|
โพสต์เมื่อ:
20:46 วันที่ 10 ต.ค. 2548 ชมแล้ว:
243,037
ตอบแล้ว:
1,498
จำนวน 1440 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| 8| 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| 18| 19| 20| 21| 22| 23| 24| 25| 26| 27| 28| 29| 30| 31| 32| -33- 34| 35| 36| 37| 38| 39| 40| 41| 42| 43| 44| 45| 46| 47| 48| 49| 50| 51| 52| 53| 54| 55| 56| 57| 58| 59| 60| 61| 62| 63| 64| 65| 66| 67| 68| 69| 70| 71| 72| 73| คุณมือใหม่ครับ หากมีปัญหาเรื่องจรวดไม่ยอมปลด ลองแจ้งระบบที่ใช้มาซิครับ เมล์มาก็ได้ที่ suwanpi@yahoo.com หากมีรูปใกล้ๆก็ดี เผื่อจะได้ช่วยกันพิจารณาแก้ปัญหาให้ได้ เรื่องการแข่งของ อพวช ก็ไม่ว่ากันครับ หากไม่มีการแข่งแบบครอบครัว เพราะผมไม่ค่อยเข้าใจความคิดของคนส่วนใหญ่ (รวมถึงที่ญี่ปุ่นด้วย) ว่าเรื่องวิทยาศาสตร์เป็นเรื่องของเด็กๆ แต่ปรากฎว่าผู้ใหญ่จำนวนมากกลับถูกหลอกต้มด้วยหลักการทางวิทยาศาสตร์แบบเด็กๆ ส่วนเด็กๆของเราก็ทำได้แค่ของเด็กๆเท่านั้น การแข่งเดือนกุมภาผมขอให้คุณเจี๊ยบช่วยดูแลครับ เพราะเป็นคนรู้เรื่องดีที่สุดในส่วนของสนาม สุวรรณ (IP:211.120.190.110,,) จะเห็นว่า ส่วนใหญ่จะทำแบบสองตอน ใจผมคิดว่า น่าจะพัฒนาส่วนอื่นๆ ด้วย ขณเดียวกันถ้าแยกประเภทได้ก็จะดีมาก กล่าวคือ แบบขวดเดียวก็หนึ่ง แบบสองตอนก็หนึ่ง เพราะหลายคนบ่นว่าเสียเปรียบแบบสองตอน ส่วนผมเองเป็นกลางครับ เราจะเห็นการแข่งรถทุกประเภทมีแบ่งประเภทของรถที่เข้าร่วมการแข่งขัน และแบบโอเพ่น จรวดขวดน้ำก็เช่นกัน ผมเห็นด้วยกับคุณ snv ถ้าใครไปชมของปีที่แล้วและปีนี้ต่างกันสิ้นเชิง ขวด 1 ใบ กับ 2 ใบ รูปร่างต่างกัน ประสิทธิภาพต่างกัน ผลลัพธ์ก็ต่างกัน แล้วจะแข่งกันได้อย่างไร จริงอยู่จรวดจะต้องมีการพัฒนาและผมว่าน่าจะพัฒนากันคนละรุ่นนะครับ ขอให้ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องลองช่วยกันคิดซิครับเด็กประถมแข่งกับมัธยมปลาย ก็หนักหนาสาหัสอยู่แล้ว ครูจะติวแค่ไหนก็เป็นเด็กประถมอยู่ดีฝีมือ ความละเอียดต่างกันครับ เด็กมัธยมเขาก็สงสัยกันว่าประถมทำ 2 ตอนกันจริงหรือ (ถ้าทำได้จริงผมว่ามีน้อยมากครับ ผมเองก็สอนเด็กประถมครับ) อันนี้ต้องเปิดใจกว้างกันหน่อยครับ ท่านอาจารย์สุวรรณ คุณลูกช่างวัฒน์ อาจารย์นิรันดร์หรือทุกท่านช่วยกันลองวิจารย์ ให้ความเห็นกันบ้างซิครับ ..........พอดีผมก็อยากจะเสนอแนวคิดตอนอบรมเหมือนกันครับ แต่ฝ่าย อพวช.เป็นผู้จัด เราเป็นผู้ร่วมแข่งขันเราก็ต้องทำตามระเบียบการแข่งขันของเขา และเราสมัครมาร่วมแข่งครับ....แต่ถ้าคิดให้ดีมันก็เหมือน จักรยานแข่งกับมอเตอร์ไซต์หรือรถยนต์นะครับ...ท่านอื่นว่าอย่างไรครับ เรื่องการแข่ง ความจริงจะให้แข่งอย่างไรก็ได้ ขอเพียงแต่อย่าให้มีการเอนเอียงให้ใครเสียเปรียบหรือได้เปรียบอย่างตั้งใจก็พอครับ เรื่องการแข่งขัน ถึงผมจะต้องการชนะ แต่นั่นเพื่อเป็นการพิสูจน์ตัวผมเองด้านความคิดมากกว่าจะได้รางวัล(ท่านก็รู้อยู่ว่าเงินรางวัลนั้นไม่คุ้มค่าใช้จ่ายในการแข่ง) หรือมีคนยกย่องว่าชนะ ความคิดคนเรามีได้หลายแง่ครับ ขออย่าให้บอกว่าใครผิดใครถูก เอาเป็นว่าใครว่าอย่างไรก็เอามาถกกัน แล้วส่วนใหญ่จะเห็นว่าจะทำอย่างไรก็เอาตามนั้นดีกว่าครับ ส่วนตัวเห็นว่าอยากให้มีการแข่งแบบเปิด กับแบบนักเรียน การแข่งแบบนักเรียน เพื่อให้นักเรียนมีกิจกรรมที่เสริมสร้างทักษะและความคิด ส่วนเวลาหรือปัจจัยอะไรหลายๆอย่างอาจจำกัด จึงอยากให้จำกัดหน่อยเช่น ใช้แค่ขวดขนาด 1.25 ลิตร เพียงใบเดียวเป็นพื้นฐาน แต่ให้ดัดแปลงได้บ้างเพี่อให้นักเรียนได้เรียนรู้อีกหลายอย่าง เพราะขวดใบเดียวไม่รู้จะพัฒนาอะไรกันได้บ้าง และนักเรียนทั่วๆไปจะได้มีลุ้นเรื่องการแข่งกันบ้าง แบบที่สองคือการแข่งแบบเปิด มีข้อจำกัดน้อยหน่อย ใครแข่งก็ได้ รวมถึงต้องให้โรงเรียนที่เคยได้รางวัลแล้วมาแข่งประเภทนี้แทน เพราะจะได้เปิดโอกาสให้โรงเรียนอื่นลุ้นบ้าง และนักเรียนที่มีศักยภาพจะได้พัฒนาขึ้นไปอีก และการแข่งแบบนี้ผมเห็นว่าเป็นการพัฒนาที่ต่อเนื่องเพราะคนเล่นคงมีใจรักจริงและเป็นการแสดงให้เห็นการพัฒนาของจรวดน้ำอย่างแท้จริง และเป็นตัวอย่างให้เด็กๆและผู้ใหญ่เองเห็นว่าโลกนี้ยังมีอะไรอีกกว้างไกลนัก ส่วนจะให้แยกประเภทหนึ่งตอน สองตอนเพราะเสียเปรียบกัน ผมว่าไม่น่าจะใช่เหตุผลที่ฟังได้ เนื่องจากกติกาการแข่งขันไม่ได้จำกัดให้ใครใช้เพียงหนึ่งตอน หากท่านเห็นว่าจรวดสองตอนดีกว่าตอนเดียว ท่านเองก็สามารถทำมาแข่งได้นี่ครับ หรือทำเป็นสามตอน สี่ตอนก็คงไม่ว่ากัน แต่หากว่ามีเหตุผลว่ามีคนชอบจรวดตอนเดียวจำนวนมาก (เหมือนการแข่งรถที่มีคนชอบรถหลายประเภท หลายขนาด ไม่เท่ากัน) ผมว่าก็ไม่น่าแปลกที่จะแยกเป็นการแข่งอีกประเภทหนึ่ง หรืออีกหลายประเภท ซึ่งขึ้นกับศักยภาพและข้อจำกัดด้านเวลาการแข่งขันมากกว่าครับ สุวรรณ (IP:211.120.190.110,,) ความเห็น 637 เห็นด้วยอย่างมากที่จะให้มีการแยก ประถม-มัธยม ออกจากกัน เพราะศักยภาพของเด็ก แตกต่างกันมาก โดยเฉพาะจรวดประเภทยิงไกล เด็กประถมคงทำไม่ได้แน่ หรืออาจเป็นการแข่งที่จำกัดให้ประถมเป็นจรวดตอนเดียว มัธยม อาจเป็น สองตอน หรืออาจแข่งเป็น 2 รุ่นคือเพิ่ม แบบมือใหม่ ก็เห็นด้วยค่ะ ปีที่แล้วในการตกลงกติการอบชิงชนะเลิศ ก็ได้มีการคุยกันบ้าง ว่าทาง อพวช. จะพิจารณาว่าอาจมีการเปลี่ยนแปลงในครั้งที่ 5 แต่พอถึงการแข่งขันก็เป็นแบบเดิม เรามาสมัครแข่งก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกันค่ะ ในรอบชิงชนะเลิศปีนี้จะอบรมกติกาวันที่ 7 ต.ค. ท่านใดที่จะเข้าอบรมก็ช่วยๆกันให้ข้อเสนอแนะทาง อพวช.ด้วยนะคะ หลายๆเสียงน่าจะได้ยินชัดเจนขึ้น แม่ ของทีมลูกพรรถ (IP:203.113.80.140,,) เห็นด้วยกับความคิดเห็นที่หลากหลายครับ ส่วนถูกหรือผิดเราไม่ว่ากัน เพราะอาจขึ้นอยู่กับ เหตุและลผ และอื่นๆ อีกหลายอย่าง แต่ยอมรับว่าต้องคุยกัน แลกเปลี่ยนกันได้ และสุดท้ายต้องซื่อสัตย์ ต่อตนเองและผู้อื่น ผมอยากเห็นสังคมประชาธิปไตยจริงๆ ไม่ใช่อย่างที่กำลังเป็นอยู่ (ต้องขออภัยหากนอกลู่ไปบ้าง) ส่วน อวพช. ก็ขอให้รับฟังบ้างนะครับ ขอบคุณครับ ช่วงนี้ผมกำลังปรับปรุง เครื่องยิงเครื่องร่อน ก็พบปัญหาหลายประการ อาทิ การเก็บลมเพื่อนำไปใช้ การใช้สปริงดันลูกสูบ แต่สู้แรงลมไม่ไหว ก็เกิดการรั่ว แสดงให้เห็นว่าพลังลมมากมหาศาลจริงๆ ก็ต้องหาวิธีกันต่อไป ส่วนฐานยิง ก็กำลังหาวิธีพัฒนากันไปเรื่อยๆ ผมกำลังคิดวิธีปิดปลายท่อนำส่งให้ทึบ เวลาจรวดพ้นปลายท่อจะได้มีแรงต้านมากๆ ก็ว่ากันไปตามปะสา คนอยู่ไม่สุข ผมคิดว่าน่าจะดีกว่าที่ปล่อยให้ท่อๆ กลวงๆ ถ้ามีเวลา ก็ว่าจะลองขยายปากขวดอีกที เอาให้พอดีกับท่อ 4 หุน หรือไม่ก็ท่อประปาโลหะ แต่ถ้าเป็นโลหะคิดว่าน่าจะทำให้ปากขวดเล็กลง ใครมีความเห็นก็เล่าสู่กันฟังนะครับ
เรียน คุณ snv ติดตามผลงานของคุณ SNV ผ่านเวปนี้มาโดยตลอด ชื่นชมและนับถือในความคิดและความขยันคิด มากๆๆ ยิ่งมาเจอการทำเครื่องร่อน ก็สนใจมาขึ้น อยากดัดแปลงมาทำให้นักเรียนและเด็กๆแถวบ้านพักครูทำมาแข่งกันเล่นๆ ดูตัวเครื่องร่อนแล้ว โอเค เข้าใจได้ง่าย แต่ที่อยากถามคือการทำฐานปล่อยที่จะกักลมได้ และทำไม่ยากมากนัก ช่วยแนะนำด้วยค่ะ แม่ ของทีมลูกพระรถ (IP:125.24.193.28,192.168.1.23,) ฐานปล่อยเครื่องเครื่องร่อน แบบล่าสุด กักและปล่อยลมได้ ตามต้องการ รุ่นก่อนหน้านี้ กักลมไม่ได้ คือพอแรงมากขึ้นๆ ก็จะยิงเลย ทำให้ควบคุมยาก ลองใช้สปริงดันเอาไว้ก็เอาไม่อยู่ สปริงจะดันไว้ที่ระดับแรงดันๆ หนึ่ง เมื่อเกินก็หลุด ส่วนรุ่นที่กักลมได้ ผมเคยเกริ่นไว้ก่อนกน้าหนี้แล้ว เกี่ยวกับลมสองห้อง ห้องหนึ่งใหญ่ ห้องหนึ่งเล็ก เอาลมจากห้องเล็กไปปิดลมจากห้องใหญ่ ทิ้งลมจากห้องเล็กเพื่อให้ลมจากห้องใหญ่ออกมา ตามต้องการ นี่คือหลักการครับ ต่อไปผมอยากเสนอว่า อาจารย์ ลองหาวัสดุอุปกรณ์ หรืออะไร ใกล้ๆ ตัว พอจะมาดัดแปลงได้ อาจให้นักเรียนช่วยกันคิด วิเคราะห์ วิพากวิจารณ์ กันสักพัก ว่าเราจะทำอย่างไร ในปัญหานี้ แล้วผมจะค่อยๆ ทะยอยเล่าให้ฟังนะครับ ความจริงของใกล้ตัว นำมาทำได้นะครับ เพื่อเป็นการปูพื้น ผมอยากให้ อาจารย์ ลองทำสูบเล็กๆ ดูก่อนนะครับ เอาแค่มีเสียงลมออกมา ก่อนนะครับ เพราะว่าฐานปล่อยตัวนี้มีสูบในตัว ผมอยากให้ลองทำดูนะครับ อีกประเด็นหนึ่ง เครื่องมือก็สำคัญมากครับ จะพยายามลองจินตนาการและแกะสูบลมออกมาดูอีกที แต่คงเป็นช่วงปิดเทอม เพราะช่วงนี้ใกล้สอบงานสอนเยอะมาก ขอขอบคุณ สำหรับคำแนะนำค่ะ แม่ ของทีมลูกพระรถ (IP:125.24.195.57,192.168.1.41,) ผมตั้งใจว่าจะลองทำที่ยิงแบบใช้ยางยิง เพื่อให้ง่าย แต่ในขณะนี้ยังเป็นแนวทางอยู่ คาดว่าไม่นาน อาจารย์ ได้เห็นแน่ครับ ผมเองก็อยากศึกษาเพื่อเปรียบเทียบด้วยว่าอย่างไหนจะดี และเหมาะสมกว่ากัน คิดในใจ เอาไว้เหมือนกันว่าถ้าเป็นยางยิง เด็กๆน่าจะทำได้ง่าย และหาอุปกรณ์มาทำได้ง่ายกว่า เพราะเป็นเด็กประถมกับ ม.ต้น ขอฝากตัวเป็นลูกศิษย์อีกคนนะคะ แม่ ของทีมลูกพระรถ (IP:125.24.192.56,192.168.1.41,) ขออภัยที่เปิดประเด็นออกนอกขอบเขตของกระทู้ ในความคิดเห็นที่ 634 จุดประสงค์ นอกจากจะมาแข่งขันกันแล้ว อยากจะให้ชาวจรวดขวดน้ำได้มีโอกาสได้พบ พูดคุย สังสรรค์ กันบ้าง หากมีแกนนำหลักๆ รวมตัวกันจัดตั้งเป็นชมรม คงจะทำประโยชน์ให้กับสังคมได้มากกว่านี้ คิดว่าทาง อพวช. ก็คงมีข้อจำกัดหลายประการ จึงจัดการแข่งขันได้เพียงเท่านี้ ครับ คุณสุวรรณ ครับ คงต้องรอคุณสุวรรณกลับไปเมืองไทย แล้วคงได้รบกวนแน่ ครับ บูสเตอร์ที่ออกแบบไว้ ใช้ลมจากลูกหัว ดันลูกสูบเป็นตัวปลดล็อค แต่พอความดันลดลงเหลือ 50 psi ก็เกิดปัญหา เบื้องต้นคงต้องใช้สปริงช่วยดัน หรือไม่ก็ต้องเพิ่มขนาดของลูกสูบให้โตขึ้น ส่วนปัญหาเรื่องทิศทางยังแก้ไม่ตก สาเหตุหลัก ๆ น่าจะมาจาก แกนส่งที่ออกแบบให้ถอดประกอบง่าย แล้วก็คงเอียง และเสียศูนย์ง่ายเช่นกัน ได้เห็น VDO ของ Dean's Benchtop ถ่ายที่ 2000-3000 fps แล้วอยากขอยืมจังเลยครับ เห็นเครื่องร่อนจิ๋วของคุณ snv แล้วน่าสนใจครับ ลองปรับรูปทรงให้ใกลเคียงเครื่องร่อนมากยิ่งขึ้น ผมว่าน่าจะเป็นของเล่นที่ทรงคุณค่าอีกชิ้น ครับ คุณมือใหม่ ไม่ทราบระบบการปลดล๊อคเป็นแบบเดียวกับของคุณจีระศักดิ์หรือเปล่าครับ ไม่ต้องรอก็ได้ครับ หากมีข้อมูลมากกว่านี้ เช่นรูปถ่ายใกล้ๆ ปัญหา ก็น่าจะช่วยกันแนะนำได้บ้าง เรื่องทิศทางที่ไม่ตรงผมพบปัญหาจากสองส่วนคือ (กรณีที่จรวดต่อกันได้แนวแกนดีแล้ว หรือจรวดทำได้เนียนแล้ว) หนึ่ง แกนนำส่งทำให้น้ำกระตอนไปมาทำให้จรวดปัด สอง จุดยึดแกนนำส่งหรือจรวดลูกหัวมีความไม่แข็งแรง พอมีแรงส่งมากๆ ค่า จี สูงๆ ทำให้ลูกหัวหนักขึ้น ทำให้จรวดเป๋ไปจากแนวแกน ต้องแก้ปัญหาสองจุดนี้ครับ หากมีปัญหาลองอธิบายเพิ่มเติมมาที่ suwanpi@yahoo.com ก็ได้ครับ สุวรรณ (IP:211.120.190.110,,) แม่ ของทีมลูกพระรถ ครับ ไม่ต้องเกรงใจครับ ผมตั้งใจไว้เพื่อการศึกษาของเด็กๆ ครับ อยากให้เด็กๆ ได้ลองเล่น ลองทำ อยากให้เขาเป็นนักคิด นักประดิษฐ์ มานะ อดทน ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ วันนี้ผมปรับปรุงฐานยิงเครื่องร่อน แบบใช้สูบ ก็เลยยังไม่ได้ทำแบบใช้ยางยิง คิดเอาไว้ว่า น่าจะเอาท่อ มาผ่าให้เป็นคันธนู แล้วใช้ยางในรถจักรยานเป็นยางยิง แล้วทำกลไก ปลดยาง คิดว่าน่าจะดีนะครับ ผมอยากให้เด็กๆ ได้เรียนรู้ เกี่ยวกับงานช่าง ตั้งแต่ยังเล็ก ส่วนโตขึ้นเขาไปประกอบอาชีพอะไรก็ได้ ในอนาคตเขาอาจนำความรู้เชิงช่างมาซ่อม สิ่งต่างๆ ภายในบ้านได้ ก็จะเป็นการประหยัด และทำได้ตามที่ต้องการ ส่วนรูปแบบเครื่องร่อน คิดว่าต้องปรับปรุงแน่นอนครับ และอาจจะมีได้หลากหลาย ผมกำลังคิดว่า ถ้าหลอดที่ใช้เป็นจรวด เราน่าจะวิจัย และปรับมาใช้กับจรวดน้ำได้ครับ เห็นคุณ มือใหม่ พูดถึงลูกสูบ คิดว่าเป็นไอเดียที่ดีครับ และผมเชื่อว่า 50 ปอนด์ ก็น่าจะแรงพอครับ ที่ผมคิดเอาไว้ คือใช้ลูกสูบดันตัวปลดล๊อค แล้วค่อยๆ ปล่อยลมทิ้ง โดยกำหนดขนาดของรูที่ปล่อยลม ถ้ารูเล็กก็นานหน่อน ถ้ารูใหญ่ก็ไวหน่อย แต่ยังเป็นจินตนาการอยู่ครับ ยังไม่ได้ทอลอง |
ขอบคุณผู้สนับสนุนHot Links |
Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |