จำนวน 1440 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| 8| 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| 18| 19| 20| 21| 22| 23| 24| 25| 26| 27| 28| 29| 30| 31| 32| 33| 34| 35| 36| 37| 38| 39| 40| 41| 42| -43- 44| 45| 46| 47| 48| 49| 50| 51| 52| 53| 54| 55| 56| 57| 58| 59| 60| 61| 62| 63| 64| 65| 66| 67| 68| 69| 70| 71| 72| 73|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 854 22 มี.ค. 2550 (21:53)
บูสเตอร์พีวีซี ทำไมถึงได้ระยะไกลกว่าบูสเตอร์ธรรมดาหละครับ ทั้งที่มันน่าจะมีน้ำหนักมากกว่า ?

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 855 22 มี.ค. 2550 (22:05)
ขอขอบคุณ คุณมือใหม่(ตอนนี้เป็นมืออาชีพแล้ว ยินดีด้วย) แสดงว่าผมเดาค่อนข้างใกล้เคียง แต่นึกไม่ถึงว่า จะใช้พื้นที่หน้าตัดมาใช้ให้เกิดประโยชน์ ผมเองพยามยามหาขวดแบบปากกว้างๆ อย่างขวดน้ำดื่มสิงห์ แต่ก็รับแรงดันได้ไม่มาก จะหาขวดปากเท่าลำตัวก็ไม่มี อาจต้องใช้กระป๋องช่วยก็ไม่รู้ว่าผิดกติกาหรือเปล่า แต่ถ้าทำเพื่อการวิจัย ก็น่าลองดู ทีนี้เราจะหาโอริงขนาดใหญ่ๆ ได้ที่ไหน ทีนี้มาดูเรื่องปริมาตรของลม ถ้าลมมาก พลังงานก็มาก อันนี้ก็น่าสนใจ ผมเคยเห็นฝรั่งยิงถัง 20 ลิตรขึ้นฟ้า ก็เข้าท่าดี แต่ฝาปิดมันเล็ก อีกอย่างถังก็หนักด้วย เลยขึ้นไม่สูง ในอนาคตฝรั่งต้องเลียนแบบไทยแน่ๆ ความจริงฐายยิงบาซูก้าของคุณมงคลฯ ผมก็เห็นมานาน แต่ไม่ค่อยได้ติดตามสอบถาม จนถึงตอนที่คุณมงคลเข้ามาในเวบ วิชาการ ถึงค่อยได้คุยแลกเปลี่ยนความรู้ ผมคิดว่ายังมีอีกหลายท่านที่ทำงานวิจัยอยู่เงียบ หากได้ออกมาพบปะแลกเปลี่ยนความรู้ก็น่าจะดี

อย่างไรก็ตามการเผยแพร่ความรู้ในเวบ จะเป็นประโยชน์อย่างมาก และกระจายได้รวดเร็ว ถ้าจะให้ไปดูด้วยตา ก็ต้องรออีกปี ถ้าปีหน้าไม่ได้ไป ก็กลายเป็น 2 ปี เสียดายที่ไม่มีนักข่าว ทีวีไปทำข่าว ไม่งั้น คนที่อยู่ไกลๆ ก็จะได้รับรู้ไปด้วย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 856 23 มี.ค. 2550 (08:42)
คุณ SNV
ความเห็น 837 คนไทยไม่แพ้ใครในโลกครับ สองวันก่อนผมพบ ดร.พิธานโพสลงในกลุ่มจรวดน้ำของ yahoo (เพิ่งรู้ว่าท่านอยู่ในกลุ่มนี้ด้วย) ว่าให้มาดูเวปการแข่งของไทยเรา ตอนนี้เขาสนใจกันมากครับและบอกว่านึกไม่ถึงว่าวงการจรวดน้ำของเราจะก้าวหน้าขนาดนี้ ขนาดว่าเขางงว่ากลไกต่างๆของเราทำกันอย่างไร แล้วแค่ 50 ปอนด์ ทำไมไปได้ไกลขนาดนี้ ตอนนี้มีโพสมาถามกันเป็นจำนวนมากครับ ที่เขาสู้เราไม่ได้อีกอย่างคือ เขาอ่านภาษาไทยไม่ออกครับ ดูรูปแล้วไม่ค่อยเข้าใจ แต่เราอ่านเขาได้สบาย

ความเห็น 842 ผมขออธิบายฐานของคู่บุญและของพนัสแทนลูกช่างวัฒน์นะครับ เพราะรายนี้ไม่ค่อยว่างและถนัดเรื่องช่างมากกว่าพิมพ์ดีด ฐานรุ่นนี้ยิงได้ทั่งแบบยิงจรวดโดยตรงและการใส่บูสเตอร์ครับ การใส่จรวดตรงคือใส่จรวดเข้าไปในท่อเลย ปิดท้ายด้วยแกนเหล็กและลูกยางกันน้ำไหลออกและให้อากาศเข้าได้ตอนใส่ความดันเข้าไปในท่อยิง ดังนั้นพอยิงออกไปจรวดจะทำงานทันที ไม่ใช่การออกไปแล้วไปยิงอีกต่อเหมือนบูสเตอร์ครับ แต่ก็ยิงแบบบูสเตอร์ก็ได้อย่างที่ช่างวัฒน์ลองยิงตอนสุดท้าย (เห็นบอกว่าคิดได้ตอนดีสี่เลยลุกขึ้นมาทำก่อนแข่ง)
ส่วนเรื่องหาง ทำง่ายๆครับ อธิบายง่ายๆคือไปดูหางของลูกปืนครกของทางทหารครับ แบบและหลักการเดียวกัน

ความเห็น 847 เรื่องฐานยิงของคู่บุญและพนัส รูปร่างแตกต่างกันแต่หลักการเดียวกัน แต่สำหรับของคุณมงคล ดูรูปร่างเหมือนกันครับ แต่คนละหลักการ ผมดูแล้วของคุณมงคลจะเป็นแบบเลียนแบบปืนครกที่รูปร่าง แต่หลักการยิงยังเป็นแบบอแดปเตอร์เหมือนเดิม เพียงแต่กลไกการยิงจะใช้แรงเฉื่อยของตัวหัวน๊อตเป็นตัวผลักให้กลไกปลดล๊อคทำงานตอนที่ทิ้งลูกจรวดลงไปในฐาน (ผมเดาจากภาพนะครับ หากผิดช่วยอธิบายด้วย) ดังนั้จะไม่ได้แรงส่งมากเหมือนการผลักทั้งลูกแบบของฐานของลูกช่างวัฒน์ ผมยอมรับว่าไอเดียเก๋ไก๋มากที่เดียว แต่ในการแข่งเอาระยะ จะยังสู้แบบเปิดรูขับส่งเต็มที่ไม่ได้ ที่สำคัญคือ จะเกิดแรงดูดขึ้นในท่อตอนจรวดเคลื่อนออกจากก้นกระบอกด้วย ทำให้จรวดเสียแรงส่งตรงนี้มากครับ แต่หากมีรูใหญ่ๆตรงท้ายท่อก็น่าจะแก้ปัญหานี้ได้ครับ

ความเห็น 848 ดูแล้วหลักการเพิ่มหน้าตัดตอนนี้ลูกช่างวัฒน์กับคุณมือใหม่คิดได้พร้อมกัน แต่โชคดีของลูกช่างวัฒน์ที่ของคุณมือใหม่พังซะก่อน เลยไม่มีคู่แข่ง ขอบคุณสวรรค์ แต่ก็โชคร้ายที่ไม่มีโอกาสได้เห็นเพื่อนำมาก๊อปปี้และพัฒนา

ความเห็น 854 อ่านความเห็น 848 ของคุณมือใหม่ครับ อธิบายไว้ดีแล้ว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 857 23 มี.ค. 2550 (09:10)
ลูกยางที่กันน้ำไหลเข้าแต่ลมยังเข้าได้นี่มีลักษณะเป็นอย่างไรอะคับ
นึกว่าจะใช้โอริงซะอีก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 858 23 มี.ค. 2550 (09:19)
เอ่อ แล้วก็ บูสเตอร์ที่เป็น pvc อะคับ ใช้วีธีการปล่อยท่อนหลักอย่างไรครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 859 23 มี.ค. 2550 (12:43)
หลักการเพิ่มเพิ่มพื้นที่หน้าตัดไม่แน่ใจนัก และไม่สำคัญว่าใครจะคิดได้ก่อนกัน แต่ทีมคู่บุญทำให้เป็นรูปธรรมได้ก่อน
ถึงแม้จะยังไม่มีสถิติแต่นำมาเผยแพร่ก่อนใคร ต้องถือว่าทีมคู่บุญนำมาใช้เป็นคนแรกของวงการจรวดขวดน้ำ
ส่วนทีมที่ทำสถิติจากฐานยิงชนิดนี้ได้เป็นทีมแรกก็คือทีมกระทิ จากโรงเรียนพนัสพิทยาคาร 236.53 เมตร ที่ 50 psi
สำหรับคุณมงคลคนหนองคายต้องให้เกียรติถือว่าเป็นข้อมูลพื้นฐาน หลักการและเหตุผลของโครงงานหรืองานวิจัยครับ

คุณ Pris ครับ อยากให้มองที่หลักการมากกว่าวิธีการ ให้รีบออกแบบ คิด วิเคราะห์ แก้ไข เริ่มจากการเขียนรูปก่อน
หากใช้คอมพิวเตอร์เขียนรูปได้จะสะดวกมากยิ่งขึ้น ติดปัญหาตรงไหนแก้ไขไม่ได้เอารูปมาให้ดูกัน มีหลายท่านที่เต็มใจแก้ไขให้ครับ
หรือหากไม่สะดวก ก็เมล์แนบไฟล์ไปคุยกันได้ ที่ s.sakpong@hotmail.com

ติดอยู่ที่ อพวช.จะให้นำฐานยิงชนิดนี้มาใช้ในการแข่งขันฯ ในปีนี้หรือไม่เท่านั้นเอง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 860 24 มี.ค. 2550 (19:25)
คุณ Pris
ไม่ได้มาเห็นภาพ อธิบายยากครับ ผมก็ไม่มีภาพด้วย ลองโทรมาถามดีกว่าครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 861 24 มี.ค. 2550 (21:54)
คุณ Pris ณ วันนี้ บูสเตอร์ธรรมดายังส่งได้ไกลกว่า ครับ... ดูจากสถิติได้ครับ...วันนั้นลูกสุดท้ายที่ช่างป๊อบยิงได้ประมาณ 300 เมตร กว่าๆ แค่นั้นเองครับ... แต่วันข้างหน้าไม่แน่...ครับ แต่ก็อย่าลืมว่า ฐานธรรมดาของทุกท่านเรายังไม่สามารถนำประสิทธิภาพของมันออกมาใช้ได้เต็มที่...ถ้ามีการพัฒนาให้ดีก็น่าจะทำได้ดีเช่นกัน...ผมชื่นชมการพัฒนาฐานและการทำจรวดน้ำของทุกๆทีมครับ...เฮ้อ...สงสัยแข่งขันคราวหน้าผมอาจขอเป็นกลุ่มนินจาเงา ...ทำแล้วให้ลูกชายตัวเล็กอยู่ ป.1 ไปแข่งขันก็ได้น๊ะครับ...ฮ่าๆๆๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 862 25 มี.ค. 2550 (00:30)
ขอขอบคุณ ดร.พิธาน ที่โพสชื่อผมลงในกลุ่มจรวดน้ำ ของ YAHOO และขอขอบคุณ คุณกระจิบ ที่แจ้งให้ทราบ แต่อยากรบกวนคุณกระจิบอีกครั้ง ผมเข้าไปหาดู 2 วันแล้ว ยังไม่เจอ จริงๆแล้วผมไม่ค่อยชำนาญก็เลยไปไม่เป็น รบกวนหน่อยนะครับ



ผมออกแบบชุดล็อคคอขวดไว้หลายแบบ ตอนนี้เสร็จแล้ว ขอเวลาเตรียมภาพ คิดว่าวัน สองวัน คงได้ชมครับ คิดว่าน่านำไปพัฒนา ต่อยอด ก็หวังว่าจะทำให้วงการของเราก้าวหน้าขึ้นครับ



ผมเองอยากให้เยาวชน เป็นนักประดิษฐ์ โดยเริ่มจากง่ายๆ ไปก่อน สิ่งหนึ่งที่น่าสนใจคือ พยายามสร้างเครื่องมือ หรือเครื่องทุ่นแรงใช้เอง และอยากฝากถึงท่านผู้ปกครองควรให้กำลังใจ กำลังทรัพย์ ให้คำแนะนำ หรือช่วยกันประดิษฐ์ และที่สำคัญ แต่ละบ้านควรมี อย่างเช่นในโรงเก็บรถของฝรั่ง จะมีเครื่องมือที่จำเป็น มีโต๊ะช่าง มีปั้มลม ฯลฯ และอื่นๆ ตามที่ควรจะมี ตามอัตภาพ ทำแบบพอเพียง ค่อยๆ สะสมเครื่องมือ เมื่อมีเครื่องมือ ก็สามารถสร้าง ประดิษฐ์ สิ่งของตามต้องการได้ ทั้งนี้ต้องอาศัยความรู้ที่เรียนจากโรงเรียนมาประยุกต์ สร้างสรรค์ คิด วิเคราะห์ วิจัย เด็กๆ ที่ชอบงานนี้จะมีความสุข ทำได้ทั้งวัน รัฐบาลก็ควรส่งเสริมด้วย เดี๋ยวนี้ในโรงเรียนก็ดูเหมือนจะไม่มีงานประดิษฐ์ จริงๆ แล้วน่าส่งเสริมให้มากๆ อย่างไรก็ตามถ้ารัฐไม่ทำ เราเองก็ต้องทำ ถ้ามีความพร้อม แต่ผมว่า ใจต้องพร้อมก่อน เขื่อว่างานประดิษฐ์สำหรับเยาวชนจะช่วยแก้ปัญหา ยาเสพติด ปัญหาเด็กติดเกม ปัญหาอื่นๆ อีกมากมาย ฝากไปถึงผู้อำนวยการโรงเรียนทั้งหลาย ถ้าท่านเป็นผู้จุดประกายให้เด็กๆได้ ก็จะเป็นผลดีต่อประเทศอย่างมาก แต่เชื่อเหอะ ผมกำลังฝันไป เพราะมันเป็นไปไม่ได้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 863 26 มี.ค. 2550 (15:41)
เห็นด้วยกับคุณครูสระบุรี ครับ
ฐานยิงธรรมดาๆ ยังพัฒนาได้อีก หากได้จรวดและบูสเตอร์ที่เหมาะๆ จะเพิ่มสถิติได้อีกมาก
ทำจรวดง่ายๆ ให้เด็กๆ ยิงได้ ไม่อันตราย ก็สุดยอดจรวดขวดน้ำแล้วครับ

ฐานยิงขนาดใหญ่ แรงส่งมาก ปัญหาที่ตามมาก็มากเป็นทวีคูณ ยกตัวอย่างเช่น
จรวดต้องออกแบบใหม่ให้สามารถทนแรงมหาศาลได้ น้ำหนัก ซีจี ซีพี ต้องเปลี่ยนไป
ให้เหมาะสมกับความเร็วต้นที่เพิ่มขึ้น แล้วปัญหาหลายๆ อย่างก็จะตามมาอีกมากมาย ฯลฯ

เผลอๆ อพวช. ไม่ให้ใช้แข่งอีก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 864 27 มี.ค. 2550 (15:40)
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้ความกรุณาทั้งความรู้และแนวความคิด


ผมข้อตอบคุณมือใหม่ก่อนนะครับ(ความคิดเห็นที่ 847)ทำไมจึงไม่เห็นจรวดยิงออกจากท่อเสียที่ เพราะผมเจอะปัญหาซึ่งก็เป็นปัญหาที่เคยเกิดขึ้นสมัยตอนทำบาซูกา และปืนครก เจ้าฐานยิงนั่นทำไม่ยากหรอกครับ แต่มันไปยากตรงจรวดนี่เหละ แบบว่าตอนทำปืนครกก็มีปัญหาที่ปีกเล็กๆที่ติดอยู่ที่ท้ายจรวด ผมคิดว่าถ้าติดโดยไม่มีการวัดระยะที่ดีก็จะมีปัญหาหลังคาบ้านเป็นรูเหมือนผม(เอาแน่เอานอนไม่ได้ตอนปล่อยตัว) ก็พัฒนาใหม่ให้ปีกสามารถพับเก็บได้แบบของฝรั่ง(ของจริงที่เขายิงถล่มอิรัก)ที่เคยเอารูปมาให้ดู ก็ติดปัญหาควบคุมวิถีไม่ได้ สงสัยติดครีบปีกไม่ได้ศูนย์โดยเฉพาะปีกหน้ากับปีกหลัง ไอ้เราก็ดีใจว่าปีกมันพับเก็บได้และกางออกได้แล้วหน้าจะหมดเรื่อง แต่แล้วเวลาปะทับบ่า เล็งยิง....ตูม หมาแมววิ่งไปคนละทิศละทาง ดีไม่มีใครเจ็บตัว แต่ก็ไม่ท้อกำลังทำชุดตั้งศูนย์ปีกจรวดที่พับปีกได้อยู่เผื่อมันจะดีขึ้นมาบ้าง (ก็ภาวนาให้สำเร็จที่เถอะ)จะได้มีขีปวุธจรวดขวดน้ำไว้เล่นกัน


ส่วนที่เห็นหลายๆท่านนำเอาความคิดปืนใหญ่ยิงจรวด ขอพูดคำเดี่ยวว่า"อึ่ง...."ทำได้ยังไงนี่ถ้าผมทำจรวดพับปีกกางปีกได้สำเร็จโดยที่หมาแมวไม่ต้องวิ่งหนีกระเจิงแล้วละก้อ ขอไปยิงที่ฐานนี้หน่อยนะครับ แบบมันคงเท่ไม่น้อย


ส่วนหลักการปืนครก ก็เข้าใจถูกต้องแล้วครับผมเอาข้อต่อยูเนี่ยนเป็นตัวกระชากชุดปลดล๊อคเพื่อส่งจรวดออกมาจากกระบอก พูดตรงนี้แล้วคิดถึงตอนเปลี่ยนหลังคาไม่หาย....เฮอ.เหนื่อย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 865 28 มี.ค. 2550 (14:55)
คุณ snv
ผมไม่ทราบว่า ดร พิธาน โพสอย่างไร เลยไม่ทราบว่าจะให้ตอบอย่างไรครับ
แต่เท่าที่ผมจำได้ ต้องสมัครเข้ากลุ่มเขาก่อน พอเขารับสมัครแล้ว จะมี อีเมล์มาหาเราเองครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 866 28 มี.ค. 2550 (21:02)
ขอบคุณ คุณกระจิบ มากครับ คิดว่าค่อยๆ คำไปก่อน แล้วเดี๋ยวค่อยหาวิธีกันต่อไป

ส่วนน้องๆ ที่หัดทำฐานยิงก็ขอให้มุ่งมั่นต่อไป ติดขัดตรงไหนก็ถามได้ที่นี่ครับ

ร้อนๆ อย่างนี้ ผมกำลังทำปืนฉีดน้ำเล่น กะไว้ใช้วันสงกรานต์ ก็ลองทำดูครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 867 1 เม.ย. 2550 (00:19)
เผื่อเป็นไอเดียสำหรับจรวดยิงจากท่อส่ง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 868 1 เม.ย. 2550 (00:28)
Gill-spike จรวดต่อต้านรถถัง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 869 2 เม.ย. 2550 (08:21)
ภาพจรวดสวยมากครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 870 3 เม.ย. 2550 (01:51)
การล็อคแบบล้างเกลียวออกให้หมด เมื่อไม่มีอะไรให้ล็อค ก็เลยต้องเจาะรู ในภาพเจาะ 4 รู
เอาไว้ล็อคด้วยลูกปืน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 871 3 เม.ย. 2550 (01:54)
ภาพตัวล็อค ตำแหน่งลูกปืนกับรูที่เจาะต้องสัมพันธ์กัน ถ้าใส่ไม่ตรงตำแหน่งก็จะไม่ล็อค การใช้อาจไม่สะดวก แต่เหมาะสำหรับการทดลอง หรือใช้เฉพาะตัว (คนอื่นใช้ลำบาก) ทดลองแล้วใช้ได้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 872 3 เม.ย. 2550 (01:58)
ฐานยิงแบบง่าย ใช้ฝาขวด มีแกนนำส่ง เลือกฝาที่ตัวรองด้านในติดแน่นๆ เช่นฝาของแฟนต้า

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 873 3 เม.ย. 2550 (02:03)
ส่วนประกอบฐานยิงแบบง่าย พยายามฝังจุ๊บไว้ในท่อ 3 หุน โดยใช้ 2 หุนเป็นตัวช่วย ส่วนปลอกด้านนอกสำหรับล็อคและยิง ใช้ท่อ 1 นิ้ว บาง แล้วลนไฟ หรือเป่า โดยใช้ฝาที่ผ่าเป็นแบบ ทดลองยิงแล้ว ได้ผล ทนแรงดันได้ 80 ปอนด์