จำนวน 6 ความเห็น, หน้า่ | -1-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 15 ก.ค. 2548 (05:16)
e-mail ข้อรายละเอียดมาให้ผมก็ได้ เผื่อจะช่วยขจัดความสงสัย ต้องบอกมาให้ละเอียด จะตอบทางอีเมล์ก็ได้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 18 ก.ค. 2548 (20:12)
ต้องกราบขอโทษพี่หมอศานตินะครับ
วันรุ่งขึ้นจากวันที่โพสถาม ผมก็ได้ทราบข่าวว่าคุณพ่อคุณแม่ของพี่เขาตัดสินใจเลือกตามหมอของโรงพยาบาลที่ดูแลพี่เขามาตั้งแต่ต้นครับ ผมเลยไม่ได้อีเมลล์ไปหาพี่หมอนะครับ

แต่อย่างนึง เท่าที่ผมสัมผัสได้จากความรู้สึกของคุณพ่อคุณแม่พี่เขา เหมือนว่าทั้งสองท่านจะรู้สึกไม่ค่อยดีที่อาจารย์หมอแต่ละท่านพูดพาดพิงถึงแนวทางการให้การรักษาของอีกท่านในทางที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ยังไงผมก็ขอฝากให้พี่หมอแต่ละท่านที่เข้ามาอ่านไว้ด้วยก็แล้วกันนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 20 ก.ค. 2548 (11:37)
เห็นด้วยกับที่คุณพ่อคุณแม่มีความรู้สึกไม่ค่อยดีถ้าหมอสองฝ่ายทับถมกันเอง นอกจากจะผิดจรรยาแพทย์แล้วยังทำให้คนไข้งง ไม่รู้จะไปพึ่งใคร ลงเอยไม่นับถือเลยทั้งสองคน ในขณะเดียวกันก็ต้องยอมรับว่าหมอสองคนหรือสามคนอาจมีความเห็นไม่ตรงกันได้ โดยฉะเพาะอย่างยิ่งถ้าอาการหรือโรคซับซ้อนหรือยากที่จะวินิจฉัย หรือไม่ตรงไปตรงมา ถ้าตรงไปตรงมาก็ไม่ลำบากใครๆก็เห็นพ้องกันหมด หมอมีสิทธิ์ที่จะออกความเห็น เช่น "ผมว่าควรจะผ่า" อีกคนว่า "ผมว่าน่าจะลองใช้ยาก่อน" อันนี้ไม่ผิดอะไร มีความเห็นแตกต่างกันโดยบริสุทธิ์ใจ แต่ละคนออกความเห็นตามประสพการณ์ที่ตนผ่านมา ตั้งใจจะช่วยเต็มความสามารถ ถือผลประโยชน์ของคนป่วยเป็นที่ตั้ง ที่ไม่ควรกระทำคือพูดเกินขอบเขตเช่น "ผมว่าน่าจะผ่า หมออีกคนไม่ชำนาญเท่าผม" หรือ "คงเรียนแพทย์ทางไปรษณีย์ ไม่มีใครเขาทำแบบนั้นหรอก"

ต้องไม่ลืมว่าการแพทย์เป็นศิลป (เขาถึงออกใบอนุญาตประกอบโรคศิลปให้) มีอะไรหลายอย่างที่ไม่ตายตัว ทำอย่างนั้นก็ได้ อย่างนี้ก็ได้ ไม่มีใครผิดใครถูกเพราะความรู้เรายังไม่พอ หรือเพราะความรู้ยังน้อย อีก ๓๐ ปีอาจมารู้ว่าควรจะทำอย่างไหนแน่

บางทีมันก็ยากเหมือนกันเพราะเรารู้อยู่แก่ใจว่าควรจะทำอย่างนี้ แต่หมอคนอื่นเขาแนะนำมาอีกอย่าง หวังดีต่อคนไข้แต่บางทีก็พูดไม่ออก เพียงได้แต่อธิบายว่าทำไมเราจึงคิดว่าควรจะทำอย่างนี้ แล้วให้เขาตัดสินใจเอาเอง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 22 ก.ค. 2548 (08:00)
ดิฉันเห็นด้วยกับคุณหมอศานติเลยค่ะ หมอไม่ควรพูดทับถมหมออีกท่านหนึ่ง ทำให้คนไข้ขาดความเชื่อมั่นในการรักษาและไม่ได้ช่วยให้จิตใจของคนไข้ดีขึ้นเลย มีแต่ทำให้แย่ลงมากกว่า ความจริงบรรดาหมอ ๆ ทั้งหลายน่าจะได้เรียนเรื่องจิตวิทยามาก่อนนะคะ ไม่น่าพลาดเลยนะเนี่ย ก็ขอบคุณที่คุณติบอได้เล่าเรื่องแบบนี้มาให้เราได้รับรู้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 22 ก.ค. 2548 (08:06)
เรื่องของหมอ ๆ หรืออาชีพอื่น ๆ ก็ตาม เนื่องจากปัจจุบันนี้ เรื่องของวัตถุนิยมมีมากมาย ทำให้ทุกอาชีพทำกันเป็นธุรกิจส่วนใหญ่ ไม่ได้คำนึงถึงศีลธรรม หรือมนุษยธรรมเท่าไร ก็เกิดการแข่งขันกันขึ้นแบบนี้แหละ หมอแบบหมอกานต์ อย่างในนิยายสมัยก่อนไม่มีแล้วมั๊ง ไม่รู้ว่าคุณติบอเกิดทันอ่านเรื่องหมอกานต์หรือเปล่า แต่มันก็แค่นิยายนะ ฮิ ฮิ ปลงเสียเถิด แต่คนดีก็ยังมีอยู่นะคะ เดี๋ยวจะหาว่าดิฉัน เป็นคนคิดในแง่ร้ายไปซะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 6 22 ก.ค. 2548 (18:14)
อ่านไม่ทันครับผม คุณไฝ่รู้วิชาการ


ผมเอง บางครั้งบางคราวก็ต้องไปรบกวนเรียนวิชาที่คณะแพทย์ หรือมีอาจารย์หมอมาสอนบ้าง เป็นธรรมดา แต่ก็ไม่ได้รู้สึกไม่พอใจอะไรเวลาอาจารย์หมอฝ่ายหนึ่งพูดว่า ถ้าเป็นหมอ... เขาจะชอบ... แล้วผู้ป่วยก็จะ... (ที่ไม่สนใจสงสัยเพราะหลับมั๊งครับ 555+)

แต่หลังจากที่มาเจอเรื่องนี้เข้ากับญาติตัวเอง (คงเพราะคุณลุงคุณป้าท่านเห็นว่าผมเรียนสายใกล้เคียง เลยมาขอคำปรึกษา) และได้เห็นความรู้สึกของผู้ใหญ่ที่ท่านรู้สึก เลยมีความรู้สึกว่าถ้าต้องทำอาชีพงานทางด้านนี้ (ถึงผมจะไม่ใช่แพทย์ก็ตาม) การพูดพาดพิงถึงการตรวจวินิจฉัย การให้การรักษา และการดูแลผู้ป่วย ของบุคลากรสุขภาพท่านอื่น ไปในทางที่ไม่เหมาะสม ผู้ที่จะได้รับความรู้สึกไม่ดีก็คงเป็นตัวผู้ป่วยเอง และญาติๆ อย่างที่พี่หมอศานติได้กล่าวเอาไว้ ขอบพระคุณพี่หมอมากนะครับ