วิชาการดอทคอม ptt logo

คุณครูในดวงใจ

โพสต์เมื่อ: 14:49 วันที่ 9 ต.ค. 2548         ชมแล้ว: 2,103 ตอบแล้ว: 1
วิชาการ >> กระทู้ >> ทั่วไป
หงษ์เป็นคนพิการคนหนึ่ง ที่ผ่านความยากลำบากทางการเรียนมามาก จนบ้างครั้งเกือบสิ้นหวังและหมดกำลังใจ แต่หงษ์ก็ยังโชดดีที่ได้เจอครู คนดีๆ ในมหาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ครูที่หงษ์ประทับใจ ครูคนที่คอยให้กำลังหงษ์เวลาหงษ์เจอปัญหา หงษ์อยากให้ฝากเรื่องนี้ ให้เพื่อนๆ พี่ๆ ได้อ่านนะค่ะ หงษ์ตั้งใจเขียนให้ครู เพราะหงษ์คิดว่า คนที่ทำความดี ควรจะได้รับการยกย่องและสรรเสริญ เพื่อเป็นกำลังใจต่อไป

คุณครูในดวงใจ เสนอโดย นางสาวพัชรินทร์ เศรษฐีชัยชัยชนะ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี วันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ.2547 แทบไม่น่าเชื่อว่าใน “มหาวิทยาลัย” ยังจะหลงเหลืออาจารย์แบบนี้อยู่อีก จะมีครู - อาจารย์สักกี่คนที่จะมีความสามารถ ที่ทำให้ คณิตศาสตร์ เปรียบเสมือนเป็น ขนมหวาน ( หรือว่ายาขมนะ) สำหรับลูกศิษย์ตัวน้อยๆได้ มันไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นเรืองยากเสมอไปสำหรับอาจารย์ท่านนี้ ท่านสามารถทำได้ และก็ทำได้ดีมากๆด้วย ไม่สินะ เราควรจะมอบ คำว่า ”ครู” หรือ Teacher ให้ท่านมากกว่า หงษ์ไม่เคยคิดเสียดายเวลาที่ผ่านมาเลยนะ หงษ์กลับมีความรู้สึกว่า เวลา 1 เทอมที่เสียไปกับการรอคอย เพื่อแลกกับการได้เข้าเรียนในคณะวิทยาศาสตร์อย่างที่เคยตั้งใจเอาไว้ ตั้งแต่ตอนเรียนปี 3 ที่สวนดุสิต หงษ์ไม่เคยคิดมาก่อนเลยนะว่า ในรั้วของมหาวิทยาลัย จะยังมีครูที่น่ารักและแสนดีเช่นนี้หลงเหลืออยู่ เพราะได้ชื่อว่า ”มหาวิทยาลัย” ซึ่งเป็นการศึกษาที่จัดอยู่ในระดับสูง และเป็นที่คาดหวังของนักศึกษาทุกคน แน่นอนทุกๆ คนก็คงจะคิดถึงอาจารย์ที่มีหน้าที่สอน สอนและสอนหรือไม่ก็มายืนเขียนแผ่นใสหรือโชว์ฝีมือการทำ PowerPoint หน้าห้อง นักศึกษามีโอกาสที่จะพบกับอาจารย์ผู้สอนก็แค่ 3 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ พออาจารย์สอนเสร็จ ก็ออกจากห้องและจากพวกเราไป รอเวลาจนครบหนึ่งสัปดาห์ ค่อยหวนกลับมาเจอกันใหม่ และมันก็จะเป็นเช่นนี้ไปจนหมดเทอม ขึ้นภาคเรียนใหม่ เราก็จะเป็นดังนี้เช่นเดิมจนครบ 4 ปี และด้วยวัยของนักศึกษาที่เรียนในระดับนี้ แน่นอนตัวนักศึกษาเองก็ต้องการวิชาความรู้จากอาจารย์ผู้สอนเพียงอย่างเดียว จนบางครั้งหรือบ่อยครั้งหรือทุกครั้งหลงลืมคำสั่งสอนหรือลืมความสำคัญของอาจารย์ เรียนแบบว่าจบแล้วก็จบกัน แต่ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรีแห่งนี้ ในคณะวิทยาศาสตร์ ภาควิชาคณิตศาสตร์ มีทั้ง ดร. , ผศ. , รศ. และอาจารย์มากมายหลายท่าน แต่ละท่านล้วนมีความสามารถทางวิชาการที่เป็นเลิศ มีเพียงท่านเดียวเท่านั้นที่ยังเป็น ครู และทำหน้าที่ ความเป็นครู ได้อย่างสมบูรณ์ เป็นครูคนเดียวที่มีตำแหน่งเป็นถึง ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ระดับ 8 ครูท่านนี้ชื่อว่า ครูอังสนา จั่นแดง ท่านเป็นที่รัก ที่ชื่นชมของลูกศิษย์ทุกคน ด้วยเหตุและผลบทบัญญัติแห่ง ความเป็นครู หงษ์ขอเป็นตัวแทนลูกศิษย์ของครูคนหนึ่ง ที่จะเป็นผู้ถ่ายทอดคุณงามความดีของครูท่านนี้ไปสู่ผู้อ่านทุกคน ครู ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อังสนา จั่นแดง หรือครูน้อยของพวกเรา ครูจบปริญญาตรี สาขาคณิตศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และจบการศึกษาระดับปริญญาโทในสาขาเดียวกัน จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาเอก คณิตศาสตร์ ( Didactics Mathematics) จาก Universitar Gesamthochschule Kassel ประเทศเยอรมัน ( พูดภาษาเยอรมันเก่งมากๆ ที่รู้ว่าเก่งเพราะหงษ์ฟังไม่ออก ) ปัจจุบันท่านเป็นอาจารย์ประจำอยู่ที่ภาควิชาคณิตศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ตำแหน่ง ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ข้าพเจ้า (หงส์ ) ปัจจุบันเป็นนักศึกษาระดับปริญญาโท สาขาการสอนคณิตศาสตร์ ภาควิชาคณิตศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ อาจจะถือได้ว่า หงษ์เป็นคนพิการทางสายตาเพียงคนเดียวในประเทศไทย ที่ได้มีโอกาสเรียนในคณะวิทยาศาสตร์ และเรียนในสาขาการสอนคณิตศาสตร์ด้วย คณิตศาสตร์ไม่ใช่เป็นเพียง ยาขม สำหรับเด็กปกติเท่านั้น ยิ่งเป็นคนพิการอย่างเราๆก็แทบจะไม่ต้องพูดถึงความรู้และความเข้าใจในเนื้อหาวิชานี้เลย เพราะเพียงแค่โอกาสที่จะได้เรียนนั้น ก็แสนจะยาก เนื่องจากการมองไม่เห็นซึ่งเป็นอุปสรรคสำคัญสำหรับการเรียนคณิตศาสตร์ หงษ์เป็นคนหนึ่งที่ได้มีโอกาสเรียน มาถึงวันนี้ หงษ์สามารถพูดได้อย่างภาคภูมิใจว่า หงษ์ประสบความสำเร็จจากการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ได้ และความสำเร็จที่เกิดขึ้นนี้มิใช่เป็นเพราะว่า หงษ์ขยันหรือตั้งใจเรียนเพียงอย่างเดียว หากแต่เป็นเพราะ หงษ์มีครูที่ดี ตลอดเวลาที่ผ่านมาใน “ พระจอมเกล้าธนบุรี “ หงษ์ได้รับการดูแล เอาใจใส่จากครูน้อยเป็นอย่างดี รวมถึงวิชาความรู้ที่ลำพังสมองน้อยๆก้อนนี้ก็จดจำได้ไม่หมด ทุกครั้งที่หงษ์มีปัญหาหรือว่ามีข้อสงสัย หงษ์เลือกที่จะขอความคิดเห็นจากครูน้อย หงษ์คิดว่า ถึงแม้ครูจะเป็นผู้ใหญ่ แต่ครูก็ยังไม่ลืมความรู้สึกเด็กๆอย่างหงษ์ ครูเปิดใจที่จะรับฟังเหตุผล ครูให้โอกาสแสดงความคิดเห็น โต้ตอบด้วยเหตุผลบนความถูกต้อง หลายครั้งที่หงษ์และครูจะมีความคิดเห็นที่ไม่ตรงกัน ก็อาจจะเกิดการถกเถียงกันบ้าง แต่เป็นการถกเถียงกันเพื่อให้เกิดแนวคิดหรือแนวทางใหม่ๆ เป็นการถกเถียงเพื่อสร้างสรรค์มิใช่สร้างความแตกแยก และทุกๆครั้งเช่นกันครูน้อยมักจะมีข้อคิดเตือนสติหงษ์เสมอๆ ครูน้อยเป็นข้าราชการที่ทำหน้าที่ของตนเองได้อย่างสมเกียรติ์และสมศักดิ์ศรี ครูทุ่มเทและเสียสละ อุทิศตนให้กับการทำงานอย่างเต็มกำลัง ครูจะมาทำงานแต่เช้าและกลับบ้านเย็นทุกวัน เมื่อไรที่ครูว่าง ลูกศิษย์สามารถเข้าพบได้ตลอดเวลา ครูมีบุคลิกที่เหมาะสมกับความเป็นครู เหมาะสมกับการที่จะเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับลูกศิษย์ ครูใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย ไม่ฟุ่มเฟือย ทั้งๆ ที่ครูเป็นถึง ดร. แต่ครูไม่เคยถือตัว ไม่เรื่องมาก หงษ์มักจะชื่นชมครูเสมอๆ ว่า ครูเป็นคนเก่ง แต่ครูก็จะตอบหงษ์เสมอๆ เช่นกันว่า ครูไม่ใช่คนเก่ง ครูไม่ใช่ผู้รู้ไปทุกเรื่อง เรื่องบางเรื่องที่ครูไม่เคยรู้มาก่อน ครูก็พร้อมที่จะเรียนรู้ สิ่งนี้แหละเป็นคุณสมบัติอย่างหนึ่งที่ครูน้อยมี และสิ่งนี้เองที่ลูกศิษย์อย่างหงษ์ปลื้มในตัวครูน้อยเหลือเกิน ส่วนบรรยากาศภายในห้องเรียน ห้องเรียนของหงษ์ เป็นชั้นเรียนเล็กๆมีกันอยู่ 5 คน แต่อบอุ่นเหมือนอยู่เป็นร้อย ซึ่งได้แก่ ครูน้อย พัชรินทร์( หงส์ ) , จิราพร( น้ำมนต์ ) , สุทธิรัตน์( พี่อ้อย )และสามารถ (พี่มาด หนุ่มคนเดียวในเอก ) ด้วยเนื้อหาที่เรียนแสนจะเข้าใจยาก ครูน้อยสามารถอธิบายให้มันเข้าใจง่าย ด้วยภาษาที่ฟังง่าย เพื่อให้ลูกศิษย์ตัวน้อย ที่นั่งเรียงกันอยู่เป็นแถวฟัง ด้วยน้ำเสียงที่ชวนให้ . . . . .ต้องตั้งใจฟัง มือหนึ่งก็ถือปากกาเขียนแผ่นใส ที่เขียนไปแล้วก็คิดว่าลูกศิษย์ที่รักจะเข้าใจ อีกมือหนึ่งก็ใช้นิ่วชี้อยู่บนแผ่นใส หวังจะให้ลูกศิษย์มองตาม คิดตามอย่างตั้งใจ บนแผ่นใสด้วยปากกาหลากสี ทำให้ดูง่าย ไม่ลายตา สายตาแห่งความรักมองกวาดไปที่ลูกศิษย์ที่รักทุกคน หมายจะให้ลูกศิษย์ตัวน้อยรับรู้ถึงความเมตตาที่ครูมีให้ ในใจครูคนนี้ กำลังคิดอะไรอยู่นะ อยากรู้ไหมล่ะ ถ้าอยากรู้ก็ต้องไปถาม คงไม่มีใครที่จะมาบอกได้ว่า ครูคนนี้กำลังคิดไรอยู่ เวลายืนอยู่หน้าห้องเรียน แต่หงษ์เชื่อว่า สิ่งหนึ่งที่ครูคิดอยู่เสมอก็คือ จะสอนหรือจะอธิบายด้วยคำพูดอย่างไรให้ลูกศิษย์ตัวน้อยๆเหล่านี้เข้าใจในบทเรียน เกือบจะทุกๆวันที่ผ่าน ตั้งแต่ต้นเทอม ตั้งแต่ชั่วโมงแรก ครูก็ยังเหมือนเดิน ครูดูเหนื่อย อ่อนเพลีย เหมือนคนอดนอน เพราะภาระงานของครูช่างมากมายเสียเหลือเกินแต่ด้วยความที่ตนเองมีจิตวิญญาณของความเป็นครูอยู่เต็มเปี่ยม ก็อดไม่ได้ที่จะต้องเข้าสอน ครูไม่เคยขาดสอนเลยแม้แต่วันเดียว แผ่นดินไทย ชาติไทยของเราคงจะมีความเจริญก้าวหน้ามากกว่านี้ ถ้านักเรียนทุกคนๆ ในแผ่นดินนี้จะได้มีโอกาสพบกับครูที่ดีๆ อย่างครูน้อยหรือเด็กๆทุกคนจะโชคดีอย่างหงษ์ พระคุณของครูที่มอบให้หงษ์ มีมากมายเหลือเกิน เกินกว่าที่เด็กอย่างหงษ์จะทดแทนได้หมด หงษ์เองก็มิอาจที่จะสรรหาสิ่งใดมาตอบแทนครูได้ นอกจากการทำตนให้เป็นคนดี ให้เป็นประโยชน์ต่อสังคมและประเทศชาติ ครูน้อย จึงเป็นคุณครูตัวอย่างอีกท่านหนึ่งที่สังคมควรให้การยกย่องและเชิดชูเกียรติ์ ให้สมกับคุณงามความดีที่ครูได้กระทำ ทั้งต่อลูกศิษย์และต่อประเทศชาติ เหนือสิ่งอื่นใด ตัวของครูเองก็คงจะไม่ต้องการที่จะได้รับการยกย่องหรือคำชื่นชมใดๆ นอกจากต้องการที่จะเห็นเหล่าลูกศิษย์ของครูทั้งหลาย เป็นคนดีและนำวิชาความรู้ไปใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด นี่แหละคือสิ่งที่ตัวครูต้องการอย่างแท้จริง ด้วยเหตุผลและสิ่งต่างๆ ที่หงษ์ได้บอกเล่ามาทั้งหมดนี้ ครูน้อย ของหงษ์หรือ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. อังสนา ของทุกคน จึงเป็น คุณครูในดวงใจ ของหงษ์ตลอดไป


hong_kong46@hotmail.com(202.57.169.177,,)





จำนวน 1 ความเห็น, หน้าที่ | -1-
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 10 พ.ค. 2550 (05:48)
a want learn more about you country

I'm from mexico



Tanks
mercurycargolines@hotmail.com (IP:189.141.45.200)

จำไว้ตลอด

ความเห็นเพิ่มเติม วิชาการ.คอม
ชื่อ / email:
ข้อความ

กรุณาล๊อกอินก่อน เพื่อโพสต์รูปภาพ และ ใช้ LaTex ค่ะ สมัครสมาชิกฟรีตลอดชีพที่นี่
กรอกตัวอักษรตามภาพ
ตัวช่วย 1: CafeCode วิธีการใช้
ตัวช่วย 2: VSmilies วิธีการใช้
ตัวช่วย 3: พจนานุกรมไทย ออนไลน์ ฉบับราชบัณฑิต
ตัวช่วย 4 : dictionary ไทย<=>อังกฤษ ออนไลน์ จาก NECTEC
ตัวช่วย 5 : ดาวน์โหลด โปรแกรมช่วยพิมพ์ Latex เพื่อแสดงสมการบนวิชาการ.คอม