จำนวน 975 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| 8| 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| -18- 19| 20| 21| 22| 23| 24| 25| 26| 27| 28| 29| 30| 31| 32| 33| 34| 35| 36| 37| 38| 39| 40| 41| 42| 43| 44| 45| 46| 47| 48| 49|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 344 5 ก.ย. 2548 (11:20)
จุ่มน้ำรั้อนยังไม่ระเบิด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ระเบิดในครั้งหน้านะคร๊าบบบบบ

มีเคล็ดอยากจะบอกเพิ่มเติม เดี๋ยวจะหาว่าหวงวิชา
ผมมีฝีมือน้อย สายตาก็ไม่ดี เลยต้องอาศัยเครื่องมือมากตอนทำจรวดคิดว่าจะทำอะไรอย่างไร แล้วก็สร้างเครื่องมือมาช่วยในการทำ เสียเวลามากตอนทำเครื่องมือแต่ก็คุ้มค่าครับ ตอนนี้จึงมีเครื่องมือเต็มไปหมด เช่น เครื่องตั้งหัวจรวด เครื่องติดครีบ แบบตัดครีบ ไม่รวมแท่นกลึงมืออาชีพของช่างวัฒน์

วิธีผมสอนเด็กของผมดูเหมือนจะต่างกว่าของอ.นิรันดร์นะครับ ส่วนใหญ่ถ้าสอนผมจะสอนเด็กในขั้นพื้นฐาน แต่จะไม่สั่งให้ทำอะไรในขั้นสูง เพียงคอยให้คนถามแล้วค่อยอธิบาย หรือถ้าไม่ทราบ (เป็นจำนวนมาก) ก็บอกว่าน่าลองดูแล้วมาบอกด้วยก็แล้วกัน ความจริงมีเรื่องที่น่าทดลองเป็นอันมากแต่ผมได้ทดลองน้อย ส่วนใหญ่ได้แต่คิดๆเอาไว้(ตอนอยู่ในห้องแล็ป) ไม่มีเวลาทดลอง หลายอย่างได้จากทีมพนัส หรือเพื่อนๆจรวดน้ำที่ถามมาแล้วบอกให้เขาไปทดลองดู ได้ผลอย่างไรเขาก็มาบอก เราก็ไม่ต้องทดลองเองครับ อีกอย่าง จินตนาการของเด็กหรือของใครที่ดูไม่เข้าท่าก็น่าสนใจเหมือนกัน (เช่น กรณีใช้ค่า CD ขนาด 150 MB ขนาดนี้เอามาทำฟินท้ายจรวดก็น่าสนใจนะ)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 345 5 ก.ย. 2548 (14:53)
ไม่ลอง CD ขนาด 21 MB ดูบ้าง จะเล็กกว่าเล็ก

เรื่องต้มขวด ผมก็ใช้วิธีที่คู่บุญแนะนำตอน test ความดัน
คือ เติมน้ำในขวดก่อน แล้วก็ค่อยเอาไปต้มหรือลวกน้ำร้อน โอกาสระเบิดก็จะยากกว่า และถ้าระเบิดก็จะไม่รุนแรงเพราะ อากาศน้อย เป็นการสอนเด็กที่เป่าขวดให้รู้จักกฎปาสคัลไปด้วยไงครับ

ผมคิดว่า เวลาลงทะเบียนตรวจจรวด เราก็เลี่ยงบาลีเล็กน้อย
เอาจรวดส่วนหัวเป็นตัวจรวด เอาส่วนหางที่จะปลดออก ขจึ้นทะเบียนเป็นฐานยิง(ลอยฟ้า)เสีย ผมว่าน่าจะได้ เพราะลายเซ็นกรรมการก็ยังอยู่ที่ส่วนหัวที่ไปไกลกว่า ส่วนหางที่ตกก็จะไม่มีลายเซ็นฯ น่าจะถือว่า OK ได้

ประชุมกติกา 17 กันยายน ที่? กี่โมง
หรือที่เดิม ไปให้เช้า ๆ เข้าไว้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 346 5 ก.ย. 2548 (15:09)
ข่าวล่าสุด จากเหินฟ้าทิวไผ่งาม

ตอนนี้วัดได้แล้ว 350 เมตร
!!







หมายถึงสนามที่ใช้ในการทดสอบจรวด นะครับ กว่าจะหาที่ซ้อมได้และวัดระยะทางไกลสุดของสนาม ได้ประมาณ 350 เมตร ก็คงจะพอสำหรับการผึกซ้อม

เป็นเรื่องที่ลำบากมากสำหรับ เหินฟ้าทิวไผ่งามอย่างเราเพราะเราเป็นหนึ่งเดียวที่มาจากกรุงเทพมหานคร คู่ซี้ของเราก็ตกรอบไปอย่างน่าเสียดาย คือได้ที่ 11 ซึ่งพวกเขาก็คือ โรงเรียนเซนต์ดอมินิกนั่งเอง

ต้องขอขอบคุณอ. ดอน อ.วันชัย อ. แอ็ค ที่เคยได้ร่วมผึกซ้อมด้วยกัน และหาสนามให้เรามาทดสอบจรวดด้วย ไปซ้อมถึงบางใหญ่ ถิ่นของ ดอนพรหม และคู่บุญ


จริง ๆ แล้วก็ลำบากมากในเรื่องการผึกซ้อม และอิจฉาโรงเรียนที่อยู่ในต่าง จังหวัดคงจะมีที่สำหรับการซ้อมจรวดได้เต็มที่ ยิงกันสนั่นหวั่นไหว ว่าแล้วก็ยังอิจฉาอีกนั่นแหละ


แต่อย่างไรเสีย เมื่อใหร่อาจารย์สุวรรณจะเปิดเผยสิ่งวิเศษให้ชาวจวดขวดน้ำทราบบ้าง เรื่องสูตรมหัศจรรย์นั้นลองไปเขียนดูแล้วพบว่าเป็นไปได้ในทางทฤษฎี แต่ทางปฏิบัติยังยากอยู่



ถึงอาจารย์นิรันดร์ ถ้าว่าถึงการเป่าขวดผมว่าเป็นเทคนิกที่ดีมากสำหรับการเพิ่มแกนส่งจรวดยิ่งแกนยาวยิ่งทำให้ความเร็วต้นของการออกจากที่ส่งมากขึ้น แต่สิ่งที่พบมาก ๆ คือ
1. จรวดจะเสียสเถียรภาพซึ่งหมายถึง ระยะทางที่เกิดจากการเฉไปเฉมา
2. การเป่าขวดขนาดที่ว่าเป่าจนเต็มพิกัดแรงดันที่ขวดทนได้ ( 145 - 160 PSI) อนุภาคของขวดจะเกิดการเรียงและการสานกันใหม่ที่ไม่ได้ผ่านกระบวนการผลิตจากโรงงาน หากอ้ดที่แรงดันสูง ๆ (ประมาณ 100 PSI) จะเป็นไปได้ที่จะเกิดการระเบิด นั่งก็หมายถึงการสูญเสียทั้งทรัพสิน และ อาจอันตรายถึงชีวิต
3. ผมเคยลองเป่าขวดพบว่าแรงดันที่อัดจะทำให้ขวดขยายตัวได้ดีเกิดขึ้นตั้งแต่ 40 - 65 PSI
4. ทุกครั้งที่เป่าขวดที่หมุนขวดให้มีความเร็วคงที่เพราะหากหมุนไม่เท่ากัน จะเกิดการปิดงอของขวด ทั้งเสียดายขวดและเสียเวลาด้วย
5. การเป่าขวดไม่ควรให้เด็กกระทำโดยลำพัง นั้นหมายถึงอันตรายที่พร้อมจะเกิดขึ้นทุกเวลา
6. ระวังเรื่องค่าไฟด้วยช่วยชาติประหยัด
7. ควรใช้เครื่องเป่าผมดีมีราคาสักหน่อยครับจะได้ไม่เสียอารมณ์ขณะที่เป่า
8. ที่ลูกช่างวัฒน์ มีแท่นหมุนขายถ้าข้อมูลไม่ผิดพลาด หรือจะทำเองก็ลองโทรไปปรึกษาดู
9. เวลาขวดระเบิดเป็นอะไรที่ดังมากจนไม่กล้าจะทำอะไรต่อเลยกลัวจะเกิดอันตราย

ด้วยความเคารพ และความเป็นห่วงในสุขภาพทุกท่าน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 347 5 ก.ย. 2548 (15:19)
ขอขอบคุณในคำเตือนเรื่องเป่าขวด ผมหูดับมาหลายครั้งแล้ว ค่าไฟก็คงขึ้นกระฉูดเหมือนที่ว่า(คุณภริยาบ่น ๆ อยู่ )

ขวดที่เป่าแล้ว หัวกับท้ายมักเฉออกจากกันไม่มากก็น้อย เป็นการยากมากที่จะทำให้ศูนย์กลางอยู่ที่เดิม (เฮ้อ

ใครมีวิธีเป่าแล้วขวดก็ยังกลม ๆ ไม่เบี้ยวช่วยแนะนำด้วยครับ
ขอบพระคุณล่วงหน้า

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 348 5 ก.ย. 2548 (15:30)
เรื่องต้มขวดเป่าขวดของอ.นิรันดร์นี่สุดยอดเลย คิดได้อย่างไรนี่
สงสัยว่าผนังของขวดไม่มีปัญหาหรือครับ ข้างในเย็นไม่ขยายตัว ข้างนอกร้อนขยายตัว

อ.นิรันดร์กล้าหาญมากเรื่องเป่าขวดจนแตกได้หลายใบ ของผมเป่ามาตั้งนานยังไม่กล้าเป่าจนแตกเลยครับ กลัวจริงๆ

อ.นิรันดร์ท่าจะท่าจะโดนฝนมาเหมือนผม (ซึ่งตอนนี้หายดีแล้ว) เขาดูขนาดชิ้นของจรวดไม่ใช่หรือครับ ไม่ได้ดูที่ลายเซนต์บนจรวด หากดูลายเซนต์จะได้ปลอมลายเซนต์กรรมการซะเลย

เขาประชุมทั้งวันครับ แต่ไม่ทราบว่าเลี้ยงข้าวด้วยหรือเปล่า เห็นบอกว่ารับประทานอาหารกลางวันด้วย รายละเอียดอ.คงได้วันสองวันทางจดหมายละครับ

ขอบคุณความรู้เรื่องจรวดจากทิวไผ่งามครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 349 5 ก.ย. 2548 (15:34)
เพิ่งเห็นข้อความของอ.นิรันดร์
เป่าโดยการหมุนขวดไปด้วยครับจะได้ไม่เบี้ยว เดิมเคยหมุนบนแท่งกลึง แต่ยุ่งยากเลอะเทอะเลยให้ช่างวัฒน์เขาทำแท่นหมุนให้ เวลาปั่นก็ใช้นิ้วปั่นเร็วๆก็ไม่เบี้ยวเหมือนกัน

สอบถามที่ช่างวัฒน์ได้ครับที่เบอร์ 02-5954076

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 350 5 ก.ย. 2548 (17:46)
ไอ้ที่เป่าจนขวดระเบิด นี่ ไม่ได้กล้าหรอกครับ เพิ่งหัดเป่าใหม่ ๆ ไม่รู้ทางลม อัดกันจนระเบิด

หลักการทำให้ขวดระเบิดคามือ ง่ายมาก ไม่สงวนสิทธิ์
เวลาเป่า จ่อลมที่จุดเดียว ไม่ต้องหมุนขวด เน้นตรงที่บาง ๆ เดี๋ยวเดียวได้เรื่อง

ผมเคยเป่าในห้องเรียน นักศึกษา 200 คน ชอค์กตายคาห้องไปหลายคนเลย(โม้)
ตอนหลัง ๆ มานี่ ก็เริ่มแหยง ๆ พอแหยง ขวดก็ไม่ป่องอีก

สงสัยว่า ต้องใช้ที่เป่าผมแรงขนาดกี่วัตต์ จึงทำให้ขวดป่องพองได้โดยหมุนไปด้วย
เวลาผมเป่า ผมจะถือขวดมือหนึ่ง ที่เป่าผมมือหนึ่ง เป่าเน้น แล้ว ขยับ เน้นแล้วขยับ ไม่ได้หมุนอย่างสม่ำเสมอ
เพราะเคยหมุนสม่ำเสมอแล้ว นานมาก ๆ ขวดก็ไม่ได้ยืดออกมา

เรื่องต่อขวด พอจะแย้มได้ไหมครับว่าใช้กาวอะไรต่อ
ผมเคยใช้กาวร้อน(ตระกูลเดียวกับกาวช้าง) แล้วก็เสริมความแข็งแรงด้วยกระดาษทิชชู(ที่ยังไม่ได้สั่งน้ำมูก) ก็ทนความดันได้ 6 บาร์ ถ้าเอาไปแข่ง อัด 7 บาร์ไม่ได้ก็เสียเปรียบมาก
อีพ็อกซี่ก็เคยลอง ก็ทนได้ไม่ถึง 7 บาร์เหมือนกัน หรือใช้รุ่นที่ต่างกัน
(ผมใช้แบบกระบอกฉีดยาคู่แห้งช้า) เจอ 7 บาร์เข้าไปก็ระเบิดบ้านสั่นเหมือนกัน ตอนนี้ ผมทำได้แค่ 6 บาร์เท่านั้น

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 351 5 ก.ย. 2548 (22:53)
วันที่ 17 กัยยายน 2548 มีการประชุม กฏ กติกา มารยาท ที่ ห้องการแสดงชั้น 2 อาคารสำนักงานองค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ เริ่ม ลงทะเบียน 08.30 - 09.00 น. และเลิกประมาณ 14.30 น - 17.00 น เห็นเขียนว่า ชมสถานที่จัดนิทรรศการ และสนามแข่งขัน คงเป็นสนามใหม่ที่จัดใว้ให้เราไปพิชิตทั้งนั้น

ไม่รู้ว่าข่าวดี หรือข่าวร้าย เห็นบอกว่ามีอาหารว่างด้วย ( ที่ร้ายเพราะว่าคงกินไม่ทันเพราะ เป็นอาหารที่ว่างไม่มีอะไรเหลืออยู่เลยบนจาน อาหารว่าง แล้วจะได้กินใหมนี้ )

ขอบคุณอาจารย์สุวรรณอีกครั้งสำหรับเบอร์ช่างวัฒน์ งานนี้สายที่บ้านช่างวัฒน์ไหม้แน่ แล้วจะโทรไปคุยด้วย

รู้สึกพักนี้ชาวจรวดขวดน้ำเรื่มเข้าณานจนถึงขั้นกันแล้วจึงเก็บกดหรือเปล่าเล่นพิมพ์ข้อความออกมาอ่านแทบไม่ทัน ตางี้ลายไปด้วยหนังสือ แสดงว่า มั่นใจกันมาก ๆ

ส่งข่าวถึงพี่เจี๊ยบ 1 เดียวที่ทำจรวดแล้วได้ตัง เห็นเขาเขียนมาว่าอย่างนั้น เมื่อไหร่จะสอนให้ผมทำจรวด 2 ตอนเสียที กำลังหาไอเดียที่จะทำแต่ตอนนี้สอนหนังสือกับ มัวแต่ทำข้อสอบ เลยไม่ค่อยได้ไปซ้อมแถมที่ซ้อมก็อยู่ไกลเหลือเกิน

ตอนนี้จรวดขวดน้ำของแต่ละค่ายคงจะเข็นรุ่นใหม่ล่าสุดออกมากันสุด ๆ ยังงัยก็ขอก็ขอย้ำว่ เหินฟ้าทิวไผ่วัดได้แล้ว 380 เมตร คงไม่ต้องบอกนะว่าวัดอะไร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 352 5 ก.ย. 2548 (23:37)
แค่ 300 เมตร ผมก็ไม่รู้จะไปยิงที่ไหนแล้ว
ไปยิงในท้องนาก็หายไปเลย จะไปลุยเก็บก็เกรงใจเจ้าของนาเขา

ต่างจังหวัด มีที่ยิงก็จริง ไม่ลงหลังคาบ้านใคร แต่ยิงเข้าป่าไป ตามตรวดไม่เจอ จดสถิติไม่ได้

รู้สึกว่านาฬิกาของ วิชาการด็อทคอมจะล้ำหน้านาฬิกาทั่วไป สงสัยจะมียานเวลา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 353 6 ก.ย. 2548 (09:05)
เรื่องการต่อขวดบอกแน่ แต่ขอเป็นวันแข่งแล้วกันนะครับอาจารย์
แค่บอกแค่นี้ก็คิดว่าเป็นการให้กำลังใจกันโขอยู่แล้ว คิดว่าบางท่านอาจจะประสบผลสำเร็จก่อนแข่งเป็นแน่

บอกให้หน่อยหนึ่งกาวนี่ช่างวัฒน์เขาหามาให้ครับ

เอ แต่ไม่แน่ ใครบริจาคขวดเป็บซี่สองลิตรสักยี่สิบใบอาจจะหลุดปากก็ได้นะครับ

เรื่องเรื่องเป่าขวด มันต้องอดทนอาจารย์ และต้องใช้ไดรวัตต์สูงๆหมุนเร็วๆด้วยเพื่อให้ขวดไม่เย็นเสียก่อนโดนเป่าอีกครั้ง คาดว่าสัก 1500 ขึ้นไป ผมซื้อมาอันหนึ่ง 1500 ก็ขึ้นช้า แต่ได้ของทิ้งๆเขามาอันหนึ่งเยี่ยมไปเลย เพราะร้อนดีมาก

มีสนามซ้อมแถวคลองประปาที่บางใหญ่ (อย่าไปบอกการประปานะครับ) ยาวสัก 400 เมตรได้หรือบางจุดอาจยาวกว่ากำลังหาอยู่ ใครว่างๆจะให้พาไปก็ได้นะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 354 6 ก.ย. 2548 (09:26)
อือมมมม ไอเดียกระดาษทิชชู่ของอ. นิรันดร์ก็เข้าท่า จะลองดูบ้างครับ แต่อาจจะลองแบบใช้แล้วบ้าง (ผสมสารชีวภาพจากธรรมชาติ ที่กำลังฮิตกันอยู่)

ฝากชาวจรวดไปด้วยนะครับเรื่องสนามแข่งไกล หากเขาให้ใช้ 100 ปอนด์ ก็ขอสนามสัก 450 เมตรนะครับ (แต่อย่าบอกว่าผมบอกนะครับ เดี๋ยวเขาจะด่าเอาว่าทำให้เขาทำสนามเสียเวลา แต่ไม่ได้ใช้ ฮ่าๆๆๆ)

เรื่องจรวดหาย คิดว่าจะแก้ไขสองวิธีคือ พ่นสีเหลืองให้เห็นชัดๆ และจะหาเอ็นเล็กๆสีเหลืองๆยาวสัก 10 เมตร ติดท้ายจรวดไปด้วย เวลาหาจะได้หาง่ายครับ (เห็นไหม เอาเชือกดึงๆท้ายจรวดเพื่อลด V กำลังจะมาแล้ว)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 355 6 ก.ย. 2548 (11:44)

ขอบคุณที่"เหินฟ้าทิวไผ่งาม"บอกข่าวเรื่องการประชุมฯ แล้วก็เจอกันในวันนั้นนะครับ คู่บุญครับ บอกเรื่องกาววันแข่งก็ต้องเอามาแข่งปีหน้าละซีครับ สงสัยต้องเสียตังไปซื้อที่เป่าผมใหม่สักอัน คิดว่าพันวัตต์จะพอ ที่ไหนได้ต้องใช้ 1500 W + ถึงว่า เป่าไม่ค่อยขึ้น สู้ต้มไม่ได้ แค่พันวัตต์นี่ หัวคนก็ไหม้แล้ว 1500 W นี่ ถ้าบ้านไหนใช้มิเตอร์ 5 A ก็คงไม่ต้องทำอย่างอื่นแล้ว กระดาษทิชชู่ใช้แล้ว ผมมีบริจาคแยะเลย ใครจะเอาไปปะจรวดก็มารับได้นะครับ เรื่องจรวดหายนี่ บางทีหาเจอแต่ก็ไม่กล้าเก็บ มันลงไปอยู่ใกล้ ๆ กับรังต่อ เห็นแล้วสยองมาก เลยยกไปให้ต่อทำคอนโดมิเนียมลำหนึ่ง จรวดต่อด้วยเอ็น ท่าจะคล้ายว่าวเข้าไปซะแล้ว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 356 6 ก.ย. 2548 (13:35)
สวัสดีครับพี่ทุกคนนะครับ จรวดของพี่ๆ ได้ถึง 300 ม.หรือยังครับ ส่วนของผมรู้สึกว่ายิ่งทำยิ่งแย่ลงครับ ผมส่งใสตัวเองว่า
ขวดเดินๆนะครับได้ประมาณ 250-260 ม. แต่พอเป่าเป็น 2200 cc ก็ได้ประมาณ 250-260 ม. แต่เป่าที่2300-2500 ccกลับได้ที่240 กว่าหน่อยๆครับ ทดลอง ปริมาตรน้ำแล้วก็ไม่ดีขึ้นเลยครับก็ต้องพักก่อนเพราตังหมดครับ คิดถึงพี่ๆทุกคนครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 357 6 ก.ย. 2548 (13:55)
*****ถึงน้องๆและอาจารย์ ทีมพนัส พี่เจี๊ยบมี CD การแข่งขันที่ JAPAN เมื่อ 3 ปีก่อนครับ หรือ อ.มีแล้วครับ ถ้าไม่มีผมให้
(ยืมนะครับ) ที่ญี่ปุ่น เข้าทำใด้ 300 (อแดปเตอร์) นะครับที่แรงดัน 10 บาร์ น้องๆพนัสที่ญี่ปุ่นเขาไดช**บูสเตอร์**ได้นะครับพี่คิดว่าอย่างนั้นพี่อยากให้น้องพนัส หาข้อมูลให้มากๆ นะครับอย่าหวังผึ่ง อพวช หรือหวังนาบ่อน่า นะครับ ทุกคนที่เล่นจรวดเอาใจช้วยนะครับ มีอะไรให้ช้วยก็บอกได้นะครับ (ผมไม่แน่ใจนะครับว่าที่ญี่ปุ่นเขาใช้ขวดได้ทั้วโลก) ขวดมาเลเซีย ก็ดีนะครับ ยังไรก็แล้วแต่เก็บรูปถ่ายมาให้มากๆนะครับ พี่เจี๊ยบ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 358 6 ก.ย. 2548 (14:17)
วันประชุมที่ 17 กันยายน คุณเจี๊ยบไปด้วยหรือเปล่าครับ
ผมอยากดู VDO ที่คุณมีอยู่นะครับ
ถ้ามี และเอาไปด้วย ผมจะได้แบก computer ไปด้วย อาจจะขอ copy ไปให้เด็ก ๆ ดูด้วย

ยิงด้วยความดัน 10 บาร์ นับว่าความดันสูงมากนะครับ
ผมว่า อย่าเป่าขวดใหญ่เกินไป เดี๋ยวจะระเบิดได้ง่าย ๆ

ที่ร้าน เยื้อง ๆตึกช้าง แถวถนนพหลโยธินตัดรัชดาฯ มีร้านขายอุปกรณ์เกษตร
ผมเคยเห็นมีขายคอบเปอร์ใหญ่กว่าธรรมดา ซื้อมาแข่งเมื่อ 2 ปีก่อน ตั้งแต่ยังทำจรวดไม่เป็น
ผมว่านะจะดีกว่าคอบเปอร์ทั่วไปที่มีขนาดเล็ก เพราะรูโตเกือบเท่าปากขวดเลยนะครับ
แต่ของผม ทากาวติดขวด ขวดก็ชอกช้ำไปหมดแล้ว(ทิ้งไปแล้วด้วย) ก็ยังนึกเสียดายอยู่เหมือนกัน เพราะค่อนข้างแพงทีเดียว
แต่จะไปแข่งกับเขา ลงทุนขึ้นเครื่องไปถึงญี่ปุ่น แค่นี้ ต้องถือว่าเล็กน้อย

คอบเปอร์ รูมันเล็ก ทำให้เสียพลังงานไปกับแรงต้านมาก เเพราะ ธรรมชาติของน้ำ เป็นของไหลที่มีแรงต้านทานสูงครับ

ผมว่าถ้าเราแบกฐานยิงของเราไปเอง ไม่ต้องใช้ค็อปเปอร์ น่าจะดีกว่า
ฐานยิงเล็กพริกขึ้หนูของผม ถอดประกอบได้ ถอดเป็นชิ้น ๆ แล้วเหลือเล็กนิดเดียว ใส่เป้สะพายหลังได้เลย ประกอบก็ง่าย
ยินดีถอดไปให้ถ้าอยากใช้ ขอให้คนไทยชนะก็แล้วกัน
แข่งในเมืองไทย เราเป็นคู่แข่ง แต่ถ้าแข่งกับคนอื่น เราคือทีมเดียวกันนะครับ

ผมว่าอย่างไปเชื่อเขามากที่ว่าให้เอาไปแต่ตัว จะเสียเปรียบเขา เผื่อ ๆ ไว้บ้างก็ดีนะครับ
ได้ยินว่า ที่ญี่ปุ่น มีขวดขนาด 4 ลิตร ด้วย เอามาฝากสักขวดสองขวดก็ดีนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 359 6 ก.ย. 2548 (16:16)
คุณเจี๊ยบ ช่วยก๊อป CD ให้หน่อยไม่ได้หรือครับ เท่าไรก็คิดไป แล้วฝากมากับช่างวัฒน์เลย จะฝากเงินไปกับช่างวัฒน์ด้วย

เรื่องแย่ลงต้องดูว่าทำไม่แย่ลง มีข้อสังเกตุไม่ทราบว่าท่านอื่นเหมือนคู่บุญหรือเปล่าคือ ยิงที่อพวช มักจะไกลกว่าที่ผมทดลองเองประมาณเกือบ ร้อยละสิบครับ

ระยะที่จะแข่ง 300 เมตรไม่ใช่เรื่องยากกระมังครับ (แค่คิดนะรู้สึกไม่ยาก ยังไม่ได้ทำถ้าทำอาจจะยาก แหะๆ)

แข่งที่ญี่ปุ่น คงต้องฟังข้อมูลจากอ.พิธานเป็นหลักละครับ เพราะท่านเป็นตัวประสานทางฝ่ายประเทศไทย ไม่ชนะก็ไม่เป็นไรเพราะเขาจัดเป็นปีแรกเพื่อเป็นการทดลอง ส่วนคอปเปอร์คงต้องเป็นแบบมาตรฐานของเขา ไม่งั้นเจอของไทยพี่ยุ่นจะหนาวแน่

ที่แรงดัน 10 บาร์ คงไม่ต้องเป่าขวดแล้วครับ ขวดสองลิตรปกติก็แทบจะทนแรงดันขนาดนี้ไม่ไหวอยู่แล้ว ที่ต้องทำคือการเสริมความแข็งแรงของขวดแทน ทิสชู่ใช้แล้วของอ.นิรันดร์เป็นไงครับ

ถึงเราจะแข่งกัน แต่เพื่อจรวดน้ำไทยเราสุมหัวกันได้ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 360 6 ก.ย. 2548 (16:26)
แกมมา เขาทดลองเป่าขวดที่ 10 บาร์ ก็ยังทนได้ ไม่ระเบิดครับขนาด 2 ลิตร อัพขึ้นไปเป็น 2.4 ลิตร ปัญหาคือยังไม่ได้ยิงสักที

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 361 6 ก.ย. 2548 (19:20)
ดีใจมากๆที่พี่ๆน้องๆชาวจรวดทุกคนให้ข้อมูลเรื่องจรวดที่ญี่ปุ่น ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ อยากให้ถึงวันที่ 17 เร็วๆ จะได้มีโอกาสพูดคุยและแลกเปลี่ยนความรู้ ( สงสัยจะเอาความรู้อย่างเดียวเพราะไม่มีไปแลกกับใคร ) ถึงพี่เจี๊ยบ พนัสอยากได้CD ที่ญี่ป่นมากค่ะ จะได้เจอกันวันที่ 17 หรือเปล่าคะ ถ้าไม่เจอจะได้CDมั๊ยนี่ อาจารย์นิรันดร์คะ ตึกช้างที่ว่าไม่รูจัก (เด็กบ้านนอก หลงกทม.แน่)ขยายความอีกทีนะคะ แต่สนใจมาก การติดต่อไปญี่ปุ่นผ่านดร.พิธาน ก็ทราบว่าเขาไม่ให้เราเอาอะไรไป ก็ขอให้ดร.พิธานติดต่ออีกทีว่าเขามีอะไรให้เราบ้างจะได้พอนึก ไอเดียออก ถ้าเป็นไปได้จะขอเมลล์ที่จะติดต่อผ่านญี่ปุ่นเอง แต่กลัวปัญหาภาษาอังกฤษอ่อนแอ ถ้าติดขัดจะไปแปดริ้วบ้างบอกทางด้วยนะคะอาจารย์นิรันดร์

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 362 6 ก.ย. 2548 (20:13)
คึกคักกันอีกแล้ว คึกคักกันอีกแล้ว

ฝากอาจารย์สุวรรณ บอกผ่านช่างวัฒน์นะครับ วันที่ 17 กันยายน ผมขอซื้อแท่นหมุน 1 อัน ราคาเท่าใดบอกด้วย แล้ววันที่ 17 กันยายนผมจะไปรับ งานนี้คงเป่าขวดได้อีกเยอะ ๆ แน่ เดิมทีก็เป่าได้แค 2400 cc เท่านั้นเอง

วันแข่งที่ดุแล้วรู้สึกพนัสน่าจะเป่าออกได้ถึง 2800 cc เพราะว่าเต็มที่มาก แค่เห็นครั้งแรกก็รู้แล้วว่า ได้ไปญี่ปุ่นแน่ ๆ เป็นเช่นนั้นจริง ๆ ด้วย

ที่ว่ากระดาษเสริมด้วยทิชชูนี่ตกลงใช้หรือยังครับ พอดีไม่ค่อยได้ใช้ทิชชู แต่คิดว่าการนำเอาทิชชูที่ใช้แล้วมาใช้งานจะทำในสภาพของทิชชูเปลี่ยนไปซึ่งไม่ดีแน่

พี่เจี๊ยบ CD การแข่งที่ญี่ปุ่นมีหรือครับ วันประชุมก็อย่าลืมยืมมาด้วย
แตระวังนิดหนึ่งว่า อย่าหยิบผิดแผ่นก็แล้วกัน เดี๋ยวจรวดไม่ขึ้นนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 363 6 ก.ย. 2548 (20:29)
พูดถึงเรื่องสถานที่ยิงจรวด บางครั้งผมก็ท้อแท้ใจเหลือเกิน มีอยู่ครั้งหนึ่งพานักเรียนไปซ้อม พบที่ที่ดีมาก อยู่ไปไกลจากเราด้วยแต่ เจ้าของโรงเรียนเขาไม่ให้ซ้อม ผมงี้แบบว่า อะไรกัน คนไทยด้วยกันทำไมถึงใจร้ายจริง ๆ กลับมาด้วยความเซ็งพูดตลอดทางจนนักเรียนบอกว่า เอาจรวดไปถล่มเลยดีใหม

พอได้ฟังอย่างนี้แล้วค่อยดีขึ้นหน่อยอย่างน้อยนักเรียนเขาก็มีใจที่อยกจะซ้อมเช่นกัน

แต่ไม่ได้เอาจรวดไปถล่มเขาหรอกนะครับ แต่ก็เห็นว่าทำไมหรือสนามก็ว่าง เราก็คิดว่าทุกสิ่งที่ทำต้องตั้งอยู่บนความไม่ประมาทอยู่แล้ว

กำลังจะบอกอีกอย่างว่า จรวดขวดน้ำยังไม่เข้าถึงคนไทยทั้งประเทศนั่งเอง

ผู้จัดควรประชาสัมพันธ์ให้มาก ๆ รายการทีวีประชาสัมพันธ์ด้วยก็ดี ดูที่เวปของ อวพช. ทีไรก็ท้อแท้ LOGO จรวดขวดน้ำครั้งที่แล้วยังบินว่อนอยู่เลย ผมกำลังมองว่าระดับสถาบันแห่งชาติน่าจะเป็นแห่งชาติ จริง ๆ ข่าวสารต่าง ๆ ข้อมูลต่าง ๆ ภาพกิจกรรมการแข่งขัน ไอเดียจรวด หรือกิจกรรมอื่น ๆ ของ อวพช. ควรจะ Update ให้ตลอด มีใครคิดเหมือนกันบ้างยกมือขึ้น