิตรอบตัวเรา ต่อยอด อีกต่อหนื่ง
(กรมประมงค์ คงช่วย เป็นแหล่งข้อมูล บอกขนาดที่สมควรกิน ผ่านทางเวปไซ้ต์ หรือโปสเตอร์ ผ่านหนังสือพิมพ์ ฯลฯ)

คุณ สร ครับ ผมอยากทราบความหมายของคำว่า ต่อยอด คำนี้ไม่ปรากฏในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตเล่มล่าสุด (2542) แต่มีการใช้กันมาก เช่น การวิจัยต่อยอด คุณหมอศานติเห็นว่าน่าจะเป็น complemetary research หรือ supplementary research ผมคิดว่ายังไม่สื่อตรงกับภาษาไทยสักเท่าไหร่ คุณคิดว่ามีคำที่เหมาะสมกว่านี้ไหมครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 30 19 พ.ย. 2549 (11:21)
Dear thawankesmala,

Thank you for you kind suggestion.

My understanding of ต่อยอด is farmer-like:
to add 'desirable' tip to 'robust' supporting 'plant'
(knowing that the plant may reject the new tip if we don't nip out the plants' own growth,
due to differences in DNAs - even very slightly...)

But I am not up-with modern Thai nor mainstream thinking --my 2 cents-- .

Somehow, I come to see that ต่อยอด would only work for simple things
like basic sciences and technologies --standing on the shoulder of a giant--
but not for natural things that have been 'achieving' their best forms and 'robustness'
from many millions years of adaptation.
'ต่อยอด' on natural systems can only mean 'exploitation' to me --my post-- .

"กรมประมงค์ คงช่วย เป็นแหล่งข้อมูล บอกขนาดที่สมควรกิน ผ่านทางเวปไซ้ต์ หรือโปสเตอร์ ผ่านหนังสือพิมพ์ ฯลฯ"
I would go for that, yeah! But, please see one of my topic about .go.th websites.

I do want to write in Thai but being a poor typist and without a Thai keyboard,
I just don't have enough time to type out in Thai. Forgive me.
I know you can help: talk about this problem, get solutions then we can pick one
and together we can commit to fixing up the future
(I am biased towards 'stop scratching and let the wound fix itself' .)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 31 22 พ.ย. 2549 (13:04)
ขอบคุณครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 32 24 เม.ย. 2550 (10:53)
เราเห็นด้วย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 33 14 พ.ค. 2550 (10:51)
กินปลาแล้วฉลาด

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 34 14 พ.ค. 2550 (12:44)
Dear 123,

You said กินปลาแล้วฉลาด. That may be so.

What stupid is 'killing and eating mother fish'.

We don't cut down a mango tree to eat mangoes.
We don't kill hens to eat eggs.
Why do we kill mother fish?
Why do we allow catching mother fish? Why do we allow selling mother fish?

On Mother Day - we do a lot of nice things for our mum.
Do we think what 'mother' really means? The source of life!

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 35 17 พ.ค. 2550 (10:57)
วันก่อน ไปตลาดก่ะหม่าม๊ะ แล้วเห็นร้านขายเนื้อปลา ทีนี้พ่อค้า(เจ้าของร้าน)เขาหยิบปลาดุกเป็นๆจากกะละมัง จากนั้นมาไว้ในเขียง แล้วเอาไม้ทุบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เห็นมันดิ้นๆๆๆๆพ่อค้าเขาก็ยิ่งออกแรงทุบๆๆๆๆ จนกระทั้ง ปลาดุกตัวนั้นนอนนิ่ง.......สักพัก พ่อค้าจะแล่ก้าง ไส้ ออก พอเอามีดกรีด มันกลับดิ้นขึ้นมาใหม่ พ่อค้าเห็นดังนั้นเอามีดเฉาะไส้ออกมาเลย....เห็นแล้วร้องไห้เลย งสารมันจัง ไม่น่าเลย เกิดมาเพื่อมาเป็นอาหารให้กับเราแท้ๆ จำได้ว่าข้าพเจ้าก่ะหม่าม๊ะ ซื้อปลาดุกเป็นๆจากร้านของพ่อค้าคนนั้น มาประมาณ10ตัว แล้วเอามาปล่อยที่คลองหลังบ้าน ไม่อยากเห็นมันโดนทรมาน ยังเปงภาพติดตาไม่หาย เลย
แต่ว่า อีกแง่ ก็คิดเหมือนกันว่า ถ้าเขาไม่ฆ่าปลาดุกตัวนั้น เขาจะมีอาชีพ/รายได้ ไหม?
มันเป็นเรื่องที่ให้เหตุผลว่า ใครถูกใครผิดยากมากเลยค่ะ
เหมือน มนุษย์ฆ่าจระเข้เพื่อเอาหนังไปทำกระเป๋า ไม่ผิด แต่จระเข้กินคนเข้าไป ผิด ประมาณนั้นอ่ะค่ะ
ต้องฆ่ามันกลับคืน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 36 17 พ.ค. 2550 (13:24)
อย่างไรเสีย เราๆก็ยังเป็นผู้บริโภคอยู่ดี

เมื่อมีคนซื้อ ก็ต้องมีคนขาย มีคนจับปลา มีคนฆ่าปลา

ถ้าวันนี้คนจับปลาจับได้แม่ปลา เขาก็ต้องคิดหนักเหมือนกันว่า จะปล่อยไปหรือไม่
เพราะชีวิตเขาดำรงเลี้ยงชีพในทำนองนี้ ถ้าเขาจับได้เยอะๆ มันก็อาจจะพอมีน้ำหนัก
ที่จะปล่อยแม่ปลา

ในสังคมปัจจุบัน ที่เรามุ่งเรื่องเศรษฐกิจ ต้องการเงิน ต้องการความร่ำรวย
ความเห็นแก่ตัว จึงมาก่อนเสมอ (โดยธรรมชาติที่ไม่ดี)

จะไปคาดหวังเรื่องจิตสำนึก เรื่องอนาคต เรื่องคนอื่น หรือแม้แต่เพื่อลูกๆหลานรุ่นต่อไป
นั้นก็ยังหวังได้ยาก

เราๆ เมื่อมีทางเลือก การพูดเรื่องจิตสำนึกก็ดูง่ายกว่ามาก

กฎกติกา กฎหมาย หรือการรณรงค์อาจจะทำได้บ้าง

แต่การแก้ปัญหาจริงๆ นั้นต้องลงไปที่จิตใจ ลงไปที่เรื่องคุณธรรม เรื่องการคิดที่ดี การทำดี
ซึ่ง ณ ปัจจุบันนี้ ทำได้ยากมาก เพราะมันเกี่ยวเนื่องกับปัจจัยทางสังคม(ที่เสื่อม)ด้วย


เราๆ เอง อาจจะทำอะไรๆได้ไม่มาก

ถ้ามีปราชญ์ชาวประมงเองลุกขึ้นมาทำ มารณรงค์อย่างจริงๆจังๆ อย่างเป็นรูปธรรม
เช่นอย่าง กรณีของการทำธนาคารปู

เช่นนี้ ทางการ หรือหน่วยงานต่างๆต้องรีบเข้าไปสนับสนุนส่งเสริม

หรือไม่เช่นนั้น หน่วยงานราชการเองต้องเป็นคนนำร่องพาทำออกมาให้เห็นจริงๆ ว่าได้ประโยชน์อย่างไร และชาวประมงเขาจะมีส่วนร่วมอย่างไร ได้อะไรตอบแทน


คือ เราบอกว่า ไม่ให้จับปลาในฤดูวางไข่ เราก็ต้องถามกลับไปว่า จะให้คนที่มีอาชีพจับปลาเขาทำอะไรในช่วงนั้น

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 37 17 พ.ค. 2550 (18:38)
Dear Colodinate Colvalent,

Your graphic account of death was enough for you to rise up above a level of kindness. I am glad for you. I do wish that you will carry that 'mettaa' with you all your life. I thank you and wish you every success in kndness.

Dear Mathguy,
You asked "เราบอกว่า ไม่ให้จับปลาในฤดูวางไข่ เราก็ต้องถามกลับไปว่า จะให้คนที่มีอาชีพจับปลาเขาทำอะไรในช่วงนั้น"
I would ask. What rice growers do after harvest? What do we do during the summer break? What do we do when we are not working, eating, talking or watching TV? There are many things that we do in our lives. There are times for doing things. We have been learning about seasons and right times for doing things.

The point is that in nature there are 'cycles' (of life). The cycles would (as any dynamic system) continue if enough 'seeds' (and seeds bearers = mothers) are left to rebuild. All cycles need a rest period (we all do every night). All cycles need a rebuilding period, when great care for life is shown (we can see mothers-to-be go into hiding). We understand the Mother Love, but not the purpose?

What shall we do if we can't catch, kill and eat mother fish for 3 months each year?
What shall we do we haven't caught, tried and jailed drug dealers for years?
What shall we do we have taken all public resources for ourselves and destroyed the seeds of recreation? We have NOT learned to care!

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 38 17 พ.ค. 2550 (19:08)
ไม่กินปลาในฤดูวางไข่คะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 39 17 พ.ค. 2550 (19:14)
ผมเข้าใจที่คุณ SR ให้เหตุผลครับ

ที่ผมถามนั้น คือ ถามแทนคนจับปลา

คือทำอย่างไร คนจับปลา เขาถึงจะเข้าใจเหตุผลอันนี้ ว่าไม่ควรจับแม่ปลา

เพราะถึงเราๆ จะเข้าใจดี โดยง่าย

แต่ถ้าคนจับปลาไม่ได้สนใจ เพิกเฉย การเปลี่ยนแปลงก็ย่อมไม่เกิดขึ้น


ทำอย่างไร จิตสำนึกเหล่านี้ จะลงไปถึง คนที่เขาเป็นผู้ปฏิบัติจริงๆ

(ผมเพียงเป็นห่วง สิ่งที่จะเกิดขึ้นปลายทางจริงๆ เท่านั้นครับ)

...............................................................................

ผมคิดว่า แทบทุกเรื่อง ที่เกี่ยวข้องกับจิตสำนึกเป็นไปในทำนองนี้
เช่น คนที่ไม่เล่นหวย ก็จะรู้ดีว่า การหลงเพลินกับการเสี่ยงโชค กึ่งการพนัน กึ่งอบายมุขนั้น
เป็นสิ่งที่ไม่ดี

แต่จิตสำนึกอันนี้ ไม่ได้ลงไปถึงคนที่ซื้อหวยเล่นหวยกันอยู่ประจำทุกงวดเลย แม้แต่น้อย

(อันนี้เป็นการเปรียบเทียบ ในเชิงทำนองเดียวกัน)

..........................................................................................

ผมก็ยังคิดว่า เราต้องทำให้เกิดคำตอบ ต่อคำถาม

"เราบอกว่า ไม่ให้จับปลาในฤดูวางไข่ เราก็ต้องถามกลับไปว่า จะให้คนที่มีอาชีพจับปลาเขาทำอะไรในช่วงนั้น"

อย่างเป็นรูปธรรม และทำให้เกิดขึ้นได้จริงๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 40 17 พ.ค. 2550 (19:28)
(เพิ่มเติม)

ผมไม่ทราบว่า ปลาแต่ละชนิดมีฤดูวางไข่ตรงกันหรือไม่ หรือมีช่วงคาบเกี่ยวกันนานแค่ไหน

ถ้าเราจะออกเป็นกฎหมายนี่ จะทำได้หรือไม่ อย่างไร และจะเกิดผลได้จริงหรือไม่

และถ้าเราจะรณรงค์ สื่อสารจิตสำนึกนี้ออกไป ให้ถึงคนที่เขาจับปลาเป็นอาชีพ เราจะต้องทำอย่างไร

(เรื่องหลักการ เหตุผลชัดเจนอยู่แล้วครับ ทุกคนต่างควรที่จะเห็นด้วยเต็มที่
แต่ผมเป็นห่วงว่า มันจะเกิดขึ้นจริงๆ ในทางปฏิบัติได้อย่างไร)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 41 17 พ.ค. 2550 (20:15)
ฉันร่วมลงชื่อด้วยฉันไม่ต้องการให้ทรัพยากรหมดโลก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 42 18 พ.ค. 2550 (09:26)
This ultimately is the problem of 'sufficiency' (when enough is enough). I cannot give an answer that makes everyone happy. I can outline a broad solution and stress that failing to act in the direction of the solution will result in much more serious problems.

1) The topic is "Stop killing Mother fish" - the seed bearers must be protected if possible all year round. This means a ban and if legislated a severe penalty (fine) for catching and selling female fish (also male of certain size during the 'spawning season' for the species).
2) The protection of 'nursery' areas (sanctuary, refuge opr reservation), where the young (fish) can develop in safety. The aim is to maintain a ceratain (75%?) 'survival rate' of the young within the protected areas.
3) Development of the 'sense of cultivation' among people: fishermen and consumers - to put it simply to make a culture or a way of life that people don't buy mother fish, people don't catch mother fish and people think it is wrong to kill mother fish. (In fact, the Buddha's siilaa 1: already says "refrain from killing (any life)".)
4) extending the cultivation principle into other (natural) systems.
(Stop killing "mother birds", "mother bees", "mother trees", "mother land", "mother water", "mother air", ...)

In human-centric thinking, we say "survival of people" is supreme. We'd forgive a mother, who kills a laying hen, to feed her child. We'd say she is a loving mother.
Facts would show that in most cases people can go without food for a few days. The life-and-death situation here is overplayed. Facts would show that a laying hen lays some 12-15 eggs in a 'period' - one egg each day. This says that the mother and the child and the hen could survive 2 weeks longer than the killing way!

We can substitute: "when many things can satisfy a need any of them will do".
There are excess in agricultural produces: legumes, fruits and nuts. They can sustain the protein (and nutrition) needs for many years. There is no vital and irreplaceble need for mother fish. There is NO real EXCUSE!

Dependency on fishing: "we catch fish to feed our family".
The culture of catching (hunting and gathering 'common' stocks or resources) had been turned into 'profiteering'. It is no longer enough to feed the family. We catch to feed the bankers, the car manufacturers, the movie makers, the breweries, ...
The many unsatiable 'beings', who consume not only 'our' resources but also 'our' lives (and time and family). This 'enslavement' turns us into 'machines' to hunt and kill for them. This clouds the issue; we cannot distinguish real dependency and real greed. We could encourage 'cultivation' of fishery - to develop 'fish systems' (at least '"fish cycles" support systems') rather than allow 'stealing or robbing' of natural resources to continue. In short, we want to say if we depend on fishing we will help to develop "sustainable" fish systems. We will not merely 'rob and kill' the systems.
The cost of development would be added to the price of fish. The problem is now to ensure that the surcharge goes into development (not profiteers). As we see from a previous posting, it is not an easy to solve problem. (The culture of 'exploitation' (rob and kill, corruption, and don't care) has been with us for a long time. Everytime, we tried to change this culture, we run against profiteers (and money mongers) ...)

The vision: "the eyeglasses to wear to see ourselves as a part of..."
We live with the ideas of being 'better' than ...; 'smarter' than ...; 'to fight' or 'to win' over... Only in times of 'love' and 'care', we 'really' support others (mostly friends and kins). We feel 'happy' supporting our beloved and we feel 'freshened' to fight more wars. Is it possible to make the acts of happiness more often than the acts of war? Is is possible to love and care more things and more time?
The vision is old. The vision is another way to talk about 'attaa' and 'anattaa' .

This is rather long (and I wish I could have done in Thai) and 'cryptic'. I am sure you can help by discussing various aspects of it. I would appreciate your comments .

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 43 18 พ.ค. 2550 (14:41)
น่ารักจัง เราขอบอกนะว่าสวย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 44 18 พ.ค. 2550 (18:17)
ขอบคุณ คุณ SR ครับ ที่กรุณาร่วมอภิปราย
................................................................................................

ณ ปัจจุบันนี้ ระบบเศรษฐกิจ ระบบทุนนิยม กำลังเร่งให้มีการใช้ทรัพยากรอย่างรวดเร็ว
และหลายอย่าง เป็นทรัพยากรที่กำลังจะสูญหายไป เอากลับมาไม่ได้
หรือต้องใช้เวลานานมาก กว่าที่จะกลับมาให้อยู่ในสภาพที่ดี


ทรัพยากรแร่ธาตุ พลังงาน ทรัพยากรป่าไม้ ทรัพยากรทางนิเวศ แหล่งอาหารต่างๆ


วิเคราะห์ดูแล้ว เครื่องมือหลักที่จะต้องนำมาใช้ กำกับควบคุม
คงจะหนีไม่พ้น วิธีการทางกฎหมาย ซึ่งเราต้องพึ่ง รัฐ และเจ้าหน้าที่ของเรา


ดังนั้น จึงต้องมีการก่อให้เกิดสำนึกที่เป็นรูปธรรม ที่จะส่งเสียงสะท้อน ส่งแรงผลักดัน
ไปทั้ง ในทิศทางของ รัฐ ผู้บริหารประเทศ เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง

และผลักดันไปในทิศทางของ คนทั่วไป และผู้ที่เกี่ยวข้องโดยตรง คือ ชาวประมง หรือคนจับปลา (สำหรับประเด็นปัญหาที่กำลังคุยกันนี้)

ซึ่งการผลักดันนี้ น่าที่จะต้องมีกลไก มีกลุ่มคนที่จะเข้ามาช่วยกันทำ


ที่ผมสนใจคือ จุดของการกระทำ ที่จะผลักดันให้เกิดขึ้นอย่างเป็นรูปธรรม
ผมคิดว่าจุดนี้ เป็นจุดที่สำคัญ ที่จะแก้ปัญหาความเสื่อมๆ ต่างๆที่จะเกิดขึ้นในสังคมของเรา
เริ่มจากการพูดคุยกันของคนไม่กี่คน ... แล้วเราจะทำอะไรได้มากไปกว่านี้อีกหรือไม่


...............................................................
สรุปง่ายๆ ผมคิดว่า คุณ SR ได้ทำเต็มที่ ที่จะสื่อสารที่ดีนี้ออกไปแล้ว
ในขณะที่ผมยังมีทุกข์น้อยๆ เพราะกำลังคาดหวังว่า
เมื่อได้รับสารอันนี้ และเห็นด้วยอย่างเต็มที่นั้น
ตัวผมเองจะทำอะไรได้มากกว่านี้ อีกหรือไม่
...............................................................

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 45 19 พ.ค. 2550 (09:40)
Dear mathGuy,

Please forgive if I sounded rash or too forthright.

The time for taking things from nature without giving back is past -- gone.
Mining, fishing, taking and using timber, soil, water and air
-- as if taking things from ก่องข้าวน้อย (never run out lunch box)
cannot go on as they are.

They people who are making their living from these industries,
will have to prepare for changes of the time.

It is commendable to take responsibility for changes that we play a part in.
But the question:
"Whether, the responsibilities extend over the full spectrum of people involved
-- personally (names and faces) or culturally (without names and faces)"
begs considering 'subsets' and different 'solutions' to different subsets.

Direct approaches to solving social problems usually leads to failures
-- due to combinatorial interactions and possibilities.

A more natural approach is to 'nudge' people into a 'path' (we believe "right")
-- so, we can share the perception, see the same future, think alike...
-- so, we can change from "taking and killing" to "living with -- together".

[By stopping to buy mother fish, by talking about stopping to kill mother fish;
we may bring about the understanding among fishermen and other people (e.g. tour operators, divers, coral watchers and conservationists) that the subject of our concern is about protection and 'continuety' of our fish resources.

Government has the power to save our fish for our people.
Politicians can write laws to save our fish for our people.
Public servants can act to save our fish for our people.
People can talk and stop killing mother fish to save out fish for our children.
Even fishermen can release mother fish now and increase their catch later.

Thank you for your help saving mother fish.
Would you write "Stop killing mother fish" on the lecture board this term? ]

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 46 1 ก.ค. 2550 (10:55)
[The sad news from Dailynews 1 july 2007 - we've worked hatd to save our fish - and there are people who would not give a damn just as long as they can make or keep a few baht. We know who they are. Our 'public servants know who they are. We also know who are our public servanys involved!]

"ชาวประมง"ผวา!ปลานับแสนตายเกลื่อน"ชายหาด"
ชาวประมงผวาปลาตายเกลื่อนชายหาด มองเห็นเป็นสีขาวแนวยาวกว่า 200 เมตร ทั้งปลาสันเขียว ปลาเกล็ดขาว ปลาใบไม้ และปลาใบขนุน แฉ มีปลาตายนับแสนตัวแต่ถูกน้ำทะเลพัดไหลลงหายไปเกือบหมด รีบประสานเจ้าหน้าที่มาตรวจสอบสาเหตุเพื่อหาทางแก้ไขด่วน

เมื่อวันที่ 30 มิ.ย. ผู้สื่อข่าวประจำจังหวัดระยอง ได้รับแจ้งจากกลุ่มเรือประมงเล็กตาอวน-อ่าวประดู่ ว่า มีปลาตายเกลื่อน หาดอ่าวประดู่ ต.มาบตาพุด อ.เมือง จึงเดินทางไปตรวจสอบ ทันทีที่เดินทางไปถึง พบปลาตายอยู่เกลื่อนหาดจริง โดยมีปลาตายเกลื่อน เป็นระยะทางยาวกว่า 200 เมตร จากการสอบถามนายอุดร พวงเพ็ชร์ อายุ 42 ปี เจ้าของเรือหาปลา เปิดเผยว่า เมื่อคืนที่ผ่านมา ขณะน้ำทะเลขึ้นเต็มฝั่ง พบปลาชนิดต่าง ๆ ทั้งปลาสันเขียว ปลาเกล็ดขาว ปลาใบไม้ และปลาใบขนุน กำลังชักดิ้นตายจำนวนมาก จนมองเห็นตัวปลาขาวไปทั้งหาด

นายอุดรบอกอีกว่า พอใกล้รุ่งเช้า เป็นช่วงน้ำลง น้ำก็พัดพาปลาตายกลับลงสู่ทะเล แต่ที่บริเวณปากคลองระบายน้ำ ยังมีปลาตายเกลื่อน ทิ้งไว้ให้ดูอยู่ ขณะที่ นายณรงค์ฤทธิ์ แสวงหา ประธานกลุ่มประมงเรือเล็กตากวน-อ่าวประดู่ กล่าวว่า ได้รับแจ้ง พบปลาตายเกลื่อนหาดนับแสนตัว จึงได้เดินทางมาดู ที่เกิดเหตุพบปลาตายจำนวนมาก จึงได้ถ่ายรูปเก็บไว้เป็นหลักฐาน ก่อนประสานไปยังเจ้าหน้าที่ สำนักงานการนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุดทราบ

ต่อมาเจ้าหน้าที่สำนักงานการนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด ได้เดินทางมาดูที่เกิดเหตุ เพื่อรายงานข้อมูลให้นายพีระวัฒน์ รุ่งเรืองศรี ผอ.สำนักงานการนิคมฯทราบ และเร่งรัดตรวจสอบหาสาเหตุต่อไป นอกจากนี้เมื่อเดือน มี.ค.ที่ผ่านมา บ้านหอยเสียบ ก็เพิ่งมีปลาตายเกลื่อนหาด ตอนนี้ปลาก็มาตายอีก จึงอยากให้ผู้เกี่ยวข้อง ช่วยเร่งหาสาเหตุ และหาทางแก้ไขด่วน.