จำนวน 975 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| 8| 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| 18| 19| 20| 21| 22| 23| 24| 25| 26| 27| 28| 29| 30| 31| 32| 33| 34| 35| 36| 37| 38| -39- 40| 41| 42| 43| 44| 45| 46| 47| 48| 49|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 771 25 ต.ค. 2548 (00:44)

สุดยอดจรวดของพี่เจี๊ยบ ขอให้พี่เจี๊ยบมาอธิบายเองจะดีกว่านะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 772 25 ต.ค. 2548 (00:47)

เธอบ่นว่า ไหนลุงว่าจะเอารูปหนูขึ้นเน็ตไง ไม่เห็นสักที ก็ต้องขอโทษสาวจากพระหฤทัยฯด้วยนะครับ ลุงแก่แล้ว บางทีก็หลง ๆ ลืม ๆ ไปบ้าง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 773 25 ต.ค. 2548 (00:51)

กฤษณ์กังวาน 2 เจ้าของแชมป์ยิงแม่นปี 47 กำลังเตรียมตัวป้องกันแชมป์ ด้านหลังเป็นน้องใหม่และชงโคตระการ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 774 25 ต.ค. 2548 (00:54)

ทิวไผ่งาม กับฐานยิงรุ่นใหม่ แทนที่"รถตุ๊ก ๆ" เอ้ยไม่ใช่ "บางระจัน"ต่างหาก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 775 25 ต.ค. 2548 (00:59)

จรวด 6 ขวด ของชงโคตระการ ทะยานขึ้นฟ้า เป็นภาพเดียวที่จับภาพจรวดเพิ่งออกจากฐานได้ เพราะเธอนับกันดัง ๆ ว่า 3 2 1 ไป

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 776 25 ต.ค. 2548 (02:58)
ยังไม่ได้นอนครับ แวะมาเยี่ยมเยียนกันครับ ไม่รู้ว่าแต่ละทีมเป็นกันอย่างไรบ้าง ตั้งใจว่าจะไปเคลียร์นอน lab เร็ว ๆ นี้แหละครับขอพักผ่อนก่อน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 777 25 ต.ค. 2548 (13:15)
ขอโทษครับ เพิ่งเห็นกระทู้ของคุณ SNV ที่ถามเรื่องการปลดล๊อคแบบอิสระไม่ต้องใช้ตัวช่วย ไม่ทราบว่าจะหมายถึงแบบของคู่บุญ (ความจริงเจ้าของไอเดียสุดเฉียบคือ ลูกช่างวัฒน์ ซึ่งต่อไปขอเรียกว่าช่างวัฒน์เลยดีกว่า เพราะตัวพ่อตอนนี้ไปอยู่เรือพาคนไปดำน้ำแถวๆอันดามันแล้ว) หรือเปล่า หากไม่ใช่ก็ขออภัย

ข้อดีของตัวปลดล๊อคแบบแรงดันอากาศคือผู้ยิงไม่ต้องไปยุ่งกับการใส่ตัวดึงแหวนล็อค (สปริงหรือหนังยาง) ซึ่งเห็นแล้วเสียวนิ้วมือมาก และสามารถลดน้ำหนักในส่วนของกลไกต่างๆลงได้อีก และเวลายังไม่เติมอากาศก็จะไม่มีแรงดันมาดันแหวนล๊อคลง ความจริงตอนใส่อากาศไม่ต้องเอามือจับระบบล๊อคก็ได้ครับ เพราะกว่าจะเกิดแรงดันให้ระบบปลดจรวดตัวบนเลื่อนถอยลงมา ระบบล๊อคก็จะทำงานเป็นการล็อคระบบปลดเอาไว้ก่อน แต่เนื่องจากเป็นการแข่งและเพิ่งเริ่มทดลองทำจึงไม่มั่นใจ ขอแตะไว้หน่อยหนึ่ง พอความดันถึงระดับสามสิบปอนด์ก็ปล่อยมือได้
ส่วนรายละเอียดการทำ ลองโทรไปถามหรือไปของดูที่ช่างวัฒน์เองโดยตรงดีกว่าครับที่ เบอร์บ้าน 02-5954076

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 778 25 ต.ค. 2548 (14:24)

ภาพหายากอีกภาพหนึ่ง จรวดพุ่งออกไปแล้ว น้ำที่พุ่งออกมาทางท้ายจรวด ปะทะกับพลังลมอันมหาศาลของแท้งเก็บลมที่ยาวเกือบเมตร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 779 25 ต.ค. 2548 (18:29)
ไปเรียนวันแรกหลับทั้งวันเลยคับ อิอิ มันง่วงงะอดหลับอดนอนทำจรวด ก้อโชคดีไปวันแรกๆไม่ค่อยมีเรียน อาจารย์ไม่สอน55+

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 780 25 ต.ค. 2548 (22:18)
สวัสดีชาวจรวดขวดน้ำและอาจารย์ทุกท่านครับ
ถึงพี่เจี๊ยบโทรหาลูกช่างวัฒน์ด้วยครับ05-1099157

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 781 25 ต.ค. 2548 (22:19)

น้องๆ สจพ สนุกกับการได้ยิงจรวด

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 782 25 ต.ค. 2548 (22:27)
โทรแล้วไม่ติดครับคุณป๊อป แล้วจะโทรไปใหม่***เจี๊ยบ***

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 783 25 ต.ค. 2548 (22:40)

น้องๆ สจพ. ชอบกันมากๆเลยครับ กลับการประดิษฐ์จรวดขวดน้ำ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 784 25 ต.ค. 2548 (22:40)
สวัสดีครับ
ถึงพี่ เจี๊ยบ ส่งถึงนายนิวัฒน์ วัฒนาสุนทรารักษ์
106 ม 11 ต.บางเลน อ.บางใหญ่
จ.นนทบุรี 11140
(02-5954076)
ครับผม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 785 25 ต.ค. 2548 (22:43)

คณะ อ.ก็ชอบกันใหญ่ แตทำสู่เด็กไม่ได้ อิอิอิ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 786 25 ต.ค. 2548 (22:57)

น้องๆ เติมน้ำกันสนุกสนานมากเลยครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 787 25 ต.ค. 2548 (23:38)
เรื่องที่อาจารย์ทำจรวดสู้เด็กไม่ได้ นับเป็นเรื่องที่น่ายินดี
แสดงว่าอาจารย์สามารถสอนให้เด็กเก่งกว่าอาจารย์ได้แล้ว
ประเทศชาติจะได้พัฒนาและมีนวัตกรรมใหม่ ๆ ก็ด้วยเด็กรุ่นใหม่ที่เก่งกว่าครูอาจารย์

ถ้าสอน ถ้าเรียนกันแล้ว เด็กไม่เก่งกว่าครูสักทีแปลว่าถอยหลังครับ
เพราะครูแก่ลง หลงลืม หัวช้า แล้วยังไม่มีเด็กแซงอีก ประเทศเราก็ถอยหลังเข้าคลองแน่

กิจกรรมจรวดขวดน้ำ เห็นว่าเด็กเก่งกว่าครูเป็นเรื่องที่ครูน่ายินดี

ผมเอง จะแข่งจรวด ไม่เคยทำจรวดลงแข่งเองสักลำ
ใช้ให้เด็กทำให้ทุกลำ เพราะรู้ว่าฝีมือเด็กเหนือกว่าเรามาก
ตาคม มือนิ่ง จินตนาการหลากหลาย
หน้าที่ผมในทีม ก็ให้คำแนะนำที่เป็นหลักวิทยาศาสตร์
ดูแลไม่ให้เด็กทะเลาะกัน หรือทำอะไรที่เสี่ยงอันตรายเกินไป

สจพ ชื่อเต็มว่าไรครับพี่เจี๊ยบ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 788 26 ต.ค. 2548 (08:47)
อ. นิรันดร์
ภาพที่ 778 สวยงามมากครับ

ความคิดที่ 770
อาจารย์ตาแหลมจังเลย ขนาดแค่เห็นภาพยังรู้หมด นี่แหละทำให้คู่บุญหนีไม่คิดชีวิต แต่ที่เห็นเป็นตัวทดลองทั้งนั้นครับ ต้องขอพัฒนาหรือใครช่วยเอาไปพัฒนอีกหน่อย คาดว่าน่าจะได้สัก 350 เมตร ที่ 60 ปอนด์

ผมสงสัยว่าเกจ์ของ อพวช ครั้งนี้จะแก่ไปหน่อย (ความดันจริงอาจไม่ถึง 60 ปอนด์) เห็นได้จากทีมต่างๆที่เคยซ้อมได้สถิติดีๆกลับตกลงมาไม่ถึง 340 เมตร ความจริงของผมได้ซ้อมครั้งหนึ่งยิงได้ 282 เมตร และยิงสวนลมที่ความเร็วประมาณ 20 กม.2/ชั่วโมง จรวดก็ธรรมดายังไม่ได้เก็บรายละเอียด เก็บเอามายิงใหม่ (ลูกที่สาม) ตอนแข่งได้ 271 เมตร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 789 26 ต.ค. 2548 (09:08)
คู่บุญครับ
ที่จริง มีอะไรอยู่หลายอย่างที่อยากทำ แต่ก็มีเหตุการณ์ต่าง ๆ เข้ามาทำให้ทำไม่ได้
ทั้งบูสเตอร์และตัวรีดลม และต่อขวดอยู่ในแผนของผมทั้งหมด แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดซ้ำกับผมถึง 3 หนในเวลาเดือน เศษ ๆ ก่อนการแข่งขัน
ทำให้ไม่สามารถเข็นผลงานที่น่าประหลาดใจออกมาได้(ผมหวังไว้อย่างนั้น )
ก็ถ้าไม่กลับบ้านเก่าเสียก่อน ปีหน้าปีโน้นก็ยังมีครับ

ส่วนการเฉลยเทคนิกการทำจรวดว่ามีหลักอย่างไร
ผมคิดว่าเป็นเพราะผมเป็นครู
อยากให้คนที่ทำจรวดมาแข่ง ทำจรวดดี ๆ มาแข่งกัน
ชนะแบบขาดลอย ไม่มีลุ้นมันไม่สนุกครับ
ถ้าทุกคนรู้หลัก แต่ไม่ทำออกมาเองก็ต้องแพ้ไป
แต่ถ้าใครรู้หลักแล้วก็ต้องหาเทคนิกในการสร้างกันเอา
ใช้ฝีมือออกมาสู้กัน ผมว่าแบบนี้ถึงจะมันครับ

ขอบคุณคู่บุญที่นำสิ่งที่ดีมาสู่วงการจรวดน้ำ
ทั้งฝีมือ สติปัญญา อารมขัน และน้ำใจ
ไปสอนเด็กโรงเรียนไหนบอกด้วยนะครับ

ผมจะได้รู้ว่าต้องสู้กับตัวจริงใครบ้าง
ขอคารวะด้วย UHT 1 กล่อง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 790 26 ต.ค. 2548 (12:00)
goodmorning กลับมาแล้วครับ (จริง ๆ ก้ไม่ได้ไปไหน) ก็อ่านความเห็นของเหล่าบรรดาครอบครับจรวดขวดน้ำกันครับแต่ก็ได้ไม่ลงความเห็นสักทีครับ


คงจะเริ่มแล้วละครับ

ก็คงจบไปแล้วครับสำหรับการแข่งขันตรั้งนี้
บุญวัฒนา 2 คือจ้าวแห่งคะแนนรวมและการนำเสนอผลงาน (ไม่รู้ว่ายิงแม่นได้ด้วยหรือเปล่า) สำหรับการนำเสนอผลงานงานนั้นทางบุญวัฒนา 2 เปิดเผยมาว่าได้ดึงเอานักเรียนที่ได้รางวัลการประกวดสุนทรพจน์ที่1ของประเทศมาเป็นคน present ไม่ได้รางวัลแล้วจะได้อะไร ต้องยอมรับในการวางแผนของทางบุญวัฒนาครับว่าสร้างเซอรไพร์ได้มากทีเดี่ยว
ตอนที่ทางบุญวัฒนา present ผมไม่ได้อยู้ดูด้วยแต่สมาชิกในทีมบอกว่านำเสนอได้ดีมาก ๆ


ส่วนรางวัลที่ 2 และ 3 นั้นคะแนนเท่ากัน คือ ทีมชงโคตระการ (ตา) และเหินฟ้าทิวไผ่งาม
ทีมแรกประกอบด้วยสมาชิกที่เป็นนักเรียนหญิงล้วน ๆ และถือเป็นสีสันอย่างยิ่งของงานนี้นำเสนอด้วยน้ำเสียงการใช้ระบบทีม จนสามารถทำคะแนนได้ดีมาก ๆ
ส่วนทีมหลังคือทีมของเราเอง ทีมนี้ก็นักเรียนชายล้วน ๆ น้ำเสียงอาจจะสู้ไม่ได้แต่ก็ใช้ระบบทีมกับเนื้อหาทางวิทยาศาสตร์มาช่วยอธิบายจนเบียดความหวานด้วยคะแนนที่เท่ากันได้


หมายเหตุเห็นทางบุญวัฒนา 2 บอกว่าการซ้อมการนำเสนอนั้นซ้อมมาตั้งแต่ก่อนแข่งรองชนะเลิศด้วยซ้ำ งานี้ไมาไดก็ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไร