จำนวน 193 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| -8- 9| 10|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 138 28 ก.ย. 2548 (21:37)

คำคม ภายใต้ดวงอาทิตย์ดวงนี้ ไม่มีอะไรที่มนุษย์ทำๆไม่ได้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 139 29 ต.ค. 2548 (18:53)

ภาพแสดงดำแหน่งดาวอังคารในคืนนี้ 29 / 10 / 48 ตามสถานที่สังเกต(บ้านผู้เขียน) ดาวอังคารใกล้โลก วันที่ 28 - 30 เป็นช่วงที่ดาวอังคารโคจรมาใกล้โลก ตรงกับคืนวันที่ 29 เช้าวันที่ 30 (คือคืนนี้เองครับ 29 / 10 / 48 )ใกล้กันด้วยระยะห่าง 69.4 ล้านกิโลเมตรสิ่งที่เด่นชัดที่สุดบนพื้นผิวดางอัคาร คือ น้ำแข็งที่ปกคลุมบริเวณขั้วเหนือและใต้ ช่วงนี้ดาวอังคารจะหันขั้วใต้ของดาวอังคารในช่วงเวลาที่ใกล้โลกที่สุดเป็น เข้าสู่ฤดูร้อน น้ำแข็งที่ขั้วใต้กำลังระเหิดและมีขนาดเล็กลง ดาวอังคารจะมีเมฆหมอกและพายุปกคลุมเพิ่มมากขึ้น ที่สำคัญคือพายุฝุ่น แกนหมุนของดาวอังคารทำมุมเอียงประมาณ 25 องศากับระนาบวงโคจรรอบดวงอาทิตย์ ดาวอังคารจึงมีฤดูกาลคล้ายกับโลก ข้อมูลบางอย่างดาวอังคาร อังคาร 2005-10-29 18h06m แมกนิจูด: -2.2 เส้นผ่านศูนย์กลาง: 20.2 " ส่วนที่ส่องสว่าง: 0.995 เฟส: 8 ฐ ระยะห่าง: 0.4641 ua ระยะถึงดวงอาทิตย์: 1.4503 ua J2000 RA: 3h03m31.17s DE:+16ฐ16\'30.9" Date RA: 3h03m50.72s DE:+16ฐ17\'52.1" Srisaket 2005-10-29 18h06m ( TU + 7h00m ) มุมอะซิมุธ :+72ฐ18\' ความสูงจากขอบฟ้า :-02ฐ05\' ขึ้น : 18h17m มุมอะซิมุธ:+72ฐ56\' ขึ้นสูงสุด : 0h38m ตก : 6h59m มุมอะซิมุธ:+287ฐ04\' อย่าลืมเก็บภาพความประทับใจไว้นะครับเพราะอีก 15 ปีดาวอังคารถึงจะมาใกล้โลกอีก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 140 30 ต.ค. 2548 (08:10)
แล้วภาพของวันนี้ล่ะคับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 141 30 ต.ค. 2548 (10:12)

ภาพดาวอังคารโคจรใกล้โลกครั้ง พ.ศ.2546 ในระยะ 56 ล้าน กิโลเมตร ลักษณเด่นชัดคือขั้วน้ำแข็งที่ขั้วใต้ของดาวอังคาร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 142 30 ต.ค. 2548 (10:27)

แสดงลักษณะภูมิประเทศของดาวอังอาร มีลักษณะเด่นคือมีแอ่งขนาดใหญ่ทางตอนใต้ของดาวคือ แอ่งเฮลลาส ซึ่งเป็นหลุมอุกกาบาตที่กว้าง 2,000 กิโลเมตรลึกถึง 6 กิโลเมตร นักดาราศาสตร์สันนิษฐานว่าในอดีตน่าจะเคยเป็นมหาสมุทรขนาดใหญ่มาก่อน ต่อมาเมื่อน้ำแห้งไปจึงเหลือแต่เพียงที่ราบต่ำ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 143 30 ต.ค. 2548 (13:54)

แผนที่แสดงลักษณภูมิประเทศของดาวอังคารทั้งดวงดาว จะเห็น โอลิมปัส มอนส์ ภูเขาไฟรูปโหล่ที่ใหญ่ที่สุดในระบบสุริยะ มีความสูง 26 กิโลเมตร และกว้างประมาณ 650 กิโลเมตร ปากปล่องมีขนาด 60 * 90 กิโลเมตร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 144 30 ต.ค. 2548 (13:58)
ต้อนรับ ดาวอังคารโคจรใกล้โลกของเรา
ดาวอังคาร ( Mars)
ดาวอังคารเป็นดาวดวงที่สี่จากดวงอาทิตย์ใช้เวลา 687 วันในการหมุนรอบดวงอาทิตย์ มีขนาดครึ่งหนึ่งของโลก มองเห็นได้ในเวลากลางคืนเพราะมีสีค่อนข้างแดงยานอวกาศลำแรกที่บินผ่านดาวอังคารคือ มารีเนอร์ 4 ทำให้แน่ใจได้ว่าดาวอังคารเป็นหลุมคบล้ายๆกับหลุมบนดวงจันทร์ ยานไวกิ้งได้พบว่าดาวอังคารมีอุณหภูมิแตกต่างกันมากมีบรรยากาศที่เบาบางประกอบด้วย คาร์บอนไดออกไซด์และออกซิเจนเล็กน้อย
ดาวอังคารมีดวงจันทร์ 2 ดวงคือ โฟบอสและไดมอส

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 145 30 ต.ค. 2548 (14:08)
ช่วงยินดีต้อนรับดาวอังคารเนื่องจากโคจรใกล้โลกอีกครั้ง

ดาวอังคารเป็นดาวเคราะห์ที่อยู่ห่างจากดวงอาทิตย์เป็นอันดับที่ 4 ในบรรดาดาวเคราะห์ทั้งหมด ดาวอังคารมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 0.5 เท่าของโลก ดาวอังคารมีโครงสร้างภายในประกอบด้วย แกนกลางที่เป็นของแข็ง มีรัศมีประมาณ 1,700 กิโลเมตร ห่อหุ้มด้วยชั้นแมนเทิลที่เป็นหินเหลวหนืด หนาประมาณ 1,600 กิโลเมตร และมีเปลือกแข็ง เช่นเดียวกับโลก

เราสังเกตเห็นดาวอังคารเป็นสีแดง เพราะมีพื้นผิวที่ประกอบไปด้วยออกไซด์ของเหล็ก หรือ สนิมเหล็กนั่นเอง พื้นผิวดาวอังคารเต็มไปด้วย หุบเหวต่างๆ มากมาย หุบเหวขนาดใหญ่ชื่อ หุบเหวมาริเนอริส มีความยาวถึง 4,000 กิโลเมตร กว้าง 600 กิโลเมตร และลึก 8 กิโลเมตร นอกจากนี้ดาวอังคารยังมีภูเขาไฟที่สูงที่สุดในระบบสุริยะชื่อ ภูเขาไฟโอลิมปัส ที่มีความสูงถึง 25 กิโลเมตร และมีฐานที่แผ่ออกไปเป็นรัศมี 300 กิโลเมตร

ดาวอังคารมีบรรยากาศที่เบาบางมาก ประกอบด้วยคาร์บอนไดออกไซด์เป็นส่วนใหญ่ ก๊าซเหล่านี้เกิดจาก การระเหิดของน้ำแข็งแห้ง (คาร์บอนไดออกไซด์แข็ง) ที่ปกคลุมอยู่ทั่วไปบนพื้นผิวดาวอังคาร โดยเฉพาะที่บริเวณขั้วเหนือและขั้วใต้ของดาว มีน้ำแข็งปกคลุมอยู่ตลอดเวลา

ดาวอังคารเป็นดาวเคราะห์ที่เป็นที่ชื่นชอบของผู้แต่งนิยายวิทยาศาสตร์ ตั้งแต่เมื่อหลายสิบปีที่ผ่านมา เมื่อเริ่มมีการสังเกตดาวอังคารผ่านกล้องโทรทรรศน์ และพบรูปร่างพื้นผิวที่คล้ายกับคลองส่งน้ำของมนุษย์ดาวอังคาร (ถ้ามีสิ่งมีชีวิตอยู่จริงบนดาวอังคาร) แต่หลังจากที่องค์การนาซาได้ส่งยานไปสำรวจดาวอังคารอย่างต่อเนื่อง ทำให้เราทราบว่า ลักษณะดังเกล่าวเป็นเพียงร่องรอยที่เกิดขึ้นในธรรมชาติ

อย่างไรก็ตามจากการสำรวจพื้นผิวดาวอังคารโดยยานไวกิงออร์บิเตอร์ 1 ในปี พ.ศ. 2519 และจากยานมาร์ส
โกลบอลเซอร์เวเยอร์ พบร่องน้ำเก่า หรือร่องรอยของท้องแม่น้ำที่เหือดแห้งไปหมดแล้ว นักวิทยาศาสตร์ตั้งสมมติฐานว่า ถ้าเคยมีสิ่งมีชิวิตอยู่บนดาวอังคารมาก่อน ก็น่าจะพบซากหรือฟอสซิลของสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นใต้ท้องน้ำ หรือภายใต้น้ำแข็งที่ขั้วทั้งสองของดาวอังคาร การพิสูจน์หาความจริงดังกล่าว เป็นภารกิจของโครงการสำรวจดาวอังคาร มาร์สโรเวอร์ และมาร์สเอ็กเพรส ที่ถูกส่งขึ้นไปเมื่อกลางปี พ.ศ. 2003 นี้

ดาวอังคารมีบริวารขนาดเล็ก 2 ดวง มีชื่อว่า โฟบัส และดีมอส ดวงจันทร์ทั้งสองดวงมีรูปร่าง ไม่สมมาตร และมีขนาดเล็กกว่า 25 กิโลเมตร นักดาราศาสตร์จึงสันนิษฐานว่า อาจเป็นวัตถุในแถบดาวเคราะห์น้อยที่ถูกแรงโน้มถ่วงของดาวอังคาร ดึงดูดให้โคจรรอบ

ข้อมูลจาก : ศูนย์การเรียนรู้วิทยาศาสตร์โลกและดาราศาสตร์
http://www.lesaprojec.com

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 146 30 ต.ค. 2548 (20:30)
( )(U_U)(T_T)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 147 1 พ.ย. 2548 (16:45)
สัญลักษณ์อะไรครับหรือสัญญาณจากดาวอังคาร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 148 3 พ.ย. 2548 (12:24)
เป็นการขอบคุณ( ) T_T

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 149 4 พ.ย. 2548 (11:46)
( )(O_O)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 150 4 พ.ย. 2548 (16:38)
ต้องขอขอบคุณเช่นกันครับ
( ) ขอบคุณครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 151 23 พ.ย. 2548 (14:41)
ให้ความรู้มากเลยคับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 152 23 พ.ย. 2548 (19:03)
ลิงค์ดาวเคราะห์ดวงที่สิบก็มีบริวารข่าวจากสมาคมดาราสาสตร์ไทยครับ

http://thaiastro.nectec.or.th/news/2005/news20051003.html

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 153 23 พ.ย. 2548 (19:34)
ขอบคุณ คุณ Autsawin501 ครับสำหรับความคิดเห็น

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 154 1 ธ.ค. 2548 (14:05)
โลกจะเป็นโลหะหรือส่วนที่เป็นของแข็ง
ภาพจากศูนย์การเรียนรู้วิทยาศาสตร์โลกและดาราศาสตร์(LESA)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 155 1 ธ.ค. 2548 (14:08)
ครูชิต ค่ะช่วยส่งข้อมูลมาให้หน่vยได้ไหมค่ะเกี่ยวกับดาบพฤหัสค่ะ ขอขอบคุณมาก ส่งมาในนี้เลยนะค่ะเดี๋ยวหนูจะมาอ่านนะค่ะขอขอบพระคุณค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 157 1 ธ.ค. 2548 (15:02)

ดาวพฤหัสบดี เป็นเทห์วัตถุที่มีความสว่างมากเป็นอันดับที่ 4 ของท้องฟ้า (รองจาก ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และ ดาวศุกร์ แต่บางครั้ง ดาวอังคาร อาจสว่างกว่า) และเป็นที่รู้จักกันมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ การค้นพบดวงจันทร์บริวารทั้งสี่ของกาลิเลโอ อันได้แก่ ไอโอ ยูโรปา แกนีมีด และ คัลลิสโต ดวงจันทร์ทั้งสี่ดวงจึงได้ชื่อว่าเป็น "ดวงจันทร์กาลิเลียน" (Galilean moons) ดาวพฤหัสบดี ถูกเยี่ยมเยือนเป็นครั้งแรกโดย ยานไพโอเนียร์ 10 ในปี พ.ศ. 2516 ติดตามด้วย ไพโอเนียร์ 11, วอยเอเจอร์ 1, วอยเอเจอร์ 2, ยูลิซิส และล่าสุดคือ ยานกาลิเลโอ ดาวพฤหัสบดีเป็นดาวเคราะห์ก๊าซ โดยที่ไม่มีพื้นผิวเป็นของแข็ง แต่เต็มไปด้วยก๊าซซึ่งมีความหนาแน่นสูง กดทับกันลึกลงไป เมื่อเรามองดูดาวเคราะห์เหล่านี้ สิ่งที่เรามองเห็นคือ บรรยากาศชั้นยอดเมฆ (ซึ่งมีความหนาแน่นเบาบางกว่า 1 หน่วยบรรยากาศ) ชั้นบรรยากาศของดาวพฤหัสบดีประกอบด้วยไฮโดรเจน 90% และ ฮีเลียม10% ซึ่งปะปนด้วย มีเทน น้ำ และแอมโมเนีย เพียงเล็กน้อย ลึกลงไปด้านล่างเป็นชั้นเมนเทิลชั้นนอกที่ประกอบไปด้วย ไฮโดรเจน และฮีเลียมเหลว และแมนเทิลชั้นในที่ประกอบไปด้วย ไฮโดรเจน ที่มีสมบิตเป็นโลหะ และแกนกลางที่เป็นหินแข็ง มีขนาดเป็น 2 เท่าของโลก จุดแดงใหญ่ เป็นที่รู้จักมานานกว่า 300 ปี จุดแดงใหญ่มีรูปวงรี แผ่ออกไปเป็นบริเวณกว้างถึง 25,000 กิโลเมตร ใหญ่พอที่จะบรรจุโลกได้ 2 ใบ จุดแดงใหญ่นี้เป็นพายุที่เกิดขึ้นในชั้นบรรยากาศของดาวพฤหัสบดี ซึ่งมีอายุมากกว่า 300 ปี และยังไม่ทราบว่าพายุนี้จะจางหายไปเมื่อไร วงแหวนของดาวพฤหัสบดี จากการสำรวจของยานวอยเอเจอร์ 1 ทำให้เราทราบว่าดาวพฤหัสบดีมีวงแหวนเช่นเดียวกับดาวเสาร์ แต่มีขนาดเล็ก และบางกว่ามาก ประกอบไปด้วยเศษหินและฝุ่นที่มีขนาดเล็ก และไม่มีน้ำแข็งเป็นองค์ประกอบ จึงทำให้มันไม่สว่างมากนัก (หินและฝุ่นสะท้อนแสงอาทิตย์ได้ไม่ดีเท่ากับน้ำแข็ง) ดวงจันทร์บริวารหลักของดาวพฤหัสบดี ปัจจุบันพบว่าดาวพฤหัสมีดวงจันทร์อยู่อย่างน้อย 39 ดวง แต่มีเพียง 4 ดวง ที่เป็นดวงจันทร์ขนาดใหญ่ และมีรูปร่างเป็นทรงกลม ได้แก่ ไอโอ ยุโรปา แกนีมีด และคัลลิสโต ดวงจันทร์ไอโอและยุโรปาเป็นดวงจันทร์ที่มีอายุน้อยและมีหลุมอุกกาบาตอยู่ไม่มากนัก โดยเฉพาะดวงจันทร์ไอโอที่ยังมีการครุกรุ่นของภูเขาไฟอยู่ที่พื้นผิว ส่วนดวงจันทร์แกนีมีดและคัลลิสโตนั้น เป็นดวงจันทร์ที่มีขนาดใหญ่และมีอายุมากกว่า มีพื้นผิวที่เต็มไปด้วยหลุมอุกกาบาตอยู่มากมาย ภาพและข้อความจาก : ศูนย์การเรียนรู้วิทยาศาสตร์โลกและดาราศาสตร์ http://www.lesaproject.com

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 158 1 ธ.ค. 2548 (15:28)

ข้อมูลดาวพฤหัสบดี มวล(กิโลกรัม) 1.898.6 x 1024 ปริมาตร(กิโลเมตร3)143.128 x 1010 รัศมีเฉลี่ย(กิโลเมตร) 69.911 ความหนาแน่นเฉลี่ย(กิโลกรัม/เมตร3) 1.326 ความเร็วหลุดพ้น(กิโลเมตร/วินาที) 59.5 จำนวนดวงจันทร์(ดวง) 61 ระยะห่างจากดวงอาทิตย์น้อยที่สุด(กิโลเมตร) 740.52 x 106 ระยะห่างจากดวงอาทิตย์มากที่สุด(กิโลเมตร) 816.62 x 106 คาบการโคจรรอบดวงอาทิตย์ (วัน) 4.332.59(11.86 ปี) ความเร็วในการโคจรสูงสุด(กิโลเมตร/วินาที) 13.72 ความเร็วในการโคจรต่ำสุด(กิโลเมตร/วินาที) 12.44 คาบการหมุนรอบตัวเอง(ชั่วโมง:นาที) 9.51 ที่ศูนย์สูตร 9.56 ที่ขั้ว ความเอียงของแกน (องศา) 3.13 ข้อมูลจาก : หนังสือเอกภพเพื่อความเข้าใจในธรรมชาติของจักรวาล พิมพ์ครั้งที่ 1 วิภู รุโจปการ เขียน