ฐานยิงจรวดขวดน้ำ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 10 ต.ค. 2548 (20:47)

นี่ก็เป็นอีกรุ่นหนึ่ง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 10 ต.ค. 2548 (20:50)
ก็ค่อยๆ ว่ากันไปนะครับ ผมกำลังทะยอยทำข้อมูลที่ผมเคยทำฐานยิงมา

ผมเริ่มทำเมื่อเดือนเมษา 48 และก็เริ่มมาเรื่อยๆ ใครมีฐานยิงทั้งเก่าและใหม่ ก็เอามาโชว์นะครับ

ทั้งนี้เพื่อวิเคราะห์ข้อดี ข้อเสีย แลกเปลี่ยนความคิด ความเห็นกันนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 10 ต.ค. 2548 (23:30)
ฐานยิงที่ผมทำ ส่วนใหญ่จะเป็นเหล็ก

ตัวเปิด ปิด เรียกชัตเตอร์ ก็เป็นเหล็ก

ชัตเตอร์มีหลายแบบ

แบบสปริงดึง ก็น่าสนใจ

แบบดึงแล้วเปิด (ยิง)

แบบ 2 ปีก ขยัยได้พร้อมกัน ก็น่าสนใจ

แบบเบสิก ก็เป็นแบบใช้มือดึง ก็น่าลุ้น

ส่วนที่ ใช้สายรัดสายไฟ ก็น่าสน แต่ผมยังไม่เคยลอง

ทุกแบบก็มีข้อดี ข้อด้อยต่างกัน

ก็ว่ากันไป

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 11 ต.ค. 2548 (11:43)

ภาพบรรยากาศกาศการประกอบ B 2

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 11 ต.ค. 2548 (11:47)

อันนี้เป็นเครื่องกลึงเล็กๆ ใช้สว่านเป็นตัวหมุน ลองดัแปลงดูนะครับ แต่อันนี้ซื้อมา 1500 ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 6 11 ต.ค. 2548 (21:50)
กลึงท่อ PVC ได้ไหมครับ

คือท่อร้อยสายไฟสีเหลือง มันก็เล็กไปสักหน่อยสำหรับเป็นแกนส่ง

แต่พอใช้ท่อ 4 หุนมันก็โตเกินไปนิด ๆ

ถ้ากลึงลงไปหน่อยก็จะพอดี ผมกลึงไม่เป็น

ถ้ากลึงได้ ก็จะลองทำดูเองบ้าง(ทุกที ก็ไปวานเพื่อน ๆให้กลึงให้ครับ)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 7 11 ต.ค. 2548 (21:57)

ในภาพ จะมีฐานยิงสองอันซ้อนกันอยู่ คงพอมองออก เป็นฐานยิงของผมที่ทำให้เด็กแข่งในปี 2545 อันเล็ก ก็พอยิงได้ดีพอสมควร อันใหญ่ มีรางส่งยาวมาก ทำให้ยิงแม่นมาก และทำให้เด็ก ได้แชมป์ประเทศไทยประเภทแม่นยำปี 2545 มาครับ ในมือเด็ก ก็เป็นฐานจำลองของฐานยิงอันใหญ่ โดยกำลังอธิบายการใช้งานฐานยิงอันใหญ่ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 8 11 ต.ค. 2548 (23:30)
ท่อ PVC 4 หุน สีฟ้ากลึงได้ครับ

วิธีกลึงของผม ผมใช้ไม้กลึงให้พอดีกับรูท่อก่อนครับ

แล้วนำมาสวมหัว สวมท้าย เพื่อแท่นกลึงจะได้มีที่ยึด

แต่ควรเผื่อท่อให้ยาวไว้ก่อนนะครับ

แล้วเราค่อยมาตัดออกภายหลัง

ผมว่าท่อเหลือง 3 หุนน่าจะพอดีนะครับ

ส่วนท่อ 4 หุนผมคิดว่าหลังจากกลึงแล้วมันจะบางไป

ก็ลองดูนะครับ อาจารย์ ได้ผลอย่างไร ช่วยบอกด้วยนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 9 12 ต.ค. 2548 (01:50)

รุ่นนี้ใช้สปริงเป็นตัวยิง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 10 12 ต.ค. 2548 (09:21)

ฐานยิงไกลของศรีบุญฯ ติดตั้งแท้งค์ลมอันเบ้อเริ่ม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 11 12 ต.ค. 2548 (09:26)

ฐานยิง"เล็กพริกขี้หนู"ของผม ใช้ท่อ PVC 4 หุน กลึงให้เท่าคอขวดทำเป็นแกนส่ง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 12 12 ต.ค. 2548 (09:29)

ฐาน"นิลมังกร" เอาเล็กพริกขี้หนูย่อส่วนไปตั้งบนจักรยานออกกำลังกาย ด้วยฐานที่อยู่สูง ทำให้เติมลมเข้าในฐานได้อย่างยากลำบาก และจะเป็นอุปสรรคในการฝึกซ้อม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 13 12 ต.ค. 2548 (09:33)

ฐานของทีมหลายย่าโม และศิษย์หลวงพ่อคูณ โรงเรียนบุญวัฒนา 2 นครราชสีมา ฐานยิงทำมาน่าเกรงขามมาก ระบบการเล็งทำได้ดี เล็งง่าย เปลี่ยนทิศทางการยิงได้ง่ายมาก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 14 12 ต.ค. 2548 (09:35)

ฐานยิงของโรงเรียนศรีบุญยานนท์ นนทบุรี เจ้าของแชมป์ยิงไกล 2 ปีซ้อน ฐานยิงราคาหมื่นสี่พันบาทอันทรงพลัง ทำด้วยสเตนเลสเป็นส่วนใหญ่ น้ำหนักมาก ต้อง 2 คน ช่วยกันหาม ทำให้มีพลานุภาพมาก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 15 12 ต.ค. 2548 (11:36)
เห็นทางพนัสเป็นห่วงเรื่องลิขสิทธิ์

ผมคิดว่าน่าเป็นห่วงจริงๆ

ถ้าฐานของท่านใดจดลิขสิทธิ์แล้วแจ้งให้ทราบด้วยครับ

และช่วยบอกวิธีการ และค่าใช้จ่ายด้วย จะเป็นพระคุณอย่างสูงเลยครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 16 12 ต.ค. 2548 (16:56)

ฐานยิงของสตรีสมุทรปราการนั้นทำง่ายมาก เป็นฐานยิงที่ใช้มือถือ ถ้าทำเองก็ราคาน่าจะไม่เกินร้อยเดียว แต่ก็สามารถส่งจรวดได้ไกลเกือบ 300 เมตร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 17 12 ต.ค. 2548 (22:23)

ตัวชี้องศา ราคาไม่แพง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 18 12 ต.ค. 2548 (22:42)
วิธีการปลดล๊อก เพื่อให้ชัตเตอร์ล๊อกคอขวด

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 19 12 ต.ค. 2548 (22:47)

ภาพปลดล๊อก C 4

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 20 12 ต.ค. 2548 (22:50)

ภาพกลไก เมื่อดึง หรือกดมือเบรค มีระบบป้องกันสายรูด 2 ชั้น

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 21 15 ต.ค. 2548 (21:37)

รุ่น นี้ C 4 ปรัปรุง นิดหน่อย ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 22 17 ต.ค. 2548 (22:44)
ท่านใดที่มีภาพฐานยิง ที่ท่านทำเอง ก็ขอให้ส่งมาชื่นชมกันนะครับ

ท่านใดจดสิทธิบัตรแล้วก็แจ้งด้วยนะครับ

ผมเองก็กำลังเตรียมการอยู่

แต่โดยหลักการนะครับถ้าท่านต้องการเลียนแบบ

ก็ขอให้เพื่อการใช้เอง หรือเพื่อการศึกษานะครับ

การเป็นธุระกิจก็ขอให้คุยกันก่อนนะครับ

ทุกท่านเห็นด้วยหรือไม่ครับ

เห็นอย่างไรก็คุยกันได้ครับ

เชื่อว่าทุกคนยินดีรับฟังครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 23 18 ต.ค. 2548 (16:24)
เมื่อใกล้แข่งขัน มักจะมีอาการทำอะไรไม่ถูก

ดูเวลาช่างรวดเร็วเสียเหลือเกิน

อย่างนี้ต้องตั้ง สติ ก่อน แข่ง ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 24 18 ต.ค. 2548 (21:12)
ข้อดีของจุกยาง

ใส่ขวดได้หลายขนาด

ไม่ต้องแต่งปากขวด

จุกยางวิทยาศาสตร์ ใช้งานแล้วยังไม่ดีเท่าที่ควร

สาเหตุคือ เปื่อย ยุ่ย ใช้ได้ไม่ทน

กันชนบานเลื่อน ใช้ได้ดี แต่นำมาประกอบ

เป็นชุดยิงลำบากมาก ต้องฝีมือจึงจะทำได้

หูโชคมอเตอร์ไซด์ แข็งแรงทนทาน ทนแรงอัดได้ดี

ประกอบเป็นชุดยิงไม่ยากเท่าไร ใช้ท่อสีเหลือง 2 หุนช่วย

ผู้เล่นจรวดเริ่มต้น ควรเล่นจุกยางก่อน

เมื่อชำนาญดีแล้ว ก็ลอง โอริงดู



ถึงอย่างไร ผมก็ว่ายาก ยากคือยุ่งยาก แต่ ถ้ารู้หลัก คิดว่าดี

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 25 18 ต.ค. 2548 (21:57)
สวัสดีครับ คุณsnv ผมก็เป็นคนชอบทําฐานจรวดเช่นกันครับ

ถ้ามีโอกาสจะส่งรูปไปให้ชมกันครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 26 18 ต.ค. 2548 (22:47)
สวัสดีเช่นเดียวกัน

ลูกช่างวัฒน์

ยินดีเป็นอย่างยิ่ง ที่จะได้แลกเปลี่ยนความรู้เรื่องฐานยิง

ของผมจะออกแนวโลหะ

คิดว่าอนาคตอาจเปลี่ยนเป็นแนวอื่นๆ บ้าง

ขอบคุณล่วงหน้าครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 27 19 ต.ค. 2548 (19:06)
จริงๆ แล้วฐานยิงก็มีส่วนในการช่วยให้จรวดไปได้ไกลๆ

อยู่ที่ว่าเราจะค้นพบหรือไม่

บางท่านว่าท่อนำส่งต้องใหญ่ๆ

บางท่านว่าปากขวดก็สำคัณ

การค้นพบความพอเหมาะพอดี

ต้องใช้ความพยายามสูง

ปริมาณน้ำก็เกี่ยว

ขนาดขวดก็ใช่

ดูเหมือนว่าขวด 2 ลิตร น่าใช้ที่สุด

ผมกำลังสนใจแกนนำส่งกับปากขวดเป็นพิเศษ

ว่าความสัมพันธ์ที่พอดีพอเหมาะอยู่ตรงไหน

ถ้าได้ข้อมูล ผมจะแจ้งให้ทราบ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 28 20 ต.ค. 2548 (03:25)
ท่อพักลมก็น่าสนใครมีก็เอามาดูกันหน่อย

แต่ช่วงนี้ใกล้วันแข่งขัน

หลายท่านคงจะไม่ค่อยมีเวลา เอาไว้แข่งเสร็จค่อยว่ากันก็ได้

เตรียมหาข้อมูลสำหรับปีต่อไป

หวังว่าปีหน้าคงมีฐานยิงรุ่นใหม่ๆ อีกหลายรุ่น

เชื่อว่าวงการจรวดคงพัฒนาไปอีกขั้นหนึ่ง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 29 23 ต.ค. 2548 (02:55)

เห็นฐานยิงของคุณสุวรรณแล้วน่าทึ่งมาก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 30 24 ต.ค. 2548 (00:20)
บอกได้เลยครับ สุดยอดดดดด

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 31 24 ต.ค. 2548 (01:47)
สวัสดีครับ คุณsnv

ฐานจรวดของทีมคู่บุญเป็นฐานยิงไกลฐานหนึ่งที่ผมร่วมกับคุณสุวรรณออกแบบและปรับปรุงมาจากฐานยิงไกลฐานเดิม(เราออกแบบให้สามารถปรับปรุงและเปลี่ยนแปลงเพื่อให้เพิ่มประสิทธิภาพของฐานไว้ตั้งแต่ออกแบบครั้งแลกแล้ว)

เพื่อให้มีประสิทธิภาพมากขึ้นในการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศได้ครองแชมป์ประเภทครอบครัว 3 ปีซ้อน

ท้ายสุดนี้ขอทุกคนจงช่วยกันพัฒนาฐานจรวดขวดน้ำดีขึ้นๆไปครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 32 24 ต.ค. 2548 (17:02)
เรียนคุณ SNV

เห็นรูปตัวเองกับช่างวัฒน์แล้ว รูปสวยดีมากเลยครับ ไม่ทราบว่าจะขอได้หรือเปล่า ดูในบอร์ดเห็นไม่ชัด

หากกรุณาช่วยส่งมาที่ suwanpi@yahoo.com ครับ

ขอขอบคุณมาล่วงหน้าครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 33 24 ต.ค. 2548 (23:02)
ได้เลยครับด้วยความยินดี

ผมได้ไอเดียจากการไปชมการแข่งขันจรวดมากเลยครับ

คาดว่าปีหน้าผมจะลองเข้าแข่งกับเขาบ้าง

แต่เห็นมีบางท่านเริ่มจะท้อแล้วครับ

เพราะกลัวสู้จรวด 2 ท่อนไม่ไหว

ไม่ทราบว่าของคุณสุวรรณได้กี่เมตรครับ

เพราะผมต้องกลับก่อน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 34 25 ต.ค. 2548 (10:26)
ขอบคุณครับสำหรับภาพถ่าย



จรวดสองท่อน (ผมเรียกกันว่า สองตอน)ของคู่บุญอยู่ที่ ประมาณ 273 เมตร ที่ความดันแข่ง 60 ปอนด์ ครับ



ผมว่าไม่น่าท้อนะครับ เพราะยังไม่ได้ชนะก็ยังมีชัยชนะรอให้ลุ้นอยู่ ดีกว่าถึงยอดแล้ว ไม่รู้จะไปไหนอีก แล้วอีกอย่าง การทำจรวดเขาก็ไม่มีการห้ามลอกเลียนแบบนี่นา หากใครสนใจจรวดสองตอนของคู่บุญก็สอบถามมาได้ครับ ไม่หวง ความจริงของผมก็เพิ่งเริ่มทำ สัดส่วนน้ำหรือน้ำหนักก็กะประมาณเอาทั้งสิ้น หากใครนำไปพัฒนาต่อก็น่าจะได้ดีกว่านี้นะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 35 25 ต.ค. 2548 (13:42)

ฐานยิงไกลของคุ่บุญ เป็นฐานของคนขี้เกียจครับ น้ำหนักเบาและถอดเป็นส่วนๆได้เพื่อใส่ท้ายรถเก๋ง ความจริงเคยใส่ตะกั่วถ่วงไว้ข้างหน้าเพื่อไม่ให้ฐานถูกจรวดถีบถอยหลัง แต่แบกดูแล้วหนักเลยถอดออก เอาถังน้ำวางแทน เวลาเดินทางก็เอาเฉพาะถังเปล่าๆไป พอถึงที่ก็ใส่น้ำให้เต็มนำมาวางถ่วงได้ ยิงเสร็จก็เทน้ำทิ้งไม่ต้องแบกกลับ ส่วนที่เป็นไม้เพื่อลดปัญหาเรื่องสนิมและน้ำหนัก ส่วนที่เป็นโลหะเกือบทั้งหมดคืออลูมินัมและเสตนเลสไร้สนิม ถังพักลมสองถังใหญ่กลมๆน่ารักดี ไม่ทราบว่าช่างวัฒน์เอาขวดอะไรมา หากวันไหนเสียหายก็เอาขวดอื่นๆมาเสียบแทนได้เลย สายไกยิงยาวเพราะไม่อยากให้แว่นเปียกน้ำ ไม่อยากเช็ดบ่อยๆ โชคดีของคู่บุญที่ได้ช่างวัฒน์และลูกช่างวัฒน์เป็นนายช่างให้ คือพอมีความคิดอะไรก็ไปปรึกษาและให้เขาทำให้ หากใครมีความคิดดีๆแต่ไม่มีเครื่องมือทำก็ไปปรึกษาได้รับรองไม่ผิดหวัง ดังนั้นคู่บุญจะได้เปรียบตรงมีเครื่องมือมากอยากทำอะไรก็ทำได้หมด ซึ่งความจริงทีมอื่นๆอาจมีความคิดดีๆแต่ไม่สามารถสร้างฐานหรือจรวดตามใจตัวได้ หากจรวดใครมีปัญหาวิ่งไม่ตรงลองปรึกษาช่างวัฒน์ดูครับ เขามีฐานติดปีกจรวดที่จะทำให้ปีกได้มุมเท่ากันทุกัน เห็นว่าลองทำจรวดติดสองครีบดู ก็วิ่งได้ตรงและไกลขึ้น

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 36 25 ต.ค. 2548 (13:45)

ฐานยิงแม่น หน้าตาคล้ายกัน แต่เน้นที่ความเที่ยงตรง และการใช้เสาช่วยเล็งทิศ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 37 25 ต.ค. 2548 (16:24)
อ้อ ลืมไป ความจริงถึงเก็บลมเคยเป็นสีขาวโล้นๆชอบกล ขอขอบคุณสติ๊กเกอร์ UBC ซึ่งได้จากการอุปการะคุณของคุณเจี๊ยบ ทำให้ดูดีขึ้นตั้งเยอะ



สังเกตุในรูปที่คุณ SNV ถ่าย เพิ่งสังเกตว่าแดงไปทั้งภาพเลย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 38 25 ต.ค. 2548 (17:00)
ขอโทษคุณ snv ด้วยนะครับ ที่ไม่ได้คุยด้วยมากนัก

กะจะถ่ายรูปด้วยสักหน่อย แว้บไปแว้บมาก็หาตัวไม่พบเสียแล้ว



ก็มันวันแข่ง ก็ต้องคอยลุ้นลูกศิษย์ คอยให้กำลังใจและให้สติ

เพราะเด็ก ๆ วอกแวกง่ายมาก ถ้าไม่คอยประคองใกล้ ๆ จะออกนอกแนวได้ง่าย

ก็ชื่นมื่นกันพอสมควร ชงโคตระการที่ผมดูแลอยู่ก็ได้รองแชมป์คะแนนรวมและรองแชมป์การนำเสนอผลงาน



คุณ snv คงเห็นแล้วนะครับว่าฐานยิงฯส่วนใหญ่จะใช้แกนยิงที่ใหญ่กว่าท่อ 3 หุนกันทั้งนั้น

ผมเคยใช้ท่อ PVC 4 หุนมากลึง (#11 )เบาดีแต่ก็ต้องไปให้คนอื่นทำให้

ที่สำคัญ ไม่ค่อยได้อย่างใจอีกต่างหาก

ก็เลยต้องลงทุนใช้ท่อ stainless แพงหน่อย แต่เหมือนที่ต้องการพอดี

ข้อเสียคือหนักมากและแพงมากด้วย(เมตรละประมาณ 200 บาท)

กว่าจะขัดให้เรียบและเงาได้ก็เล่นไปหลายเหนื่อยเหมือนกัน

สุดท้ายก็ยังต้องไปจ้างเขาเซาะร่องฝัง O-ring อีกร้อยหนึ่ง(จนได้)



ผมอยากให้"คู่บุญ"อยู่แข่งต่อไปอีก ถ้ายังไม่เบื่อ

เห็นใจคนจ้องเอาชนะหน่อยนะคร้าบ

ถ้าได้ที่ 1 โดยไม่มีคู่บุญแข่งมันเหมือนไม่ใช่ที่ 1 จริง



ฟังเสียงหลายทีม(ขอไม่บอกว่าทีมไหน)รู้สึกว่าจะกลัวทีมคู่บุญมาก

แบบว่าอยากให้แบ่งการแข่งไปเลยว่าเป็นขวดเดิม ๆ บ้าง ต่อเดียวบ้าง

แต่ผมกลับเห็นว่า ถ้าจะเป็นแชมป์จริง ต้องเอาชนะให้ได้ทั้งหมดถึงจะสะใจครับ

ไม่เคยโกรธหรือรังเกียจที่เอาชนะไม่ได้ เพราะจรวดผมพัฒนาได้ก็ด้วยคู่แข่งทั้งหลายนี่แหละที่สอนผม

ผมมีหลายไอเดียที่ขังอยู่ในใจ งัดออกมาใช้ไม่หมด

พอดีปีนี้ ประสบอุบัติเหตุหลายหน เลยไม่สามารถเข็นจรวดและฐานยิงในใจออกมาได้

ก็หวังว่าตัวเองคงมีพลังและเงินเหลือที่จะพัฒนามาแข่งกับแชมป์ตัวจริงในปีหน้า



อยากให้ คุณ snv ลองแต่งจรวดและฐานยิงมาประชันฝีมือกันด้วย

คงได้เฮฮากันเพิ่มขึ้น

ปีนี้การแข่งเร้าใจได้ดีทีเดียวครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 39 25 ต.ค. 2548 (20:03)
ถ้าผมไม่ได้ไปดูการแข่งขันจรวด ผมคงเสียดายน่าดู

และทำให้ผมเห็นว่า ทำไมจึงประชาสัมพันธ์น้อยมาก

ทำให้ผู้ชมน้อยไปหน่อย

น่าเสียดายจริงๆ

โอกาสดีๆ เราคงได้ประลองจรวดกันนะครับ

ผมซ้อมทุกวัน แต่ยังไม่ไกลชักที

ขอคุณในไมตรีที่มอบให้

การมีเพื่อนที่ดี ที่รู้ใจ มีค่าสูงยิ่ง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 40 26 ต.ค. 2548 (08:34)
เรียน อ. นิรันดร์

เห็นความพยายามและความทุ่มเทเรื่องจรวดน้ำของอาจารย์แล้วนับถือครับ (แฟนฝากบอกมาด้วย) แต่น่าเสียดายที่มีอุปสรรคหลายอย่าง ก็ไม่เป็นไร ปีหน้าค่อยว่ากันใหม่



เรื่องที่ทีมอื่นๆกลัวคู่บุญก็รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งครับ แต่ฝากบอกทีมอื่นๆว่าไม่ต้องกลัวหรอกครับ ผมฉีดยากันพิษสุนัขบ้าแล้ว

ปีหน้าคงจะไม่ลงแข่งสนาม อพวช แล้ว แต่สนามอื่นที่มันๆกว่าอาจไม่แน่ เพราะเหตุผลหลายประการคือ

หนึ่ง รักษาแชมป์มาได้สามปีแล้ว ควรจะหยุดเสียที

สอง ชอบจรวดน้ำมากครับและหยากได้ร่วมกันพัฒนาถ่ายทอดเทคนิคใหม่ๆ แต่ถ้ายังแข่งอยู่ก็มีปัญหาคือ ใครจะถามเขาก็ไม่กล้า ส่วนเราจะบอกก็ไม่ได้เพราะเป็นค่แข่งกันอยู่ นอกจากเทคนิคเล็กๆน้อยๆ เพราะต้องยอมรับว่าทีมคู่บุญมีโอกาศทดลองและซ้อมน้อยมาก จรวดส่วนใหญ่ทำแล้วไปทดลองกันในสนามเลย ซึ่งหากใครนำไปพัฒนาต่อก็จะดียิ่งขึ้นไปอีก เลยต้องเล่นบทเป็นเสือซุ่ม งัดเอาทีเด็ดใหม่ๆมาเซอไพรส์กัน อย่างที่เคยเรียนอ.นะครับ ตามมาซิครับผมจะหนีให้ทัน ว่าแต่ตอนคัดเลือกไม่ได้อ่อยนะครับ งานยุ่งมากจริงๆเลยอ่อนซ้อมไปหน่อย

คราวนี้ไม่ได้แข่งแล้ว ก็ขอเป็นที่ปรึกษา จะได้ปรึกษากันเต็มที่ แต่คงเป็นที่ปรึกษานะครับ ไม่ได้คิดให้หมด อยากให้ช่วยกันคิด แต่หากใครต้องการทราบเทคนิดที่ได้แข่งไปแล้วก็จะอธิบายให้หมดครับ จะได้นำไปพัฒนาต่อกัน ตอนนี้ก็เริ่มมีหลายทีมที่เครื่องยังร้อนๆอยู่ก็ติดต่อนัดมาแล้ว แต่ขอเวลาสักสามอาทิตย์ช่วงนี้ขอเคลียร์พื้นที่และเตรียมล้างขวดเอาไว้ใช้ก่อน



คุณ SNV

ผมเห็นว่าหากจะพัฒนาฐานได้ดี ควรจะต้องมาเล่นจรวดน้ำด้วยครับ เพราะจะได้เข้าใจธรรมชาติและนิสัยของจรวดเพื่อพัฒนาฐานได้ดียิ่งขึ้น โดยเฉพาะการแข่งขัน จะทำให้เราพิสูจน์ความก้าวหน้าของเราด้วย ความตั้งใจครั้งแรกของผมที่เล่นจรวดน้ำคืออยากพิสูจน์ความคิดของตัวเอง



อ้อ ลืมบอกไปครับ อีกสาเหตุสำคัญที่คู่บุญสามารถครองแชมป์ปีที่สามได้ เนื่องจากมีแรงส่งที่สำคัญคือ ภรรยาครับ คุณเธอคาดโทษว่าห้ามแพ้เด็ดขาด ก็ไม่ได้กลัวนะครับ แต่เกรงใจ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 41 26 ต.ค. 2548 (14:46)

มิน่าเล่า เล่นผิดกติกานี่เอง ถึงได้แชมป์ ทีมอื่นเขาเอาน้ำเอาลมส่งจรวด คู่บุญเล่นใช้แรงส่งจากภรรยา เขาทรายเป็นแชมป์โลกตั้งหลายสิบสมัย คู่บุญเป็นแชมป์จรวดฯไม่ถึง 10 จะรีบเลิกทำไมกันครับ หรือจะก้าวไปแข่งระดับโลก ผมเองก็ไม่มีโรงเรียนจะสังกัด หากโรงเรียนไม่เชิญมาก็คงไม่ได้เด็กมาฝึก ก็จะไม่มีมือทำจรวดให้ผม ปีหน้า อาจต้องหัดทำจรวดเองกับมือเสียทีก็เป็นได้ เพื่อให้เข้ากระทู้ฐานยิงฯ นี่เป็นอีกฐานที่ดูแปลกตาดี รูปร่างคล้ายคอห่าน เสียดายที่จำไม่ได้ว่าเป็นของโรงเรียนอะไร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 42 26 ต.ค. 2548 (14:51)

ฐานยิงฯของลุงดนัย เจ้าพ่อจรวดฯของศรีบุญยานนท์ แม้ว่าเกษียณไปแล้วแต่ไม่ได้เกษียณจรวด ท่านเคยฝึกเด็กยิงจรวดเป็นแชมป์ประเทศไทยถึง 2 ปีติดกัน และได้รองแชมป์อีก 1 ปี ดูท่าจะยิงด้วยมุม 35 องศา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 43 26 ต.ค. 2548 (14:55)

ฐานของบุญวัฒนา 2 เจ้าของแชมป์นำเสนอผลงานและคะแนนรวมปีนี้ เจ้าของบอกว่า recycle มาจากกองขยะและร้านขายของเก่า แต่อีกทีบอกว่าหมดไป 3 หมื่น

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 44 26 ต.ค. 2548 (15:01)

ฐานยิงของทีมครอบครัวทีมหนึ่ง ท่าทางท่านจะเอาจริงเอาจังมาก ๆ ฐานแบบนี้ ยกไปยิงที่ไหนก็สะดวกมาก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 45 26 ต.ค. 2548 (15:04)

ดูเฉพาะฐานฯกันให้เต็ม ๆ ตา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 46 26 ต.ค. 2548 (15:07)

ฐานของพนัสนิคมและคู่บุญในรอบคัดเลือก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 47 26 ต.ค. 2548 (15:12)

ฐานนี้เล็กมาก ท่าทางจะเป็นเฟืองจักรยานหรือมอเตอร์ไซค์ เวลายิงต้องช่วยกันเหยียบ 2 คนถึงจะเอาอยู่

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 48 26 ต.ค. 2548 (15:14)

ขออภัยที่เอามาให้ดูแต่รองเท้านะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 49 26 ต.ค. 2548 (15:18)

คุณสุวรรณและคุณนิวัฒน์ เจ้าของแชมป์ 3 ปีซ้อน เพิ่มความมั่นคงให้ฐานด้วยกระสอบทราย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 50 26 ต.ค. 2548 (15:23)

ถ้าจำไม่ผิด ใบหน้าหลังแว่นตำจะเป็นของลุงเปี๊ยกแห่งศรีบุญยานน์

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 51 26 ต.ค. 2548 (15:26)

ฐานยิงกระทัดรัดสีม่วงหวานแหว๋วเชียว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 52 26 ต.ค. 2548 (15:29)

ฐานยิงของ"จิตสุภา"และ"กฤษณ์กังวาน 2" แชมป์ยิงแม่นปีที่แล้ว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 53 26 ต.ค. 2548 (15:36)

มาดเล็งของอาจารย์ชูชาติ แพน้อย ผู้นำทีม"จิตสุภา" อาจารย์ชูชาติ คร่ำหวอดกับวงการจรวดน้ำมานานนับสิบปีเหมือนกัน(~ + -) มีฐานยิงที่จดสิทธิบัตรไว้ด้วย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 54 26 ต.ค. 2548 (15:42)

ฐานยิงของ"กฤษณ์กังวาน 1"และ"กฤษณ์กังวาน 3" นำฐานไปตั้งไว้บนจักรยานออกกำลังกาย สายลมจากสูบต้องต่อให้ยาวออกมาเพื่อสูบลมได้สะดวกขึ้น

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 55 26 ต.ค. 2548 (15:46)

เขาเรียกฐานยิงของพวกเขาว่า"นิลมังกร"เพราะเป็นลูกผสมของหลายอย่างรวมกันกว่าจะมาเป็นฐานยิงจรวด แต่พอ"ชงโคตระการ"เอาฐานยิงไปใช้ พวกเธอเปลี่ยนชื่อนิลมังกรใหม่เป็น"Unicorn"

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 56 26 ต.ค. 2548 (16:00)

ฐาน"เล็กพริกขี้หนู 4" ของชงโคตระการ ฐานนี้ พาพวกเธอเข้ารอบด้วยสถิติยิงแม่นที่สุดในภาคเหนือ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 57 26 ต.ค. 2548 (17:06)

ฐานทำด้วยท่อ PVC กับข้อต่อตัว y 45 องศา(ท่อกรองทรายของปั๊มน้ำบ่อกุ้ง)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 58 26 ต.ค. 2548 (17:12)

พื้นฐานจรวดของหลาย ๆ ทีมหลาย ๆ โรงเรียน โดยเฉพาะพนัสนิคม ชลบุรี คู่บุญ คุณสุวรรณคือคนซ้าย คุณนิวัฒน์คือคนขวา คุณคนกลางผมไม่ทราบชื่อ(ขออภัยด้วยนะครับ )

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 59 26 ต.ค. 2548 (17:19)

ฐานที่ใช้ในรอบชิงฯของชงโคตระการ ทำด้วยท่อ PVC ขนาด 2 นิ้ว แท้งค์ลมเป็นท่อขนาด 3 นิ้วยาว 1 เมตร แต่ด้วยการออกแบบที่ดี สามารถเติมลมได้โดยไม่ต้องยกทั้งฐาน แม้เด็กตัวที่เล็กที่สุดของทีมก็สามารถยกแท้งค์ลมขึ้นเพื่อให้เพื่อนบรรจุกระสุนได้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 60 26 ต.ค. 2548 (23:45)
วันนี้ดูจะคึกคักเป็นพิเศษ

ต้องขอขอบคุณทุกๆท่านที่ส่งภาพและข้อมูลเข้ามาอย่างมากมาย

เชื่อว่าจะเป็นประโยชน์อย่างมากต่อผู้ที่เข้าชมและศึกษาเรื่องฐานยิงโดยเฉพาะ

ผมเองไม่ได้ทำฐานยิงอย่างเดียว ผมยังพัฒนาจรวดไปด้วย

และก็ได้อานิสงฆ์จากเวบต่างๆ โดยเฉพาะเวบของ อาจารย์นิรันดร์

แต่ยอมรับจริงๆเลยว่าตอนที่รู้ว่ามีการสมัครแข่งขันปี48

ผมเองยังไม่ประสีประสาอะไรเลย

ก็เลยไม่กล้าที่จะสมัคร แถมยังบอกอีกว่า ใครไม่ถึง 100 เมตร

ไม่มีการวัด ตอนนั้นผมยิงได้ 70 เมตร ผมก็ดีใจมากแล้วที่ได้ขนาดนั้น

ฐานยิงอันแรกของผม ทำจากฝาโค๊ก ไม่มีแกนนำส่ง

ผมล้างเกลียวด้านในออก แล้วเจาะรู ตรงกลาง ใส่จุกเติมลม เอาเหล็กมาดัดนิดหน่อย ก็ยิงได้แล้ว

ผมขอเวลาสักนิดเพื่อถ่ายภาพฐานยิงเก่าๆ แล้วจะส่งมาให้ดูกัน

เพื่อให้เห็นพัฒนาการของฐานยิงในสไตล์ของผม

รออีกสักนิดนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 61 27 ต.ค. 2548 (22:04)

ฐานยิงลูกผสม ระหว่างท่อ PVC และเหล็กฉาก ของทีม"Blue Zone" โรงเรียนท่าบ่อ หนองคาย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 62 27 ต.ค. 2548 (22:09)

ฐานยิงของเปื้อดินเปรอะโคลน โรงเรียนพนัสฯ เป็นฐานรุ่นแรก ๆ ของ"คู่บุญ"หรือ"ลูกช่างวัฒน์" ซึ่งยังใช้งานได้ดีอยู่ถึงแม้ข้ามปีกว่ามาแล้ว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 63 27 ต.ค. 2548 (22:13)

ทีมดอนพรหม B ของ โรงเรียนเตรียมพัฒน์ฯบางใหญ่ ก็ใช้ฐานฯรุ่นเดียวกัน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 64 27 ต.ค. 2548 (22:16)

"น้องใหม่" จาก"โค้งไผ่" กำแพงเพชร ฐานที่พัฒนาเอง ยิงจรวดได้ลำมหึมา จรวดลำขนาดนี้ ทำลายล้างกำแพงหนาได้แน่

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 65 27 ต.ค. 2548 (22:24)

Team Plasma โรงเรียนวิสุทธรังสี จากกาญจนบุรี ก็ใช้ฐานยิงรุ่นเดียวกันกับ ดอนพรหม และเปื้อนดินเปรอะโคลน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 66 27 ต.ค. 2548 (22:28)

ฐานยิงรุ่นใหม่ของ"คู่บุญ"ที่มีแขนยื่นมารองรับจรวดสองต่อ และยาวถึง 3 ท่อน เนื่องจากจรวดมีความยาวและน้ำหนักมาก แรงถีบกลับมากตามไปด้วย จึงต้องถ่วงน้ำหนักด้วยถังน้ำสีแดง ยังมีแท้งเก็บลมสำรองทำด้วยขวด 2 ใบสีขาวกางออกสองข้าง ต่างจากแท้งลมของทีมอื่นที่อยู่ในแนวเดียวกันแกนยิง ทำให้ฐานยิงอยู่ต่ำ เมื่อรวมกับจรวดที่ต่อออกไปก็ไม่ยาวเกินกติกา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 67 28 ต.ค. 2548 (13:24)
ความเห็นที่ 58

คนกลางนั้นคือตัวสำคัญในการทำให้คู่บุญได้เป็นแชมป์อีกสมัยครับ เธอคือคุณอ๋อย แม่บ้านของทีมคู่บุญ ทำหน้าที่จ้ำจี้จ้ำไชให้ไปซ้อมจรวดทุกเสาร์อาทิตย์หากมีเวลา

มีคุณสมบัติพิเศษคือเฝ้าจรวดได้ดีมาก ไม่ค่อยมีใครย่องเข้ามาใกล้เลย เป็นคนพูดจาโผงผางแต่ความจริงเธอใจดีและคุยได้สนุกทุกเรื่องครับ



อ.นิรันดร์ ไม่ทราบว่าทำไมต้องตะโกนชื่อคู่บุญตัวเบ้อเริ่มละครับ เห็นแล้วเขิน



ตอนนี้ก็ไปเปิดดูเวปของ อพวช แล้วยังไม่เห็นสถิติ สงสัยต้องเป็นอาทิตย์หน้าแล้ว



ขอบคุณอ.นิรันดร์ที่เอารูปและฐานของทีมต่างๆมารวบรวมให้ดูกันมากมาย ทำให้มีความคิดว่าเราน่าจะทำเวปเป็นภาษาอังกฤษบ้าง จะได้เผยแพร่กิจกรรมและความสามารถของคนไทย ไม่ทราบว่ามีความเห็นว่าอย่างไร

คิดว่าครั้งแรกทำง่ายๆก่อน ใส่ภาพและข้อความนิดหน่อยโดยผมอาสาช่วยเรื่องภาษาให้

ว่าอย่างไรครับ อ.นิรันดร์

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 68 28 ต.ค. 2548 (14:24)
ก็อยากตะโกนด้วยความเคารพครับ

อยากให้คนรู้กันว่า คู่บุญ คือจ้าวจรวดขวดน้ำตัวจริง



ผมว่าเป็นความคิดที่ดีนะครับ ที่จะนำเสนอผลงานจรวดขวดน้ำเป็นภาษาอังกฤษ

แต่ผมไม่ทราบวิธีที่จะสร้างเว็บไซด์เลย

ได้อาศัยเว็บวิชาการนี้ ก็เกรงใจเขามากเหมือนกัน

แต่ดูเจ้าของเขาเป็นม้าอารี เราก็ขยับใช้ของเขามากขึ้น ๆ ทุกวัน ๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 69 29 ต.ค. 2548 (00:25)
ผมรู้สึกว่าฐานยิงส่วนใหญ่จะใช้ที่รัดสายไฟเป็นตัวล๊อกคอขวด

ผมอยากให้ท่านผู้อธิบายข้อดีข้อเสียของสายรัดสายไฟ

ผมก็อยากลองทำดูเหมือนกัน

เคยคิดจะเอาซี่ลวดจักรยานยนต์มาแทนสายรัด

แต่ติดขัดตรงสปริง ก็เลยยังค้างอยู่

คุณสุวรรณครับ

ถ้าเราเอาสปริงใส่ในถังเก็บลมเพื่อไล่อากาศให้ออกเร็วขึ้นจะผิดกติกาใหมครับ

ถ้ากติกากำหนด 60 ปอนด์

ผมทำถังพัก มีสปริง

พอกรรมการเติมลมเสร็จ ผมปล่อยสปริง

เพื่อให้ถังพักลดปริมาตร

เมื่อปริมาตรลด ความดันผมจะเพิ่มออโตเมติก

อย่างนี้ผิดกติการใหมครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 70 29 ต.ค. 2548 (11:22)
สวัสดีครับ

ได้ยินคำถามขอคุณsnv แล้วรู้ว่าฐานจรวดขวดน้ำในอนาคตจะมีประสิทธิภาพที่ดีมากครับ หลักการและวีธีคิดดีครับ แต่วีธีนำมาใช้อาจผิดกติกาขอ อ.พ.ว.ช ครับเพราะข้อกำหนดบอกว่าจรวดขวดน้ำต้องใช้แรงดันจากน้ำและแรงดันอากาศจากปั๊มลมฌท่านั้น การแข่งขันประเภทความไกลความดันในตัวจรวดควรเท่ากันครับฦ(ความเห็นส่วนตัวครับ)แตมีวีธีการที่ทำให้ประสิทธิภาพขอฐานมากขึ้นและไม่ผิดกติกามึดๆจะมาบอกกันครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 71 29 ต.ค. 2548 (13:45)
ขอตอบแทนคุณสุวรรณนะครับคุณ snv

ทำแบบนั้น ผิดกติกาแน่ เพราะฐานยิงจะต้องไม่มี

กลไกอื่นใดนอกจากความดันอากาศที่ทำให้จรวดสามารถไปได้ไกลขึ้น

ทำแบบนั้น เท่ากับว่าตอนที่ยิงความดันจะเพิ่มขึ้นไปมากกว่าที่กำหนดด้วย



แต่ถ้ามีการแข่งขันที่ไม่กำหนดกติกาตรงนี้ เราคงได้เห็นอะไรที่แปลก ๆ อีกมาก

ลองทำมายิงเล่นดูได้ แต่ถ้ากติกาดั้งเดิมที่ใช้ปีนี้ ไม่ได้ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 72 30 ต.ค. 2548 (01:08)
ขอขอคุณอาจารย์นิรันดร์ และคุณลูกช่างวัฒน์

ผมก็คิดไปเรื่อยเปื่อยเพราะไม่เคยแข่ง ไม่รู้กติกาที่แท้จริง

แต่เห็นถังพักลมผมก็เลยสงสัย

ผมคิดว่าฐานยิงมีส่วนค่อนข้างมาก

ทำอย่างไรเราจะอนุรักษ์พลังงานได้มากที่สุดขณะจรวดออกจากฐาน

ถ้ารูปากขวดเล็กอย่างที่อ.นิรันดร์ว่ามันน่าจะไปได้ไกลขึ้นนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 73 30 ต.ค. 2548 (10:20)
ถ้าน้ำเป็นของเหลวอุดมคติ คือไม่มีแรงเสียดทาน

รูที่เล็กกว่าก็น่าจะทำให้ไปได้ไกล เพราะมันค่อย ๆ เพิ่มความเร็ว

ทำให้ลดกระแสของแรงต้านจากอากาศภายนอกได้

แต่ในทางปฏิบัติ ถ้ารูเล็กเกินไป ก็จะไม่มีแรงมากพอที่จะยกจรวดขึ้นจากฐานได้ และยังมีแรงเสียดทานเนื่องจากของเหลวจริงที่ไม่อุดมคติอีกด้วยครับ

การคำนวณโดยละเอียดทำได้ค่อนข้างยาก

ดังนั้น จึงมัตต้องทดลองดูว่ารูขนาดใดที่ทำให้จรวดไปได้ไกลที่สุด

ลองดูรูรีดน้ำให้ออกช้าลงของคู่บุญที่ประสบความสำเร็จมาแล้วในการแข่งขัน

คุณจะเป็นจุกสีขาว ท่อ PVC สีฟ้า และสีเหลือง ที่ใช้ในการลดขนาดรูที่น้ำไหลออก

แต่การที่จะทำอย่างนี้แล้วเกิดประโยชน์ก็จะต้องเป็นจรวดที่มีบูสเตอร์ให้ความเร็วเริ่มต้นที่มากเพียงพอแล้ว

เพราะรูรีดน้ำที่เล็ก จะไม่สามารถยกจรวดขึ้นจากฐาน

แต่จรวดคู่บุญยกตัวขึ้นจากฐานและทำความเร็วได้ระดับหนึ่งแล้วด้วยบูสเตอร์หรือบางคนอาจเรียกว่าการยิง 2 ต่อ

เมื่อมีความเร็วพอสมควรแล้ว รูขนาดเล็กก็ทำให้เกิดแรงขับน้อย แต่ต้องเพียงพอที่จะให้จรวดรักษาความเร็วเดิมหรือเพิ่มความเร็วอย่างช้า ๆ ไปเรื่อย ๆ

ทำให้พลังงานไม่พรวดพราดออกมาทั้งหมดใน 2-3 วินาทีแรก แต่จะค่อย ๆ ทะยอยออกมาอย่างสม่ำเสมอ

ส่งผลให้จรวดของคู่บุญไม่ต้องสู้กับแรงต้านจากอากาศอย่างมหาศาลได้

ผลก็คือ ตำแหน่ง แชมป์ที่ไม่มีใครสงสัย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 74 30 ต.ค. 2548 (23:33)
ผมดูรูปแล้วยังสงสัยหลายอย่าง

ไม่ทราบว่าลมถึงกันทั้งสองตอนหรือไม่ครับ

ถ้าถึงกัน เวลาออกตัวลมน่าจะออกทีเดียวหมดนะครับ

บูสเตอร์ทำงานอย่างไรครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 75 31 ต.ค. 2548 (08:40)
เรื่องสปริงในถังอากาศก็คงเป็นอย่างที่อ.นิรันดร์และช่างวัฒน์ว่านะครับ แต่ความจริงแล้วผมเห็นว่าถังอากาศช่วยไม่ได้มากนักหากจรวดมีขนาดใหญ่ แต่ติดเล่นๆสนุกๆครับ เวลาซ้อมก็เอาขวดเล็กใส่แทน ขี้เกียจสูบมาก



เรื่องท่อรีดน้ำ ภาษาอังกฤษเรียกว่า T-nozzle (เราเรียกว่า ดาก) ช่วยให้จรวดมีเวลาขับดันนานขึ้น โดยลดความเร็วลง ทำให้ลดความต้านทานของอากาศตามอย่างที่อ.นิรันดร์ว่าครับ แต่ขนาดท่อรีดต้องมีความพอดีเช่นเดียวกับทุกอย่าง คือไม่เล็กไป ไม่ใหญ่ไป



ลมที่จรวดทั้งสองจะมีวาร์วทางเดียวติดอยู่ครับ ลมส่งไปที่ท่อนหัวได้ แต่จะไหลกลับลงมาไม่ได้



ช่างวัฒน์แจ้งเรื่องการแข่งที่กำแพงแสนแล้ว งานนี้อาจจะไปช่วยแทนการแข่งครับ และอาจเปิดหลักสูตรจรวดสองตอนหากมีคนสนใจมากพอครับ หากมีโรงเรียนใดหรือทีมใดสนใจขอให้บอก แต่วันอบรมคงจะให้ร่วมกันหลายๆโรงเรียนครับ กลัวมาทีละโรงเรียนแล้วไม่มีเวลา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 76 31 ต.ค. 2548 (10:07)
ตอนนี้ได้ไปสมัครเป็นสมาชิกของชมรมจรวดน้ำใน yahoo เพื่อเผยแพร่กิจกรรมจรวดน้ำของประเทศไทย พร้อมได้แจ้งเขาถึงเวปวิชาการของพวกเราให้เขาได้ดูด้วย ถึงเขาจะอ่านภาษาไทยไม่ออก แต่คงได้รูปภาพมากมายที่อ.นิรันดร์และพวกเราช่วยกันใส่เอาไว้ ช่วยให้เขาเข้าใจกิจกรรมของเราได้มาก นอกจากนี้เขารู้สึกประทับใจในการแข่งขันของเราที่มีผู้ร่วมแข่งขันกว่า 1000 ทีม แล้วยังได้ระยะทางที่เขายังแปลกใจด้วยครับ



อยากทราบเหมือนกันว่าที่ความดัน 100 ปอนด์ เราจะพาจรวดไปได้ไกลเท่าไร (ตั้งเป้าไว้ก่อนที่ประมาณ 350 เมตร)



หากใครยังข้องใจในการแข่งที่ผ่านมา ก็เป็นโอกาศแก้ตัว คุณ SNV นี่เป็นโอกาศดีที่จะได้ร่วมแข่งจรวดน้ำด้วยกัน และจะได้มีความเข้าใจเรื่องจรวดน้ำมากขึ้นครับ



การแข่งขันที่กำแพงแสน เนื่องจากมีเวลาเพียงวันเดียว คงแข่งอะไรได้ไม่มากประเภทนัก ผมแนะนำว่าควรจะมีการตั้งฐานสองฐานสลับกันยิง จะได้ไม่ต้องเสียเวลารอการตั้งและเก็บฐานของทีมที่ต่อกัน จะทุ่นเวลาได้มาก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 77 31 ต.ค. 2548 (10:55)
จะให้สนุก ก็ให้ยิงพร้อมกันทีเดียว 10 ฐาน คงมันมาก ๆ เลย

ประหยัดเวลาได้อีก 10 เท่า

ไม่ต้องใช้ความดันมาก ไม่ต้องเก็บจรวด ห้ามผู้แข่งลงไปในบริเวณที่จรวดตก

ไถสนามแข่งให้เห็นกันจะจะ ว่าของใครตกไกลกว่า

เท่าที่ผ่านมา

หลายทีม ไม่เชื่อถือผลการวัดของเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์ที่อพวชใช้ครับ

มันค้านกับสายตามาก

แต่ถ้ามาเรียนฟิสิกส์กับผม ผมจะละลายพฤติกรรมก่อนว่า สายตาคนนั้นเชื่อไม่ได้

อย่างไรก็ตาม ควรมีวิธีวัดให้เกิดความยอมรับของผู้เข้าแข่งขัน

จะได้ยอมรับผลการตัดสินโดยดุษฎีครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 78 1 พ.ย. 2548 (02:12)
อ.นิรันดร์ครับ

ยิงทีละ 10 ผมว่าน้อยไปครับ

ต้องยิงทีเดียวหมดทุกทีมเลย

พอยิงเสร็จก็เดินไปดูผลงานจะจะ

แต่ผมก็ยังไม่รู้วิธีวัดอยู่ดีว่าวัดระยะกันอย่างไร

วัดตอนที่จรวดตกครั้งแรก หรือวัดว่าตัวจรวดอยู่ตำแหน่งสุดท้าย

ถ้าวัดว่าตัวจรวดใครอยู่ไกลกว่ากัน

ก็คงสนุก เพราะต่อไปผมจะใส่ลูกล้อเวลาตกจะได้วิ่งต่อได้อีกไกล

ผมว่าเรื่องนิวเมติกกับเรื่องจรวดน่าสนใจมากนะครับ

และในโอกาสต่อไปอาจมีจรวดติดวิทยุบังครับ

หรือจรวด 2 เครื่องยนต์ น่าลองทั้งนั้น

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 79 1 พ.ย. 2548 (02:20)
ผมเข้าใจแล้วครับคุณสุวรรณที่ว่ามีวาวล์ทางเดียวกันลมย้อนกลับ

แต่ตอนปลดล๊อกผมยังไม่ค่อยแน่ใจ

ผมลองเดานะครับ การปลดล๊อกเพื่อทิ้งท่อนล่าง น่าจะใช้แรงต้านอากาศเป็นตัวทำให้ปลดล๊อก

เมื่อจรวดท่อนล่างหมดแรงส่งก็น่าจะเกิดแรงต้าน เมื่อเกิดแรงต้านมากพอ ก็จะไปดึงตัวล๊อก ทำให้ท่อนล่างหลุดออก

ผมเดาใช้ได้ไหมครับ

ผมคิดอีกกรณีหนึ่งว่าถ้าจะใช้ร่มดึงจะได้ไหมครับ

ผิดกติกาหรือเปล่า

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 80 1 พ.ย. 2548 (07:43)
เรื่องการแข่ง ผมว่ายิงแข่งพร้อมๆกันก็ได้เปรียบเทียบกันดี แต่ทางปฎิบัติคงยุ่งน่าดูเพราะทุกทีมต้องมีฐานของตัวเอง แล้วไม่รู้ว่าใครจะได้อยู่ตรงกลาง

อีกอย่าง ผมเป็นคนโรคจิตนิดๆครับ ชอบดูจรวดตอนที่มันวิ่งไป ยิงพร้อมกันหลายๆคนก็อดดูซิครับ



อีกอย่างเห็นด้วยกับอ.นิรันดร์ที่ว่าควรลดความดันลง แต่บางคนบ่นว่าไม่สะใจ งั้นขอเป็นครึ่งทางคือ 80 ปอนด์ ดีที่ได้เห็นจรวดทั้งตอนออกและตก หากเป็นหนึ่งร้อย จรวดจะหายไปจากสายตาไปเลย (ความจริงที่ แปดสิบบางลูกก็คงหายไปบ้างแล้ว) ไม่มันครับ และยุ่งยากด้านการหาการวัดด้วย



คุณ SNV

เรื่องวิธีการปลดล็อคแบบที่ว่าก็น่าสนใจครับ เพียงแต่ว่าการอาศัยแรงต้านอากาศ จะไปทำให้เราสิ้นเปลืองแรงให้กับระบบการต้านอากาศอีก ระบบที่คู่บุญใช้คือดันกับดันครับ แต่ขอให้เดาๆกันไปก่อน วันอาทิตย์นี้ขอเชิญชาวจรวดที่สนใจเรื่องจรวดสองตอนทุกท่านมาที่บ้านเวลา 10.00 น จะเปิดสมมนาเรื่องจรวดสองตอนครับ หากใครจะมาขอให้แจ้งที่ช่างวัฒน์ครับ 02-5054076 หรือ มือถือก่อนวันศุกร์ แต่ขอความกรุณาแต่ละทีมมากันอย่าให้เกิน สามท่านนะครับ เดี๋ยวบ้านทรุด สักพักจะเขียนแผนที่ส่งให้ ครั้งนี้หากใครอยากทราบอะไรจะได้แลกเปลี่ยนความรู้กัน แล้วจะได้แข่งกันอีกในเดือนธันวาคม แต่คู่บุญขอเป็นคนช่วยนะครับงานนี้ ไม่ได้ลงแข่งด้วย บางท่านอย่าเสียใจที่ไม่ได้โค่นแชมป์ เอาเป็นว่าทำลายสถิติของคู่บุญได้ก็เรียกว่าชนะแล้วครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 81 1 พ.ย. 2548 (08:31)

มือถือช่างวัฒน์เบอร์ 51099157

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 82 1 พ.ย. 2548 (09:02)
มีรถเมล์หรือเรือเมล์หรือเปล่าครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 83 1 พ.ย. 2548 (18:44)
ขอขอบคุณสุวรรณครับ

เรื่องจรวดสองตอนน่าสนใจมากครับ แต่ก็คิดไปไกลว่าจะทำ 3 ตอน 4 ตอนได้หรือไม่ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 84 2 พ.ย. 2548 (07:55)
อ.นิรันดร์

มีเรือเมล์ ลงที่ท่าช้างครับ ถามท่าที่ไปบางใหญ่ บอกเรือว่าไปบ้านหวูล้ง น่าจะรู้จักทุกลำ

หรือลองนั่งรถมาลงที่ท่าน้ำนนบุรี ข้ามฟากมาขึ้นรถเมล์ไปบางใหญ่ นั่งเรือสองตอนมาขึ้นบ้านหวูล้ง หากใครยังไม่เคยนั่งเรือสองตอน (ไม่ได้หลุดเป็นสองส่วนแบบจรวดสองตอนนะครับ) ก็ลองนั่งดูครับ สนุกดี



คุณsnv

น่าจะได้นะครับ แต่เอาทีละน้อยๆก่อนแล้วกันครับ เดี๋ยวไม่มีสนามให้แข่ง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 85 2 พ.ย. 2548 (11:03)
ขอบคุณสำหรับข้อมูลครับ ถ้าไม่หลงคงเจอกันนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 86 3 พ.ย. 2548 (21:26)
ผมไปไม่ได้จริงๆ ครับ

ฝาก อ.สุวรรณ อ.นิรันดร์ นำภาพ บรรยากาศมาฝากชาวจรวดด้วยครับ

ขอคุณครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 87 4 พ.ย. 2548 (07:45)
ผลการแข่งขันจรวดน้ำออกแล้ว แต่น่าเสียดายที่ยังไม่เจอสถิติของทีมที่ไม่ได้ชนะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 88 5 พ.ย. 2548 (20:00)

ฐานยิงตัวแรกของผม ใช้ฝาขวดมาล้างเกลียวออก ทำเมื่อเมษา 48 ยิงได้ประมาณ 60 เมตร คิดว่าอยากนำมาปรับปรุงใหม่ ผู้เริ่มต้นน่าลองทำดูนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 89 5 พ.ย. 2548 (20:04)
เครื่องแรกใช้หางปลาตัวเดียว

ตัวที่ 2ใฃ้หางปลา 2 ตัว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 90 5 พ.ย. 2548 (20:06)
หางปลา 2 ตัว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 91 5 พ.ย. 2548 (20:09)

ภาพตัวที่ 2

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 92 5 พ.ย. 2548 (20:11)

รุ่นต่อมาใช้จุกยางและแป้นพลาสติคแต่ไม่แข็งแรง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 93 5 พ.ย. 2548 (20:13)
แนวคิดในการปรับปรุงรุ่นฝาเกลียว

พยายามทำแกนให้ได้และให้มีขนาดใกล้เคียงกับปากขวด

ลองทำดูนะครับเพราะเป็นรุ่นประหยัด

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 94 6 พ.ย. 2548 (17:46)
นับเป็นยอดแห่งความพยายามท่านหนึ่งทีเดียวนะครับ คุณ snv

ผมเองก็ทำฐานไว้เป็น 10 แบบเหมือนกัน

แข่งทีหนึ่งก็เปลี่ยนไปเรื่อย

แบบเดียวกันก็มีหลากหลายรุ่นอีกต่างหาก

อย่างฐานนิลมังกรหรือยูนิคอร์นของผมก็เปลี่ยนหัวยิงได้ทำไว้ถึง 5-6หัว

เล็กพริกขี้หนูก็มี 5 -6 รุ่น

ฐานยิงที่ใช้คอบเปอร์อีกไม่รู้กี่รุ่น(นับไม่ไหว ทำแล้วรื้อ ประกอบแล้วประกอบอีก)

ฐานยิงด้วยมือถือ ประทับไหล่ โอ้ย

รวม ๆ แล้วก็กว่าครึ่งร้อยแน่





คนอื่น เขาคงว่าเราบ้า

แต่ผมว่า บ้าก็บ้าในทางสร้างสรร

ดีกว่าพวกบ้าม้า บ้าหวยแยะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 95 6 พ.ย. 2548 (17:49)
ดูเหมือนรูปในความคิดเห็นเพิ่มเติมที่ 91 จะเอาพลาสติก ยึดติดกับแหล็ก

ยึดกันอย่างไรครับคุณ snv

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 96 6 พ.ย. 2548 (20:38)
ผมก็ทำไปเรื่อยเปื่อยแหละครับ

ใครว่าแบบไหนดีก็อยากลองทำดู

ยิ่งทำเยอะยิ่งได้ประสบการณ์ครับ

ดีนะที่ภรรยาไม่ว่าไม่อย่างนั้นคงต้องย้ายบ้านแน่เลย

พลาสติคที่ติดกับเหล็กตามภาพที่เห็นนั้น

ผมใช้เกลียวปล่อยตัวเล็กๆ ยึดจากด้านหน้าที่เป็นเหล็ก

เนื่องจากน็อตตัวเล็กและไม่ยาวมากก็เลยมองไม่เห็นจากด้านหลัง

ถ้ามองด้านหน้าจะเห็นชัดเจนเลยครับ

สำหรับคนที่อยากทำฐานยิง ผมคิดว่าเริ่มจากแบบง่ายๆ ก่อนก็น่าจะดีนะครับ

ถ้าเราก้าวกระโดด อาจไม่ทราบซึ้งถ้าจะเริ่มต้นนับก็น่าจะนับ 1 2 3 ไม่ควรไปเริ่มที่ 7 8 9

อย่างดีก็อาจเริ่มที่ 3 4 5 ก็ไม่ว่ากัน

จนป่านนี้ผมยังไม่เข้าใจจรวดจริงสักที

เพราะเดี๋ยวไกล เดี๋ยวไม่ไกล

เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย ผมงงไปหมดแล้ว

แต่มีเพื่อนๆ อยู่ในเวบ นอกเวบ ก็ทำให้สู้ และพยายามค้นหาต่อไป

เพราะเราเชื่อว่า ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น

ไม่มีอะไรได้มาโดยง่าย จริงไหมครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 97 7 พ.ย. 2548 (01:17)
น้ำใจจากเพื่อนที่รักจรวด หาได้ไม่ยากหรอกครับ

ดูจากชิ้นงานแล้ว ท่าทางมีเครื่องมือช่างแยะเหมือนกัน

ฐานยิงของผม ส่วนใหญ่อาศัยท่อ PVC เพราะเครื่องมือช่างและความเป็นช่างเถอะของผม ไม่สามารถเชื่อมหรือกลึงได้

แต่ตัดท่อเหล็กผมก็ต้องไปจ้างเขาทำเลยครับ

แต่ผมว่า ฐานยิงของผมก็สร้างความหวั่นใจให้กับครู่แข่งได้ไม่น้อย



ผมอยากให้คุณ snv ลองกลึงท่อ 4 หุนมาเป็นแกนยิงแทนท่อ 3 หุนดูสักอัน แล้วจะติดใจ

ผมซื้อท่ออย่างหนา ไปจ้างเขากลึง กลึงไปบ่นไป

กลึงแล้วก็ต้องมาขัดให้เรียบด้วยกระดาษทราย

เฉพาะแกนอย่างเดียว ผมก็หมดไปหลายวัน

การยึดคอขวด ผมก็เห็นเขาใช้เข็มขัดรัดเหล็กรัดเข็มขัดพลาสติก(ที่รัดสายไฟ)กัน

ผมลองแล้วลองอีกก็ไม่อยู่ ก็เลยต้องปั้นดินน้ำมัน(epoxy)พอกเอา ก็อยู่ดี

คนอื่นมาดูฐานยิงผมก็เห็นประหลาดใจกันไปว่าทำอย่างไร

ก็ใช้แค่ 2 มือ มีค้อน คีม ไขควง เลื่อย สว่าน กระดาษทราย

เวลาปล่อย มันจะนุ่มนวลกว่าการล็อกคอด้วยการเอาเหล็กเสียบแล้วกระชากเอาแยะ

เหล็กเสียบคอนี่ เวลากระชากออก ฐานจะไม่นิ่ง ทำให้เสียเสถียรภาพจรวดไปมากเลยครับ อาจทำให้จรวดออกนอกลู่นอกทางไปได้



ฐานที่ดี เอาขวดเปล่า ๆ มายิงก็ไปครับ

ผมเอาจรวดที่เด็กทิ้งแล้ว มาจัดฟินให้เข้าที่เข้าทางหน่อยมายิงใหม่ ก็ไปไกลเป็นร้อยเมตรสบาย ๆ



ที่แรกผมก็ไม่เชื่อหรอกครับ(คู่บุญบอกผมทางโทรศัพท์ แล้วท่านก็เพียรบอกอยู่ 2 - 3 รอบ)

ในที่สุดผมก็ลองเข็นฐานยิงตัวแรก(เล็กพริกขี้หนู 1) ออกมาด้วยความยากลำบาก

ไม่น่าเชื่อครับ ขนาดไม่ใส่น้ำเลย ยังไกล 130 เมตร สบาย ๆ

แล้วในที่สุด ผมก็พาเด็ก ๆ เป็นแชมป์ยิงไกลปีที่แล้ว(297 เมตร)ด้วยนิลมังกร(เล็กพริกขี้หนูขี่จักรยานออกกำลังกาย)



ลองทำนะครับ แล้วก็มาเล่าสู่กันฟังว่าผลเป็นอย่างไร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 98 7 พ.ย. 2548 (02:33)
อาจารย์นิรันดร์ครับ ช่วงนี้กำลังลองท่อ 4 หุนอยู่ครับ

แต่มันสั้นไปหน่อย จะลองแก้ไขครับ

ความดันที่กำหนด ปี 48 60 หรือ 70 ปอนด์ครับ

ผมคิดว่า 60 ปอนด์นะครับ

เครื่องมือผมก็เยอะครับ บางอย่างผมก็ทำเอง

เช่นเครื่องพับเหล็ก(ไม่หนามาก ประมาณ 2 มิล)

บางอย่างก็ดัดแปลงเอาครับ ผมรับงานก่อสร้าง งานตกแต่ง

เครื่องมือก็เลยเยอะหน่อย

ที่ผมไม่ค่อยมีก็คือประสบการณ์แหละครับ

ผมคงต้องเร่งมือหน่อยจะได้ทันรุ่นพี่ๆ เขาครับ

ส่วนฐานยิงรุ่นล่าสุด(กำลังจะจดลิขสิทธิ์)เป็นรุ่นที่ ใช้สปริงเป็นตัวดึงชัตเตอร์ คิดว่าว่าน่าจะเสถียร

แต่ก็จะลองทำแบบอาจารย์ดูบ้างเพื่อเปรียบเทียบครับ

ที่เคยทำได้ 230 เมตร 60 ปอนด์ ขวดต่อ 1.25 2 ขวดครับ

ใช้หัวไม้กลึงแบบพนัสครับ

น้ำหนักประมาณ 150 กรัม

ตอนนี้กำลังทดลอง ขวด 2 ลิตร 2 ขวดต่อ แต่ยังไม่ค่อยดี

ต้องแก้ไขตามที่ อาจารย์บอกหลายจุดครับ

ได้ผลอย่างไร ผมจะแจ้งให้ทราบครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 99 7 พ.ย. 2548 (02:36)

รุ่นที่ใช้สปริงดึง C 5 ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 101 8 พ.ย. 2548 (18:18)
อ.นิรันดร์ครับ

ผมลองทำแกนให้ยาวขึ้น ได้ผลเป็นที่น่าพอใจครับ

ขั้นต่อไปจะลองเก็บรายละเอียดให้ดีขึ้นกว่าเดิม

ส่วนฐานยิงรุ่นดั้งเดิมใช้ฝาขวดล้างเกลียวผมลองปรับปรุงแล้วปรากฏว่าเข้าท่าครับ

ผมลองใส่แกนก็ใส่ได้ครับ แต่ยังเป็นแกน 3 หุนอยู่

ต่อไปผมจะลองใส่ 4 หุนดูครับ

ส่วนรูปอีกสักพักคงส่งได้ครับ

จำไว้ตลอด