ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 26 พ.ค. 2548 (01:21) ....อิเหนา ถอนหมั้นบุษบา ไป อย่างไม่ไยดี ทั้ง ๆ ที่ยังไม่เคยเห็นหน้า คู่หมั้นคนนี้เลย ทั้งนี้เพราะอิเหนาไปเจอนางจินหราวาตีก่อน จึงหลงรักยิ่งนัก
...ผลของการถอนหมั้นครั้งนี้ ทำให้ท้าวดาหาพ่อของบุษบาโกรธมาก ถึงกับออกปากว่า หากเจ้าเมืองไหนมาขอก็จะยกให้ ไม่จำเป็นต้องเป็นกษัตริย์วงศ์เทวัญก็ได้ ( วงศ์เทวัญมี 4 เมือง กุเรปัน ดาหา สิงหัดส่าหรี และ กาหลัง ) ทำให้ กษัตริย์ต่าง ๆ มาแย่งชิงตัวนางบุษบา จนเกิดสงครามขึ้นที่เมืองดาหา(เมืองของบุษบา)
....อิเหนาซึ่งไปอยู่ที่ เมืองหมันหยา(เมืองของ จินตราวาตี) ก็ได้รับจดหมายจากพ่อ ว่า ให้ยกทัพไปช่วยรบที่เมืองดาหา เพราะเป็นเมือง พี่น้องกัน แม้จะไม่ใช่ คู่หมั้น แต่ก็มีศักดิ์ เป็นพี่ อยู่
.... "แม้นไม่เลี้ยงบุษบาเห็นว่าชั่ว
.... แต่เขารู้ว่าตัวนั้นเป็นพี่
.... อันองค์ท้าวดาหาธิบดี
.... นั้นมิใช่อาหรือว่าไร " *(หมายเหตุ กลอนจำมาครับ อาจคลาดเคลื่อนหน่อย )
....
... อิเหนานั้น ไม่อยากจะจาก นางจินตราวาตีไปเลย แต่ก็ขัด คำสั่งพ่อไม่ได้ เพราะพ่อกำชับมาว่า หากไม่ยกทัพไปช่วย ก็ตัดพ่อตัดลูก ไม่ต้องเผาผีกันอีก
...."หากแม้นมิยกพลไกรไปช่วย
.....ตัวเราม้วย ก็อย่า มาดูผี
.....อย่าดูแม้เปลวอัคคี
.....ต่อแต่นี้ขาดกันจนบรรลัย "
อิเหนาจึงจำใจต้องยกทัพ อิเหนารำพึงถึงนางบุษบาว่า ทำไมถึงทำให้คนอื่นวุ่นวายขนาดนี้
.... " บุษบาจะงามสักเพียงไร
.......จึงต้องใจ ระตู ทุกบุรี
......มาหลงรัก รูปนางอยู่อย่างนั้น
......จะพากัน มอดม้วย ไม่พอที่ .."
*(หมายเหตุ กลอนจำมาครับ อาจคลาดเคลื่อนหน่อย )
ตรงนี้แหละครับ อิเหนาดันไปว่า กษัตริย์ที่มารบแย่งนางบุษบาว่า ผู้หญิงในโลกนี้ไม่มีแล้วรึไง มาแย่งอะไรอยู่กับนางบุษบาคนเดียว จนยอมเอาชีวิตเข้าแลก แต่ สุดท้าย คำพูดของอิเหนาก็เข้าตัว เพราะเมื่อเจอหน้านางบุษบา ก็ลืมจินตราวาตีไปเลย
สมคำว่า
" ว่าแต่เขา อิเหนาเป็นเอง " ด้วยประการฉนี้
...................................................จบตอน
ตอบแล้ว:
3
